คนที่พากันเดินมาทีหลังนั้นยังพอจะฟังจับใจความคำพูดและต่อประโยคคำพูดได้ดีกว่าบรรดาหลานชายทั้งสี่ของเหนี่ยวเหนี่ยวอีกด้วย
“หลานชายพวกเ้าก็หยุดตื่นตระหนกใเสียก่อน และฟังลูกหลานพวกเ้าให้ดีเสียก่อน”เมื่อท่านแม่หงอี่(มดแดง)ของเหนี่ยวเหนี่ยวปรามให้หลานชายทั้งสี่ของเหนี่ยวเหนี่ยวเงียบลงแล้ว ท่านก็หันมาหาพวกเหลนชายทั้งสามคนเพื่อสอบถามให้เป็เื่เป็ราวอีกครั้งหนึ่งอย่างใจเย็น
“เอาล่ะ เด็กๆไหนบอกทวดสิว่ามันเกิดอะไรกันขึ้นค่อยๆพูดนะ”ท่านแม่ของเหนี่ยวเหนี่ยว
“ขอรับ”เหลนชายทั้งสาม
“พอดีว่าพวกข้าหาผักป่าตามชายป่าไร้ฤดูไร้ห้วงเวลา ทางด้านทิศเหนือแต่แล้วพวกน้องสาวกลับวิ่งไปตามพวกผมให้กลับไปรวมตัวกับท่านย่าเล็กที่ริมแม่น้ำที่อยู่ไม่ไกลกัน
พอไปถึงท่านย่าเล็กก็ชี้ไปที่แม่น้ำให้พวกข้าได้ดู พวกข้าจึงได้เห็นว่ามีปลาอสูรนอนหงายท้องอยู่ในแม่น้ำแล้วขอรับ”เหลนชายคนโตหยางหยาง
“ปลาอสูร!! จริงๆงั้นเหรอลูก”หลานสะใภ้ใหญ่ชิงอี ถามลูกชายคนโตของตนเองเพื่อย้ำอีกครั้งหนึ่ง
“ใช่ขอรับ”เหลนชายทั้ง 3 ตอบพร้อมกันอีกครั้ง
ทุกๆคนในตระกูลหวังตอนนี้ใจเต้นแรงกันแบบรัวๆไปแล้ว เมื่อได้ยินว่าพวกลูกๆหลานๆเหลนๆ ของพวกท่านเจอสัตว์อสูรทางน้ำกัน
“แล้วพวกเ้ารู้ได้อย่างไรว่าเป็สัตว์อสูรจริงๆ”ท่านพ่อยุง(เหวินจึ)ของเหนี่ยวเหนี่ยว
“ท่านย่าเล็กบอกพวกข้าขอรับ”เหลนชายทั้ง 3
“งั้นท่านย่าเล็กของพวกเ้าบอกว่ามันคือสัตว์อสูรน้ำอะไรงั้นรึ”พี่ชายใหญ่ซือจื่อของเหนี่ยวเหนี่ยว
“เอ่อ……ปลาอสูร ปลาอสูร ปลาอสูร..เอิ่ม…เอ่อ….”เหลนชายทั้ง 3
พวกท่านก็ลุ้นกันตัวโก่งว่าเหลนทั้ง 3 ของท่านย่าเล็กจะตอบว่าอะไรกัน แต่รออยู่สักพักก็ดูท่าทางจะไม่ได้เื่เสียแล้วเพราะพวกเด็กๆตอนนี้เหมือนจะจำไม่ได้
“ตอนนี้อย่าพึ่งสอบถามอะไรเลยนะ เ้าใหญ่ เ้ารอง พาลูกๆของพวกเ้าล่วงหน้าไปให้ถึงเหนี่ยวเหนี่ยวก่อนเดี๋ยวนี้เลย ทางด้านนั้นมีแต่พวกเด็กเล็กๆตามลำพังกับซากสัตว์อสูรในแม่น้ำย่อมไม่ดีแน่ๆถ้าเกิดนักล่าจากถิ่นอื่นบังเอิญมาเข้าน่ะ”ท่านแม่มดแดง
