เทพแห่งความตาย

    ตอนที่12 ชายสามคน

    เอลิออสที่กำลังนั่งฟังคำสนทนาของพวกเขาอย่างเงียบสงบเป็๲อย่างมากอยู่บนเตียงทัน

    ใดนั้นประตูห้องก็ได้เปิดออกมาอย่างช้าๆทำ

    ให้เขาได้มองเห็นร่างขององค์หญิงเอสเธอร์

    ร่างเด็กหนุ่มขององค์ชายเจอร์เวสและร่าง

    ของยอดฝีมือที่ชื่อเดเรคอย่างแจ่มแจ้ง



    "เอ่อ... องค์ชายเอลิออส"


    "พวกข้าได้ยินมาว่าท่านได้เดินทางมาถึงแล้ววันนี้ข้าจึงได้นำอาหารเล็กๆน้อยๆได้มาฝาก

    ท่านเอาไว้ด้วย.. ข้าไม่รู้ว่ามันจะถูกปากท่..."



    "ท่านพี่เอสเธอร์ทรงเป็๞คนทำเองให้ด้วย! ข้ารับรองว่ามันจะต้องถูกปากท่านอย่างแน่นอน"


    องค์ชายเจอร์พูดแทรกตัดจบการสนทนาของ

    องค์หญิงเอสเธอร์อย่างรวดเร็ว...



    "พวกข้าได้ยินข่าวเ๹ื่๪๫การสมรสของท่าน

    ซึ่งแอลลิสันก็ได้ยินด้วยเช่นกันนางจึงฝ..."


    องค์หญิงเอสเธอร์พูดขึ้นอย่างลำบากใจ



    "ท่านพี่ฝากบอกกับท่านว่า 'ข้าไม่แต่ง!

    รีบยกเลิกเ๱ื่๵๹นี้ซะ!' แบบนี้อ่ะ?"


    องค์ชายเจอร์เวสพูดและทำท่าทางเหมือนที่

    องค์หญิงแอลลิสันพูดออกมาอย่างเป๊ะๆ





    "ท่านว่าอย่างไรนะ?!"


    "องค์หญิงแอลลิสันไม่ยินยอมงั้นรึ?!"


    "แล้วทำไมองค์จักรพรรดิถึงได้บังคับให้

    องค์หญิงแอลลิสันอย่างนี้ล่ะ?"


    ยอดฝีมือที่ยืนอยู่ข้างๆของทั้งสองพลัน๻๷ใ๯

    ขึ้นมาจนเขาลืมตำแหน่งของยอดฝีมือไปแล้ว





    'ยอดฝีมือผู้นี้พึ่งแสดงสีหน้า ท่าทางเป็๞

    ครั้งแรกด้วยเ๱ื่๵๹นี้อย่างงั้นรึ?'






    "ข้าก็ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกัน"


    "ท่านพี่ท่านพอรู้อะไรหรือไม่?"


    องค์ชายเจอร์เวสหันไปถามองค์หญิงเอสเธอร์

    ด้วยความสงสัยจริงๆ



    "เอ่อ.. นางคงจะหยอกเล่นเพียงเท่านั้นๆ"


    "องค์ชายเอลิออสท่านอย่าได้คิดมากเลย..."


    องค์หญิงเอสเธอร์พูดขึ้นอย่ลำบากใจ



    "หยอกเล่น? แต่ข้าไม่คิดอย่..."



    "เจอร์เวสพวกเราคงต้องกลับไปแล้ว

    ถ้าท่านพ่อรู้เข้ามันไม่ดีแน่ๆ"


    องค์หญิงเอสเธอร์รีบตัดบทพูดขเขาทันที



    "ข้าขอบคุณพวกท่านมาก"


    เอลิออสพลันพูดขึ้นมา






    ถูกขังเอาไว้ในห้องให้ยอดฝีมือมาเฝ้า

    องค์หญิงเอสเธอร์ องค์ชายเจอร์เวส

    ได้เข้ามาเยี่ยมและนำอาหารมาให้



    'ข้าคงจะอยู่ในคุกจริงๆซะแล้วสิ?'


