เวลาผ่านไปนานจนมืดค่ำ ถิงถิงก็ยังไม่ได้ปลาสักตัว ตอนนี้แทบมองไม่เห็นอะไรใต้น้ำเลย เธอท้องร้องจนเลิกร้องไปแล้ว ตอนนี้แสบท้องมาก ทำไมมันยากเย็นอย่างนี้นะ การหาปลาหาอาหารมันคงไม่ใช่ทางของเธอแน่ๆ
“ถิงถิงเอ๊ยยย เก่งแต่เื่ไม่เป็เื่จริงๆ”
ถิงถิงได้แต่สบถบ่นให้ตัวเอง ที่วันๆ ฝึกแต่การต่อสู้สังหารคน แต่แค่หาปลามาทำอาหารยังทำไม่เป็เลย มืดค่ำขนาดนี้แล้วจะทำยังไง ตอนนี้มองหาปลาแทบไม่เจอเลย เธอจะมาตายที่นี่เพราะแค่หาปลากินไม่ได้แค่นี้น่ะเหรอ
“ทามมี่ ถ้าทำภารกิจไม่สำเร็จแล้วจะเป็ยังไง?”
ถิงถิงทนไม่ไหวจึงถามขึ้น เธอแสบท้องไปหมดแล้วตอนนี้
“ถ้าทำไม่สำเร็จต้องจ่ายด้วยทองคำแลกกับภารกิจ หากมีทองคำชดเชยจะมีรางวัลให้เหมือนเดิม”
ถิงถิงได้ยินแบบนี้ก็อุ่นใจ เธอมีทองคำมากมายอยู่แล้ว ทามมี่ก็ไม่บอกแต่แรก จะได้จ่ายแล้วจบไม่ต้องมาเหนื่อยแบบนี้
“แล้วต้องจ่ายเท่าไหร่เพื่อแลกกับภารกิจแต่ละครั้ง แล้วภารกิจมีกี่ครั้ง พอจะบอกได้ไหม จะได้เตรียมทองไว้ถูก”
ถิงถิงรู้สึกอุ่นใจขึ้นเมื่อรู้ว่าตัวเองใช้ทองคำแลกกับการทำภารกิจได้
“1 ภารกิจต่อทองคำ 10 ตำลึงของยุคนี้ที่เราอยู่ หรือก็คือทองคำหนัก 40 บาทในยุคของเ้า”
ถิงถิงได้ยินแบบนั้นก็ตาโตทันที 1 ภารกิจของทามมี่ใช้เงินเป็ล้านเลยเหรอ! ทองคำ 40 บาทมันราคาเป็ล้านกว่าเลยนะ! แม้ถิงถิงจะมีทองคำมากมายในระบบของเธอ แต่ถ้าทามมี่มีภารกิจเป็ร้อยก็คงหมดแน่ๆ งานที่เธอทำในองค์กรลับ 1 ภารกิจก็มีราคา 1 ล้านเหมือนกัน หากแลกเป็ทองคำก็จะแลกให้เท่ากับค่าเงิน 1 ล้านในตอนนั้นของแต่ละ่ปีและดูตามราคาขึ้นลงทองคำในตอนนั้นด้วย ถิงถิงทำงานมาเป็ร้อยภารกิจย่อมมีทองคำเป็ร้อยล้านบาทอยู่แล้ว แต่นี่มันเป็กรรมของเธอเหรอที่ต้องมาจ่ายค่าภารกิจให้เ้าทามมี่แบบนี้ ทองคำของเธอตั้งใจจะเอาไว้ใช้ในยามเกษียณ ถ้าจ่ายค่าภารกิจไปหมดเธอคงหมดตัวแน่ๆ
“ทำไมแพงแบบนี้ล่ะ!! แล้วภารกิจทามมี่มีกี่ภารกิจ เวลา 1-2 ปีที่ต้องรออยู่ที่นี่หวังว่าคงไม่ถึงร้อยภารกิจหรอกนะ!”
