ตอนที่ 7 การแข่งขันดำเนินไปอย่างเข้มข้น
หลี่ชางสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ รู้ดีว่าการประลองครั้งนี้คือโอกาสสำคัญในการพิสูจน์ฝีมือและแสดงทักษะการตีเหล็กที่ได้ฝึกฝนมา เขานั่งสมาธิ มือวางบนเข่าในท่าที่สบาย ดวงตาปิดลงอย่างสงบ ริมฝีปากมีรอยยิ้มเล็ก ๆ แสดงถึงความตั้งใจและความเชื่อมั่น
เมื่อยืนอยู่ที่ขอบสนามประลอง หัวใจของหลี่ชางเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น สนามประลองเต็มไปด้วยชีวิตชีวา เสียงของผู้ชมดังก้องทั่วบริเวณ กลิ่นของเหล็กและถ่านหินปกคลุมในอากาศ ผู้เข้าร่วมการแข่งขันยืนเตรียมตัวที่ทั่งเหล็กของตนเอง บรรยากาศเต็มไปด้วยความคาดหวังและความตึงเครียด
หลี่ชางจัดเตรียมอุปกรณ์อย่างละเอียด การเตรียมตัวอย่างรอบคอบจะช่วยให้เขาสามารถแสดงฝีมือได้ดีที่สุด เขาพูดคุยกับระบบครูตีเหล็กิญญาในใจ “ข้ารู้สึกกังวล ข้าควรทำเยี่ยงไรให้ใจสงบและพร้อมสำหรับการแข่งขัน?”
ระบบตอบด้วยเสียงที่มั่นคง “เ้าฝึกฝนมาอย่างหนัก จงเชื่อมั่นในตนเอง ความสำเร็จหาได้มาจากพร์เพียงอย่างเดียวไม่ แต่ยังมาจากความพยายาม จงทำใจให้สงบและมั่นคง เ้าจะทำได้ดีในการประลอง”
หลี่ชางเดินไปยังจุดลงทะเบียนผู้เข้าแข่งขัน รู้สึกตื่นเต้นและกังวลผสมผสานกัน เขาพยายามทำใจให้สงบและมุ่งมั่นในเตรียมการ
ขณะที่เขาเดินไปยังจุดลงทะเบียน จู่ ๆ เขารู้สึกว่ามีสายตาหลายคู่จับจ้องมาที่เขา เขาหยุดและหันไปมอง พบเฉินหลง ช่างตีเหล็กผู้มีชื่อเสียงยืนอยู่กับกลุ่มผู้ติดตาม มองหลี่ชางด้วยความสนใจและท้าทาย
เฉินหลงก้าวออกมาข้างหน้า มองหลี่ชางด้วยสายตาเ็า “นั่นเ้าเองหรือ หลี่ชาง ข้าได้ยินมาว่าเ้ามาจากหมู่บ้านเล็ก ๆ เ้าคิดว่าจะเอาชนะข้าได้หรือ?” เฉินหลงกล่าวด้วยน้ำเสียงมั่นใจและเย้ยหยัน
หลี่ชางสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วตอบกลับด้วยเสียงมั่นคง “ข้าจะพยายามให้ดีที่สุด ข้ามาที่นี่เพื่อพิสูจน์ความสามารถ”
เฉินหลงหัวเราะเบา ๆ “ดี ข้าจะรอดูว่าเ้าจะทำได้ดีแค่ไหน” เขากล่าวก่อนหันหลังเดินกลับไปที่กลุ่มของเขา
หลี่ชางยืนมองเฉินหลงเดินจากไป เขากลับรู้สึกถึงความมุ่งมั่นที่มากยิ่งขึ้น “ข้าจะพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าข้ามีความสามารถ” เขาคิดในใจพร้อมกับก้าวเดินต่อไป
หลี่ชางเตรียมใจเพื่อตอบโต้คำท้าทายของเฉินหลง เขาพูดคุยกับระบบครูตีเหล็กิญญาในใจ “ข้ารู้สึกถึงแรงกดดัน ข้าจะทำเยี่ยงไรให้ใจสงบและพร้อมสำหรับการแข่งขัน?”