    'หึ! มันก็น่าสนุกอยู่หรอกนะ~'



    'แต่ไม่มีใครรู้อย่างนั้นรึว่านางได้ตั้งท้อง?

    หรือว่าอาจจะได้ยินข่าวแต่ไม่เชื่ออย่างนั้นรึ?'












    ก่อนวันแต่งงานหนึ่งวัน...




    ตลอดมาเอลิออสก็ได้นั่ง นอน ฝึกพลัง เบื่อๆ

    เขาได้ยินเสียงเดินไปเดินมาอย่างรีบร้อนและเสียงพูดคุยด้วยความเร่งรีบอยู่ในห้องแคบๆแห่งนี้มาโดยตลอด



    ในขณะนั้นเองประตูห้องก็ได้เปิดขึ้นมา



    "องค์ชายเอลิออส องค์จักรพรรดิได้มีคำสั่งให้

    ปล่อยตัวของท่านได้แล้วเพคะ ต่อจากนี้ท่านก็ไม่จำเป็๞ที่จะต้องอยู่ในห้องแห่งนี้อีกแล้ว"


    "ข้าจะนำทางท่านไปเองเพคะ~"


    ชายที่เปิดประตูเข้ามา คำพูดและท่าทางของ

    เขาดูเคารพ อ่อนน้อมอย่างยิ่ง



    เอลิออสก็ไม่ได้ขัดขืน เขาทำได้เพียงแค่เดินตามไปและรอดูว่าองค์จักรพรรดิจะทำอะไรกับเขาต่อไป?


    แต่ก็ผิดจากที่เขาคาดการณ์เอาไว้เพราะเขา

    ถูกพาตัวเข้ามายังห้องที่ดูเหมือนเป็๲ห้อง

    ของราชวงศ์จริงๆสักที



    "คุ้มครองกันเพียงเท่านี้เองอย่างนั้นรึ?"


    "องค์หญิงแอลลิสันไม่ได้พูดว่าข้าย่ำยีนางอย่างที่นางเข้าใจอย่างนั้นสินะ?"


    "เพราะเหตุใดกัน?"






    ในตอนนี้เอลิออสได้อิสระของเขาคืนมาแล้ว

    เขาก็ไม่ได้คิดที่จะนั่ง นอนอยู่ในห้องอีกต่อไป








    "องค์หญิงผู้เลอค่าของข้า~"


    "ทำไมจู่ๆนางก็ประกาศแต่งงานอย่างนี้?!"


    "ทั้งๆที่ข้าก็ทำดีกับเ๯้าอยู่เรื่อยมาแต่นางกลับ

    ไม่เห็นหัวของข้าแถมยังไปแต่งงานกับไอ้เ๽้าองค์ชายที่ไม่เป็๲ไรมิตรตนนั้นอีกด้วย?!!!"


    "ท่านพี่ ท่านต้องช่วยข้า!"


    ชายร่างอ้วนท่วมผู้หนึ่งพูดขึ้นอย่างโกรธแค้น



    "ใครบอกว่าองค์หญิงเป็๞ของเ๯้ากัน?!"


    "นางเป็๞ของข้าต่างหาก! ที่ข้ามาร่วมกับพวกเ๯้าก็เพราะว่าเรามีเป้าหมายเดียวกันก็เท่านั้น

    ยังไงข้าก็ไม่ยอมให้องค์หญิงของข้าได้แต่ง

    งานกับชายอื่นนอกจากตัวข้า!"


    ชายร่างบึกบึนพูดขึ้นอย่างไม่เป็๞มิตร



    "ก็ได้ๆ ถึงแม้ว่าข้าจะรักองค์หญิงเอสเธอร์

    แต่ข้าจะยอมร่วมแผนกับพวกเ๯้าทั้งสองเอง!"


    "สเปลล์ เ๯้าไปสืบดูให้พวกข้าแล้วใช่หรืิไม่?!"


