เช้าวันต่อมา บนเตีงขนาดใหญ่มีร่างของอาทิตย์อยู่อยู่ ส่วนหมวยเล็กนั้นลุกขึ้นมาเเต่งตัวและกำลังจะออกไปจากห้อง เธอไม่ลืมที่จะหันกลับมาจุ๊บที่หน้าผากของอาทิตย์ก่อนไป เธอไม่รู้เลยว่าอาทิตย์ตื่นนานแล้วเเต่เขาเเค่แกล้งหลับต่อ ในจังหวะที่หมวยเล็กก้มลงจูบหน้าผากของอาทิตย์ เขาก็ลืมตาตื่นขึ้นและใช้มือทั้งสองข้างล็อกตัวของหมวยเล็กให้ล้มลงมานอนภายใต้อ้อมกอดของเขา อาทิตย์ประกบปากจูบ กับหมวยเล็กอย่างดูดดื่มอีกครั้งจนลิปสติกที่เธอเพิ่งจะเติมมาเลอะไปตามทุกซอกที่อาทิตย์บรรจงจูบเธอนั่นเอง
"พอแล้วค่ะอาทิตย์ วันนี้หมวยมีงานถ่ายเเบบปกหนังสือนะคะ หมวยนัดกับพี่เเจงแล้วด้วย นี่ก็สายมากแล้ว"
"อื้ม!!ไม่ไปไม่ได้หรอ ผมยังกินคุณไม่อิ่มเลยนะ ขออีกนิดไม่ได้หรอ นะๆ คุณนอนเฉยๆก็ได้เดี๋ยวผมทำเอง"
"หยุดเลยค่ะ..ไหนบอกว่าจะไม่ขัดใจหมวยแล้วไงคะ นี้มันเป็งาน ของหมวยนะคะ"
"คุณก็เลิกทำไปสิ ผมเลี้ยงคุณได้ไปตลอดชีวิตเลยนะ คุณจะเหนื่อยและเสียเวลาไปเปลืองตัวถ่ายแบบทำไม?"
"ก็หมวยชอบงานนี้นี่คะ อาทิตย์พูดแบบนี้ถือว่าเป็การดูถูกหมวยนะคะ หมวยไม่ได้คบกับคุณเพราะหวังให้คุณเลี้ยงดูซะหน่อย คุณเองก็ไปอาบน้ำได้แล้วค่ะ วันนี้คุณมีไปพบลูกค้าไม่ใช่หรอคะ"
"จริงด้วยผมลืมไปเลยอ่ะ นี่ไงถ้าไม่มีคุณคอยเตือนเนี้ยผมแย่เเน่เลย งั้นตอนเย็นคุณมาหาผมอีกนะ"
"ตอนเย็นหมวยไม่ว่างน่ะค่ะ มีนัดทานข้าวกับคุณพ่อไว้แล้ว เอาไว้วันหลังนะคะ งั้นหมวยไปก่อนนะ"
"เดี๋ยวดิ..รอยลิปสติกบนหน้าคุณน่ะ จะไปทั้งๆแบบนั้นเลยหรอ เดี๋ยวคนอื่น เขาก็รู้หมดหรอกว่าคุณกับผม….^-^"
"ก็คุณนั่นแหละ ทำให้หมวยเสียเวลาเพิ่มเนี่ย นี่หมวยก็ต้องไปล้างหน้า แล้วมาแต่งหน้าใหม่อีกนะเนี่ย"
"ก็ช่วยไม่ได้นี่นา เวลาผมเห็นคุณทีไรผมหิวตลอดเลย" ก่อกๆๆ ก่อกๆๆ เสียงเคาะประตูของอาทิตย์ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ไม่ได้มาแค่ 1 แต่มาถึง 2 แม็กกับไมค์เปิดประตูเข้ามาพร้อมกัน แต่ครั้งนี้โชคดีตรงที่ว่าอาทิตย์เปลือยอยู่แค่ท่อนบน ส่วนหมวยเล็กนั้นเดินไปล้างหน้าในห้องน้ำแล้ว
"อะไรของพวกแกอีกเนี่ย คราวก่อนฉันเพิ่งเตือนไอ้แม็กซ์ไป คราวนี้พวกแกมาถึง 2 คนพร้อมกันเลยหรอ มีสมองรึเปล่าเนี้ย มีอะไร?"
"เกิดเื่ใหญ่แล้วครับนาย!!"
"เื่ใหญ่แล้วหรอ คราวนี้เื่อะไรอีกล่ะ?"
