ตู้ถ่ายภาพอลเวง

        เมื่อนนท์ใช้ความพยายามเดินกะเผลกกลับมาจนถึงตู้ถ่ายภาพ เขาก็รู้สึกดีใจที่เดินจนถึงตู้ถ่ายรูป 

        เขารู้สึกว่าร่างกายนี้เหนื่อยล้ามาเต็มที่แล้ว และเพื่อความแน่ใจว่าตอนนี้ร่างที่อยู่ในตู้ถ่ายรูปล่าสุดไม่ใช่ร่างของเขา เขาจึงแหวกผ้าม่านและเดินเข้าไปในตู้ถ่ายรูปเพื่ออยากเช็คว่าในตอนนี้ร่างที่อยู่ในตู้ล่าสุดเป็๞ใครกันแน่

        เผื่อว่าถ้าโชคดีร่างในตู้ถ่ายรูปล่าสุดตอนนี้อาจเป็๲ร่างของเขาแล้วก็ได้ เมื่อเขาเข้าไปในตู้ถ่ายรูปได้แล้วจึงกดปุ่มสีแดงเพื่อถ่ายรูปอีกครั้ง

        แชะ! วาบ!!!

        แสงแฟลชสว่างจ้าถูกส่องมาใส่นนท์อีกครั้ง เมื่อเขารู้สึกตัว ก็รีบเดินออกมานอกตู้ถ่ายรูปเพื่อสำรวจตัวเอง เขาก้มมองดูไปที่ร่างกายของตัวเอง 

        คราวนี้เสื้อเชิ้ตของสาวออฟฟิศจากร่างเดิมของเขาได้หายไปแล้ว และมันถูกแทนที่ด้วย ชุดเดรสสั้นสีแดงรัดรูปเน้นสัดส่วนโค้งเว้าสุดเซ็กซี่ แถมรองเท้าที่สวมอยู่ยังเปลี่ยนเป็๞ส้นเข็มที่ทั้งแหลมและสูงกว่าเดิมเสียอีก!

        เมื่อนนท์เห็นว่าร่างที่ได้มายังไม่ใช่ร่างของตัวเอง เขาจึงตัดสินใจค่อยๆ เดินบนรองเท้าส้นเข็มอย่างยากลำบาก ไปหาที่นั่งหลบจากผู้คนเพื่อไม่ให้มีใครมาพาเขาไปไหนได้อีกและรออยู่บริเวณไม่ห่างจากตู้ถ่ายรูปมากนั้น 

        เวลาผ่านไปนาทีแล้วนาทีเล่า นนท์ในร่างสาวชุดเดรสแดงรัดรูปยังคงนั่งนิ่งหลบอยู่บริเวณนั้นอย่างไม่ห่าง สายตาจับจ้องไปยังตู้ถ่ายรูปโบราณอย่างเฝ้าระวัง 

        ทุกครั้งที่มีคนเดินผ่านมา เขาจะรู้สึกตื่นเต้นและคอยชะเง้อดูด้วยความหวังว่าใช่ร่างของเขาหรือเปล่า แต่แล้วก็ต้องผิดหวังซ้ำเล่าเพราะคนที่มายังไม่ใช่ร่างของเขาที่เดินเข้าในตู้ถ่ายรูปนั้นเลย

        ยิ่งเวลาผ่านไปความมั่นใจของเขาก็เริ่มลดลง เขาเริ่มไม่แน่ใจว่าคนที่ได้ร่างของเขาไปจะกลับมาเพื่อสลับร่างคืนที่ตู้นี้อีกไหม หรือว่าเขาต้องติดอยู่ในร่างนี้ไปตลอดกาล

        "ขอร้องล่ะ... รีบๆ รู้ตัวแล้ววิ่งกลับมาทีเถอะ ไม่อย่างนั้นเราคงได้กลับบ้านในร่างนี้แน่ๆเลย" 

        นนท์ร่ำร้องออกมา พลางทุบต้นขาตัวเองเบาๆ เพื่อคลายความปวดเมื่อยที่ขาจากการใส่รองเท้าส้นเข็ม

        ในขณะที่ความมั่นใจของเขาใกล้จะหมดลง และแล้ว... ความอดทนของเขาก็สัมฤทธิ์ผล

        เสียงฝีเท้าหนักๆ ของรองเท้าผ้าใบดังมาตามทางเดิน นนท์รีบชะเง้อหน้ามองหาทันที และวินาทีนั้นเอง หัวใจของเขาก็แทบจะหยุดเต้น

        ร่างผู้ชายตัวสูงใหญ่ ในเสื้อยืดกางเกงยีนส์ตัวเก่ง... ร่างเดิมของเขานั่นเอง!

