บทที่ 66
ป้องกันเมืองสำเร็จ
เดย์ระเบิดพลังอย่างบ้าคลั่งดาบภายในมือโจมตีเข้าใส่ร่างกายของมอนสเตอร์ขนาดใหญ่ที่อยู่บริเวณด้านหน้า
ดวงตาของผู้คนมากมายที่อยู่บริเวณรอบๆต่างพากันใช้ดวงตาจ้องมองอย่างตกตะลึง
พวกเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจกับสิ่งที่ปรากฏขึ้นบริเวณด้านหน้าในตอนนี้ภายในใจของนักผจญภัยมากมายต่างพากันถามว่า “ หมอนั่นเป็นใครกันแน่? ”
นั่นคือคำถามที่ผู้คนมากมายเอ่ยถามภายในใจของตนเอง
การโจมตีที่บ้าคลั่งราวกับสัตว์ร้ายพลังเวทย์ก้อนใหญ่ที่แผ่ซ่านออกมาจากภายในดาบเล่มนั้นไม่ใช่ระดับธรรมดา
เดย์ในตอนนี้ตัดขาดการรับรู้ทั้งหมดบริเวณรอบๆร่างกาย
เขาใช้ดาบภายในมือของตนเองสวัสดิ์โจมตีใส่ร่างของมอนสเตอร์อย่างไม่ยั้งมือ
ฟันภายในปากกัดกระทบกันแน่นพลังเวทย์ที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากร่างกายมากขึ้น
ภูติแห่งเปลวเพลิงที่กำลังลุกไหม้อยู่ภายในตัวดาบมันยิ่งขยายใหญ่มากขึ้นเดย์ฟันใส่ร่างกายของมันอย่างต่อเนื่อง
ในตอนนี้เขาตัดขาดความรับรู้บริเวณรอบๆร่างกายไปแล้วรู้เพียงว่าแขนของเขาต้องตวัดออกไปด้านหน้าอย่าง
ในขณะเดียวกันพลังเวทย์ภายในร่างกายก็ลดน้อยลงอย่างต่อเนื่อง
เดย์คิดในใจของตนเอง “ ร่างกายเริ่มอ่อนแรงลง ”
“ ขาและแขนของเราก็เริ่มหมดแรงแล้วเจ้ามอนสเตอร์ตัวนี้มันมีพลังชีวิตมหาศาล ”
“ ร่างกายของเจ้ามอนสเตอร์ตัวนี้มันมีพลังชีวิตมากกว่าพวกบอสก่อนหน้านี้หลายเท่าตอนนี้ความสามารถของเราเพิ่มขึ้นแต่โจมตีไปตั้งหลายครั้งแล้วมันก็ยังไม่ตาย”
เดย์แสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตึงเครียดร่างกายของเขากำลังอ่อนล้า
ทั้งแขนราคากำลังหมดแรงหลังจากที่ตวัดดาบไปมาเป็นเวลานาน
ร่างของบอสขนาดยักษ์ตอนนี้ร่างกายของมันร่วงลงไปกระแทกกับพื้นมันกำลังโดนการโจมตีระดมใส่ร่างกายอย่างไม่หยุดจนมันไม่มีโอกาสโต้ตอบได้แม้แต่น้อย
ซิลเวอร์ที่อยู่บริเวณด้านหลังมองเห็นถึงบ้างดังโต้ของมันมองเห็นว่าร่างกายเดย์กำลังถึงขีดจำกัด
เพราะแบบนั้นเมื่อมองเห็นว่าอีกฝ่ายร่างกายกำลังจะถึงขีดจำกัดดาบไพ่ในมือของเขาเปล่งแสงสว่าง
ซิลเวอร์พลังเวทย์จำนวนมหาศาลภายในร่างกายสั่งการกับนักเวทย์ที่อยู่บริเวณด้านหลัง“ ใช้พลังเวทส่งเสริมข้าข้าจะจะใช้การโจมตีสกัดมันเอาไว้ ”
นักเวทย์อยู่บริเวณด้านหลังเป็นนักเวทย์สายสนับสนุนเริ่มลงมืออย่างรวดเร็ว
นักเวทย์พวกนั้นยกไม้เท้าเวทย์มนตร์ภายในมือของตนเองขึ้นมาจากนั้นปลดปล่อยพลังเวทย์
พลังเวทย์ภายในร่างกายของพวกเขาไหลเวียนออกมาจากทางไม้เท้าเข้าสู่ร่างกายของซิลเวอร์
พลังเวทย์ส่งเสริมเขาภายในร่างกายพลังเวทย์จำนวนมหาศาลพุ่งทะยานขึ้นขีดสุด“”
ซิลเวอร์ปลดปล่อยการโจมตีของตนเองออกมาร่างกายของเขาพุ่งทะยานไปด้านหน้าอย่างรวดเร็ว
ดาบเหล็กภายในมือที่ห่อหุ้มด้วยพลังเวทย์อันแข็งแกร่งชี้ตรงไปด้านหน้าพุ่งใส่ร่างของมอนสเตอร์
มันพุ่งตรงแล้วก็ทะลุเข้าใส่ร่างกายของบอสขนาดใหญ่ “ ฉึก!!!!”