ระบบตอบกลับ “เ้าต้องเชื่อมั่นในตนเอง การตอบโต้คำท้าทายไม่ง่าย แต่เ้ามีความมุ่งมั่น จงทำใจให้สงบและมั่นคง เ้าจะเผชิญหน้ากับความท้าทายได้”
เมื่อเสียงระฆังดังขึ้น เป็สัญญาณเริ่มต้นการแข่งขัน ทุกคนในสนามเริ่มลงมือทำงานของตนเอง
หลี่ชางเริ่มต้นด้วยการตรวจสอบเหล็กที่เขาเตรียมมา เขาหยิบชิ้นเหล็กขึ้นมาดูแสงที่ส่องผ่าน เห็นโครงสร้างภายในอย่างชัดเจน จากนั้นวางเหล็กลงบนทั่ง และหยิบค้อนตีเหล็กขึ้นมา ค้อนแรกที่เขาฟาดลงบนเหล็กสร้างเสียงดังสนั่น ทุกการตีเต็มไปด้วยความมั่นใจและพลังงานที่ฝึกฝนมาเป็เวลานาน
เฉินหลงเริ่มต้นการตีเหล็กด้วยความชำนาญ เขาใช้เทคนิคพิเศษที่ได้รับการถ่ายทอดมาจากบรรพบุรุษ เสียงเหล็กที่เขาตีมีความแน่นและหนักแน่น แสดงถึงความเชี่ยวชาญและประสบการณ์
หลินซูใช้เทคนิคการตีเหล็กที่รวดเร็วและแม่นยำ การเคลื่อนไหวของเขาเต็มไปด้วยความว่องไวและความชำนาญ เสียงค้อนกระทบเหล็กของเขาแตกต่างออกไปด้วยความเฉียบคม
หยูเหวินเน้นการตีเหล็กด้วยความละเอียดและประณีต เธอใช้เทคนิคที่ซับซ้อนในการผสมผสานพลังปราณเข้ากับการตีเหล็ก ทุกการเคลื่อนไหวแสดงถึงความเป็เอกลักษณ์และความสวยงาม
หลี่ชางมองไปที่คู่แข่งและรู้สึกถึงความท้าทายที่มากขึ้น ขณะที่เขาเริ่มใช้เทคนิคพิเศษที่เรียนรู้จากระบบครูตีเหล็กิญญา เขาหายใจเข้าลึกๆ และปล่อยพลังปราณไหลเวียนไปทั่วร่างกาย ค้อนในมือของเขากลายเป็ส่วนหนึ่งของการตีเหล็ก ทุกการฟาดค้อนเต็มไปด้วยพลังงานและความมั่นใจ สร้างความตื่นเต้นให้กับผู้ชม
การแข่งขันดำเนินไปอย่างเข้มข้น หลี่ชางรู้สึกถึงความมั่นใจที่เพิ่มขึ้นในทุกการฟาดค้อน ขณะที่เขาตีเหล็กด้วยความตั้งใจและความพยายามสูงสุด
เฉินหลงมีความมั่นใจในฝีมือของตน เขาเคยเข้าร่วมการแข่งขันและชนะเลิศมาแล้วหลายครั้ง เขามองหลี่ชางด้วยสายตาท้าทายและคาดหวังว่าตนจะเป็ผู้ชนะอีกครั้ง "ข้าจะแสดงให้เห็นว่าข้าเหนือกว่าเ้า" เขาคิดในใจพลางยิ้มอย่างมั่นใจ
หลินซูรู้สึกถึงความตื่นเต้น เขามาจากตระกูลช่างตีเหล็กที่มีชื่อเสียง และ้าพิสูจน์ว่าตนสามารถรักษามาตรฐานและความภาคภูมิใจของตระกูลได้ ความกังวลเล็กน้อยทำให้เขาต้องทำใจให้สงบ "ข้าต้องไม่ทำให้ตระกูลผิดหวัง ข้าจะทำให้ดีที่สุด" หลินซูคิดในใจ
หยูเหวินรู้สึกถึงความมุ่งมั่น เธอ้าพิสูจน์ว่าเธอสามารถเทียบเคียงกับช่างตีเหล็กชายได้ เธอระลึกถึงคำแนะนำของครูฝึก “ใช้ความประณีตและความละเอียดอ่อนในการตีเหล็ก พลังปราณจะช่วยให้เหล็กมีความแข็งแกร่งและยืดหยุ่น” หยูเหวินคิดตามคำแนะนำและเริ่มต้นการตีเหล็กด้วยความตั้งใจ
หลี่ชางรู้สึกถึงความกดดันจากการแข่งขันและคู่แข่งที่มีฝีมือ เขาหยุดชั่วครู่และพูดคุยกับระบบครูตีเหล็กิญญาในใจ "ข้ารู้สึกถึงความกดดัน ข้าจะทำเยี่ยงไรให้สามารถรักษาความมุ่งมั่นและความมั่นใจในการตีเหล็กได้?"