“แต่ๆว่าทางนั้นพวกเรามีท่านย่าเล็กเป็ผู้าุโนะขอรับ”เหลนชายสี่เหล่าสู่
“................!!”ทุกๆคน
“ใช่ขอรับ มีท่านย่าเล็กอยู่”เหลนชายคนรองกับคนที่สาม
“..............!!”ทุกๆคน
“อะแฮ่ม…อะแฮ่ม…ไปกันได้แล้วพวกเ้าน่ะ”ท่านพ่อยุง รีบเร่งรีบให้พวกลูกชายกับหลานชายมุ่งหน้าไปกันก่อน
“ขอรับท่านพ่อ”หลานชายทั้งสี่ของเหนี่ยวเหนี่ยว
พวกผู้ใหญ่หันมามองหน้ากันไปมาอย่างงุนงงมากๆ แต่ตอนนี้ไม่สามารถที่จะเสียเวลาอีกต่อไปได้ พวกท่านทั้งหมดจำเป็ที่จะต้องไปที่ริมแม่น้ำที่พวกลูกๆหลานๆเหลนๆ กำลังรออยู่ในตอนนี้ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้เสียก่อนแล้วค่อยถามความเป็มาอีกครั้งหนึ่งก็ยังไม่สาย
“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับลูกของข้ากัน”ท่านพ่อยุง
“ข้าเองก็ไม่แน่ใจนักท่านพี่ ตอนที่เหนี่ยวเหนี่ยวเกิดมาพวกเราแทบไม่รู้สึกถึงพลังธาตุใดๆเลยนะ ผิดกับเด็กๆอื่นๆ แต่มาวันนี้ ตอนนี้ พวกเหลนกลับบอกว่าเหนี่ยวเหนี่ยวรู้ว่าปลาอสูรตัวนั้นคือสัตว์อสูรอะไรมันแปลกมากจริงๆ
มันพอจะเป็ไปได้ไหมเ้าคะท่านพี่ว่าลูกเหนี่ยวเหนี่ยวของข้านางจะมีพลังธาตุดั่งลูกๆหลานๆเหลนๆคนอื่นๆแล้วน่ะ”ท่านแม่มดแดง
“พี่เองก็ไม่แน่ใจนัก เดี๋ยวพอไปถึงที่แล้วคงได้รู้เื่ราวกันเสียทีนะเ้าเองก็ไม่ต้องตื่นเต้นมากไปนักนะ”ท่านพ่อยุง ลูบมือท่านแม่ไปมาเพื่อปลอบประโลมอย่างแ่เบาในระหว่างที่กำลังเดินทางไปสมทบกับคนอื่นๆในตระกูลที่มุ่งหน้าไปที่ริมแม่น้ำ 7 ธาตุที่อยู่ปลายสุดพลังธาตุแทบจะไม่ได้หนาแน่นอะไรสำหรับชาวบ้านแถวนี้ได้ไว้ใช้กิน ใช้ในชีวิตประจำวันกัน
บรรดาลูกสะใภ้ หลานสะใภ้เองที่เดินตามมาต่างก็ตื่นเต้นไม่แพ้กันไปหมด ต่างพูดคุยกระซิบกระซาบถึงข้อสันนิษฐานกันไปต่างๆนาๆ
ณ เขตนอกเมืองหนิงหวงบริเวณที่ปลายสายของริมแม่น้ำ 7 ธาตุ