บอสโดนการโจมตีเข้าไปภายในร่างกายมันส่งเสียงกรีดร้องออกมา
เดย์ที่กำลังยืนอยู่บนร่างกายของบอสยังคงตวัดแขนไปมาอย่างไม่หยุดแม้จะเห็นว่าการโจมตีของซิลเวอร์เข้ามาทำให้บอสบาดเจ็บ
ดาบของซิลเวอร์ปักเข้าไปภายในร่างกายของบอสพลังเวทย์สีขาวไหลเวียนเข้าสู่ภายใน
ซิลเวอร์กัดฟันแน่นพลังเวทย์ภายในร่างกายของมันส่งผ่านออกไปทางดาบจากนั้นก็ไหลเวียนเข้าสู่ร่างกายของบอสมากขึ้นเรื่อยๆ
เดย์ที่ยืนอยู่บริเวณด้านบนมองเห็นบอสโดนผนึกการเคลื่อนไหวเอาไว้
บอสร่างกายของมันมีพลังเวทย์จากภายนอกไหลเวียนมหาศาลเข้าสู่ร่างกายทำให้ตอนนี้ภายในร่างกายของมันไม่สามารถขยับได้
พลังเวทย์แปลกปลอมที่ไหลเวียนเข้ามาสู่ภายในร่างกายของมันเป็นสิ่งที่ทำให้บอสหยุดนิ่ง
เดย์เองก็ทำเช่นเดียวกันเขายกดาบของตนเองขึ้นมาดาบที่ห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิงขนาดใหญ่แทงปักลงไปที่ร่างกายบอส“ ย๊าก!! ”
“ ฉึก!!! ”ดาบของเขาตักลงไปที่ร่างกายของบอสที่กำลังนอนแน่นิ่งอยู่ใต้เท้า
สองเล่มปักลงไปคนละทิศทางจากนั้นทั้งสองก็ระเบิดพลังเวทย์ออกมาจากร่างกายส่งผ่านเข้าไปภายในร่างกายของบอส
พลังเวทย์ที่ถูกส่งผ่านเข้าไปมากขึ้นร่างขนาดใหญ่ของบอสเริ่มค่อยๆปริแตกออกอย่างช้าๆ
ร่างของมันเริ่มแตกออกคลังภายในร่างกายของมันเริ่มรั่วไหลออกมาบอสไม่สามารถแบกรับสภาวะนั้นเอาไว้ได้เมื่อพลังเวทย์ที่ถูกใส่เข้าไปภายในร่างกายของมันมากขึ้น
หลังจากนั้นไม่นานท่ามกลางสายตาของผู้คนมากมายที่กำลังจับจ้องอยู่
เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นมาร่างของบอสขนาดใหญ่ที่อยู่บริเวณด้านหน้าเกิดการระเบิด“ ตูม!!! ”
แสงสว่างวาบหนึ่งปรากฏขึ้นดวงตาของพวกเขาต่างพากันพับปิดลงร่างของเดย์และซิลเวอร์กระเด็นออกมาจากแรงระเบิด
ร่างกายของพวกเขากระเด็นออกมาจากจุดนั้นพุ่งตรงออกมาด้านนอกประเด็นเกลือกกลิ้งไปกับพื้น
แต่ในขณะเดียวกันข้อความจากระบบก็ปรากฏขึ้นบริเวณด้านหน้าแจ้งเตือนให้เข้าล่วงรู้เช่นเดียวกัน
“ ตึ้ง!!! ตึ้ง!!! ”
[ ระบบ :สังหารบอสดันเจี้ยนได้รับ SP 1000 หน่วย ]
[ ระบบ : เควสป้องกันเมือง ระดับ สกิลระดับโกลด์ [Gold] สำเร็จ ]
[ เงื่อนไขเควสป้องกันเมือง ]
[ ของรางวัลได้รับค่าSP 1000 หน่วย ]
[ ของรางวัลได้รับแพ็คเกจสุ่มสกิล 3 อัน ]
[ ถ้าทำไม่สำเร็จตาย!!! ]
เสียงภายในหูดังขึ้นทั่วทั้งบริเวณเต็มไปด้วยความเงียบสงัดการเคลื่อนไหวรอบกายหยุดลงก่อนที่แสงสว่างวาบที่สว่างขึ้นมันจะค่อยๆสงบลงในเวลาต่อมา
