ตกหลุมรักคุณพ่อสุดหล่อ

    วันนี้เป็นวันศุกร์แต่นิชาไม่มีคลาสเรียนเธอเลยนั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ตามศิลาไปถ่ายแบบริมสระน้ำที่สตูดิโอชานเมือง

    บรืนนน! ๆ ๆ ๆ ศิลาขับรถด้วยความเร็วสูง ทั้งคู่ใส่เสื้อการ์ดแขนยาวสีดำ และใส่กางเกงยีนส์ขายาว 

    นิชาใส่หมวกกันน็อคสีชมพู เธอนั่งกอดเอวศิลาแน่น

    บรืน! ๆ ๆ ๆ ๆ ฟ้าวววว! ๆ ๆ ลมกระแทกตัวศิลาและนิชาแรง 

    "หนูหิวไหมนิชา" ศิลาหันมาถามนิชา

    "จ๋า อะไรนะคะ" นิชาตะโกนถามศิลาเพราะรถวิ่งเร็วจนเสียงลมดัง 

    "หิวววไหมมม!" ศิลาตะโกนกลับมา

    "ค่ะ" นิชาตอบ

     เอียดดด! ศิลารีบกลับรถไปจอดหน้าร้านกาแฟที่เพิ่งขับเลยมา

    เขาลงรถและจูงมือน้อยๆของนิชาเข้าไปในร้าน

    ร้านกาแฟริมทางตั้งอยู่ชานเมืองเป็นร้านไม้ตกแต่งสไตล์คลาสสิคสวยงาม ด้านบนเพดานมีโคมไฟสีเหลืองนวลประดับประดา

    ฟุ่บบบ! ทั้งคู่นั่งลงบนโต๊ะไม้ และมีพนักงานมาจดเมนู 

    "หนูสั่งเลยจ้ะ" ศิลานั่งมองหน้าเรียวสวยของนิชาแล้วยิ้มก่อนบอกเธอ

    "เอากาแฟเอสเปรสโซ่ร้อนหนึ่งแก้ว และชาเขียวปั่นหนึ่งแก้ว แล้วก็เอาแซนวิซกับไข่ดาวอย่างละสองค่ะ" 

     นิชานั่งเอียงหน้าดูเมนูแล้วสั่ง ใบหน้าขาวเนียนออกชมพูระเรื่อของเธอเอนไปทางซ้ายทีขวาที ริมฝีปากสีชมพูเล็กๆก็ขยับขมุมขมิบดูน่ามองเป็นที่สุด

    ศิลานั่งมองนิชาแล้วยิ้มอย่างเคลิบเคลิ้มเพราะความสวยน่ารักของเธอ

    "แฮร่! มองอะไรคะ" นิชาเห็นศิลาจ้องหน้าเธอเลยทำตาโตใส่เขา

    "มองคนสวย" ศิลาบอก

     นิชานั่งยิ้มอย่างเขินอาย แล้วมองตาศิลา

     "นี่ดอกไม้สำหรับคนสวย" ศิลาหยิบดอกกุหลาบแดงในแจกันบนโต๊ะให้นิชา

     ฮิ! ๆ นิชารับมาดมแล้วหัวเราะเบาๆก่อนจะเอาดอกไม้ไปเสียบไว้ที่เดิม

     "ได้งานเพิ่มแล้วพ่อขอตังไปซื้อเลนส์ตัวใหม่นะครับ" ศิลาอ้อนนิชาที่เป็นคนดูแลเงินในบ้านราวกับว่าเธอเป็นผู้จัดการส่วนตัวของเขา

     "ยังไม่ได้ค่ะ เดี๋ยวจ่ายค่าเทอมหนูกับบอยเดือนหน้าแล้วหนูจะซื้อให้นะ" นิชายิ้มไปตอบไป