“ภารกิจของทามมี่แล้วแต่ว่าระบบของทามมีจะเริ่มทำงานการให้รางวัลตอบแทนตอนไหนด้วย ทามมี่ไม่รู้ว่าจะมีถึงร้อยภารกิจหรือไม่ อันนี้ต้องแล้วแต่สถานการณ์ด้วย”
ถิงถิงฟังไปพยักหน้าตามไปด้วย ระบบคงอยากให้เธอมีอาหารกินเลยเอาอาหารมาล่อสินะ หรือเธอจะลองหาปลาให้ได้ตามภารกิจดู แม้ถิงถิงจะมีทองคำมากมาย แต่เธอเป็คนขี้งกมาก ตอนนี้เธออายุแค่ 23 ปีเอง หากเธอมีอายุเฉลี่ย 80 ปีที่จะอยู่บนโลกใบนี้ เธอต้องใช้ทองคำทั้งหมดนี้ในระยะเวลา 57 ปีนี้ให้ได้ เพราะเธอคงไม่ได้ทำงานอะไรแล้ว เธอตั้งใจจะเอาไว้ท่องเที่ยวกินอยู่อย่างสบายใจ
“ถ้าอย่างงั้นขอลองจับปลาอีกสักพักก่อนแล้วกัน ถ้าไม่ได้จริงๆ ค่อยใช้ทองคำแลกภารกิจนะ”
ถิงถิงยังเสียดายทองคำอยู่ จึงมีสติตั้งใจมากขึ้น ตอนนี้สมาธิและสติของเธอดีมาก ดวงตาแจ่มชัดขึ้นแม้จะเริ่มมืดค่ำแล้ว ใน่แรกท้องถิงถิงร้องดังมาก ทั้งแสบท้องหิวมาก ในใจเธอคิดแต่เื่อาหารมากจนทำให้เธอจับปลาไม่ได้แน่ๆ ตอนนี้พอรู้ว่าต้องจ่ายทองคำมากขนาดนี้ ในใจถิงถิงไม่ยินยอม เธอหลับตาลงผ่อนลมหายใจเข้าออกเช่นที่เธอเคยชิน หายใจเข้าออกช้าๆ อยู่ครู่หนึ่ง เมื่อลืมตาขึ้นเธอค่อยๆ ย่อกายลงมองหาปลาที่เคลื่อนที่ใกล้เข้า ดูสายน้ำว่ามีกระฉอกมาใกล้ๆ หรือเปล่า เธอจับสังเกตทุกอย่างรอบตัวประสารกัน ขาขอเธอค่อยๆ สาวไปช้าๆ ใกล้เหยื่อที่เธอกำลังจ้องอยู่ มือง้างไม้ที่มีปลายเป็กริชแหลมคมมากของถิงถิงผู้อยู่ ตอนนี้ถิงถิงเพียงเอียงหูฟังไม่ใช้แค่สายตาแล้วเพื่อจับความเคลื่อนไหวของทุกอย่าง ปลาว่ายน้ำย่อมมีการกระเพื่อมของน้ำเกิดขึ้น เธอหลับตาลงคิดภาพตาม จิตใจของถิงถิงในตอนนี้ว่างเปล่าไม่คิดเื่อื่นเลยนอกจากฟังเสียงกระเพื่อมของน้ำเท่านั้น จังหวะที่เริ่มจับได้ว่ามีบางอย่างพุ่งเข้ามาใกล้ตัว ถิงถิงรีบเหวี่ยงปลายกริชของเธอที่ผูกกับด้ามไม้ลงไปทันทีอย่างไม่ลังเล เมื่อเธอลืมตาขึ้นก็รู้สึกถึงบางอย่างที่ดิ้นอยู่ปลายกริชของเธอ ดวงตาของถิงถิงมีน้ำใสๆ คลออกมาอย่างไม่รู้ตัว มันเป็ครั้งแรกในชีวิตของเธอที่ต้องคร่าชีวิตสัตว์เพื่อเอาตัวรอด ไม่ใช่ฆ่าคนเลวตามคำสั่งแล้ว