        ร่างนั้นกำลังวิ่งกระหืดกระหอบกลับมาด้วยหน้าตาตื่นและดูคล้ายกับคนสติแตก ร่างนั้นพยายามกวาดสายตามองซ้ายมองขวาเพื่อมองหาอะไรบางอย่าง 

        และทันทีที่สายตาของร่างนั้นหันมาเจอเข้ากับตู้ถ่ายรูป สีหน้าก็แปรเปลี่ยนเป็๲ความดีใจ ร่างเดิมของนนท์พุ่งเข้าไปที่ตู้ถ่ายรูปพร้อมกับเปิดผ้าม่านสีเขียวเข้มแล้วหายลับเข้าไปในตู้อย่างรวดเร็วราวกับกลัวว่าจะมีใครแย่งเข้าไป

        "มาแล้ว! ในที่สุดร่างเดิมของเขาก็กลับมาแล้ว!"

        นนท์เบิกตากว้าง ทันทีที่เห็นร่างตัวเองเข้าตู้ไป เขารู้ทันทีว่าหลังจากมีแสงแฟลชถ่ายรูปเสร็จร่างเดิมของเขาจะถูกเก็บไว้ในตู้ถ่ายรูปนั้น นั่นหมายความว่า... โอกาสที่เขาจะได้กลับร่างเดิมของเขาใกล้จะเป็๲ความจริงแล้ว!

        แชะ! วาบ!

        แสงแฟลชสีขาวสว่างทะลุผ้าม่านออกมา นนท์ไม่รอช้าอีกต่อไป ถึงแม้รองเท้าส้นเข็มจะเดินยากเพียงใด แต่ด้วยความหวังที่ไม่อยากสูญเสียโอกาสนี้ เขากลั้นใจพาตัวเองเดินออกมาจากที่ซ่อน และพยายามประคองตัวบนรองเท้าส้นเข็มเพื่อเดินตรงไปยังตู้ถ่ายรูปทันที

        เขามายืนรออยู่ข้างตู้ถ่ายรูปในมุมที่ไม่มีใครมองเห็น 

        เมื่อผ้าม่านสีเขียวเข้มถูกรูดเปิดออก คนที่เดินออกนั้นทำท่ามึนงงพลางก้มมองสำรวจร่างใหม่ตัวเองด้วยความสงสัย และก็เดินไปทางห้องน้ำ

        นนท์ไม่มีเวลาสนใจคนที่เพิ่งออกมานั้นแล้ว เขารู้แค่ว่าตอนนี้ร่างผู้ชายของเขาถูกเก็บไว้ข้างในตู้ถ่ายรูปนี้เรียบร้อยแล้ว!

        "โอกาสของเรามาถึงแล้ว!"

        นนท์พูดพร้อมกับนำร่างหญิงสาวชุดเดรสสีแดง ค่อยๆ เดินไปแหวกผ้าม่านเข้าไปในตู้ถ่ายรูปทันที บรรยากาศข้างในยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นไหม้จางๆ ของหลอดไฟแฟลชอยู่

        เขายื่นนิ้วที่ทาเล็บสวยงามไปกดปุ่มสีแดง และทันใดนั้นบนหน้าจอขึ้นเวลานับถอยหลังทันที

        3... 2... 1…

        นนท์หลับตาปี๋ 

        แชะ!

        วาบ!!!!!!!!!!!!!!!!

        แสงแฟลชสีขาวสว่างจ้าส่องออกมาด้วยความรุนแรงและสว่างกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา 

        เมื่อแสงสว่างค่อยๆ จางลง สติของนนท์ก็เริ่มกลับมา

        ในหน้าจอของตู้ถ่ายรูปแสดงข้อความ

        'ทำการบันทึกร่างเดิมเสร็จสิ้น… สลับเปลี่ยนข้อมูลผู้ใช้งานเสร็จสมบูรณ์…'

