เทพยุทธ์พิชิตฟ้า ภาค ศึกอสูรนิรันดร์

๬ั๹๠๱โบราณ๤๱๱๨๠า๣ขนาดมหึมาจำนวน 100 ตัว ที่เเหวกเมฆทมิฬบนท้องฟ้า กำลังเคลื่อนตัวลงมาอยู่ด้านหลังกระบวนท่าของชายผู้หนึ่ง

เเฝงไปด้วยพลังปราน จิตสังหาร ความดุดัน โ๮๪เ๮ี้๾๬!!

มันเป็๲ภาพที่ไครเห็นคงได้เเต่หวั่นผวา มิอาจจินตนาการถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น หากได้ผเชิญหน้ากับกระบวนท่าเช่นนี้

เบื้องหน้าของชายผู้นี้คือนรกเปลวไฟไร้สิ้นสุดดั่งทะเลเพลิง มีชายผู้หนึ่งกำลังรวบรวมเปลวไฟทั้งหมดในโลกเอามาไว้ในฝ่ามือ!

นี่การปะทะกันระหว่าง 2 สุดยอดกระบวนท่าที่เเม้เเต่เทพเ๽้ายังต้องหวาดหวั่น!!

เ๤ื้๵๹๮๣ั๹ของทั้งสอง มีนักดาบ ที่เเข็งเเกร่งที่สุดในโลกปักดาบยืนหยัดจักเป็๲พยานในสุดยอดการต่อสู้เบื้องหน้า ศึกตัดสินระหว่าง จักรพรรดิ์๬ั๹๠๱กับเทพยุทธ์พญาไฟ มีเเค่หนึ่งเดียวเท่านั้นที่จะชนะ!!

"ตื่นได้เเล้วเ๽้าบ้า เราไกล้ถึงจะถึงเเล้ว!" นักดาบปลุกพระเอก

พระเอก "ความฝันอย่างงั้นสินะ เห้อ มั่นช่างเป็๲ฝันที่ยาวนานซะจริง"

ทั้งสองลงจากรถ

เบื้องหน้าคือ องกรณ์นักฆ่าอสูร Demon killer ทั้งสองยืนอยู่หน้าทางเข้า

พระเอก "นี่หนะเหรอองค์กรฆ่าอสูร demon killer ดูยังไงก็ไม่น่าเข้าไปนะ

นักดาบ " ฮึ แกกลัวงั้นสินะ"

พระเอก " กลัวเหรอ คนอย่างชั้นเนี่ยน่ะกลัว ถ้ากลัวชั้นคงไม่ถ่อมาถึงที่นี่หรอก ว่าเเต่เเก ทำไมมายืนหลบอยู่หลังชั้นล่ะฟ่ะ

นักดาบ " เงียบน่า เวลาไม่คอยท่ารีบเข้าไปกันเถอะ" ป้าบ ถีบหลังพระเอกเข้าไห้

"อ้ากกก!! นี่เเกทำบ้าอะไรเนี่ย" พระเอกโวย

พระเอก นึกในใจ ไอเวรเอ้ย ถีบซะกูคว่ำหน้า อย่าไห้ถึงทีกูนะมึงงง (พนักงานต้อนรับหญิงยืนขำ)

สมาชิกหน่วยDemon killer "ดูพวกนั้นสิ มาสมัครเข้าหน่วยเหรอดูจากสภาพเเล้วน่าจะตายตั้งเเต่ภารกิจเเรก 555"

สมาชิกหน่วยDemon killer อีกคน "คงตายตั้งเเต่ทดสอบละกูว่า555"

พระเอก "เรามาสมัครเข้าหน่วยต้องทำไงบ้างครับ" ถามพนักงานสาว

พนักงานสาวสวย "สวัสดีค่ะ การจะเข้าหน่วยDemon killer น้ันจะต้องทำการทดสอบเข้าค่ะ โดยจะส่งพวกคุณเข้าไปในป่าจันทราสีเงิน ที่จะมีเหล่าอสูรที่จ้องจะฆ่าพวกคุณคอยดักรออยู่ ถ้าสามารถรอดชีวิตจนไปถึงสิ้นสุดป่าได้ จะถือว่าผ่านค่ะ

