“เฮ้อ สอบเสร็จสักที นี่ขนาดสอบมิดเทอมนะเนี่ยยังขนาดนี้ ถ้าสอบไฟนอล ฉันไม่ตายเลยเหรอเนี่ย”สภาพของเบลดูหมดเรี่ยวแรงหลังจากสอบกลางภาควิชาสุดท้ายเสร็จและกำลังนั่งปรับทุกข์กับอลิส
“ไม่ขนาดนั้นหรอกมั๊ง แกก็เว่อร์ไป” อลิสพูดไปขำไปกับท่าทีของเบลที่ดูจะโอเว่อร์แอคติ้งเกินไป
“จ้าแม่คนเก่ง ก็ฉันไม่ได้หัวดีเหมือนแกนี่ถึงไม่ต้องอ่านหนังสือก็สอบผ่านทุกวิชาอยู่แล้ว ส่วนฉันเนี่ยแค่ไม่ติด F ก็บุญแล้วจ้า” เบลพูดทีเล่นทีจริง
“แกก็ชอบทำเป็เล่นตลอดมารออ่านหนังสือตอนใกล้สอบทุกที มันจะไปทันได้ไงล่ะ”อลิสแอบดุเพื่อน
ระหว่างที่กำลังคุยกันอยู่ก็มีรุ่นพี่ในคณะสองคนเดินเข้ามาที่โต๊ะของพวกเธอ
“ขอโทษนะน้องชื่ออะไรจ๊ะ”รุ่นพี่ในคณะที่ดูเหมือนจะเป็สาวสองถามขึ้น
“เบลค่ะ” หญิงสาวผมสั้นรีบตอบทันควัน
“พี่หมายถึงน้องอีกคนน่ะ” รุ่นพี่หันหน้ามาทางอลิส
“อลิสค่ะ” เธอหันไปตอบรุ่นพี่คนที่ถาม
“น้องเรียนเอกการจัดการทรัพยากรมนุษย์ใช่มั๊ย” รุ่นพี่ผู้หญิงอีกคนพูดขึ้น
อลิสกับเบลหันมองหน้ากันด้วยท่าทีสงสัยว่าเกิดเื่อะไรขึ้นรึเปล่า
“พี่มีอะไรกับเพื่อนหนูเหรอคะ” เบลถามด้วยความสงสัย
“คือพี่เห็นว่าน้องอลิสหน้าตาน่ารักดีแล้วหุ่นกับผิวพรรณก็โอเค พวกพี่เลยอยากให้น้องเป็ตัวแทนสาขาไปประกวดดาวคณะน่ะ”
“มันจะดีเหรอคะคือหนูไม่เคยประกวดอะไรพวกนี้เลย” อลิสลังเลที่จะตอบตกลง
“ดีสิแกดาวคณะเลยนะเว้ย ใครก็อยากเป็ป่าววะ” เบลหันไปซุบซิบกับเพื่อนหลังจากที่ดูเหมือนว่าเธอจะไม่มั่นใจเอาเสียเลย
“เอางี้พี่ให้น้องกลับไปคิดดูก่อน แล้วพรุ่งนี้ค่อยให้คำตอบพี่ก็ได้เดี๋ยวแอดไลน์พี่ไว้นะ มีอะไรก็ทักหาพี่ได้เลย”
“แกว่าไงอ่ะเบลฉันควรประกวดดีมั๊ย” หญิงสาวปรึกษากับเพื่อนหลังจากที่รุ่นพี่ทั้งสองคนเดินไปแล้ว
“เอาเลยสิแกจะกลัวอะไรล่ะ” เบลส่งเสียเชียร์ให้เพื่อนของเธอตอบตกลง
“แต่ฉันไม่มั่นใจเลยคณะเรามีแต่คนสวย ๆ เต็มไปหมด กลัวจะอายคนอื่นเค้าเปล่า ๆ น่ะสิ”
“แล้วแกไม่สวยรึไงเมื่อกี้รุ่นพี่ยังชมเลยว่าแกสวยที่สำคัญนะแกทั้งนิสัยดีแล้วก็เรียนเก่งอีกต่างหาก เพอร์เฟคสุดแล้วจ๊ะเพื่อนรัก”
เช้าวันต่อมา...