     "โอเคจ้ะ อย่าลืมนะหนูรับปากแล้ว" ศิลาดีใจใหญ่ เขาลองขอเล่นๆดันได้จริง

     ทั้งคู่นั่งกินกาแฟและอาหารเช้ากันเงียบๆสองคนเพราะยังเช้าตรู่และไม่มีคนเข้าร้าน

     "หนูจิบกาแฟหน่อยสิจ้ะได้ไม่ง่วง" ศิลายื่นแก้วยกป้อนให้นิชา

     อึก! ๆ ๆ "พอแล้วค่ะ ขม" นิชาดื่มได้สองสามอึกก็พอ 

    "ชิมชาเขียวสิคะ" นิชายื่นแก้วให้ศิลาดูดหลอดดูด

    พนักงานสาวสองสามคนในร้านเห็นศิลากับนิชาสวีทหวานจนพวกเธออมยิ้มไปตามๆกัน

    บรืนนน! ๆ ๆ ๆ ศิลาขับรถบิ๊กไบค์ไปต่อยังสตูดิโอชานเมือง

    ฟ้าววว! ๆ ๆ ๆ บรรยากาศสองข้างทางเริ่มเปลี่ยนเป็นทุ่งข้าวเขียวขจีและมีต้นไม้ใหญ่ตามรายทาง

    ราวๆสามสิบนาทีศิลาก็พานิชามาถึงสตูดิโอใหญ่

    ในสตูดิโอกว้างและมีจุดถ่ายรูปหลายจุดทั้งบ้านทรงไทย สระว่ายน้ำ มุมรถสปอร์ตและสวนดอกไม้ 

    เอี๊ยดดด! ๆ ๆ เขาเข้าไปจอดรถด้านในแล้วประคองนิชาลงรถ

    "แหมมม! ๆ ๆ พาแฟนคนสวยมาอีกแล้วนะคะ เมื่อไรจะมาคนเดียวนะจะได้ฉุด" ตุ๊ดสาวที่เป็นช่างแต่งหน้าร้องทักศิลาและหยอกเขาอย่างเคยชิน

    "สวัสดีค่ะ" ๆ ๆ นิชายกมือไหว้ช่างแต่งหน้าและทีมงานช่างภาพทุกคน

     ศิลาจูงมือนิชามานั่งรอที่จุดถ่ายทำและเขาไปนั่งแต่งหน้า 

     "สวัสดีครับพี่ป๋อง" ศิลายกมือไหว้หัวหน้าทีมงานมืออาชีพที่จะถ่ายรูปเขาลงนิตยสาร

     "อ้าวสวัสดีๆ มาไวจังศิลา" พี่ป๋องทักศิลาแล้วเดินไปดูทีมงานมี่กำลังเตรียมฉากและสระ 

     ศิลาถอดเสื้อผ้าแล้วเปลี่ยนเป็นกางเกงว่ายน้ำ เขายืนที่ขอบสระแล้วฟังพี่ป๋องบรีฟท่า และการวางอารมณ์

    แช๊ะ! ๆ ๆ ๆ ทีมช่างภาพเริ่มถ่ายภาพเดี่ยว

    ผ่านไปราวๆหนึ่งชั่วโมงแสงแดดยามเช้าเริ่มแรงขึ้น

    "นี่นางแบบยังไม่มาอีกหรือ" พี่ป๋องเรียกถามคนติดตาม

     "ยังเลยค่ะ หนูโทรตามแปบนะ" ทีมงานตอบแล้วหยิบโทรศัพท์มาโทรตามนางแบบ

     "ตายแล้วค่ะ นางแบบท้องเสียมาไม่ทันค่ะ" ทีมงานวิ่งมาบอกพี่ป๋องอย่างหน้าตื่น

     "ชิบหายแล้ว แสงมันกำลังได้เลย" พี่ป๋องยืนกุมขมับแล้วเดินไปเดินมาริมสระ 

     ฮืม! ๆ ๆ นิชานั่งยองๆริมสระแล้วเอามือกวักน้ำสีฟ้าใสในสระเล่นแล้วร้องฮัมเพลงเบาๆ

     พี่ป๋องมองมาเห็นนิชาก้มหน้าร้องเพลงโบกน้ำเล่นพอดี

     "ศิลา แฟนชื่ออะไรนะ" เขาตะโกนถามศิลาที่ยืนโพสท่าอยู่ไกลๆอีกมุมสระ

     "นิชาครับ" ศิลาตอบ

     หืมมม! นิชาตกใจเงยหน้ามามองพี่ป๋อง

     "นิชา ยืนขึ้นสิ" เขาสั่ง

     ฟุ่บบ! "มีอะไรคะ" นิชายืนขึ้นแล้วทำหน้างง

     "หมุนๆหน่อยนิชา" พี่ป๋องยิ้มแล้วทำไม้ทำมือหมุนๆ

     "หา หมุนอะไรคะ" นิชายืนงง

     "หมุนตัวน่ะ นิชาหมุนสิ" พี่ป๋องเดินมาใกล้แล้วสั่ง

     ฟุ่บ! ๆ ๆ ๆ นิชายืนหมุนตัวช้าๆตามคำสั่ง เธอใส่เสื้อยืดสีขาวตัวเล็กและใส่กางเกงยีนส์ขาเดป 