เมื่อแสงที่ปกคลุมบริเวณรอบๆค่อยสงบลงดวงตาของพวกเขาทั้งหมดก็ค่อยๆเปิดขึ้น
เมื่อดวงตาของพวกเขาเปิดขึ้นพบเห็นทัศนียภาพบริเวณรอบๆหลงเหลือไว้เพียงแค่ซากปรักพักพังแห่งความเสียหายเท่านั้น
ทั่วทั้งบริเวณเต็มไปด้วยความเงียบสงบร่างของมอนสเตอร์ทั้งหมดแตกสลายกลายเป็นพลังเวทย์
ตอนนี้มอนสเตอร์ทั้งหมดภายในบริเวณนี้โดนกำจัดไปทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว
ทั่วทั้งบริเวณกลับเข้าสู่ความ พลังเวทย์ของมอนสเตอร์ที่กระจายอยู่ทั่วทั้งบริเวณค่อยๆหลอมรวมและกลายเป็นก้อนหินศิลา
นี่คือปรากฏการณ์ที่เดย์ไม่เคยพบมาก่อนก่อนหน้านี้ไม่ว่าจะกำจัดมอนสเตอร์มากขนาดไหนตอนตายไปมันก็เพียงแค่แตกสลายกลายเป็นพลังเวทย์หรือไม่ก็หลงเหลือซากศพไป
แต่ว่าในตอนนี้หลังจากที่มอนสเตอร์พวกนี้โดนกำจัดไปร่างกายของพวกมันแตกสลายกลายเป็นพลังเวทย์แต่หลังจากนั้นพลังเวทย์พวกนั้นก็หลอมรวมกลายเป็นก้อนหินศิลาเวทที่ส่องแสงประกายสว่างไสว
แต่เนื้อหาตรงที่ควรจะสนใจหาใช่ตรงนั้นมั้งตอนนี้ร่างกายของเขาเหนื่อยล้าเกินกว่าที่จะสนใจเกี่ยวกับพวกรายละเอียด
เดย์ที่นั่งอยู่ที่พื้นส่งเสียงหอบออกมาร่างกายทั่วทั้งร่างกายราวกับว่าจะถูกบดละเอียดพลังเวทย์ภายในร่างกายในตอนนี้ลดต่ำจนถึงขีดสุด
ความสามารถที่ใช้ออกมาเองก็มาถึงที่สิ้นสุดแล้วเช่นเดียวกัน
[ ระบบ :สกิลปลดลิมิเตอร์หมดเวลา ]
[ ระบบ :สกิลรวดเร็วดุจสายฟ้าหมดเวลา ]
เดย์มองเห็นข้อความจากระบบที่แจ้งเตือนขึ้นด้านหน้าเขาผ่อนลมหายใจออกมาอย่างผ่อนคลาย
“ ในที่สุดก็จบสักที… ”
ในตอนนี้การต่อสู้มันได้จบลงแล้วร่างของมอนสเตอร์ที่อยู่บริเวณรอบๆโดนกำจัดหายไปหมด
เควสจากระบบที่ปรากฏขึ้นมาเองก็ปรากฏขึ้นมาอย่างชัดเจนแสดงให้เห็นว่าเขาสามารถทำภารกิจได้สำเร็จ
ซิลเวอร์เองก็มีสภาพไม่ต่างกันพลังเวทย์ภายในร่างกายของเขาถูกเผาผลาญออกไปจนหมดจากการโจมตีเมื่อครู่
ร่างกายของเขามีสภาพไม่แตกต่างจากเดย์เลยแม้แต่น้อย
แต่ในตอนนี้การต่อสู้ก็จบลงไปเรียบร้อยแล้วเหตุการณ์วุ่นวายโดนคลี่คลายลงพวกเขาสามารถรักษาเมืองเวย์เอาไว้ได้
และเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในครั้งนี้มันก็เป็นเหตุการณ์ที่สามารถสร้างชื่อให้เดย์ด้วยเช่นเดียวกัน
…
หลังจากผ่านเหตุการณ์มอนสเตอร์บุกทำลายเข้ามาภายในเมืองมาหนึ่งวัน
ทุกอย่างเริ่มกลับคืนเข้าสู่สภาพปกติทั่วไป
เดย์และพรรคพวกของเขาโดนเรียกตัวไปที่สำนักงานนักผจญภัยตั้งแต่ช่วงในยามเช้า
จบบท