ท้องฟ้าแจ่มใส อากาศสดชื่น ณ บ่อน้ำพุร้อนเรือนตะวันตกแห่งอวิ๋นอู้ซานจวง
"อ้า... สบายตัวเสียจริง!"
ฉินอวี่สวมเพียงกางเกงตัวในนอนแช่กายในบ่อน้ำพุร้อน ไม่ว่าจะเป็เหมันต์หรือคิมหันต์ เมื่อแช่อยู่ในน้ำพุร้อนแห่งนี้ก็ไม่ต้องกังวลเื่อุณหภูมิ น้ำพุร้อนของอวิ๋นอู้ซานจวงแตกต่างจากที่อื่น มันเปี่ยมไปด้วยสรรพคุณวิเศษ ตามที่ยอดหมอบางคนวิจัย พวกเขาระบุว่าน้ำพุร้อนแห่งนี้มีแร่ธาตุที่มีประโยชน์ต่อร่างกายมากมายมหาศาล
"เสี่ยวเฮย เ้าลงมาด้วยกันเถอะน่า!" ฉินอวี่ยื่นมือออกไปอย่างรวดเร็ว คว้าหมับเข้าที่ตัว 'เสี่ยวเฮย' แล้วจับโยนลงในบ่อน้ำพุร้อน
ทันใดนั้น 'เสี่ยวเฮย' ก็กระพือปีกอย่างร้อนรน น่าเสียดายที่กว่าจะดิ้นรนหนีออกมาได้ ขนของมันก็เปียกโชกจนกลายเป็ลูกไก่ตกน้ำขนานแท้ 'เสี่ยวเฮย' มีหยดน้ำไหลติ๋งๆ มองฉินอวี่ด้วยสายตา 'ตัดพ้อ' ดูเหมือนจะตำหนิที่เ้านายน้อยแกล้งมัน
เห็นสภาพของ 'เสี่ยวเฮย' ฉินอวี่ก็เงยหน้าหัวเราะลั่น "ฮ่าๆ เสี่ยวเฮย เ้าน่ารักจริงๆ มาเถอะ แช่น้ำพุร้อนกับข้า สบายตัวมากนะ วันหน้าเ้าคือพญาอินทรีที่จะโผบินเหนือเก้าชั้นฟ้า หากเ้าขึ้นฟ้าได้ ก็ต้องลงน้ำได้สิ ไม่งั้นคงไร้ประโยชน์เกินไปแล้วกระมัง"
ฉินอวี่หยอกล้อเสี่ยวเฮยเล่น ทว่าเสี่ยวเฮยกลับสะบัดปีกอย่างแรง สลัดหยดน้ำบนตัว แล้วจ้องเขม็งไปที่ฉินอวี่ ดูท่าทางจะไม่พอใจเอามากๆ
"เสี่ยวอวี่"
เหลียนเหยียนเดินยิ้มตาหยีออกมาจากระเบียงเรือนตะวันตก อ้อมูเาจำลองมาปรากฏตัวต่อหน้าฉินอวี่ เมื่อฉินอวี่หันไปเห็น ก็ยิ้มแฉ่งทันที "ปู่เหลียน"
"ปู่จะบอกข่าวดีเ้าอย่างหนึ่ง" เหลียนเหยียนทำท่าทีลึกลับ
หัวใจของฉินอวี่พองโตขึ้นทันที "ข่าวดี? หรือว่าเสด็จพ่อมาหาแล้ว?" แม้คิดในใจเช่นนั้น แต่ฉินอวี่ไม่ได้เอ่ยปากถามออกมา เขาเพียงจ้องมองเหลียนเหยียนด้วยแววตาคาดหวัง
เหลียนเหยียนยิ้มกล่าว "คัมภีร์ลับต่างๆ ที่เ้าอยากได้มาถึงแล้ว"
ฉินอวี่รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่เมื่อตั้งสติได้ เขาก็ะโผางขึ้นจากบ่อน้ำพุร้อน สวมเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว แววตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นระคนมุ่งมั่น "ปู่เหลียน รีบพาข้าไป คัมภีร์อยู่ที่ไหน?"