“แกตอบตกลงพี่เค้าไปรึยังอ่ะ” เบลถามกับอลิสถึงเื่ที่จะลงประกวดดาวคณะ
“ยังเลยอ่ะ”
“รออะไรอยู่ล่ะถ้าแกไม่ตอบเดี๋ยวฉันตอบเอง” ว่าแล้วเบลก็หยิบมือถือของเพื่อนสนิทส่งไลน์ไปหารุ่นพี่เพื่อตอบตกลงว่าจะประกวดดาวคณะ
“แกทำอะไรเนี่ยเบล” อลิสทำท่าดุเพื่อนหลังจากที่เบลชิงตอบรุ่นพี่ไปแบบนั้น
“ฉันรู้ว่าแกทำได้มั่นใจในตัวเองหน่อยสิ เดี๋ยวฉันจะช่วยแกซ้อมเองดีมั๊ย เอาเป็เริ่มซ้อมเย็นนี้เลย”
“เอางั้นเลยเหรอฉันยังไม่ได้เตรียมตัวอะไรเลยนะ”
“โอ๊ย เอาแบบนี้ล่ะ ไม่ซ้อมตอนนี้เดี๋ยวก็ไม่ทันกันพอดีจะประกวดอาทิตย์หน้าอยู่แล้ว”
“อืมงั้นเดี๋ยวเจอกันหลังเลิกเรียนละกัน ไปก่อนนะ” หญิงสาวพูดจบก็ขอตัวไปเข้าห้องเรียน
“นี่แกอยู่ไหนแล้วเนี่ยเลิกรึยัง” เบลส่งข้อความหาเพื่อนเพื่อเตือนเื่นัดของพวกเขาเย็นนี้
“รุ่นพี่ให้มาเจอที่หอประชุมน่ะแกตามมาที่นี่ละกัน” อลิสส่งข้อความตอบกลับเพื่อน
“เอาล่ะมาครบกันแล้วใช่มั๊ยคะ” รุ่นพี่กวาดสายตาไปรอบ ๆ เพื่อดูว่าคนที่นัดไว้มากันครบแล้วหรือยัง
“คือพี่อยากจะแจ้งเื่การประกวดดาวคณะนะคะน้อง ๆ ทั้งสิบคนเนี่ย เป็คนที่ถูกคัดเลือกให้เป็ตัวแทนของแต่ละสาขาในการลงประกวดดาวคณะบริหารที่จะจัดขึ้นในสัปดาห์หน้า”
“แต่เหมือนจะขาดไปคนนึงนะคะ” รุ่นน้องคนหนึ่งที่เป็ตัวแทนของสาขาการจัดการพูดขึ้นหลังจากที่เขานับจำนวนเพื่อน ๆ ที่เป็ตัวแทนได้เพียงเก้าคน
“พี่แอมตามน้องอีกคนด้วยนะคะจะได้แจ้งทีเดียว” รุ่นพี่ปี 3หันไปบอกกับรุ่นพี่ปี 2ที่ดูแลเื่การคัดเลือกคนที่จะเข้าประกวด
ในขณะที่พี่แอมกำลังจะหยิบมือถือเพื่อโทรตามคนที่พวกเขารอก็มีหญิงสาวกลุ่มหนึ่งปรากฎตัวขึ้น เธอรีบเดินเข้าไปหาหญิงสาวกลุ่มนั้นทันที
“มาพอดีเลยน้องเฌอลินไปค่ะ เพื่อน ๆ รออยู่”
“เอาล่ะทีนี้ก็มากันครบแล้วนะเื่การประกวดดาวคณะที่จะจัดขึ้น นอกจากเื่รูปร่างหน้าตากับบุคลิกแล้ว น้อง ๆต้องเตรียมความพร้อมในการแสดงความสามารถพิเศษ และการตอบคำถามด้วยค่ะั้แ่วันพรุ่งนี้ไปหลังเลิกเรียนทุกคนจะต้องมาพร้อมกันที่หอประชุมเพื่อซักซ้อมคิวการเดิน การแสดงและการตอบคำถาม มีใครติดอะไรมั๊ยคะ ”
“ติดค่ะ” เฌอลินเอ่ยขึ้นหลังจากที่รุ่นพี่พูดจบ
“ลินว่าลินคงไม่จำเป็ต้องมาซ้อมทุกวันหรอกนะคะพี่แค่ส่งกำหนดการมาให้ลินก็พอค่ะ”เฌอลินพูดขึ้นด้วยความมั่นใจและทะนงในตัวเอง
“คือพี่เข้าใจนะคะว่าน้องลินน่ะเคยประกวดมาเยอะจะไม่มาซ้อมเื่บุคลิกภาพก็ได้ แต่พี่อยากให้มาซ้อมคิวกับเพื่อน ๆถึงเวลาจะได้ไม่มีการผิดคิวกันนะคะ”รุ่นพี่พยายามชี้แจงกับเฌอลิน