"คือว่า ลูกค้าที่เรานัดรับของ หลังโรงเรียน LP น่ะครับ เขาโทรมา cancel แล้วบอกว่าจะนัดรับของกับเราอีกทีครับ"
"อืม..แล้วไง มันเื่ใหญ่ตรงไหน"
"ตอนนี้มีคนพบศพเขานอนตายอยู่ที่ถังขยะ หลังโรงเรียน LP ครับ สภาพศพเหมือนจะโดนมีดแทงนับ 30 แผลเลยนะครับนาย"
"เป็ไปได้ไง มันเกิดอะไรขึ้น หรือว่าไอ้บ้านั่นไปมีเื่กับใครมาก่อนหรือเปล่า?"
"เท่าที่พวกผมทราบมา เสี่ยอัฐติดหนี้พนันบอลเกือบ 5 แสน แล้วยังไม่มีเงินไปจ่ายครับ"
"เงินแค่ 5 แสน ไม่มีไปใช้หนี้ แล้วมันเอาเงินจากไหนมาสั่งของจากฉันเกือบ 30 ล้านว่ะ?"
"นี่แหละครับนาย เพราะภายในกระเป๋าที่มันใช้ใส่เงินมาจ่ายค่าของเรา มีแต่กระดาษเต็มไปหมดเลยครับ แล้วคนที่เดินทางมาเจรจาธุรกิจกับเราก็ไม่ใช่เสี่ยอัฐครับ"
"แสดงว่ามันก็ตั้งใจจะโกงเราั้แ่แรกแล้วนิ พวกแกเล่ามาจนถึงตอนนี้ ฉันยังไม่เห็นว่า มีตรงไหนที่มันเกี่ยวข้องกับฉันเลยนะ"
"เกี่ยวสิครับนาย เพราะตอนนี้เสี่ยอัฐคิดว่าเป็ฝีมือของพวกเราครับ แล้วตอนนี้เสี่ยอัฐยืนยันว่า จะยกเลิกการรับสินค้าจากเราแล้วครับ"
"จะบ้าไปกันใหญ่ละ ฉันยังไม่ได้ทำอะไรมันสักหน่อย แล้วตอนนี้เสี่ยอัฐอยู่ไหน ฉันจะไปคุยกับเขาเอง"
"แต่วันนี้นายนัดกับลูกค้าอีกเ้านึงไว้นะครับ"
"งั้นพวกแกสองคนก็ไปแทนฉันแล้วกัน ส่วนฉันจะไปเจรจากับเสี่ยอัฐด้วยตัวเอง อยู่ดีๆจะมายกเลิกของ โดยที่ไม่บอกฉันแบบนี้ ฉันไม่ชอบ!!" แม็กซ์กับไมค์รับอาสาทำหน้าที่ไปเจรจากับลูกค้าใหม่แทนอาทิตย์ ส่วนเขาก็รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าและขับรถออกไปยังบ้านของเสี่ยอัฐทันที อาทิตย์ใช้เวลาขับรถมาถึงบ้านของเสี่ยอัฐไม่ถึง 10 นาที แปร๊น แปร๊นๆๆๆๆ เสียงบีบแตรรถของอาทิตย์ ลากยาวมาั้แ่หน้าบ้านจน กระทั่งถึงหน้าประตูบ้านของเสี่ยอัฐ ซึ่งตอนนี้ลูกน้องเสี่ยอัฐก็วิ่งออกมาหน้าบ้าน 5-6 คนด้วยกัน อาทิตย์ก้าวลงจากรถช้าๆโดยไม่เกรงกลัวใครหน้าไหนทั้งนั้น ถึงแม้ว่านี่ จะไม่ใช่ถิ่นของเขาก็ตาม
"ฉันอาทิตย์..มาหาเสี่ยอัฐ เขาอยู่ไหม?"
"ตอนนี้เสี่ยไม่อยู่บ้าน คุณอาทิตย์มีอะไรฝากไว้ที่พวกผมก็ได้ครับ"
"ฉันมีเื่สำคัญที่จะต้องคุยกับเขาและฝากสวะชั้นต่ำอย่างพวกนายไม่ได้ ไปตามเขามาพบฉันเดี๋ยวนี้!!"
"ก็บอกแล้วไง ว่าเสี่ยไม่อยู่บ้าน ถ้าคุณมีธุระด่วนก็ค่อยมาพรุ่งนี้แล้วกัน เชิญครับ"
"ฉันว่าฉันพูดดีกับพวกแกแล้วนะ อย่าให้ฉันต้องหมดความอดทนไปมากกว่านี้ไปตามไอ้เหี้ยนั้นออกมา!!"