อย่างน้อยสิ่งที่เธอคิดหรือแนวทางของเธอที่ทำมาตลอดอาจจะถูกก็ได้ เพียงมีสติและสมาธิ ทุกอย่างย่อมเป็ไปได้ทั้งหมด เมื่อจับตัวแรกได้แล้ว ตัวที่สองและสามย่อมไม่ยากอีกแล้ว เพียงรู้วิธีการถิงถิงก็ลื่นไหลจับปลามาได้ในเวลาชั่วพริบตา ตอนนี้ถิงถิงจับปลาโยนขึ้นไปบนบกได้เกือบ 10 ตัวแล้ว
เธอหิวมากจึงจับมากกว่าคำสั่งภารกิจที่ทามมี่มอบให้ เพราะอยากกินเยอะๆ เมื่อจับปลาจนพอใจแล้ว ถิงถิงจึงเดินขึ้นมาบนบก ขาของเธอแช่น้ำจนซีดเปื่อยไปหมดแล้ว แต่มันก็คุ้มค่าที่วันนี้เธอสามารถหาปลามาเป็อาหารครั้งแรกในชีวิตได้ ถิงถิงยิ้มให้กับผลงานของตัวเอง ตอนนี้ค่ำมากแล้ว ถิงถิงได้แต่มองหาต้นไม้ใหญ่ให้พอได้บังน้ำค้างเวลานอนเท่านั้น
“ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง! รางวัลภารกิจครั้งนี้ ได้กระโจมนอนพักอาศัยพร้อมอาหารแห้งและที่จุดไฟแบบพกพาที่ใช้ได้ไม่มีวันหมดพลังงานด้วย เนื่องจากทำได้เกินเป้าหมายที่้า ของที่มอบให้สามารถเก็บไว้ใช้ในครั้งต่อไปได้”
ถิงถิงดีใจมากที่ได้กระโจมนอนกับอาหารแห้ง แถมยังมีที่จุดไฟเล็กๆ ให้ด้วย เธอยังคิดไม่ออกเลยว่าจะจุดไฟย่างปลายังไง แถมสิ่งที่ได้เป็เหมือนสร้อยคอเงินพร้อมจี้หยกคล้ายตราประทับชื่อ มีรูตรงกลางปลายแป้นที่สามารถจุดไฟได้เมื่อกดปุ่มตรงปลายเล็กๆ อีกด้านหนึ่ง ตอนนี้ถิงถิงได้แต่รีบไปหาฟืนมาจุดไฟเพราะเริ่มมืดมากแล้ว เธอค่อยจัดการอย่างอื่นเมื่อมีแสงสว่างเพียงพอ ต่อให้หิวแค่ไหนถิงถิงก็ยังหาเหตุผลให้ตัวเองว่าควรทำสิ่งใดก่อนหลัง เธอรู้แล้วว่าการมีสตินำทุกอย่าง ชีวิตเธอต้องรอดแน่
ตอนนี้เธอไม่กลัวอะไรแล้ว ความเลวร้ายทุกอย่างก่อนหน้านี้ หรือแม้แต่อาการหิวอาหารจนแสบท้องมันคือบททดสอบในชีวิตของเธอ มันทำให้เธอพัฒนาตัวเองขึ้น จากที่ไม่เคยจับปลาก็จับได้ จากที่ไม่เคยคิดทำอาหาร ตอนนี้เธออยากย่างปลาแล้ว ไม่ว่ายังเธอก็จะค่อยเรียนรู้ไปด้วยตนเอง ชีวิตของเธอถึงไม่เป็อย่างที่คิด แต่เธอคงต้องพยายามใช้ชีวิตนี้ให้ดีให้ได้