พวกเหลนๆกับท่านย่าเล็กเหนี่ยวเหนี่ยว ที่พากันนั่งบ้างยืนบ้างเพื่อเฝ้ามองดูปลาอสูรสีใสตาฟ้าไม่ให้ขลาดสายตาของพวกเขาไป
เหนี่ยวเหนี่ยวเองก็นั่งเท้าคางมองบรรยากาศโดยรอบไปอย่างเพลิดเพลินเช่นกัน และมองดูประกายแสงพลังธาตุต่างๆที่ส่องแสงประกายกระจัดกระจายมาด้วยว่าที่ใดหนาแน่นบ้าง ในแถบบริเวณแถวๆนี้ที่นางกำลังนั่งอยู่
“จะว่าไปนะเ้าปลาปลาอสูรสีใสตาฟ้ากลุ่มนี้ ก่อนที่จะขว้างหินลงไปคงจะเป็ลูกตามันหรือเปล่านะที่เราเห็นทำให้แสบตาเลยเกือบล้มหน้าขมำไปเลย ไหนจะเห็นประกายพลังธาตุจากพวกมันอีก แต่ไม่มีความรู้สึกว่าพวกมันจะอันตรายอะไรเลยนะ”เหนี่ยวเหนี่ยว บ่นพึมพำคนเดียวในใจ
“อ๊ะ..ท่านพี่กับพวกหลานชายมากันแล้วนู้นๆ”เหนี่ยวเหนี่ยว
“จริงด้วยเ้าค่ะ” “จริงด้วยขอรับ” พวกเหลนๆ
ในขณะที่กำลังคิดอะไรเพลินๆอยู่คนเดียวสายตาก็เหลือบไปเห็นกลุ่มคนที่คุ้นเคยในความทรงจำของร่างนี้ขึ้นมา
“นี่ขนาดเห็นไกลๆนะแต่ดูแล้วตระกูลหวังนี้หน้าตาดีกันจริงๆเลย”เหนี่ยวเหนี่ยว
“ท่านปู่ ท่านพ่อเ้าคะ ทางนี้ ทางนี้เ้าค่ะ”
“ท่านปู่ ท่านพ่อขอรับ ทางนี้ ทางนี้ขอรับ”
พวกเหลนๆที่อยู่กับท่านย่าเล็กเหนี่ยวเหนี่ยวทั้ง 5 คนก็พากันส่งเสียงเรียกท่านพ่อ ท่านปู่ของพวกเขากันอย่างดีใจในที่สุดพวกท่านก็พากันมาถึงเสียที เพราะในระหว่างที่นั่งรออยู่นี้พวกเด็กๆเองก็รู้สึกกังวลกันตลอดเวลาเลย กลัวว่าจะมีผู้อื่นจากนอกเมืองที่เข้ามาล่าสัตว์อสูร หรือมาแสวงหาความโชคดีในป่าด้านในของป่าไร้ฤดูไร้ห้วงเวลาแห่งนี้เข้า
“พี่ใหญ่ พี่รอง หลานชายทั้ง 4”เหนี่ยวเหนี่ยว
“น้องเล็ก” “ท่านอาเล็ก”
“เหนี่ยวเหนี่ยว ไม่เป็อะไรใช่หรือไม่ หลานๆด้วยนะพวกเ้าปลอดภัยกันดีใช่ไหม”พี่ใหญ่ซือจื่อ
“พวกเราสบายดีขอรับท่านปู่/ท่านปู่ใหญ่”พวกเหลนๆ
“ข้าก็ไม่ได้เป็อะไรนะท่านพี่”เหนี่ยวเหนี่ยว
“งั้นก็ดีแล้ว ดีแล้ว แต่ว่าปลาอสูรพวกนั้นอยู่ไหนกัน เหนี่ยวเหนี่ยวบอกพี่รองสิ”พี่รองเหลาหู่