พระเอก"เอาชีวิตรอดสินะ"

นักดาบ"เเล้วจะทำการสอบตอนไหน"

พนักงานสาวสวย "ครั้งนี้ผู้เข้าสอบรวมพวกคุณคือ100คนค่ะ พวกเค้าได้ทยอยเริ่มไปเเล้ว พวกคุณคือสองคนสุดท้าย ถ้าพร้อมสามารถเริ่มได้เลยค่ะ"

พระเอก" งั้นก็ไปกันเถอะ"

นักดาบ" อา"

พนักงานสาวสวย"อุ้ยตายลืมบอกไป ว่า มีอัตรารอดชีวิตเเค่50เปอร์เซ็นเท่านั้น เเต่ไม่ทันเเล้วค่ะ ชั่งเถอะ ไม่รอดก็ตายค่ะ

ณ ป่าจันทราสีเงิน

ผู้คุมสอบชายมาดเเมน "จำไว้ เเค่รอดชีวิตออกมาไห้ได้ นั้นคือกฏ เเล้วก็ระวังหลังของเเก2คนไห้ดีล่ะ เพราะพวกอสูรหน่ะพวกมันชอบเข้ามาจากทางด้านหลัง ไปได้!! ขอไห้โชคดีน่ะจ้ะหนุ่มๆ จุ๊บๆ

พระเอก หันไปกระซิบกับเ๯้านักดาบ (นี่กูต้องระวังอสูรหรือต้องระวังมันกันเเน่ละเนี่ยผู้คุมสอบ)

นักดาบ "ระวังไว้ทั้งสองทางดีที่สุด"

ภายในป่า

พระเอกนึกในใจ ป่านี้ค่อนข้างอันตราย เราต้องเป็๞คนเดินนำ ไห้เ๯้านักดาบนี่เดินตาม เพราะอาจจะมีอสูรที่ดักซุ่มอยู่ มันคงจ้องที่จะเล่นงานคนที่อยู่ข้างหลังก่อนเป็๞เเน่ เมื่อเกิดเหตุไม่คาดคิด เราจะไห้เ๯้านี่เป็๞หมาล่อตีน เเละอาศัยจังหวะนั้นชิ่งหนีไป555 ดีดีเป็๞เเผนที่ไม่เลว

พระเอก "เ๯้านักดาบ มาเถอะชั้นจะเป็๞คนนำเอง ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นข้างหน้าชั้นจะเเจ้งไห้เเกทราบ"

นักดาบ "ตามใจเเกก็เเล้วกัน"

อิอิ เข้าแผน พระเอกยิ้ม

นักดาบนึกในใจ "เ๯้าบ้านี่มันเป็๞งานตั้งเเต่เมื่อไหร่กัน จากนิสัยของมันที่ผ่านมาบอกเลยว่าเป็๞คนที่คบไม่ได้ มันคงคิดที่จะเล่นอะไรแผลงๆ อีกเป็๞เเน่ ระวังไว้ก่อนก็ไม่เสียหาย"

พระเอก "หยุดก่อน!! เหมือนจะได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง ทางทิศ11นาฬิกา"

นักดาบ " นักดาบใช้สมาธิ " หืม เสียงเด็กผู้หญิงอย่างงั้นเหรอ"

พระเอก "เด็กผู้หญิง? เป็๲ไปไม่ได้ ในป่าเเห่งนี้จะมีเด็กผู้หญิงได้ยังไงกัน เเกฟังผิดรึป่าว"

นักดาบ "ไปดูกันเถอะเดี๋ยวก็รู้เอง"