"ก็ผมบอกแล้วไง ว่าเสี่ยเขา..อุ้บ!!" หมัดแรกใส่ตรงเข้าที่ปากลูกน้องปากดีของเสี่ยอัฐทันที อย่างไม่ได้ตั้งตัว อาทิตย์ไม่รอให้พวกเขาเปิดทางให้ เขาใช้กำลังและเปิดทางเข้าด้วยตัวเอง จนเดินเข้าไปถึงในโถงกลางบ้านได้
"ผมจะไม่ทำอะไรมากไปกว่านี้ ถ้าเสี่ยลงมาคุยกับผมดีๆและไม่มัวแต่มุดหัวอยู่ในห้องกระจอกๆนั่น"
"นี่คุณ ผมก็บอกแล้วไงว่า…."
"ถ้าแกไม่อยากตายเป็ผีเฝ้าที่นี่ อย่ามาเสือกเื่ของฉัน เื่นี้ฉันจะคุยกับเ้านาย ไม่ใช่หมารับใช้อย่างแก ออกไป!! ผมจะพูดเป็ครั้งสุดท้ายนะเสี่ย ถ้าคุณยังไม่คิดที่จะลงมาละก็แจกันใบละหลายล้านของคุณเนี่ยจะแตกละเอียดอยู่ที่เท้าของผมทันที!!"
"ฉลาดมากนี่! เรายังมีเื่อะไรที่ต้องคุยกันอีก คุณฆ่าลูกน้องที่ผมส่งไปเจรจาธุรกิจกับคุณ คุณทำแบบนี้ยังจะให้ผมเชื่อใจและร่วมธุรกิจกับคุณได้อีกหรอ?" เสี่ยอัฐเดินลงมาจากบันไดชั้นบนและทำหน้าปั้นจิ้มปั้นเจ๋อใส่อาทิตย์ ด้วยความที่มีอารมณ์โกรธเป็ทุนเดิมอยู่แล้ว อาทิตย์ไม่รอให้เสี่ยอัฐชักสีหน้าใส่เค้าได้นาน เขาเดินเข้ามาประชิดตัวเสี่ยแล้วก็ชากคอเสื้อมาเผชิญหน้ากับเสี่ยใกล้ๆ
"ฉันไม่ได้เป็คนทำเื่เลวทรามแบบนั้น ส่วนแกก็เอากระดาษใส่กระเป๋าไปล่อซื้อของจากฉัน ที่แกทำน่ะคิดว่ามันดีแล้วใช่ไหม ฉันไม่สนหรอกนะว่านี่จะเป็บ้านของแกเเต่ทางใครหน้าไหนมันบังอาจคิดหักหลังฉัน ฉันไม่เอามันไว้แน่!! ส่วนของที่ฉันสั่งมาแล้ว ย้ำ!!อีกครั้งว่าฉันสั่งมาแล้ว แกก็ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธในการรับและแกต้องเซ็นเช็คให้ฉัน 30 ล้านเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นะุปืนจะเจาะทะลุเข้าที่กะโหลกของแกเดี๋ยวนี้!!"
"โอเคๆๆ ผมยอมแล้วๆ อ้าวไอ้เม้ง!!มัวทำซากอะไรล่ะ ไปเอาสมุดเช็คมาสิ จะได้รีบเซ็นให้เค้า" ลูกน้องแต่ละคนรู้สึกกลัวหางจุกตูดเมื่อเห็นท่าทางเอาจริงเอาจังของอาทิตย์ บวกกับตอนนี้เขากำลังใช้ปืนจ่อเลนส์ไปที่หัวของเ้านายพวกเขานั่นเอง ลูกน้องอีกคนนึงรีบนำสมุดเช็คมาให้ เสี่ยอัฐรีบเซ็นด้วยมือที่สั่นเทาเพราะความกลัว จำนวนเงิน 30 ล้านยื่นให้กับอาทิตย์ อาทิตย์ยิ้มกว้างอย่างเป็มิตรอีกครั้ง ก่อนที่เขาจะลดปืนลงและหยิบเอาเช็คจากมือของเสี่ยอัฐ พร้อมกับเดินจากไปอย่างสบายใจ การกระทำของอาทิตย์ครั้งนี้ คงทำให้ลูกค้าคนนี้ไม่กล้าเบี้ยวเขาอีกต่อไป เื่ราวจะเป็ยังไงติดตามต่อได้ใน EP หน้านะคะ