“ถ้าเื่นั้นไม่ต้องเป็ห่วงหรอกค่ะลินไม่พลาดแน่นอน มีเื่จะแจ้งแค่นี้ใช่มั๊ยคะ งั้นลินขอตัวก่อนนะคะ” พูดจบเฌอลินก็เดินออกไปพร้อมกับเอมมี่และณิชาเพื่อนในกลุ่มของเธออีกสองคน
“จะรอดมั๊ยเนี่ย” รุ่นพี่ส่ายหน้าและถอนหายใจ
“งั้นเดี๋ยววันนี้พี่จะแจกเอกสารรายละเอียดการประกวดและกำหนดการให้น้องๆ เอากลับไปอ่านดูก่อนนะคะ แล้วพรุ่งนี้เรามาเจอกันที่นี่เวลาเดิมค่ะ” หลังรุ่นพี่แจ้งรายละเอียดจบก็แจกเอกสารให้กับรุ่นน้องปี 1 ที่เป็ตัวแทนของแต่ละสาขาวิชาก่อนจะแยกย้ายกัน
เบลมานั่งรออลิสสักพักแล้วเมื่อเห็นเธอแยกตัวออกมาจากกลุ่มของคนที่เข้าประกวดก็รีบตรงไปถามอลิส “ นี่ยัยเฌอลินอะไรนั่นลงประกวดด้วยเหรอ”
“อืม เห็นว่าเป็ตัวเต็งด้วยนะเพื่อน ๆ สาขาอื่นแอบเม้าท์มาเหมือนกัน”
“ไม่เห็นจะสวยเลยฉันว่าแกน่ะสวยกว่ายัยนั่นตั้งเยอะ คนอะไรมั่นหน้าไม่พอ นิสัยเสียอีกต่างหาก”
“แต่เขาก็สวยจริง ๆ นี่”
“มันก็แค่อึ๋มกว่านอกนั้นไม่เห็นมีอะไรดีกว่าแกเลยสักอย่าง โดยเฉพาะนิสัย”
“ไปพูดถึงเค้าแบบนั้นเดี๋ยวคนอื่นมาได้ยินเข้าก็เป็เื่หรอก” หญิงสาวรีบปรามเพื่อนของเธอ
“อ้าว ก็มันจริงนี่งานนี้แกต้องชนะให้ได้นะเว้ย ฉันอยากเห็นยัยพวกนั้นอกแตกตายไปเลยยิ่งดี”
“แกก็อย่าเพิ่งหวังนักเลยดูแต่ละคนที่เข้าประกวดสิ ฉันจะเอาอะไรไปสู้ เลิกคุยเื่นี้เถอะ กลับบ้านกัน”
แล้วทั้งคู่ก็เดินออกจากหอประชุมไป
“นี่พวกมึงกูไปแอบดูคนที่เข้าประกวดดาวคณะมา มีแต่แจ่ม ๆ ทั้งนั้นเลยเว้ย” บอม เพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มของตะวันวิ่งมาหน้าตาตื่น
“ทำไมมึงไปไม่ชวนกูเลยว๊า” เกมส์แอบเสียดายที่เพื่อนของเขาไม่ชวนไปด้วย
“มึงไม่สนใจบ้างเหรอตะวันสาว ๆ สวย ๆ ทั้งนั้นเลยนะเว้ย” บอมหันมาถามตะวันเพราะเห็นว่าตะวันไม่มีทีท่าจะสนใจเื่ที่พวกเค้ากำลังคุยกันอยู่
“แล้วไงอ่ะประกวดผู้หญิงที่หน้าตาดีเนี่ยนะ สวยแล้วไงวะ ถ้านิสัยไม่ได้สวยเหมือนหน้าตา” ตะวันพูดด้วยท่าทีที่ไม่ได้มีความรู้สึกตื่นเต้นเหมือนเพื่อน ๆออกจะเฉยชาด้วยซ้ำ ผิดกับผู้ชายปกติทั่วไปที่มักจะให้ความสนใจหญิงสาวหน้าตาดี
“มันก็จริงอย่างที่ตะวันมันพูดนะเว้ยคนสวยก็ไม่ใช่ว่าจะนิสัยดีทุกคน แต่นี่มันประกวดดาวคณะอย่างน้อยก็ต้องสวยก่อนป่าวว่ะ ส่วนเื่นิสัยน่ะใครมันจะไปตัดสินกันได้แค่ไม่กี่นาทีวะ แม่งพออยู่บนเวทีก็ทำตัวเรียบร้อยกันหมดมันก็ต้องวัดกันที่หน้าตานี่แหล่ะ ชัดสุดแล้วว่าป่ะ”
หลังจากคำพูดของเกมส์ก็ทำให้ตะวันฉุกคิดอะไรขึ้นมาบางอย่างเขาเองก็ตัดสินผู้หญิงคนหนึ่งเพียงเพราะอคติส่วนตัว ทั้ง ๆที่ได้เจอกันแค่ไม่กี่ครั้งและเขาเองก็ยังไม่รู้จักนิสัยใจคอของเธอคนนั้นดีเลยด้วยซ้ำ