ระหว่างการเดินทางผ่านป่าเอล์ฟ เซลิน่าแนะนำให้พวกคินเก็บผลไม้จากต้นไม้เพื่อใช้เป็อาหารใน่กลางวัน ผลไม้ที่พบมีสีสันสดใสและกลิ่นหอม ช่วยเพิ่มความอร่อยและพลังงานให้กับพวกเขา
“ผลไม้ที่นี่อร่อยมาก” เซลิน่าพูดขณะหยิบผลไม้จากต้นไม้ “เก็บไปด้วยเถอะ เราจะใช้มันเป็อาหารกลางวัน”
พวกคินช่วยกันเก็บผลไม้ตามต้นไม้และเติมเต็มถุงที่พวกเขาพกติดตัวมา ขณะที่เดินทางผ่านป่า เสียงของน้ำไหลจากลำธารใกล้ๆ เริ่มดังขึ้น มันเป็สัญญาณว่าใกล้ถึงเวลาพักผ่อนแล้ว
เมื่อพระอาทิตย์เริ่มอยู่ตรงหัวของพวกเขา และความร้อนจากแสงแดดเริ่มรู้สึกถึง พวกเขาตัดสินใจหยุดพักที่ริมลำธารที่เซลิน่าแนะนำ บรรยากาศที่ริมลำธารเต็มไปด้วยความเย็นสบาย น้ำใสไหลลื่นผ่านก้อนหิน และมีต้นไม้ใหญ่ให้ร่มเงา
“เราสามารถพักที่นี่ได้” เซลิน่าพูด “มีน้ำสะอาดและที่นั่งบนหินริมลำธารให้พักผ่อน”
“ดีเลย” คินตอบ “เรามาหยุดพักที่นี่ แล้วทานอาหารที่เราหามาได้”
ทุกคนตั้งแคมป์พักผ่อนบนหินริมลำธารที่มีน้ำใสไหลเย็น พวกเขานั่งล้อมวงกันและแบ่งปันผลไม้ที่เก็บมา ระหว่างที่กินอาหารกัน เซลิน่าพูดคุยเกี่ยวกับความลับและความสวยงามของป่าเอล์ฟ ทำให้บรรยากาศเป็กันเองและอบอุ่น
คินพูดด้วยรอยยิ้มขณะหยิบผลไม้เข้าปาก “มันไม่เพียงแต่สดใหม่ แต่ยังอร่อยจริงๆ”
“ใช่ค่ะ” พิมพ์เสริม “การได้พักผ่อนในที่สวยงามแบบนี้ทำให้รู้สึกดีมาก”
พวกเขาทานอาหารและพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ขณะที่เสียงของลำธารไหลผ่านและอากาศเย็นๆ ช่วยทำให้รู้สึกผ่อนคลาย การพักผ่อนนี้ทำให้พวกเขามีพลังใหม่สำหรับการเดินทางต่อไปในป่าเอล์ฟ
ระหว่างที่พวกคินหยุดพักริมลำธาร พิมพ์และก้องทำตัวเหมือนคู่รักที่หวานชื่น พวกเขานั่งใกล้กันและพูดคุยด้วยเสียงนุ่มนวล
“ก้อง ลองชิมผลไม้นี่สิ มันอร่อยมากเลย” พิมพ์พูดพลางยื่นผลไม้ให้ก้อง
ก้องรับผลไม้จากมือพิมพ์แล้วชิม “อร่อยจริงๆ ด้วย ขอบคุณนะ”
พิมพ์ยิ้มอย่างอ่อนโยน “มันดีที่ได้พักผ่อนแบบนี้กับนาย ทำให้ฉันรู้สึกสบายใจมาก”
ก้องยิ้มตอบและจับมือพิมพ์ “ฉันก็รู้สึกดีเหมือนกัน พิมพ์ ที่นี่ทำให้เรารู้สึกผ่อนคลายมาก”
เซลิน่าเห็นพวกเขาสองคนใกล้ชิดกันก็ยิ้มอย่างอบอุ่น “น่ารักจัง พวกเ้าสองคนเป็คู่ที่ดีมากเลย”
