รักนี้จบที่ใคร(Love Is Who?)

     จากตอนที่แล้วพิมพ์กับเล็กได้เจอกันเป็นครั้งแรก มันทำให้เล็กรู้สึกสบายใจและเป็นตัวของตัวเองมากเวลาอยู่กับพิมพ์ นอกจากนี้เล็กยังรู้สึกอะไรแปลกๆเกี่ยวกับพิมพ์อีกด้วยเมื่อเธอรู้สึกว่านิสัยใจคอของพิม นั้นช่างเหมือนกับเกม คนรักเก่าของเธอจริงๆ ถึงแม้ว่าเปิ้ลเพื่อนสนิทของเธอจะพยายามเตือนว่า เธอไม่ควรดึงพิมพ์เข้ามาเกี่ยวพันกับปัญหาอันยุ่งเหยิงนี้ เเต่ดูเหมือนว่าเล็กจะไม่สนคำเตือนสติของเปิ้ลเลยเธอยังคงเดินหน้าคุยกับพิมพ์อยู่ไม่ขาดจนกระทั่งวันนั้นมาถึง

       "นี่ก็ 1 อาทิตย์แล้วที่เราไม่ได้เจอหน้ากัน ตัวเองว่างบ้างหรือยังครับ เขาอยากไปหาจะแย่แล้ว"

       "ตอนนี้เล็กยังไม่สะดวกเลยค่ะ เอาไว้เล็กพร้อมแล้วเล็กจะบอกนะคะ เดี๋ยวแค่นี้ก่อนนะคะขอตัวไปทำการบ้านก่อน บาย" ประโยคสนทนาของเล็กกับพิมพ์จบลงเพียงระยะเวลาไม่ถึง 5 นาทีด้วยซ้ำ เล็กเริ่มกังวลใจในคำที่เปิ้ลเตือน เธอกลัวว่าสิ่งเหล่านั้นมันจะเกิดขึ้นอีกครั้ง ก๊อกๆๆๆ ก่อกๆๆ เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นรัวอยู่หลายครั้ง เล็กนึกหวาดหวั่นในใจเพราะกลัวว่าจะเป็นกอล์ฟที่แอบมาหาโดยที่ไม่ได้บอกเธอ เล็กเดินมาใกล้ๆประตูแต่ก็ยังไม่ได้เปิดให้

      "ใครคะ?"

      "ฉันเอง เปิ้ล" เล็กโล่งใจมากเนื่องจากคนที่เคาะประตูนั้นไม่ใช่กอล์ฟ เล็กเปิดประตูออกช้าๆแล้วถามด้วยอาการสงสัยเพราะเธอไม่รู้สาเหตุว่าทำไมเปิ้ลต้องมาหาเธอในเวลานี้ด้วย

      "กูนอนไม่หลับว่ะ คิดถึงแฟน คืนนี้ขอนอนกับมึงได้ป่ะ"

      "อะไรกัน วันก่อนยังฉลองที่เลิกคบกับแฟนอยู่เลย มึงมาฟิวไหนเนี่ย เมาป่ะเนี่ย"

      "ไม่ได้เมา กูก็แค่อยากเข้ามาคุยกับมึงเรื่องปัญหาอะไรนิดหน่อย มึง..ที่มึงทำอยู่อ่ะกูว่ามันไม่ถูกนะเว้ย กูไม่ได้จะมาพูดให้มึงรำคาญนะแต่กูสงสารคนที่กำลังจะเข้ามาและกูก็เห็นใจคนที่มึงกำลังจะเขี่ยเขาออกไป คือมึงยังไม่ต้องเปิดตัวกับพิมพ์ได้ไหม เอาไว้มึงเคลียร์กับกอล์ฟให้เสร็จแล้วมึงค่อยเปิดตัวแบบนั้นมันจะดีกว่าป่ะวะ"

      "เปิดตัวอะไร กูยังไม่ได้เปิดตัวใครสักหน่อย มึงอ่ะคิดมาก"

      "ไม่เปิดตัวบ้าอะไรไปหาเขาถึงที่ แถมใน facebook ก็เต็มไปด้วยคอมเม้นของคนชื่อพิม แบบนี้มันเรียกว่าประกาศตรงๆแล้วแก เห้ย!!กูเข้าใจนะว่าที่มึงคุยกับพิมพ์แล้วมึงรู้สึกมีความสุขเหมือนที่มึงได้คุยกับเกม แต่ขอโทษนะมันคนละคนกันป่าววะ มึงตั้งสติดีๆ กี่ชีวิตแล้วที่ต้องมาสังเวยให้กับความรักของมึงน่ะ"