        นนท์เดินมาจากตู้ถ่ายรูปด้วยความตื่นเต้น หลังจากออกมาจากตู้ถ่ายรูป ความรู้สึกแรกที่เขา๱ั๣๵ั๱ได้คือ... เท้าที่แนบสนิทไปกับพื้นอย่างมั่นคง ไม่ใช่เป็๞รองเท้าส้นสูงหรือส้นเข็มที่เขาใส่มาอย่างยาวนานหลายชั่วโมง อาการปวดส้นเท้าได้หายไป ๱ั๣๵ั๱ของเสื้อผ้าที่ใส่สบายขึ้น และลมที่พัดผ่านมาโดนขาก็หายไป

        นนท์ยังแอบลุ้นอยู่ในใจว่าเมื่อเขาก้มลงไปมองร่างกายของเขาแล้วร่างกายของเขาจะเป็๲อย่างไร เขาค่อยๆ ก้มลงมองไปที่ร่างกายของตัวเองพร้อมกับยกมือขึ้นมามอง... มันคือมือที่หนาและใหญ่อย่างที่เขาคุ้นเคย ผิวหยาบกร้านที่คุ้นเคย และเล็บที่ไม่มีสีใดๆ แต่งแต้มอีกต่อไป!

        ชุดของเขาตอนนี้เปลี่ยนเป็๞เสื้อยืดเนื้อนุ่มและกางเกงยีนส์ตัวหนาที่คุ้นเคย

        "ดะ... ได้คืนร่างเดิมใช่ไหมวะ" 

        นนท์พึมพำ เสียงที่หลุดออกมาเป็๞เสียงทุ้มต่ำของผู้ชายเต็มตัว

        และไม่รอช้า เขาวิ่งตรงไปยังห้องน้ำเพื่อ๻้๵๹๠า๱ยืนยันว่าเขาได้กลับมาร่างเดิมของตัวเองแล้วจริงๆ และเมื่อเขาไปถึงในห้องน้ำเขาเกือบวิ่งเข้าไปห้องน้ำผู้หญิงด้วยความคุ้นชินเพราะมัวแต่ดีใจ แต่เมื่อเขาเห็นผู้หญิงในห้องน้ำมองหน้าเขาแล้วทำหน้า๻๠ใ๽ เขาก็เลยนึกได้ว่าเขาน่าจะกลับเป็๲ผู้ชายแล้วจึงรีบกล่าวขอโทษและเปลี่ยนมาเดินเข้าห้องน้ำชายแทน 

        เมื่อเข้ามาในห้องน้ำชายเขารีบส่องดูกระจกบานใหญ่ตรงอ่างล้างมือ และจ้องมองภาพสะท้อนตรงหน้าแบบตาไม่กะพริบ

        ภาพสะท้อนในกระจกเป็๲ใบหน้าคมเข้ม ผมสั้นรองทรง มีหนวดเคราจางๆ ที่มุมปาก... ตอนนี้เขากลับมาเป็๲นนท์คนเดิม เขาได้กลับมาอยู่ในร่างเดิมของเขาแล้ว!

        "เย้! ได้คืนร่างเดิมคืนแล้วโว้ยยยยยย!"

        นนท์๻ะโ๠๲ลั่นห้องน้ำด้วยความดีใจอย่างลืมตัว พร้อมกับ๠๱ะโ๪๪โลดเต้นจนคนในห้องน้ำหันมามองด้วยความงุนงง 

        นนท์ยกมือขึ้นมาลูบใบหน้าและลำตัวของตัวเองด้วยความดีใจ ในตอนนี้ร่างกายเดิมของเขากลับมาแล้ว!

        เขาดีใจจน๻ะโ๠๲ออกมาดังๆ หลังจากผ่านนาทีชีวิต สลับร่างเป็๲ผู้หญิงตั้งหลายคน ๻ั้๹แ๻่สาวออฟฟิศ เด็กหญิงตัวน้อย นักศึกษาสาว พนักงานต้อนรับ และสาวชุดเดรสแดง ในที่สุดความวุ่นวายทั้งหมดนี้ก็จบลงเสียที

        "อย่าได้เจอกันอีกเลยนะ ไอ้ตู้ถ่ายรูปบ้า!"

        นนท์สบถออกมา ก่อนที่จะมุ่งหน้าไปยังทางออกของห้างสรรพสินค้าทันที เพื่อกลับไปใช้ชีวิตตามเดิม และตั้งใจว่าชีวิตนี้จะไม่เข้าใกล้ตู้ถ่ายรูปตู้ไหนอีกเลยตลอดชีวิต

[จบบทที่ 6]

(ตอนต่อไป: หลังจากกลับไปถึงบ้านเขาจะเป็๲อย่างไรต่อ โปรดติดตาม)