ไม่มีใครช่วยตนเองได้ มีแต่ต้องพยายามด้วยตนเองเท่านั้น
"ตามปู่มา" เหลียนเหยียนยิ้มพลางเดินนำทาง
ฉินอวี่เดินตามหลังเหลียนเหยียนด้วยหัวใจที่เต้นระรัว ในใจตัดสินใจแน่วแน่... ในอดีตฉินอวี่ใช้ชีวิตอย่างเลื่อนลอย ไม่มีอะไรทำก็อ่านหนังสือในห้อง หรือไม่ก็ดูดาวตอนดึก ไม่ก็แช่น้ำพุร้อนเล่นกับเสี่ยวเฮย
แต่บัดนี้ ในใจฉินอวี่มีเป้าหมาย ทั้งร่างเปี่ยมไปด้วยพลังใจ แม้แต่บุคลิกก็ดูเปลี่ยนไปจากเดิม
อวิ๋นอู้ซานจวง หมู่ห้องลับใต้ดินเรือนเหนือ
หมู่ห้องลับใต้ดินประกอบด้วยห้องลับหลายสิบห้อง เหลียนเหยียนพาฉินอวี่เดินเข้าไปในห้องหนึ่ง ภายในห้องลับนี้มีเพียงเตียงนอน โต๊ะยาว เก้าอี้ และของใช้ในชีวิตประจำวันอื่นๆ เท่านั้น ดูเรียบง่ายยิ่งนัก
ขณะนี้บนโต๊ะยาว มีหีบสีดำลวดลายประณีตวางอยู่ใบหนึ่ง
"เสี่ยวอวี่ คัมภีร์เ่าั้อยู่ในหีบนี้" เหลียนเหยียนชี้ไปที่หีบสีดำ
ฉินอวี่ได้ยินดังนั้นดวงตาก็ลุกวาว พุ่งตัวเข้าไปจะเปิดหีบสีดำใบนั้น การกระทำนี้ทำเอาเหลียนเหยียนใแทบสิ้นสติ
"เสี่ยวอวี่ อย่าเปิด!"
มือขวาของเหลียนเหยียนเคลื่อนไหววูบไหวดุจภาพมายา คว้าตัวฉินอวี่หิ้วขึ้นมาทันที แล้ววางไว้ด้านหลังตน พลางเอ่ยอย่างเคร่งขรึม "เสี่ยวอวี่ หีบใบนี้ไม่ใช่หีบทั่วไป จะเปิดส่งเดชไม่ได้!"
ฉินอวี่มองเหลียนเหยียนด้วยสายตาสงสัย
"เสี่ยวอวี่เ้ายังเด็กนัก ยังไม่เข้าใจถึงความล้ำค่าของคัมภีร์เหล่านี้" เหลียนเหยียนส่ายหน้ายิ้ม "เ้ารู้ไหม คัมภีร์พวกนี้มีค่าเสียยิ่งกว่าสมบัติในคลังลับวังหลวงราชวงศ์ฉู่เสียอีก ดังนั้นกลไกของหีบใบนี้จึงพิสดารมาก หากฝืนเปิดหรือเปิดมั่วซั่ว กลไกจะทำลายคัมภีร์ข้างในจนหมดสิ้น"
พูดพลาง มือของเหลียนเหยียนก็เคลื่อนไหวรวดเร็วดุจภาพมายา จิ้มไปที่จุดต่างๆ บนหีบติดต่อกันถึงสิบสองครั้งในพริบตา แต่ละครั้งล้วนเป็ตำแหน่งที่แตกต่างกัน
"กึก!"