      "เอาจริงๆนะเปิ้ล กูอ่ะชัดเจนมาตลอดว่ากูไม่ได้ชอบมัน เเต่เป็นตัวมันเองที่ไม่ยอมเลิกยุ่งกับกู แล้วมึงจะให้กูทำยังไง กูก็เหนื่อยนะเว้ย มึงก็รู้ชีวิตกูไม่เคยมีอิสระเลย ตั้งแต่มัธยมกูต้องไปไหนมาไหนกับมันตลอดแม้กระทั่งกูต้องไปอยู่กับมันถึงบ้านอ่ะ..มึงคิดดูสิว่าชีวิตกูมันแย่แค่ไหนจะทำอะไรจะไปไหนก็ต้องมีคนไปด้วยตลอด กูแค่ต้องการอิสระเฉยๆ กูผิดตรงไหนวะ"

      "กูรู้ว่ามึงรู้สึกกดดัน แต่ถ้ามึงยังปล่อยให้เรื่องมันคาราคาซังแบบนี้จะกลายเป็นว่า มึงลากพี่พิมพ์มาตายนะเว้ย"

      "กูรู้ กูก็อยากชี้แจงเรื่องนี้ให้มันฟังทุกอย่าง แต่ตอนนี้กูติดต่อกอล์ฟไม่ได้เลย กูได้ยินข่าวจากพี่คิมว่าพ่อมันเสียชีวิต แล้วหลังจากนั้นกูก็ติดต่อมันไม่ได้อีกเลย"

      "ถึงยังไงก็เหอะ มึงพักเรื่องพี่พิมพ์ไว้ก่อน แล้วจัดการเรื่องกอล์ฟให้เสร็จก่อนดีกว่า ที่กูย้ำกูเตือนมึงตลอดเพราะกูเป็นห่วงมึงนะเว้ย"

      "กูเข้าใจ ขอบคุณมากๆนะที่คอยเตือนสติกูตลอดเวลาอ่ะ" 

      "งั้นวันนี้กูขอนอนกับมึงนะ ไม่ไหวว่ะ! กูอยู่คนเดียวไม่ได้จริงๆ"

      "เออๆ..งั้นมึงไปอาบน้ำ แล้วก็มานอน"

      "ขอบใจมากเพื่อน" คำเตือนของเปิ้ลทำให้เล็กคิดหนักอีกครั้ง เธอทั้งพะวงเรื่องพิมพ์และเรื่องกอล์ฟอยู่ในเวลาเดียวกัน ใจนึงเขาก็อยากคุยกับกอล์ฟให้เสร็จเรียบร้อยจะได้ไม่ต้องมาห่วงหน้าห่วงหลังแบบนี้ แต่อีกใจเธอก็กลัวว่าพิมพ์จะเป็นอันตราย หากกอล์ฟรู้ว่าพวกเขาสองคนมีความสัมพันธ์กันอย่างไร เล็กทำได้แค่เงียบปากไว้เพื่อรอให้ถึงวันที่เหมาะสม ในเช้าวันต่อมาแล้วก็ไปเรียนตามปกติเธอพยายามติดต่อกอล์ฟแต่ก็ยังโทรไม่ติด เล็กจึงสันนิษฐานว่าก็อาจจะยังเสียใจเรื่องพ่ออยู่จนไม่อาจพูดคุยโทรศัพท์กับใครได้ จังหวะนั้นเองเสียงแจ้งเตือน facebook ดังขึ้นอีกครั้ง มันเป็นข้อความจากพิมพ์ส่งตรงมาถึงเธอในตอนเช้า

      "(อรุณสวัสดิ์ตอนเช้าครับเตง ก่อนไปเรียนอย่าลืมหาอะไรกินด้วยนะครับ เดี๋ยวจะปวดท้องและไม่สบายเอา เขาเป็นห่วงตัวเองนะ)" เล็กลอบถอนหายใจเล็กน้อยเมื่อเห็นข้อความที่ส่งมาดูท่าทางพิมพ์จะสู้ไม่ถอยและไม่ยอมอ่อนลงง่ายๆ ลักษณะของพิมพ์นั้นเหมือนเกมทุกอย่างทั้งคอยตามตื๊อ เอาใจใส่และดูแลอย่างใกล้ชิด เหตุผลทั้งหมดนี้มันทำให้เล็กหวนนึกถึงเกมขึ้นมาอีกครั้งและมองเห็นเกมในร่างของพิมพ์ไปเสียแล้ว มันจึงไม่แปลกที่เธอจะรู้สึกถูกชะตากับพิมพ์เร็วกว่าปกติ

     "วันนี้วันอาทิตย์ ไม่มีใครไปเรียนกันหรอกค่ะ"

     "(อ้าวหรอ ขอโทษทีพอดีเขาไม่ได้ดูวันที่น่ะครับ แต่ถึงจะไม่ได้ไปเรียนก็ต้องหาอะไรรองท้องในตอนเช้านะครับ คิดถึงนะ)"