ระบบครูตีเหล็กิญญาตอบกลับด้วยเสียงที่มั่นคง “เ้าฝึกฝนมาอย่างหนักและมีความมุ่งมั่น จงเชื่อมั่นในตนเอง การตีเหล็ก้าความสมดุลระหว่างความแรงและความแม่นยำ จงควบคุมการหายใจและการเคลื่อนไหวให้สม่ำเสมอ เ้าจะทำได้ดีในการประลอง”
หลี่ชางพยักหน้าเล็กน้อยและหายใจเข้าลึก ๆ “ข้าจะทำตามคำแนะนำของเ้า ข้าจะพยายามจนกว่าจะสำเร็จ” เขาบอกตัวเองในใจ และกลับมาตีเหล็กอีกครั้ง ทุกครั้งที่ค้อนกระทบเหล็ก เสียงดังก้องและประกายไฟพุ่งกระเด็น ทำให้เขารู้สึกถึงพลังและความมั่นใจที่เพิ่มขึ้น
เฉินหลงตีเหล็กด้วยความมั่นใจ เขามองไปที่หลี่ชางและคู่แข่งคนอื่นๆ ด้วยสายตาที่เย้ยหยัน “ไม่มีใครเทียบข้าได้ ข้าจะต้องชนะในการประลองครั้งนี้อีกครั้ง”
หลินซูรู้สึกถึงความตื่นเต้นและกังวล เขาระลึกถึงคำสอนของบรรพบุรุษและเทคนิคการตีเหล็กที่ได้รับการถ่ายทอดมา “ข้าจะพิสูจน์ให้เห็นว่าข้ามีความสามารถเทียบเท่ากับบรรพบุรุษ” หลินซูคิดในใจ
หยูเหวินรู้สึกถึงความมุ่งมั่น เธอระลึกถึงคำแนะนำของครูฝึกและเริ่มต้นการตีเหล็กด้วยความตั้งใจ
หลี่ชางยืนอยู่ที่ทั่งเหล็ก ร่างกายเริ่มเหนื่อยล้าแต่ดวงตายังคงเปล่งประกายด้วยความมุ่งมั่น ใบหน้ามีรอยเหงื่อไหลลงมา แต่เขาไม่ยอมให้ความเหนื่อยล้าหรือกังวลทำให้เขาหยุดได้ เขารู้ดีว่านี่เป็่เวลาสำคัญที่สุดในการแข่งขัน
หลี่ชางมีรูปร่างแข็งแรงและสูงเพรียว ผิวมีรอยไหม้และแผลเป็เล็ก ๆ จากการฝึกฝนและทำงานอย่างยาวนาน เขาสวมชุดช่างตีเหล็กที่สวมใส่สบายและช่วยป้องกันอันตรายจากความร้อนและประกายไฟ มือเต็มไปด้วยรอยกร้านแสดงถึงความแข็งแรงและความชำนาญ
เฉินหลงยืนมั่นคงอยู่ที่ทั่งเหล็กของตัวเอง เขามีรูปร่างกำยำและแข็งแรง ใบหน้าแสดงถึงความมุ่งมั่นและความมั่นใจเต็มเปี่ยม ท่าทางแน่วแน่ ทุกครั้งที่เขาตีเหล็ก เสียงค้อนกระทบเหล็กดังก้องอย่างมีพลัง แสดงถึงความชำนาญและแข็งแกร่ง
หลินซูยืนอยู่ที่ทั่งเหล็กของเขา ด้วยท่าทางกระฉับกระเฉงและมั่นใจ เขามีรูปร่างผอมบางและคล่องแคล่ว ท่าทางรวดเร็วและแม่นยำ ทุกครั้งที่เขาตีเหล็ก การเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยว่องไวและชำนาญ
หยูเหวินยืนอยู่ที่ทั่งเหล็กของเธอ ด้วยท่าทางสง่างามและมั่นใจ เธอมีรูปร่างเพรียวบางและคล่องแคล่ว สวมชุดช่างตีเหล็กที่ออกแบบให้สวยงามและประณีต