“ขอบคุณค่ะ” พิมพ์ตอบพร้อมกับจับมือก้องแน่นขึ้น “เราดีใจที่ได้มีเวลาดีๆ แบบนี้ร่วมกัน”
พวกคินคนอื่นๆ เห็นความสัมพันธ์อันอบอุ่นของพิมพ์และก้องก็ยิ้มและหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน มันทำให้บรรยากาศการพักผ่อนนี้เต็มไปด้วยความสุขและความผูกพันระหว่างเพื่อนๆ
“พวกเธอนี่หวานกันจริงๆ” คินพูดแซว “ทำให้พวกเรารู้สึกอบอุ่นใจไปด้วย”
ธีร์หัวเราะ “ใช่ บรรยากาศที่นี่กับการได้เห็นความรักของพวกเขาทำให้เรารู้สึกดีมากเลย”
พิมพ์และก้องยิ้มอย่างเขินอายแต่ก็มีความสุข พวกเขาทั้งหมดนั่งพักผ่อนด้วยกันอย่างสนุกสนาน ริมลำธารในป่าเอล์ฟที่งดงามและสงบสุข
ระหว่างที่พวกคินนั่งทานผลไม้อยู่ริมลำธาร ทันใดนั้นพวกเขาได้ยินเสียงต่อสู้อยู่ไกลๆ เสียงดาบกระทบกันและเสียงร้องของผู้คนทำให้พวกเขาตื่นตัว
“เสียงอะไรกัน?” นนท์ถามด้วยความสงสัย
“ดูเหมือนว่าจะมีการต่อสู้เกิดขึ้น” ธีร์พูดพร้อมกับลุกขึ้น “เราไปดูเถอะ”
พวกคินรีบเก็บของและตามเซลิน่าไปยังที่มาของเสียง เมื่อมาถึงจุดหมาย พวกเขาเห็นทหารเอล์ฟ 5 นายกำลังต่อสู้กับก็อบลินหลายสิบตัว บางตัวมีรูปร่างและขนาดที่แตกต่างออกไปจากก็อบลินธรรมดา
“นั่นมัน...” คินพูดขึ้นด้วยความประหลาดใจ “ก็อบลินพวกนั้นดูแปลกๆ”
เซลิน่ามองไปที่สนามรบและอธิบายอย่างรวดเร็ว “นั่นคือก็อบลินชาแมน และฮอบก็อบลิน พวกมันเป็พวกที่แข็งแกร่งและมีเวทมนตร์”
พวกคินยืนดูทหารเอล์ฟต่อสู้กับก็อบลินอย่างตั้งใจ พวกทหารใช้ทักษะและความชำนาญในการต่อสู้เพื่อป้องกันตัวและเผ่าพันธุ์ของตน
“พวกเขาดูเหมือน้าความช่วยเหลือ” มินท์พูดด้วยความห่วงใย
“เราไม่สามารถยืนดูเฉยๆ ได้” ธีร์กล่าวอย่างเด็ดขาด “เราต้องเข้าไปช่วยพวกเขา”
“ใช่” คินเสริม “ถ้าเราไม่ช่วย พวกทหารเอล์ฟอาจจะไม่สามารถรับมือกับก็อบลินพวกนั้นได้”
พิมพ์และก้องพยักหน้าเห็นด้วย “พวกเราไปช่วยพวกเขากันเถอะ”
พวกคินเตรียมอาวุธและพร้อมที่จะเข้าสู่สนามรบเพื่อช่วยเหลือทหารเอล์ฟในการต่อสู้กับก็อบลินที่มีจำนวนมากและแข็งแกร่ง พวกเขาตัดสินใจร่วมมือกันเพื่อปกป้องดินแดนและผู้คนในป่าเอล์ฟ