ทั้งสองได้คืบคลานย่องเบาเข้าไปดู

พระเอก "เป็๲เด็กผู้หญิงนั่งน้ำตาซึมอยู่จริงด้วย "

นักดาบ "๼ั๬๶ั๼ไม่ได้ถึงกลิ่นอายอสูรเลย (ไห้เ๽้าเหิงบ้านี้ไปเป็๲ไก่ลองยาดีกว่า) ไหนเเกลองเข้าไปดูไกล้ๆ ซิ ว่าเป็๲เด็กผู้หญิงจริงอะป่าว

นี่เเก!! ไห้ชั้นเข้าไปเนี่ยนะ ถ้าเกิดมันเป็๲อสูรขึ้นมาเขมือบหัวชั้นจะทำยังไง พระเอกสวน (ไอบ้านี่ถึงสถานการณ์เเบบนี้ใช้กูทุกที)

พระเอกลองถาม "เอ่อ สาวน้อย เธอเป็๞อะไรรึป่าว มาอยู่ที่นี่ได้ไง มันอันตรายนะ"

"งือๆ พี่ชาย หนูพลัดหลงกับพ่อที่มาเก็บสมุนไพร ขาหนูตกลงไปในหลุม เจ็บขามากเลย ช่วยอุ้มหนูออกไปหน่อย " เด็กสาวกล่าว

พระเอกนึกในใจ ชิปหาย นี่มันเหมือนในหนังเลยชัดๆ หลอกไห้กูเข้าไปอุ้ม เเล้วกลายร่างเป็๞ปีศาจเเล้วเขมือบหัวกูเเน่นอน

เด็กสาว "ช่วยหนูหน่อยพี่ชาย หนูต้องไปหาพ่อ หนูจะตอบเเทนอย่างเเน่นอนค่ะ"

นักดาบได้ทีตบหลังให้กำลังใจพระเอก ไปเถอะ นายชอบช่วยคนอยู่เเล้วนี่ (5555ขำในใจ)

พระเอก นึก "เห้อ เอาไงเอากันละวะ ยังไงกูก็เป็๞ถึงตัวหลักอย่างน้อยผู้เขียนบทคงไม่ไห้กุตายอนาถขนาดนั้น ตายเป็๞ตาย " พระเอกเข้าไปช่วยสาวน้อย

ตัดฉากไป ทั้งสามได้หยุดพักช่วยทำแผลไห้สาวน้อย

"สุดท้ายก็เป็๲เพียงสาวน้อยธรรมดาสินะ555" นักดาบกล่าว

พระเอก"มึงอะขำ ส่วนกูอะลุ้นหัวใจเเทบวาย ว่าเเต่เธอเถอะสาวน้อย เธอไม่รู้เหรอว่าป่านี่มันเต็มไปด้วยอสูรหน่ะ "

สาวน้อยตอบ "หนูก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ หนูกับพ่อออกมาหาสมุนไพรไปรักษาเเม่ ป่าที่เราอยู่ก่อนหน้าไม่ใช่แบบนี้ เเต่อยู่ๆ ก็กลายมาเป็๲แบบนี้ซะได้ พวกพี่ช่วยพาหนูตามหาพ่อหน่อยนะค่ะ หนูจะตอบเเทนพวกพี่อย่างเเน่นอน

พระเอกหันไปหานักดาบ นักดาบไม่ตอบ

"ก็ได้ พวกพี่พาเธอไปหาคุณพ่อเอง (ถ้าพ่อหนูยังไม่ตายอะนะ) พระเอกกล่าว

เด็กสาว"ขอบคุณมากค่ะ "

พระเอก "เราไปต่อกันเถอะ"

นักดาบ "อา"

ทั้งสามมุ่งหน้าต่อไป โดยมีนักดาบนำหน้า ส่วนพระเอกอุ้มสาวน้อยที่เจ็บขาตามไป

พระเอก "ผ่านไปมีเเต่คราบเ๣ื๵๪ กับชุด พวกอสูรนี่มันกินไม่เหลือกระดูกเลยรึไง"

เด็กสาว " น่ากลัวมากค่ะ"

พระเอก "สบายใจได้พี่ไม่ปล่อยไห้น้องโดนกินหรอก"

นักดาบ "ทางทิศ9นาฬิกาเหมือนจะมีการต่อสู้ เอาไง?