“ตรงแม่น้ำข้างหน้าพวกข้านี่อย่างไรล่ะพี่รอง พวกมันซี้หมดแล้วน่าจะมีทั้งหมด 5 ตัวนะเ้าคะพี่ใหญ่ พี่รอง”เหนี่ยวเหนี่ยว
“5 ตัว!!”พวกพี่ชายและหลานชาย
โดยปรกติแล้วพี่ใหญ่ พี่รองจะเรียกว่าน้องเล็กแต่ด้วยที่ว่าเ้าของร่างเดิมแก่แดดที่มีเด็กๆกลุ่มหนึ่งเรียกนางว่าท่านย่าเล็กที่ดูาุโมากสำหรับความเข้าใจของนาง เหนี่ยวเหนี่ยวคนเก่าเลยบอกให้พี่ชายฝาแฝดเรียกชื่อนางแทนเรียกว่าน้องเล็กที่ดูแล้วมันเด็กเกินไปนัก
พี่รองเหลาหู่ อุ้มเหนี่ยวเหนี่ยวขึ้นมาและเดินไปตามที่น้องสาวคนเดียวชี้ให้ดู และเมื่อดูก็พบว่ามันคือสัตว์อสูรน้ำประเภทปลาจริงๆ
“ปลาอสูรจริงๆด้วย!!”พี่ชายกับหลานชายของเหนี่ยวเหนี่ยว ที่พอเห็นแล้วถึงกับตาโตอ้าปากค้างกันไปเลย แต่ละคนที่เห็นเ้าปลาอสูรพวกนี้ถึงกับต้องมีท่าทางแบบเดียวกันหมด
พวกพี่ชายที่มัวแต่พากันยืนแข็ง และมองไปที่กลางแม่น้ำ 7 ธาตุที่มีปลาอสูรถึง 5 ตัวนอนหงายท้องกัน และพากันนับวนไปวนมาว่ามันมีถึง 5 ตัวจริงๆไม่ได้ตาฝาดแต่อย่างใดเพราะด้วยที่มันยังอยู่ในน้ำยิ่งทำให้ต้องเพ็งสายตามองดูพวกมันยากเสียหน่อย
เพียงไม่นานเสียงอึกทึกของคนกลุ่มหนึ่งก็พากันมาถึงริมแม่น้ำที่กลุ่มของท่านย่าเล็กเหนี่ยวเหนี่ยวอยู่ แต่สำหรับเหนี่ยวเหนี่ยวแล้ว เหมือนกับว่าประสาทััของนางเปิดรับรู้ได้ดีมากๆ เลยนางรับรู้แล้วว่ามีคนอีกกลุ่มหนึ่งกำลังมาถึงและััพลังที่คุ้นเคยได้เป็อย่างดี และไม่มีการคุกคามถึงภัยอันตรายใดๆ ก็ทำให้นางเองเดาได้ว่าน่าจะเป็สมาชิกที่เหลือของคนในตระกูลหวังนั่นเอง
“ท่านพ่อ ท่านแม่ พี่สะใภ้ หลานสะใภ้”เหนี่ยวเหนี่ยว เด้งตัวเพื่อที่จะลงจากอ้อมอกพี่ชายรองเหลาหู่ เพื่อไปหาท่านพ่อ ท่านแม่ของนางในโลกยุคโบราณนี้ และพวกเขาทั้งหมดที่นางเห็นในตอนนี้คือครอบครัวของนางแล้ว และนางจะดูแลพวกเขาให้ดีจะไม่ให้ทุกๆคนต้องลำบากอย่างแน่นอนนับจากนี้ไป
“เหนี่ยวเหนี่ยว” “ท่านอาเล็ก”
“ท่านปู่ทวด ท่านย่าทวด”
“ท่านย่า ท่านแม่ ท่านอาสะใภ้”