พวกคินรีบเข้าสนามรบเพื่อช่วยทหารเอล์ฟในการต่อสู้กับก็อบลิน ทันทีที่พวกเขาเข้ามาสมทบ การต่อสู้ก็เริ่มดุเดือดขึ้น
คินใช้หอกสายฟ้าของเขาจัดการกับก็อบลินตัวหนึ่งที่พุ่งเข้ามา หอกสายฟ้าปล่อยประกายไฟฟ้าทำให้ก็อบลินชะงักและถูกจัดการอย่างรวดเร็ว ธีร์ใช้ดาบและโล่ป้องกันตัวและโจมตีฮอบก็อบลินด้วยความรวดเร็วและความแม่นยำ
มินท์ใช้เวทมนตร์ไฟและน้ำแข็งช่วยในการโจมตี เธอปล่อยเปลวไฟออกจากมือซ้ายและเรียกคาถา "อิกนิส ฟูรอร์!" ทำให้เปลวไฟพุ่งขึ้นมาอย่างรวดเร็วและรุนแรง และใช้มือขวาเพื่อสร้างน้ำแข็งพร้อมคาถา "กลาซิเอส เอกซิทิอาลิส!" ทำให้ก็อบลินบางตัวเคลื่อนไหวช้าลงและถูกตรึงในที่
ก้องใช้ทักษะมวยไทยในการต่อสู้กับก็อบลิน เขาเตะและต่อยด้วยความแข็งแรงและรวดเร็ว ทำให้ก็อบลินไม่สามารถตอบโต้ได้ พิมพ์ใช้เวทมนตร์รักษาช่วยเหลือเพื่อนๆ เมื่อได้รับาเ็และสนับสนุนการต่อสู้ของก้องด้วยคาถา "วิส ซานาโชนิส!" ทำให้พลังชีวิตของเพื่อนๆ ฟื้นฟูกลับมาอย่างรวดเร็ว
“ระวังตัวด้วย!” นนท์ะโขณะยิงธนูจัดการก็อบลินที่พยายามเข้ามาโจมตีจากด้านหลัง
จู่ๆ ก็อบลินชาแมนโผล่ออกมา มันเริ่มร่ายเวทมนตร์เพื่อเสริมพลังให้กับพวกก็อบลินและฮอบก็อบลิน ธีร์รีบเข้าไปจัดการกับมัน แต่ก็ถูกขัดขวางโดยฮอบก็อบลินสองตัว
“มินท์! เราต้องหยุดชาแมนก่อนที่มันจะร่ายคาถาสำเร็จ!” คินะโขณะสู้กับฮอบก็อบลินอีกตัว
มินท์พยักหน้าและร่ายคาถา "อิกนิส ฟูรอร์!" เปลวไฟพุ่งไปทางก็อบลินชาแมน มันหลบได้แต่เสียการทรงตัว คินฉวยโอกาสนี้ใช้หอกสายฟ้าฟาดลงมา การโจมตีนี้ทำให้ก็อบลินชาแมนเสียสมาธิและหยุดร่ายเวท
ธีร์จัดการกับฮอบก็อบลินตัวหนึ่งโดยใช้ดาบฟันผ่านการป้องกันของมันและฟาดโล่ใส่หน้า ฮอบก็อบลินล้มลงไปกับพื้นและธีร์รีบพุ่งเข้าไปจัดการกับตัวที่สองอย่างรวดเร็ว
ก้องใช้ทักษะมวยไทยะโถีบใส่ก็อบลินที่กำลังพุ่งเข้ามาหา มันล้มลงไปกับพื้นและก้องตามไปจัดการด้วยหมัดและศอกอย่างรวดเร็ว
สุดท้ายก็อบลินชาแมนถูกคินแทงด้วยหอกสายฟ้า มันร้องเสียงดังและล้มลงกับพื้น ก็อบลินที่เหลือเห็นว่าผู้นำของพวกมันถูกฆ่าแล้ว ก็เริ่มตื่นตระหนกและวิ่งหนีออกไปจากสนามรบ
“พวกมันกำลังหนี!” หนึ่งในทหารเอล์ฟะโขึ้น