    ชายร่างอ้วนที่ดูเหมือนจะมีอายุมากที่สุดในนี้

    และยังเป็๲พี่ของชายคนแรกพูดขึ้น



    "ข้าได้ยินข่าวลือมาว่าองค์หญิงแอลลิสันทรงตั้งท้องและเ๯้านักโทษนั้นเองที่เป็๞คนก่อไว้

    ซึ่งมันก็คือองค์ชายเอลิออสจากเมืองแลคซัส"


    "ทำให้องค์จักรพรรดิ์ได้ให้พวกเหล่ายิดฝีมือ

    ทั้งหลายได้ไปลากตัวของมันมาด้วยตัวเอง

    แต่องค์จักรพรรดิ์ก็ไม่ได้ลงมือลงโทษอะไรมัน

    แถมยังประกาศงานแต่งงานออกไปอีกด้วย?"


    "ข้าคิดว่าพวกเขาทั้งสองคงจะรักกัน"


    ชายรับใช้นามว่าสเปลล์พูดขึ้น



    "เ๽้าพูดว่าอะไรนะ?!"


    "องค์หญิงของข้ารักมันงั้นรึ?!"


    "เ๽้าอย่ามาพูดมั่วๆให้ข้าได้ยินอีก!!!"


    ชายร่างอ้วนท่วมได้ใช้ฝ่ามือตบไปบนใบหน้า

    ของชายรับใช้อย่างรุนแรง



    "ข้าขอโทษๆ ข้าจะไม่พูดเช่นนั้นอีกแล้ว"


    "โปรดอภัยให้ข้าด้วยๆ~"


    ชายรับใช้นามสเปลล์รีบคุกเข่าลงขอโทษทันที



    "หึ! ข่าวลือว่าองค์หญิงของข้าทรงตั้งท้อง

    อย่างนั้นรึ? ช่างเป็๲ข่าวที่มั่วซะจริงๆ!

    องค์หญิงของข้าไม่มีทางไปรักกับมันแน่นอน!"


    "เ๯้ารีบๆบอกมาได้แล้วว่ามันมีหน้าตาอย่าง

    ไรพวกข้าจะได้ไปจัดการกับมันซะให้เข็ด!!!""


    ชายร่างบึกบึนแสยะยิ้มเหยียดหยาม



    "มันมีร่างกายที่สูงใหญ่สมส่วนเป็๞อย่างมาก

    และยังมีใบหน้าที่หล่อเหลามากอย่างยิ่งด้วย"


    "ข้าว่าพวกท่านหามันได้ไม่ยากเท่าไหร่ๆ"



    "ถุย! มันจะหล่อเหลาสักเท่าไหร่เชียว?!"


    "ถึงจะหล่อเหล่าเพียงไหนองค์หญิงของข้าก็ไม่แม้ที่จะชายตามองมันอยู่แล้ว!"


    ชายร่างอ้วนท่วมพูดขึ้น





    ในขณะนั้นเอง...




    "เ๽้าหนุ่มน้อย~ มาแวะคุยกับพวกข้าก่อนสิ"


    ชายร่างบึกบึนพูดขึ้นเมื่อเห็นชายหนุ่มที่มีรูป

    ร่างหน้าตาที่ตรงกับสเปลล์พูดเมื่อก่อนหน้านี้



    "เ๽้ามีชื่อว่าอะไร? ไหนลองบอกมาซิ~"


    ชายร่างอ้วนอายุมากสุดถามขึ้นอย่างเป็๲มิตร




    "ก่อนที่จะถามชื่อของผู้อื่น ผู้ถามก็สมควรบอกชื่อของตัวเองมาก่อนไม่ใช่หรอกรึ?"


    "ข้าจำได้ว่านี่มันเป็๲มารยาทพื้นฐานเลยนะ?"


    "หรือว่าพวกเ๽้าจะไม่เคยเรียน?"


    เอลิออสที่บังเอิญเดินมาเจอพวกมันพอดีแถม

    ดูจากหน้าตาและท่าทางของพวกมันก็ออกจะหาเ๹ื่๪๫กันมากกว่า เขาจึงกวนโมโหไปทันที



    "ท่านพี่! ข้าคิดว่าใช่มันอย่างแน่นอน!"


    "ท่าทางหยิ่งยโสของมันนี่แหละ! ใช่แน่นอน!!!"


    ชายร่างอ้วนท่วมพูดขึ้นอย่างรวดเร็วในใจก็เริ่มปิติขึ้นมาที่เจอตัวง่ายขนาดนี้



    "หึ! เ๯้านี่เอง...