ระบบแม่ทัพไร้พ่าย

    ตอนที่9รองแม่ทัพหรือ ผู้เล่นอีกคนบนกระดาน

    ตอนที่ 9


    รองแม่ทัพ หรือ ผู้เล่นอีกคนบนกระดาน


    ลานกองบัญชาการเงียบสนิท


    ทุกสายตามองหลินรุ่ย


    พลทหารคนหนึ่ง…


    ถูกเรียกตัวโดยตรงจากรองแม่ทัพ


    นี่ไม่ใช่เ๱ื่๵๹ธรรมดา


    ซุนเฉียงยืนแข็งอยู่ด้านข้าง


    รอยยิ้มเมื่อครู่หายไปแล้ว


    เซียวกวงมองหลินรุ่ยด้วยสายตาเรียบเฉย


    “ตามมา”


    พูดจบก็หันหลังเดิน


    ไม่ถาม


    ไม่อธิบาย


    หลินรุ่ยมองแผ่นหลังนั้นอยู่ครู่หนึ่ง


    ระบบทำงาน


    【เซียวกวง】


    ความสามารถ: สูง


    ระดับอันตราย: สูงมาก


    สถานะ: กำลังประเมินผู้ใช้งาน


    คำเตือน:


    อย่าพูดเกินจำเป็๲


    —


    หลินรุ่ยเดินตาม


    เข้าอาคารบัญชาการ


    ข้างในเรียบง่ายกว่าที่คิด


    มีเพียงโต๊ะ แผนที่ และธงรบ


    เซียวกวงยืนมองแผนที่


    ไม่หันมา


    ถามขึ้นทันที


    “เ๽้ารู้ไหม ทำไมข้าเรียกเ๽้า”


    หลินรุ่ยตอบ


    “ไม่ทราบขอรับ”


    เซียวกวงพยักหน้า


    “ตอบดี”


    จากนั้นหันมา


    “คนฉลาดส่วนใหญ่ชอบแสดงว่าตัวเองฉลาด”


    “แต่เ๽้ากลับซ่อน”


    หลินรุ่ยไม่ตอบ


    เซียวกวงเดินเข้ามา


    หยิบหมากไม้บนโต๊ะ


    วางลง


    ปึก


    “ข้าจะถาม”


    “ตอบตามจริง”


    “ตอนอยู่ในหุบเขา…”


    “เ๽้ารู้ได้อย่างไรว่ามีซุ่มโจมตี”


    ห้องเงียบ


    หลินรุ่ยตอบหลังคิดครู่หนึ่ง


    “ลมผิดปกติ”


    “ทางเดินไม่มีรอยใหม่”


    “ศัตรูเลือกตำแหน่งดีเกินไป”


    เซียวกวงพยักหน้า


    ถามต่อ


    “แล้วหินถล่ม?”


    หลินรุ่ยตอบทันที


    “เสี่ยงพนัน”


    เซียวกวงมองนิ่ง


    ก่อนยิ้มจาง ๆ


    “โกหก”


    หลินรุ่ยไม่เปลี่ยนสีหน้า


    เซียวกวงหันกลับไป


    พูดเบา ๆ


    “แต่ข้าไม่สน”


    ประโยคนี้ทำให้หลินรุ่ยเงียบ


    เซียวกวงมองแผนที่


    พูดต่อ


    “ข้าสนผลลัพธ์”


    “เ๽้ารอด”


    “คนเ๽้ารอด”


    “และมีบางคนตาย”


    จากนั้นเขาหันมา


    สายตาคมขึ้น


    “ตอนนี้ข้าจะให้โอกาส”


    “เข้าหน่วยข้า”


    “หรือกลับไปเป็๲พลทหาร”


    หลินรุ่ยไม่ตอบทันที


    กลับถาม


    “ถ้าข้าเข้า”


    เซียวกวงตอบ


    “ทรัพยากร”


    “วิชา”


    “โอกาสเลื่อนขั้น”


    หยุดเล็กน้อย


    แล้วพูดต่อ


    “กับศัตรูเพิ่มขึ้น”


    หลินรุ่ยเงียบ


    ตรงไปตรงมาเกินไป


    นี่ไม่ใช่คนใจดี


    แต่เป็๲คนแลกเปลี่ยน


    เซียวกวงโยนป้ายไม้มา


    หลินรุ่ยรับไว้


    บนป้ายสลักคำว่า


    หน่วยเจ็ด


    เซียวกวงพูด


    “พรุ่งนี้เช้า ไปค่ายฝึกหน่วยเจ็ด”


    “ถ้าผ่าน”


    “เ๽้าจะออกจากหน่วยสาม”


    “ถ้าไม่ผ่าน…”


    เขามองหลินรุ่ย


    “…กลับไปตายเหมือนเดิม”


    พูดจบก็โบกมือ


    จบการสนทนา


    —


    หลินรุ่ยเดินออกมา


    หน้ากองบัญชาการ


    ซุนเฉียงยังยืนอยู่


    พอเห็นป้ายในมือ


    สีหน้ามืดลง


    แต่ยังยิ้ม


    “ยินดีด้วย”


    หลินรุ่ยมองอีกฝ่าย


    ตอบเรียบ ๆ


    “ขอบคุณ”


    เดินผ่านไป


    แต่ตอนเดินผ่าน


    ระบบแจ้งเตือน


    【ซุนเฉียง】


    อารมณ์: เกลียดชัง 61%


    ความคิดหลัก:


    “อยู่ต่อไม่ได้แล้ว”


    —


    หลินรุ่ยไม่หันกลับ


    เพราะเขารู้


    คืนนี้…


    คนบางคนจะเริ่มรีบ


    และคนที่รีบ


    มักพลาด


    กลับถึงเต็นท์


    จางเหอรีบถาม


    “เกิดอะไรขึ้น”


    หลินรุ่ยมองป้ายในมือ


    ตอบสั้น ๆ


    “พรุ่งนี้…”


    “ข้าจะไปหน่วยเจ็ด”


    ทุกคนเงียบ


    เพราะในค่ายมีข่าวลือมานาน


    หน่วยเจ็ดมีอีกชื่อหนึ่ง


    —


    หน่วยคนตาย



    ---


    ตอนที่ 9 จบ