     "ขอโทษนะ ๆ ๆ" พี่ป๋องเดินเข้ามาจับเอวนิชาแล้วหมุนตัวเธออีก

     "สวย ได้นะเนี่ย" พี่ป๋องพูดเสียงดัง

     "แอม ๆ ๆ มาถ่ายรูปน้องนิชาส่งบก.ดิ๊ พี่จะเอานิชาถ่ายเลย บอกนางแบบไม่ต้องมาแล้ว" เขาตะโกนเรียกทีมงาน

     แช๊ะ! ๆ ๆ ๆ แอมรีบมาถ่ายรูปนิชาส่งไลน์เข้าไปให้เจ้านายดู

     "เขาตอบว่าไม่ได้ค่ะพี่ป๋อง น้องดูเด็กไป" แอมบอกหัวหน้าทีมงาน

     "อะไรวะ ตาไม่มีแววเลย นิชาพี่รบกวนไปเปลี่ยนชุดว่ายน้ำแล้วแต่งหน้าทีพี่จะส่งรูปไปใหม่ เขาคงไม่เห็นสัดส่วนหนู" เขาบอก

    "เอ่อ ๆ คือ" นิชากล้าๆกลัวๆ

    "หนูถ่ายแบบได้ไหมคะ" นิชาตะโกนถามศิลา

    "ได้สิจ๊ะ" ศิลาตะโกนตอบกลับอย่างดีใจ

    "ทางนี้ค่ะ ๆ " แอมพานิชาไปเปลี่ยนชุดว่ายน้ำสีแดงแล้วแต่งหน้า

    แช๊ะ! ๆ ๆ ๆ นิชายืนทำท่าตามที่พี่ป๋องสั่ง เท้าสะเอวแล้วยิ้ม กางเขนบ้าง ย่อขาบ้างหลายท่าให้แอมถ่ายรูป

    "เย้ บก.บอกว่าได้ค่ะน้องสวย รีบๆถ่ายเลยเขาอยากดูด่วนค่ะ" แอมตะโกนดีใจ

    "ก็บอกแล้วว่าพี่ดูออก ตาพี่ไม่พลาดหรอก" พี่ป๋องพูดอย่างมีน้ำโห

    เขาพานิชาไปยืนถ่ายแบบคู่กับศิลาที่อีกมุมสระ

    พี่ป๋องจัดท่าให้ศิลาเป็นสิบๆท่า ให้ช่างภาพถ่าย

    นิชาใส่ชุดว่ายน้ำสีแดงสดเธอดูเด่นและสวยมาก เรือนร่างของเธอเพรียวสวยแถมยังซ่อนหุ่น

    เธอมีเอวที่บางคอดแต่มีสะโพกผายกลม และมีหน้าอกที่แน่นใหญ่ขึ้น 

    ตูดเธอกลมงอนดูเตะตามาก แถมสีผิวที่ขาวออกชมพูมันสะท้อนแสงแดดยามเช้าจนเธอดูสวยเหมือนนางในวรรณคดี

    แช๊ะ! ๆ ๆ ๆ ๆ นิชาถูกสั่งให้กอดศิลาแล้วหันหน้ามามองกล้อง ส่วนศิลาก็โอบนิชาแล้วอุ้มเธอบ้าง ทำท่าคลอเคลียกันบ้างหลายท่า

    แล้วศิลาก็ลงไปถ่ายในสระกับนิชา 

มีอยู่ภาพนึงที่สวยมากคือภาพที่ศิลาอุ้มนิชาชูขึ้นเหนือหัวเขาด้วยสองแขนที่ใหญ่ล่ำ

     พอถ่ายเสร็จศิลาก็ยกนิชาลงมาจูบจริงในสระน้ำที่ลึกถึงหน้าออก

     จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ศิลาอุ้มชูหน้านิชาขึ้นเหนือหน้าเขาแล้วเงยจูบปากนิชา