เ้าตัวเล็กทั้งหลายต่างส่งเสียงทักทายคนในตระกูลอย่างดีอกดีใจกันหมด และส่งเสียงบอกถึงเหตุการณ์ที่พวกเขาเจอกันมาอีกด้วย
“ใจเย็นๆกันลูก ค่อยๆพูดกันนะพูดพร้อมกันแบบนี้ทวดเอง ท่านพ่อ ท่านแม่ ของพวกเ้าฟังไม่รู้เื่หรอกลูก”ท่านแม่มดแดงของเหนี่ยวเหนี่ยว
“เอาแบบนี้นะเหลนๆทุกๆคน ให้ข้าเป็คนเล่าเื่เองละกันนะ”เหนี่ยวเหนี่ยว
“เ้าค่ะ ท่านย่าเล็ก”
“ขอรับ ท่านย่าเล็ก”
เหลนๆทั้ง 8 คนได้อยู่ในความสงบกันแล้ว เพียงแค่ท่านย่าเล็กบอก ช่างเชื่อฟังผู้าุโตัวแค่คืบจริงๆ
“คือแบบนี้เ้าค่ะทุกๆคน พวกเรามาที่แม่น้ำกันเพียงแค่จะล้างหน้า ล้างมือเพียงเท่านั้น….บลา…บลา…..”เหนี่ยวเหนี่ยว เล่าเื่ราวั้แ่ต้นจนจบจริงๆไม่มีการย่อใดๆเลยเรียกได้ว่ามีเล่าเื่ครบทุกเม็ด
“จู่ๆในรอบที่เหนี่ยวเหนี่ยวขว้างหินเล่นกับเหลนๆเป็คนสุดท้ายอย่างงั้นเหรอลูก”ท่านแม่มดแดง
“ใช่เ้าค่ะ ไม่เชื่อท่านแม่ถามเหลนสาวน้อยทั้ง 4 คนได้เลยเพราะพวกนางอยู่กับข้าตลอดเวลาเลย”เหนี่ยวเหนี่ยว
“ใช่เ้าค่ะ ตอนนั้นท่านย่าเล็กขว้างหินไปหน้าเกือบขมำแบบนี้เลยเ้าค่ะ”เหลนสาวสามยวี๋ยวี๋ แสดงท่าทางของเหนี่ยวเหนี่ยวอย่างกับคัดลอกกันมาเป็คนเดียวกันเลย
“ฮิ…ฮิ….”ทุกๆคนพยายามที่จะกลั้นหัวเราะกันอย่างเต็มที่และตั้งใจฟังเด็กๆกันต่อ
“.............!!”เหนี่ยวเหนี่ยว ที่มองเ้าปลาน้อยหรือก็คือเหลนสาวคนที่สามที่ชื่อยวี๋ยวี๋ที่แปลว่าปลานั่นแหละ ที่แสดงท่าทางของนางแบบน่าอายขึ้นมาในตอนนั้น ก็ถึงกับคิ้วกระตุกและคิดในใจเลยว่า…
“น่าจะจับเ้าปลาน้อยตัวนี้ไปกินพร้อมกับปลาอสูรทั้ง 5 ตัวนั้นจริงๆ ทำท่าทางเหมือนเกินไปไหมนั่น”เหนี่ยวเหนี่ยว
“จากนั้นพวกเราก็เขาไปจับตัวท่านย่าเล็กได้ทัน แต่ว่าจู่ๆก็ได้ยินเสียงดังมากๆจากแม่น้ำเ้าค่ะ มันไม่ได้ดั่งแบบเสียงหินกระทบน้ำ แต่มันดังเหมือนกระแทกอะไรบางอย่างเข้าเสียงดังแบบนี้เ้าค่ะ….”เหลนสาวคนรองมี่เฟิง
“ป๊อก….พรึ่บ…..”
“ป๊อก….พรึ่บ….”
