เช้าวันนี้ จิงจิงต้องเข้าไปที่โรงเรียนแล้ว มองหน้าตัวเองในกระจก ก็ถอนหายใจออกมา
“ใบหน้านี้ดูเชิ่ดอยู่แล้ว พอทำหน้าได้ใจและหยิ่งยโสเพิ่มเข้าไปอีกไม่ต้องนึกเลยว่า คนเขาจะชิงชังขนาดไหน แต่ก็นะ ช่วยไม่ได้ คนมันสวยเชิ่ดนี่หนา” ชมตัวเองสักนิดก่อนละกัน!!
วันนี้จิงจิง แต่งตัวเรียบๆ สดใสตามวัย ถักเปียผมสองข้าง ติดกิ๊บเล็กน้อย ลองยิ้มมุมปากดูแล้ว ก็ดูเปลี่ยนไปเป็สาวน้อย หน้าสวยมีเสน่ห์ขึ้นมาทันที จิงจิง พอใจมากต้องอย่างนี้สิไม่ใช่แต่งตัวมั่วไปหมด หน้าบึ้งทั้งวันดูเหมือนมีคนติดหนี้ยังไงยังงั้น
"อี๋หย๋า เธอมาเช้าจังนะ" พอไปถึงโรงเรียน ก็ทักทายอี๋หย๋า พร้อมนั่งลงไปทันที
"จิง..จิง?" อี๋หย๋าหันไปก็อึ้งแล้วจิงจิง นี่จิงจิงทักทายเธอก่อน แล้วยังยิ้มให้เธอก่อนด้วยแล้ว ทำไมจิงจิง วันนี้ดูต่างไปจากเดิมนะ หรือว่าคิดไปเอง อดไม่ได้ที่จะมองจิงจิง นานกว่านี้หน่อย
“อืม ฉันเองไง ทำไมเหรอ หรือว่าลืมฉันไปแล้ว” จิงจิงแกล้งเย้า
“ปะ เปล่า เธอดูแปลกไปจัง ดูสวยขึ้นอีกแล้ว” อี๋หย๋าตาโตขึ้นทันที เธอชอบมองผู้หญิงสวยๆที่สุด
จิงจิงอยากจะบอกว่า มันแน่นอนอยู่แล้ว ฉันจิงจิงนะ!!!
พอคุยได้สักพัก ครูสอนภาษาอังกฤษก็เข้ามาแล้ว เรียนไปครู่เดียวเท่านั้น จิงจิงก็เกือบจะหลับไปแล้ว นี่ สอนแบบนี้จะดีเหรอ ง่วงสุดๆ น่าเบื่อจริงๆ บางที่ก็สอนผิดสอนถูก ก็นะ โรงเรียนนี้ไม่ได้เป็โรงเรียนใหญ่ๆ ต้นๆ ในเมือง เป็โรงเรียนมัธยมเล็กๆ ที่ไม่ค่อยมีชื่อเสียงอะไร แล้วก็ทรัพยากรบุคคลในการสอนก็หายากยิ่งกว่าอะไร ครูเก่งๆ ก็ดึงตัวไว้ที่โรงเรียนประจำจังหวัด มลฑล หรือโรงเรียนติดอันดับหมดแล้วแหละ เพราะภาษาอังกฤษพึ่งจะเพิ่มเข้ามาในข้อสอบ นับคะแนนเข้าในมหาวิทยาลัยปีนี้นี่หนา นักเรียนในโรงเรียนนี้ ก็ไม่ได้มีเยอะเท่าไหร่ สอบมหาวิทยาลัยในรอบที่แล้ว ก็มีแค่คนเดียว ซึ่งก็ไม่ได้เข้ามหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงอะไรอีกด้วย แต่ก็คือมหาวิทยาลัยนั่นแหละ ทำเอาโรงเรียนภาคภูมิใจกันสุดๆ
