[กรุณาใช้สกิลเพื่อจับสัตว์อสูร]
ข้อความกะพริบแจ้งเตือนถี่ขึ้นเรื่อยๆไม่ใช่ว่าฉันอ่านหนังสือไม่ออกนะแต่ไม่เข้าใจว่าไอ้สกิลบ้าบอนั่นมันใช้งานยังไงต่างหาก
[อีลเกล่า]
[พลังชีวิต : 200/800]
[หากสัตว์อสูรพลังชีวิตกลับมาเกินครึ่งคุณจะไม่สามารถใช้สกิลจับสัตว์อสูรได้อีก]
[ทางเลือกที่ 2 : สังหาร!]
‘อะไรนะ ฆ่างั้นเหรอ?’
ฉันเป็คนจิตใจดีมีเมตตาแถมยังรักสัตว์ขนาดนี้มดไม่เคยบี้ ยุงสักตัวยังไม่เคยตบ จะให้มาฆ่านกตัวเบ้อเร่อนี่น่ะเหรอ เป็ความคาดหวังที่ดูลมๆแล้งๆ ไปนะ
ฉันเกิดอาการร้อนรนเลิ่กลั่กทำตัวไม่ถูกไม่รู้ว่าเหตุการณ์ที่กำลังเผชิญอยู่คือเื่บ้าบออะไร และไอ้สกิลจับสัตว์อสูร ที่ข้อความบนหน้าต่างปริศนานั่นพยายามให้ทำมันใช้งานยังไงด้วย
อีกทั้งยังรู้สึกกังวลว่าต้องลงมือฆ่านกน้อยน่ารักตัวนี้อีกหากฉันไม่ยอมจับมัน
ระหว่างนั้นสายตาพลันเหลือบไปเห็นข้อความตัวเล็กๆมุมขวาล่างของหน้าต่างป๊อปอัพ ความหวังอันริบหรี่ได้เปล่งแสงสว่างจ้าขึ้นทันใด
[ระบบช่วยสอน]
ไม่ต้องคิดหน้าคิดหลังให้เสียเวลาฉันเอื้อมมือไปจิ้มข้อความนั้นอย่างรวดเร็ว ข้อมูลมากมายเด้งขึ้นเต็มหน้าต่างไปหมด
[คุณ้าให้ระบบช่วยสอนหัวข้อใด?]
[สเตตัส]
[จัดรูปแบบทีมออกรบ]
[สกิล]
[ช่องเก็บของทั่วไป]
[คลังสัตว์อสูร]
ฉันจิ้มคำว่าสกิลต่ออย่างไม่ลังเลตั้งอกตั้งใจอ่านข้อความที่เด้งขึ้นอย่างต่อเนื่อง
[สกิลจับสัตว์อสูร]
[สกิลอัญเชิญสัตว์อสูร]
[สกิลปลดปล่อยสัตว์อสูร]
หัวข้อสกิลเด้งขึ้นมาสามหัวข้อทว่าที่เรืองแสงอยู่มีแค่อันแรกคือสกิลจับสัตว์อสูร อีกสองอันเป็ตัวหนังสือสีเทาเดาว่ามันอาจยังไม่ปลดล็อกให้เรียนรู้ เพราะฉันยังไม่ได้สัตว์อสูรสักตัว
[สกิลจับสัตว์อสูร]
[เพียงแค่คุณวางนิ้วััลงบนหน้าผากของสัตว์อสูรพร้อมร่ายพันธสัญญาว่า ‘รับใช้ข้า’ สัตว์อสูรที่ถูกทำพันธสัญญาจะถูกเก็บเข้าคลังสัตว์อสูรส่วนตัวของคุณในทันที]
‘ก็ดูไม่ยากนี่ไม่ได้เสียเวลามากมายอะไรด้วย’
หลังเรียนรู้วิธีการใช้สกิลฉันจึงรีบขยับเท้าเข้าไปใกล้เหยี่ยวั์ ซึ่งกำลังค่อยๆผงกหัวขึ้นจากพื้นหญ้าด้วยอาการมึนงง
[อีลเกล่า]
[พลังชีวิต : 300/800]
เอื้อมมือเข้าหามันด้วยท่าทางกล้าๆกลัวๆ รู้สึกได้ถึงจิตสังหารอย่างรุนแรงผ่านดวงตาคู่นั้นนี่ขนาดมันยังไม่ฟื้นคืนพลังชีวิตเต็มที่นะ สัญชาตญาณนักล่าล้นเปี่ยม
ไม่แปลกที่มันพุ่งจู่โจมฉันอย่างฉับพลันคงคิดว่าฉันเป็เหยื่อตัวน้อยที่กระจอกงอกง่อยอย่างนั้นสินะ
“รับใช้ข้า”
เมื่อปลายนิ้วชี้แตะััลงบนหน้าผากมันแล้วฉันจึงรีบร่าย
สกิลทันที
[อีลเกล่า]
[พลังชีวิต : 400/800]
แสงสว่างจ้าปรากฏขึ้นบริเวณปลายนิ้วมือของฉันจนต้องเบนหน้าหนีพร้อมยกแขนอีกข้างขึ้นบังใบหน้า ภาวนาในใจขอให้ที่ทำลงไปสำเร็จไม่ใช่การเคาะกะละมังให้หมามีความหวังเล่นๆ
เพราะถ้าให้เลือกระหว่างข้ารับใช้กับศัตรูฉันขอเป็อย่างแรกจะดีกว่า สัตว์ตัวใหญ่ขนาดนี้ สามารถโจมตีฉันให้สิ้นลมหายใจได้ในคราเดียว
ว่าแต่...ทำไมตอนแรกมันถึงทำอะไรฉันไม่ได้?
พรึ่บ!
[คุณจับสัตว์อสูรสำเร็จ]
[สัตว์อสูรถูกเก็บไว้ในคลังเรียบร้อยแล้ว]
เสียงประหลาดในหัวดังขึ้นอีกครั้งพร้อมข้อความยืนยันความสำเร็จแรกของฉัน หลังตื่นขึ้นมาในโลกหลังความตาย
เกือบไปแล้วไหมล่ะความสำเร็จนี้ได้มาแบบเส้นยาแดงผ่าแปด หากมัวชักช้าอีกนิดเดียว พลังชีวิตของเหยี่ยวตัวนั้นกำลังจะเกินครึ่งจากที่จะได้อสูรรับใช้ น่าจะได้ศัตรูคู่อาฆาตมาแทน
“ดีแฮะ์มีอะไรแบบนี้ให้เล่นด้วย”
เพราะที่บ้านโคตรจนตาจึงไม่มีเงินพอจะซื้อคอมพิวเตอร์หรือโทรศัพท์ราคาแพงให้ใช้ ตอนเด็กๆฉันจึงมีโอกาสได้แค่นั่งดูเพื่อนเล่นเกม แล้วมันก็มักจะชอบเล่นเกมแนวนี้
ในที่สุดวันนี้ฉันก็ได้มีโอกาสััมันดูตื่นเต้นกว่าที่จินตนาการเอาไว้เยอะเลยพระเ้าคงสงสารที่ฉันไม่เคยได้ใช้ชีวิตเหมือนคนทั่วไปสินะ
ในเมื่อ์มอบโอกาสให้เป็ครั้งที่สองฉันจะลองใช้ชีวิตตามใจด้วยเองดูสักครั้ง
ไม่รู้ว่าเวลาในโลกนี้สำหรับฉันนั้นมีเหลืออยู่เท่าไหร่แต่รับประกันเลยว่าจะใช้ให้คุ้มค่าที่ได้มา