      "จ้า….." เล็กวางโทรศัพท์ไว้ที่เตียงแล้วเดินไปเข้าห้องน้ำก็ทำภารกิจส่วนตัวในตอนเช้า ส่วนเปิ้ลนั้นยังนอนกรนอยู่บนเตียงไม่รู้เรื่องอะไร ผ่านไปเกือบ 20 นาทีเล็กก็ออกมาจากห้องน้ำเพื่อปลุกเปิ้ลไปกินข้าวด้วยกัน พวกเขาสองคนนั่งคุยกันถึงเรื่องนี้จนถึงเที่ยงจนเล็กได้ข้อสรุปว่า เธอจะต้องกลับบ้านไปคุยเรื่องนี้กับกอล์ฟ ในเมื่อมือถือติดต่อไม่ได้เธอก็ต้องไปหาเขาด้วยตนเอง เรื่องจะได้จบให้เร็วที่สุด เล็กกลับมาถึงบ้านประมาณเที่ยงของวันอาทิตย์ ทันทีที่ก้าวเข้ามาในตัวบ้านทุกอย่างเงียบสงัดไปหมด

      "แม่..อยู่ไหนอ่ะ เล็กกลับมาแล้ว แม่!!"

      "อยู่ในครัว เข้ามานี่สิ"

      "แม่ทำอะไรอ่ะ เข้ามาหลบตรงนี้ทำไม?"

      "แกมากับใคร?"

      "คนเดียว ทำไมหรอ?"

      "อ้าวหรอ เออ..แล้วนี้รู้เรื่องที่เสี่ยก้องตายรึยัง?"

      "รู้แล้ว แล้วนี่แม่ไม่ไปงานศพอาก้องหรอ?"

      "ไม่มีใครได้ไปทั้งนั้นแหละ เพราะไอ้กอล์ฟมันสั่งห้ามให้ใครเข้าบ้านมัน เออ..แกมาก็ดีแล้วมีเงินให้แม่ไหม ซักนิดหน่อยก็ได้..ตั้งแต่พ่อมันเสียอ่ะ..แม่ติดต่อกอล์ฟไม่ได้เลยแล้วแม่ก็ไม่มีเงินใช้แล้วเนี่ย"

      "แล้วทำไมแม่ไม่หางานทำอ่ะ จะได้ไม่ต้องมานั่งเสียเวลาขอจากคนอื่นแบบนี้"

      "นี่แกกลับมาบ้านก็เพื่อสั่งสอนฉันหรอ ฉันเป็นแม่แกนะ อย่าบังอาจมาสอนฉัน..สรุปมีไหมเงินน่ะ"

      "เล็กมีเเค่ 3,000 แม่ พรุ่งนี้จะต้องเอาไปจ่ายค่า….."

      "เอามาให้แม่ก่อน แม่จำเป็นต้องใช้เดี๋ยวนี้ อยู่ไหนซ่อนไว้ไหน?"

      "แม่!!เล็กจะต้องเอาไปจ่ายค่าออกทริปแรกนี้...เล็กให้แม่ไม่ได้จริงๆ ว่าแต่แม่จะเอาเงินไปทำอะไร? เอาไปพันนึงก่อนได้ไหม?"

      "พันนึงมันจะไปพอยาไส้อะไรล่ะ ฉันใช้วันเดียวก็หมดแล้ว เอามาทั้งสามพันนั่นแหละ เดี๋ยวฉันมีฉันจะหามาคืนให้"

      "แม่!!แต่เล็กจะต้องจ่ายพรุ่งนี้แล้ว"

      "โอ้ย!!อะไรก็ไม่ได้ดั่งใจ นี่แกจะกลับมาทำไมเนี่ย เสียเวลา!!" แม่บัวเดินผ่านเล็กออกไป ทิ้งให้เธอนั่งอึ้งอยู่คนเดียว..เนื่องด้วยแม่บัวเอามอเตอร์ไซค์ไปด้วยจึงทำให้เล็กไม่สามารถไปหากอล์ฟได้ ทางเดียวที่เธอจะไปหาเขาได้นั้นก็คือ

      "ฮัลโหล พี่คิมหรอคะ ตอนนี้พี่อยู่ไหนคะ เล็กขอให้พี่ช่วยอะไรสักอย่างได้ไหมคะ ตอนนี้เล็กอยู่บ้านค่ะ..พี่คิมช่วยมารับเล็กไปบ้านกอล์ฟหน่อยได้ไหมคะ ขอบคุณค่ะ" เล็กกลับมาถึงที่นี่เพื่อที่จะคุยกับกอล์ฟให้รู้เรื่องและตั้งใจจะบอกความจริงทั้งหมดให้ก็อปได้รู้ว่าตอนนี้เธอกับพิมพ์นั้นกำลังเริ่มคบหากัน นอกจากนั้นเล็กยังตั้งใจที่จะมายุติความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับกอล์ฟและขอร้องไม่ให้ก๊อปยุ่งเกี่ยวหรือวุ่นวายกับเธอและแม่ของเธออีก เล็กขอให้พี่คิมพาไปหาคนที่บ้านเพื่อคุยเรื่องทั้งหมดแล้วก็จะถือโอกาสนี้ไปไหว้ศพของเสี่ยก้องด้วย มาเอาใจช่วยเล็กไปพร้อมกันว่าเธอจะสามารถยุติความสัมพันธ์อันยุ่งเหยิงนี้ลงได้หรือไม่ อย่าพลาด EP หน้านะคะ