เสียงกลไกทำงานดังขึ้น บนหีบพลันปรากฏรูกุญแจขึ้นมา
ฉินอวี่เบิกตาโต เขาจำได้แม่นยำว่าเมื่อครู่หีบใบนี้ไม่มีรูกุญแจ เขายังนึกว่ามันเป็เพียงหีบธรรมดาที่มีฝาปิด นึกไม่ถึงว่าโครงสร้างภายในจะซับซ้อนพิสดารเพียงนี้
"ต่อให้คนอื่นแย่งชิงไปได้ ก็หารูกุญแจไม่เจอ และก็ไม่มีลูกกุญแจด้วย" เหลียนเหยียนกล่าวพลางหยิบกุญแจสีทองดอกหนึ่งออกมา เสียบเข้าไปในรูกุญแจ พร้อมกับเสียง "แกรก" ฝาหีบก็เปิดออกเอง
ฉินอวี่ยื่นหน้าเข้าไปดูทันที
เพียงมองปราดเดียว ก็เห็นหนังสือเล่มบางเฉียบวางเรียงรายอยู่ในหีบสีดำ แต่ละเล่มมีเพียงสิบกว่าหน้า น้อยหน่อยก็ไม่กี่หน้า หนาสุดก็แค่ยี่สิบกว่าหน้า แต่หนังสือบางๆ เหล่านี้ กลับวางอัดแน่นเต็มหีบ
"เคล็ดวิชากำลังภายในในนี้ล้วนเป็ระดับสุดยอด มีคัมภีร์หกสิบแปดเล่ม และยังมีคัมภีร์วิชาภายนอกอีกยี่สิบแปดชนิด... เสี่ยวอวี่ ต่อไปหากเ้าจะอ่านคัมภีร์พวกนี้ ต้องมาอ่านที่ห้องลับแห่งนี้ ห้ามนำออกไปเด็ดขาด เข้าใจหรือไม่?" เหลียนเหยียนกล่าวกับฉินอวี่ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
ฉินอวี่พยักหน้าตอบรับอย่างมั่นใจ
"เอาล่ะ เ้าอ่านหนังสือออกแตกฉานั้แ่ก่อนหกขวบ สองปีมานี้ก็อ่านตำรามามากมาย คัมภีร์พวกนี้เ้าอ่านเองย่อมเข้าใจ ค่อยๆ ศึกษาไปนะ ปู่ขอตัวก่อน" เหลียนเหยียนยิ้มกล่าว จากนั้นจึงเดินออกจากห้องลับไป
รอจนกระทั่งเหลียนเหยียนจากไป ฉินอวี่เพียงลำพังก็หยิบคัมภีร์ออกมาทีละเล่ม วางเรียงไว้บนโต๊ะ รวมทั้งสิ้นเก้าสิบหกเล่ม วางเต็มพื้นที่โต๊ะยาว
จ้องมองคัมภีร์ตรงหน้า ดวงตาของฉินอวี่เปล่งประกายเจิดจ้าอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน
'กาพย์กระเรียนเหลือง', 'บทกลอนร้อยประโยค', 'เพลงกระถางทอง', 'เพลงขุดทอง', 'อรรถกถาคัมภีร์วารี', ...
คัมภีร์กำลังภายในแต่ละเล่ม หากนำออกไปสู่โลกภายนอก ล้วนทำให้เหล่านักบู๊คลั่งไคล้แย่งชิง ตระกูลฉินสืบทอดมายาวนาน ต่อให้นำคัมภีร์ของสามราชวงศ์มารวมกัน ก็ยังเทียบกับตระกูลฉินไม่ได้ คัมภีร์ของตระกูลฉินเหล่านี้มีไม่น้อยที่สาบสูญไปจากยุทธภพหลายร้อยปีแล้ว
" 'เคล็ดัา' ...เหมือนตอนเด็กๆ ท่านพ่อเคยให้ข้าดูนะ?" ฉินอวี่มองคัมภีร์ที่บางที่สุดเป็เล่มสุดท้าย ทว่าวัสดุกลับล้ำค่าที่สุด 'เคล็ดัา' จารึกด้วยกระดาษทองคำ เพียงแค่อักษรตัวใหญ่สามตัว 'เคล็ดัา' ก็ยังแผ่กลิ่นอายกดดันออกมา
หลังจากดูรายชื่อเคล็ดวิชากำลังภายในหกสิบแปดเล่มจบ ฉินอวี่ก็หันมาสนใจคัมภีร์วิชาภายนอกอีกยี่สิบแปดชนิด
'ฝ่ามือทรายเหล็ก', 'ฝ่ามือวชิระพลังช้างสาร', 'กรงเล็บั', 'เสื้อเกราะเหล็ก', 'ระฆังทองคุ้มกาย', 'สิบสามองครักษ์ฝึกกายา', 'หมัดเทวะราชันย์'...
เคล็ดวิชาภายนอกยี่สิบแปดชนิด วางเรียงรายอยู่เบื้องหน้า
เริ่มแรก ฉินอวี่หยิบขึ้นมาเล่มหนึ่งอย่างสุ่มๆ เริ่มเปิดอ่านช้าๆ ภายในห้องลับอันเงียบสงบ ฉินอวี่จดจ่อสมาธิเริ่มพลิกอ่านคัมภีร์การฝึกฝนอันล้ำค่าที่ตระกูลฉินรวบรวมมาไม่รู้กี่ยุคกี่สมัย...
2K