“อีกไม่กี่อาทิตย์ก็จะสอบปลายภาคกันแล้ว ขอให้นักเรียนทุกคนตั้งใจอ่านหนังสือ และทบทวนบทเรียนกันให้ดีๆ หากสอบไม่ผ่านก็จะต้องเรียนซ้ำชั้นต่อไปเรื่อยๆ จะไม่มีการจบการศึกษาเด็ดขาด ส่วนนักเรียนคนไหนที่เตรียมตัวจะลองสอบเข้ามหาวิทยาดู ก็เตรียมตัวั้แ่ตอนนี้ อีกไม่กี่เดือนก็ถึงการสอบมหาวิทยาลัยแล้ว อย่าให้คะแนนต่ำแบบน่าเกลียดจนโรงเรียนขายขี้หน้า เอาละ ไปได้”
“เฮ้อ… จะมีสักกี่คนล่ะ ที่จะสามารถเข้ามหาวิทยาลัยได้จริงๆ” อี๋หย๋าพูดเบาๆ
“มันก็ต้องลองดูกันก่อนไม่ใช่เหรอ” จิงจิงถามอี๋หย๋าตรงๆ
“คะแนนโรงเรียนมัธยมของเราสู้นักเรียนปลายแถวโรงเรียนอื่นยังไม่ได้เลย”
จิงจิงไม่พูดอะไรมาก พอสอบปลายภาค คิดว่าคงจะทำข้อสอบแบบครึ่งๆ กลางๆ ก็พอ จากความรู้ที่จิงจิงได้เรียนมาชาติก่อน จิงจิงเชื่อว่าต้องสามารถทำได้อย่างแน่นอน แต่ก็ต้องทบทวนอยู่บ้าง แต่ข้อสอบปลายภาคของโรงเรียนนี้ ช่างเถอะ ทำนิดๆ หน่อยๆ ให้ผ่านชั้นก็พอ ยังไม่อยากเป็จุดเด่นมากเกินไป หากถูกมองว่าโกงข้อสอบจะทำไงละ อย่าหาเื่ใส่ตัวจะดีกว่า รอตอนสอบเข้ามหาวิทยาลัยก่อนเถอะ ใครก็ว่าเธอไม่ได้!!!
ว่าแล้วก็ไม่รอช้า ลองไปทบทวนด้วยตัวเองที่ห้องสมุดดีกว่า ต้องเริ่ม อ่านหลายๆวิชาไว้ ถึงจิงจิง จะเก่งภาษาอังกฤษ มากขนาดไหน แต่ก็ต้องดูวิชาอื่นร่วมด้วย อย่างคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ ถือว่าพอทำได้บ้าง แต่ไม่ถึงกับเก่งอะไรเลย ต้องทบทวนให้มากเข้าไว้
พอเธอเดินเข้ามาที่ห้องสมุด ตกตะลึงจริงแล้ว ไม่ใช่ห้องสมุดในความคิดเธอเลยสักนิด หนังสือก็มีไม่เยอะเท่าที่ควร เฮ้อ อ่านที่พอมีก่อนละกัน
"นี่ จิงจิง ห้องท้ายใช่ไหมเธอดูสวยดีนะ"
“เห็นว่ามาจากชนบทหละ”
“แต่ก็ดูหน้าตาดีจริงๆ นั่นแหละ”
“ทำไมเธอถึงมาห้องสมุดละ ไม่ใช่มาอ่านหนังสือจริงๆหรอกนะ”
ั้แ่จิงจิง เข้ามาที่ห้องสมุด ก็ได้ยินเสียงซุบซิบั้แ่เดินเข้ามาแล้ว พอใครบอกว่าเธอสวย ก็หันไปยิ้มให้ซะเลย ดูสิ ว่าสวยพอไหม อึ้งเลยละซิ ถ้าเป็จิงจิงคนก่อนนะเหรอนิสัยติดลบคงทำท่าหยิ่งไปแล้ว
เอาล่ะ วันนี้พอแค่นี้ก่อน ก็ไม่ถือว่ายากอะไร แค่ทบทวนและจำให้ได้นำไปวิเคราะห์ ก็พอ ที่สำคัญตอนนี้ ต้องออกไปหาเงินมาใช้สักพักก่อนแล้ว!!