เหลนสาวทั้ง 4 คน ยายา มี่เฟิง ยวี๋ยวี๋ ทู่จึ ทำเสียงหินกระทบแม่น้ำและทำท่าประกอบจังหวะขณะที่ปลาอสูรพวกนั้นผุดขึ้นมาหงายท้องนอนตายอย่างเป็จังหวะขึ้นๆ ลงๆ จนครบทั้ง 5 ครั้ง
“...................!!!”เหนี่ยวเหนี่ยว
“อึก…ฮ่า….ฮ่า….”สุดท้ายแล้วทุกๆคนก็อดกลั้นหัวเราะกันต่อไปไม่ได้อีก เสียงหัวเราะอย่างมีความสุขดังกึกก้องทั่วบริเวณแถวนี้
หลังจากที่ทุกๆคนได้ฟังเื่ราวจากปากของเหนี่ยวเหนี่ยวและพวกเหลนๆกัน ก็ยิ่งทำให้นึกแปลกใจมากๆและไม่รู้เหตุผลจริงๆว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไรกันแน่ มันแปลกประหลาดจนเกินไปแต่พอหันมาดูซากปลาอสูรตรงหน้าที่มีถึง 5 ตัวในแม่น้ำตรงหน้าพวกเขาทุกๆคนตอนนี้ ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อเื่เล่าทั้งหมดแล้วไม่ว่าจะเหตุผลใดก็ตามมันก็มีผลลัพธ์ที่ออกมาให้เห็นต่อหน้าต่อตาทุกๆคนจริงๆ
“โคร๊ก…คร๊าก……”
ในขณะที่ทุกๆคนกำลังครุ่นคิดถึงเหตุและผลกันอยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงแปลกประหลาดดังขึ้นอย่างต่อเนื่องจึงได้หันมาตามเสียงนั้นกัน
“เอ่อ….เหนี่ยวเหนี่ยวคิดว่าเ้าท้องน้อยๆมันอยากจะกินปลาอสูรสีใสตาฟ้าแล้วเ้าค่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว ลูบท้องน้อยๆของตัวเองไปมาปลอบประโลมให้มันหยุดร้องดังเสียทีเพราะนางเริ่มจะอายขึ้นมาแล้วนะ
“ฮ่า….ฮ่า….”ทุกๆคน
“แต่เดี๋ยวนะเหนี่ยวเหนี่ยว เ้าบอกว่าปลาอสูรพวกนี้คือปลาอสูรสีใสตาฟ้าอย่างงั้นเหรอ??”ท่านพ่อยุงของนาง
“ใช่เ้าค่ะ มันคือปลาอสูรสีใสตาฟ้าล่ะ เหลนชายสามคนมิได้บอกพวกท่านหรือเปล่าคะ ตอนที่ข้าให้พวกเขาไปตามพวกท่านมาที่นี่กันน่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว
“ยังหรอกลูก เหลนๆของลูกจำไม่ได้น่ะ”ท่านแม่มดแดง
“อ้อ…นั่นไง”เหนี่ยวเหนี่ยว มองไปทางเหลนชายทั้งหมด ส่วนพวกเหลนชายทำท่าทางเขินอายขึ้นมาทันทีที่จดจำข้อมูลอะไรไม่ได้เลย
“เฮ้อ….สรุปแล้วทั้งสี่คน”เหนี่ยวเหนี่ยว ส่ายหน้าและทอดถอนหายใจออกมาอย่างปลงๆ
“เอาน่า อย่างไรเสียเหลนชายของเ้าก็มีดีในด้านอื่นไม่น้อยนะ”ท่านแม่มดแดง เห็นแล้วก็อดที่จะมีรอยยิ้มไม่ได้
“เ้าค่ะ งั้นข้าจะบอกทุกๆคนตรงนี้เองว่าเ้าสัตว์อสูรตรงหน้าพวกเรานี้มันเรียกว่า ปลาอสูรสีใสตาฟ้าเ้าค่ะ…บลา….บลา…”เหนี่ยวเหนี่ยว