    " ว๊ายยย! ๆ ๆ ตายแล้วๆ " ตุ๊ดสาวช่างแต่งหน้ายืนร้องกรี๊ดกร๊าดริมสระ

    "น่าอิจฉาเวอร์ๆอ่ะ" แอมพูดกับทีมงานสาวๆแล้วยิ้มกระซิบกัน

     นิชาจูบตอบแล้วเอามือลูบผมศิลา

     "เห้ยถ่ายดิวะซ็อตนี้สุดยอดเลย" พี่ป๋องสั่งช่างภาพรีบถ่ายเก็บไว้

     จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ศิลายืนจูบนิชาอยู่นานสองนาน 

     "ทำไมหนูสวยได้ขนาดนี้นะ" เขาคลายจูบแล้วชมนิชาจนเธอแก้มแดง

     ทั้งคู่ขึ้นมาเปลี่ยนเสื้อผ้าแต่งตัวชุดเดิมแล้วนั่งกินข้าวกล่องกับทีมงาน

     "เออ! ๆ สวยๆ ไม่คิดว่าจะออกมาดีขนาดนี้" พี่ป๋องพูดกับทีมงานและชมนิชาใหญ่

     "คราวหน้าเอานิชามาถ่ายบ่อยๆนะพี่" ศิลาหยอดทีมงาน

     "เออ ๆ ๆ ได้ๆ 555555 " พี่ป๋องและทีมงานหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน

     ศิลาพานิชากลับบ้านช่วงบ่ายแก่ๆ

แสงแดดแรงแผดเผานิชาจนเธอร้อนและระคานเคืองผิว

    บรืนนน! ๆ ๆ ๆ ศิลารีบขับเร็วพานิชาเข้ากทม .

     ประมาณหนึ่งชั่วโมงเขาก็ถึงบ้าน

ศิลาจูงมือนิชาเข้าบ้านแล้วทั้งคูก็เข้าไปอาบน้ำด้วยกัน

     "หนูคันหลังจังเลยค่ะ เกาให้ที" นิชาถอดเสื้อผ้าแล้วยืนหันหลังให้ศิลาในห้องน้ำ

     "หูววว! หนูผื่นขึ้น " ศิลาลูบหลังนิชาที่มีผื่นแดงๆเล็กๆขึ้นบนผิวขาวๆหลายจุด

     ซ่า! ๆ ๆ ๆ ๆ เขารีบอาบน้ำและฟอกสบู่ให้เธอ

    ศิลาพานิชาออกมาเช็ดตัวแล้วทาแป้งที่หลังให้เธอ 

    "หนูนอนพักก่อนไหม" ศิลาจูงนิชามาหน้าโซฟา

    "ค่ะ" นิชาลงไปนอนเหยียดขาบนโซฟาตัวยาวแล้วเปิดดูทีวี

    ศิลาไปนั่งเปิดคอมและลงขายรูปถ่ายของวันก่อนที่เขาไปออกทริปมา

    เขานั่งทำงานไปมองนิชาไปด้วยอย่างเป็นห่วง 

    นิชานอนดิ้นไปมาๆเพราะเธอคัน 

    ฟุ่บบบ! ศิลาลุกไปนั่งให้นิชานอนหนุนตักเขา

    "สงสัยน้ำจะไม่สะอาดหนูเลยแพ้" ศิลาบอกนิชาแล้วนั่งลูบหัวเธอ นิชานอนหนุนตักเขาจนหลับไปและน้ำลายหกใส่ขาศิลา

    555555 ศิลาหัวเราะแล้วเอามือถือมาถ่ายนิชานอนน้ำลายยืด แล้วเขาก็นั่งดูทีวีไปพิงเบาะไปจนหลับ

    นิชาตื่นมาอีกทีตอนเย็นๆ

    จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ เธอปลุกศิลาด้วยจูบ 

    อือ! ๆ ๆ ๆ ศิลาตื่นแล้วจูบตอบนิชสและครางเบาๆ

    "ไปรับบอยกันค่ะ" นิชาบอกเขาและสบตาหวาน

    "ต่อแปบได้ไหม ซักห้านาทีก็ยังทันนะ" ศิลาบอกแล้วดึงหน้านิชาลงมาจูบอีก

    จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ ทั้งคู่บดริมฝีปากแลกลิ้นกันอย่างดูดดื่ม