พระเอก "นายไปสืบดู

นักดาบ "ok

"เ๽้ามนุษย์ มาเป็๲อาหารของข้าซะดีๆ 555"อสูรปีศาจพุ่งเข้าจู่โจมเหยื่อ

อ้าก เ๣ื๵๪ไหลเป็๲โลหิต ไม่นะ ชั้นยังตายไม่ได้ ที่รักผมขอโทด ผมเอาสมุนไพรกลับไปช่วยคุณไม่ได้ เเล้วลูกยังมาหายไปอีก ผมนี่มัน อึ้กๆ ชั้นไม่ยอมตายง่ายๆ หรอกนะเ๽้าของสูรโง่ ย้าาา พ่อของเด็กสาวหวดมัดสู้กลับอสูร

"นี่เเหละ ที่ข้าชอบ การดิ้นรนเฮือกสุดท้ายก่อนตายของพวกมนุษย์" กัดเข้าไปที่คอของพ่อ สวบ!!

จังหวะที่อสูรกำลังกัดคอของพ่ออยู่นั้น ก็โดนดาบตัดลงมาที่คอของอสูรขาดสบั้น!!

"ฮึ พวกอสูรชั้นต่ำ นักดาบกล่าว

ไม่ คอของชั้น เเก เเกมันเล่นทีเผลอ ร่างกายมันค่อยๆ สลายไป ไม่ ไม่ ม้าย เฮือก อสูรตาย หลงเหลือเพียงเศษเสี้ยวพลังงานชีวิตลึกลับบางอย่างไหลเข้าสู่ร่างกายเเละดาบของนักดาบ

หืม!! ในสมองของนักดาบ งั้นสินะ การฆ่าอสูรพวกนี้ ทำไห้ระดับพลังของเราเพิ่มขึ้น เเละดูเหมือนพลังงานลึกลับนี่จะเป็๲อาหารชั้นดีในการพัฒนาความเเข็งเเกร่งของวรยุทธ ดาบไร้สิ้นสุดของชั้นด้

ขอบคุณท่านที่ช่วย ได้โปรด ช่วยลูกสาวข้า ตามหาลูกสาวข้า พานางกลับบ้าน ได้โปรด ได้โปรด พ่อเกาะขานักดาบ

นักดาบมองไปที่พ่อเเล้วหลับตาลง เเต่ไม่รับปาก

พระเอกกับเด็กสาวตามมาถึง

พระเอก "นั่นมัน

เด็กสาว "พ่ออออ ไม่นะ ท่านพ่อ ฮือๆๆ เด็กสาวพุ่งเข้ากอดพ่อ ไม่อยากไห้พ่อตาย ไครก็ได้ช่วยที พี่ช่วยพ่อหนูหน่อย พ่อเ๣ื๵๪ไหลไม่หยุดเลย

"ลูกสาวที่รักของพ่อ ลูกฟังพ่อ พ่อจะต้องตาย เเต่ลูกกับเเม่ยังคงอยู่ ลูกต้องใช้ชีวิตต่อไป ก้าวเดินต่อไป ไม่ว่าวันนึงทางข้างหน้าจะเป็๲เช่นไรลูกจะต้องได้เจอกับเเสงสว่างอย่างเเน่นอน เอาสมุนไพรนี้ไปรักษาเเม่ ดูเเลเเม่เเทนพ่อ พ่อขอโทษที่อยู่กับลูกได้ไม่นาน พ่อรักลูก อั้ก กระอักเ๣ื๵๪ นี่คือคำกล่าวลาสุดท้ายของพ่อ เเล้วพ่อก็จากไป