เมื่อการต่อสู้จบลง พวกคินและทหารเอล์ฟยืนหอบเหนื่อย แต่ก็รู้สึกโล่งใจที่สามารถชนะการต่อสู้ได้ พวกเขามองไปรอบๆ สนามรบและเห็นว่ามีไอเทมตกลงมาจากก็อบลินที่ถูกฆ่า
“นี่มัน... ไอเทมจากก็อบลิน” เซลิน่าพูดขณะหยิบไอเทมขึ้นมาดู “บางชิ้นดูมีค่าสูงและน่าจะมีประโยชน์”
เมื่อการต่อสู้จบลงและทหารเอล์ฟเห็นความช่วยเหลือของพวกคิน พวกเขาตัดสินใจให้ความขอบคุณเป็พิเศษ
“เป็การขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือที่มีค่าของพวกคุณ” หนึ่งในทหารเอล์ฟพูดขึ้น “เราขอมอบไอเทมทั้งหมดที่ได้จากการต่อสู้ให้กับพวกเ้า”
พวกคินมองไปรอบๆ และเห็นไอเทมที่ตกลงมา:
เหรียญเงิน 30 เหรียญ
มีดสั้น (คาส F) 2 ชิ้น - อาวุธที่มีขนาดเล็กและเหมาะสำหรับการโจมตีระยะใกล้
ขวานเล็ก (คาส F) 1 ชิ้น - อาวุธที่มีขนาดเล็กและใช้สำหรับการโจมตีแบบระยะประชิด
ขวานขนาดใหญ่ (คาส D) 1 ชิ้น - อาวุธที่มีขนาดใหญ่และมีพลังทำลายสูง เหมาะสำหรับการโจมตีที่รุนแรง
แหวนเวทมนตร์ (คาส D) 1 วง - แหวนที่มีพลังเวทมนตร์ซ่อนเร้น ช่วยเพิ่มความสามารถหรือให้คุณสมบัติพิเศษกับผู้สวมใส่
“เราไม่มีที่เก็บเพียงพอ” พิมพ์กล่าว “และเรายังมีไอเทมที่พอจะนำไปใช้ได้แล้ว”
“ไม่ต้องห่วง” ธีร์พูด “เราจะจัดการกับไอเทมทั้งหมดนี้อย่างเหมาะสม”
“เราจะเก็บไว้ทุกอย่าง” คินกล่าว “แต่หากพวกเรามีพื้นที่ไม่พอ เราคงต้องตัดสินใจเลือกเก็บบางอย่าง”
พวกคินจึงเลือกเก็บ เหรียญเงิน 30 เหรียญ และ แหวนเวทมนตร์ (คาส D) 1 วง คินมอบให้มินท์ทันที
“มินท์ นี่สำหรับเธอ” คินกล่าวขณะส่งแหวนให้มินท์ “มันเป็แหวนเวทมนตร์ที่อาจช่วยเพิ่มพลังเวทของเธอได้”
มินท์รับแหวนด้วยรอยยิ้ม “ขอบคุณค่ะ คิน ฉันจะใช้มันอย่างดีที่สุด” เธอสวมแหวนและรู้สึกถึงพลังเวทที่เพิ่มขึ้น
หลังจากที่พวกคินได้เลือกไอเทมที่มีประโยชน์และแบ่งปันให้กันแล้ว คินหันไปยังทหารเอล์ฟที่ยังอยู่ในสนามรบ
“นี่คือไอเทมที่เหลือทั้งหมด” คินกล่าวพร้อมกับยิ้มและยกให้ทหารเอล์ฟ “มันเป็ของที่ได้จากการต่อสู้ พวกเราหวังว่ามันจะเป็ประโยชน์สำหรับพวกคุณ”
ทหารเอล์ฟรับของด้วยความขอบคุณ “ขอบคุณมาก” หนึ่งในทหารพูด “เราจะนำไอเทมเหล่านี้ไปใช้ในการเตรียมความพร้อมและปกป้องบ้านของเรา”
211