     หมับ! พรึ่บบบ! ศิลาดึงเสื้อยืดนิชาออกแล้วปลดเสื้อในเธอ

    จ๊วบ! ๆ ๆ ๆ ๆ เขาดูดเต้านมขาวๆของนิชาอย่างเร่าร้อนและรุนแรง

    "อือ! ๆ ๆ ๆ เดี๋ยวบอยรอนานนะคะ" นิชาครางพลางห้ามศิลา

    "แปบเดียวนะจ้ะ ห้านาทีนะ" ศิลาดื้อรั้นและวางนิชาลงไปนั่ง 

    ฟุ่บบบ! ๆ ๆ เขาถอดกางเกงนิชาและเขาออกจนหมด

    สวบบบ! ศิลาค่อยๆกดท่อนเอ็นเข้าหว่างขาขาวๆของนิชา

    อือออ! นิชาร้องครางเบาๆ

    ตับ! ๆ ๆ ๆ ๆ สักพักเขาก็เร่งจังหวะกระแทกนิชารุนแรงและเร็วขึ้น

    อ๊าาา! ๆ ๆ ๆ นิชาร้องครางและเอามือเล็กๆบีบแขนศิลาแน่น

    ทั้งคู่ร้องเเข่งกันระงมแล้วมองหน้าสบตากัน

     "เร็วๆหน่อยนะคะ อือ! ๆ ๆ " นิชาเร่งศิลาเพราะเป็นห่วงบอย

     ตับ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ อ่าส์! ๆ ๆ ๆ ศิลาเร่งจังหวะเร็วและร้องครางเสียงดัง

     อ๊ะ! ๆ ๆ ๆ อ๊ายยย! นิชาเสร็จไปก่อน  

    โอ๊ยยย! ๆ ๆ ซี๊ดดด! ศิลาเสร็จตามมาติดๆ 

    ทั้งคู่รีบแต่งตัวแล้ววิ่งไปขึ้นรถเก๋ง

    บรืนนน! ๆ ๆ ๆ ศิลาขับออกไปอย่างรวดเร็ว 

    ทั้งคู่ไปจอดรถในลานกว้างที่โรงเรียนรอบอยอยู่นานสองนานก็ยังไม่ออกมา

    ศิลาเลยพานิชาออกไปซื้อลูกชิ้นที่ตั้งขายหน้าโรงเรียนแล้วเดินเข้ามารอที่หน้าตึกเรียนบอย

    ตุบ! ๆ ๆ ๆ ๆ "สวัสดีครับพ่อ สวัสดีครับพี่นิชา" บอยสะพายกระเป๋าวิ่งมาอย่างยิ้มแย้ม

    "อ่ะ อ้ำๆ ๆ " นิชาไปนั่งข้างหลังรถเก๋งคู่กับบอยแล้ว เป่าลูกชิ้นร้อนๆยื่นให้บอยกิน

    "อร่อยจังเลยครับ ร้านอยู่ไหนนี่" บอยหันมาถามนิชา

    "อยู่หน้าโรงเรียนบอยไงจ้ะ 555" นิชาหัวเราะ

    "เฮ้อ อยากกินลูกชิ้นบ้างจังเลย" ศิลาแกล้งพูดเมื่อเห็นนิชานั่งคุยกับบอยสองคน

     "ฟู่ววว! ๆ ๆ นี่ครับ" บอยดึงลูกชิ้นมาเป่าแล้วลุกไปยืนเกาะเบาะหน้าแล้วป้อนลูกชิ้นให้ศิลากิน

     "อร่อยจังเลย ขอบคุณครับบอย" ศิลากินไปคุยกับบอยไปด้วยอย่างสนุกสนาน

     ผ่านไปได้สองอาทิตย์ภาพนิชาในชุดว่ายน้ำสีแดงถูกศิลาอุ้มขึ้นมาสบสายตาก็ขึ้นปกนิตยสารเกี่ยวกับการออกกำลังกายวางขาย

     "นี่ พ่อมีอะไรจะอวด" ศิลาเดินถือหนังสือปกสีมาให้นิชากับบอยที่นั่งดูทีวีดู

     "เห้ยยย! พี่นิชาไปเป็นนางแบบได้ไงครับ" บอยตกใจร้องดังทำตาโตแล้วหยิบหนังสือจากมือศิลามาดู

     "ฮิ! ๆ ๆ สวยมั้ยจ้ะ" นิชาถามบอย

     "สวยมากๆเลยครับ" บอยชมแล้วเอามือถือเขามาถ่ายรูปนิชาในหนังสือไปอวดเพื่อนที่โรงเรียน