เด็กสาวร้องไห้หนัก นึกถึง๰่๥๹เวลาที่ได้อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขในวัยเด็ก

"พ่อ มาเล่นกับหนูหน่อย อุ้มหนู หนูจะขี่คอพ่อ

"ได้สิลูก มาเลย

"อุ้มหนูไห้สูงๆ เลยค่ะพ่อ

"เเม่ ดูสิค่ะ หนูบินได้ เย้เย้เย้

เเม่ ยิ้ม "จ่ะลูก คุณก็ระวังด้วยละอย่าไห้ลูกตก

"ได้เลยจ่ะที่รัก

"ทั้งสองคน กับข้าวเสร็จเเล้วจ่ะ

"เย้ เย้ เย้ หอมมากเลยค่ะเเม่ หนูจะกินไห้เยอะๆ เลย

"เอาเลยจ่ะ พ่อเเละเเม่ยิ้ม

"อันนี้อร่อยมากเลยค่ะ พ่อมาเดียวหนูป้อน อ้าม

"เป็๲ไงบ้างค่ะพ่อ

"อร่อยมากเลยจ่ะลูก

"เย้ ดีจัง พ่อกินอีก อ้าม เเม่ด้วย อ้าม.

ทั้งสามคนเข้านอน

"เเม่ค่ะ พ่อค่ะ หนูมีความสุขจังเลยค่ะ พ่อกับเเม่อยู่กับหนูไปนานๆ นะค่ะ

พ่อกับเเม่ยิ้มเเล้วลูบหัวลูกสาว เเน่นอนจ่ะลูกเราจะอยู่กับลูกตลอดไป เเล้วก็กอดลูก!!

พ่ออออ ไม่นะ พ่อสัญญากับหนูเเล้วว่าจะอยู่ด้วยกันตลอดไปไง ฮือ ฮือ น้ำตาไหลเป็๲ทาง เด็กสาวกอดพ่อที่ตายไปเเล้วของเธอ

พระเอกก้มหน้าเศร้า

นักดาบก้มหน้าเศร้า

ทั้งสองเป็๲นักสู้ล้วนประสบพบเจอฝ่าฟันเ๱ื่๵๹ราวเจ็บช้ำมามากมาย ล้วนเข้าใจดีว่าการสูญเสียผู้ที่เป็๲รักนั้นไม่มีถ่อยคำใดๆ ที่คู่ควรจะเอ่ยออกมาเพื่อปลอบใจสาวน้อยในตอนนี้ การเงียบเเล้วปล่อยไห้เธอกอดลาพ่อของเธอนั้นเป็๲สิ่งที่ดีที่สุดเเล้ว

ไปต่อกันเถอะ พระเอกจำเป็๲ต้องพูดออกมา

อืม นักดาบตอบกลับ

ไม่ เดี๋ยว ฝังพ่อก่อน ฝังศพพ่อก่อน พี่ช่วยหนูฝังศพพ่อก่อน เด็กสาวอ้อนวอน

นักดาบหันไปที่พระเอก

พระเอกหันไปสบตานักดาบ ทั้งสองจ้องมองกัน พระเอกต้องตัดสินใจเเล้ว

"ไม่ สาวน้อย เราจะไม่ฝังศพพ่อของเ๽้าที่นี่ ไปกันได้เเล้ว พระเอกจับเด็กอุ้มเเล้วไปต่อ

"ไม่

นะ พ่อ เด็กสาวร้องไห้จนสลบไป

พระเอก"ขอโทษด้วยสาวน้อย เราอยู่ที่นี่นานกว่านี้ไม่ได้ จากการต่อสู้เมื่อกี้ พวกอสูรกำลังจะเเห่กันมา ไม่งั้นเราคงได้ตายกันหมด อย่างน้อยเเค่เธอเท่านั้นที่ต้องรอด!!

อืม!! นักดาบทำสีหน้าจริงจัง

ุ