ปลาสีใส(ตาฟ้า)
สัตว์อสูรธาตุน้ำระดับ1 - ตัวจะใสเหมือนแม่น้ำ ตาสีฟ้า
เนื้อ - กินแล้วสามารถกระตุ้นเพิ่มระดับพลังธาตุน้ำได้เป็อย่างดี ส่วนพลังธาตุอื่นก็สามารถกินได้
ก้าง - สามารถนำมาทำเป็อาวุธได้
เกล็ด - สามารถบดทำยาได้ มีสรรพคุณรักษาแผลลวก แผลไฟไหม้ ได้ภายในพริบตา
ลูกตาสีฟ้า - สามารถทำให้เป็น้ำใสสะอาดบริสุทธิ์ดื่มกินได้เลย เพียงแค่ใส่ลงไปในน้ำที่้า
***หมายเหตุ***เป็สัตว์อสูรน้ำ ที่พลางตัวได้ดีเพราะด้วยที่ตัวของมันมีสีใสเหมือนแม่น้ำทำให้นักล่าจับยากมากถึงแม้จะเป็ระดับต่ำก็ตามที แต่จุดที่สังเกตเห็นมันได้ดีที่สุดก็คือที่ดวงตาสีฟ้า ความยาวของปลาอสูรสายพันธุ์นี้ประมาณ 5 เมตร
“เ้าเก่งมากจริงๆ เหนี่ยวเหนี่ยวลูกพ่อรู้ละเอียดมากๆพ่อเองกับพวกพี่ๆเ้ายังไม่เคยรับรู้ถึงคุณประโยชน์ของพวกมันเยอะและละเอียดขนาดนี้เลยนะ”ท่านพ่อยุง
“ข้าเก่งมากเ้าค่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว กอดอดเชิดหน้าเต็มที่ ท่านแม่ถึงกับมองลูกสาวคนเล็กในอ้อมอกอย่างหมั่นไส้และเอ็นดู
“ท่านย่าเล็ก เก่งที่สุด”พวกเหลนๆต่างอวยท่านย่าเล็กของพวกเขากันยกใหญ่เช่นกัน
ทุกๆคนที่ได้ฟังถึงกับอึ้งกันไปเลย พวกเขาทุกๆคนรับรู้ว่าพวกสัตว์อสูรนั้นมันมีสรรพคุณเพิ่มพลังธาตุ และทั้งเป็ยาอีกด้วย แต่จะให้รู้ลึกละเอียดว่าสัตว์อสูรตัวไหน พันธุ์ไหนมีดี มีเสียอะไรบ้างคงไม่สามารถ
“เอาล่ะตอนนี้พวกเราคงจะต้องมาจัดการปัญหาตรงหน้ากันก่อนนะเอาไว้ค่อยคุยรายละเอียดเพิ่มเติมทีหลังอีกทีที่กลับถึงบ้านกันนะ”ท่านพ่อยุง
“ขอรับ” “เ้าค่ะ” ทุกๆคนรับคำ
“ปลาอสูรสีใสตาฟ้ามีถึง 5 ตัวแต่ละตัวยาวเกือบ 2 จั้ง (1 จั้ง = 3 เมตร)ขนาดนี้ เพียงแค่พวกเราคงจะไม่ทันการณ์และอาจจะเหนื่อยล้าจนเกินไปนัก”ท่านพ่อยุง
“แล้วพวกเราจะทำอย่างไรดีเล่าขอรับท่านพ่อ”พี่ชายใหญ่ซืจื่อ
พวกเราทุกๆคนได้แต่มองไปที่แม่น้ำกันอย่างจดจ้องอีกครั้ง เพื่อช่วยกันแก้ปัญหาใหญ่ที่ว่าจะเอาพวกมันทั้งหมด 5 ตัวขึ้นจากแม่น้ำได้อย่างไรกัน
************
เป็ครั้งแรกที่ท่านย่าเล็กเหนี่ยวเหนี่ยวได้พบกับครอบครัวพร้อมหน้าพร้อมตากัน ซึ่งแต่ละคนก็หน้าตาดีกันทั้งหมดอีกด้วย และดูเป็ครอบครัวที่อบอุ่นมากๆ