รักอลวนของยัยหน้าจืด

               ตอนนี้ในมือของฉันกำลังถือน้ำสองแก้ว ที่มีสองแก้วก็เพราะอีกแก้วซื้อไปให้ยูนาด้วยฉันเดินอ้อมมาที่หลังเวที ด้านหลังเวทีค่อนข้างวุ่นวายพอสมควรเลยละฉันมองหาเสืออยู่สักพักก็เจอเลยเดินไปหามัน ก่อนจะถึงตัวเสือมีเสียงทุ้มอันคุ้นเคยที่ฉันจำได้แม่นเอ่ยเรียกไว้ก่อน ฉันรีบหันไปหาทันทีเพราะไม่อยากให้เขารอนาน

               “น้องดา มาทำอะไรที่หลังเวทีเหรอ”

               “เออดา...มาหาเพื่อนน่ะ”

               “นึกว่ามาหาพี่เสียอีก” เขาส่งยิ้มตามประสาคนเฟรนลี่ให้ฉัน

               “แหะๆ” ให้ตายเถอะ! พี่คริสนี่จริงๆเลยนะ ถ้าไม่ชอบกันก็อย่ามาพูดแบบนี้สิ เวลาที่อยู่ต่อหน้าเขาใจฉันมันจะเต้นแรงจนฉันทำตัวไม่ถูกอยู่ตลอดได้แต่เก็บอาการนี้ไว้ไม่ให้เขารู้

               “เพื่อนน้องดาก็ประกวดเหมือนกันเหรอ”

               “ก็...ยูนากับเสือไงคะ”

               “อ๋อ เออน้องดา...”

               ฉันยังไม่ทันได้ฟังที่พี่คริสเอ่ย เสียงเสือแทรกดังขึ้นมาขัดจังหวะเสียก่อน

               “หิวน้ำโว้ยมัวแต่คุยกันอยู่นั่นแหละ”

               “เออไปเดี๋ยวนี้แหละ” ฉันหันไปบอกเสือ แล้วหันกลับมาบอกลาพี่คริสอีกที

               “ดาขอตัวก่อนนะคะ”

               “โอเค ดารีบไปเถอะ”

               ฉันรีบเดินไปหาเสือทันที ตอนนี้บนใบหน้าหล่อเหลาที่ไร้กรอบแว่นหนาเตอะของเขากำลังบึ้งตึงอยู่จนฉันอดที่จะเอ่ยถามไม่ได้

               “เป็๲อะไร ทำไมหน้าบึ้งจัง”

               “สงสัยอากาศมันร้อนน่ะ เราเลยหงุดหงิดนิดหน่อย”

               “อ๋อ อะน้ำ” ฉันยื่นแก้วน้ำไปให้เสือ

               “หือ น้ำแดงโซดาเนี่ยนะ” เสือมันยื่นมือมารับแก้วไปจากฉัน

               “ก็ใช่ไง เราไม่รู้ว่าเสือจะดื่มอะไร ก็เลยเลือกที่เราชอบน่ะ ทำไมเหรอ”

               “เปล่า” มันดูดน้ำในแก้วแล้วทำหน้าฟินก็แค่น้ำเองไหมอะไรจะฟินขนาดนั้น

               “เออ แล้วยูนาละ” ฉันเอ่ยถามถึงเพื่อนอีกคน

               “เดี๋ยวก็มา มันไปเข้าห้องน้ำน่ะ” เสือมันพูดยังไม่ทันขาดคำเสียงเล็กแหลมของยูนาก็ดังมาแต่ไกล

               “อ้าวดา มาหาเราเหรอ” ฉันยังไม่ทันตอบเธอเสือมันก็พูดสวนขึ้นทันที

               “ดามาหาฉันไม่ใช่แก”

               “โธ่...เสือ แกอย่าหลอกตัวเองได้ปะ” ยูนามันทำหน้าเยาะเย้ยใส่เสือ

               “เฮ้อ พวกแกพอเถอะ ฉันก็มาหาทั้งคู่นั่นแหละ” ฉันรีบเอ่ยห้ามทั้งคู่ก่อนที่สองคนนี้เถียงกันไปมากกว่านี้

               “ฉันซื้อน้ำมาให้น่ะนี่” ฉันยื่นแก้วน้ำไปให้

               “ขอบคุณนะ” ยูนายื่นมือมารับแก้วน้ำไปจากฉัน “อาาา สดชื่นจัง”

               “เออแล้วนี้เสือแสดงคิวไหนเหรออีกนานปะกว่าจะถึงคิว” ฉันหันไปถามเสือที่ตอนนี้กำลังดูดน้ำอยู่

               “คิวที่20 ก็อีกนานอยู่นะ”

               “อ๋อ”ฉันพยักหน้ารับคำ

               “ดาโชว์เราเป็๞ไงบ้างวนเวที” ยูนาถามความคิดเห็นของฉันที่มีต่อโชว์ของเธอ

               “ดีมากเลยยูนารำสวยมาก ตอนอยู่บนเวทียูนาสวยมากเลยนะรู้ไหม” ฉันถือโอกาสชมเธอไปในตัว

               “จริงเหรอ”

               “อือ!” ฉันพยักหน้าขึ้นลงอย่างแรงเพื่อเป็๲การยืนยันอีกเสียง

               “ดีใจจังอ่า”ยูนาเข้ามากอดเอวฉันไว้พร้อมกับเอียงคอลงมาซบไหล่ฉัน

               “55555 เดี๋ยวเครื่องสำอางบนหน้าจะเลอะเอานะยูนา ระวังชุดไทยขาดนะ”

               “คิกคิกไม่เป็๞ไรเดี๋ยวเราไปเติมใหม่ก็ได้ ไม่ขาดหรอกน่า”

               ฉันไม่ได้เอ่ยอะไรอีกปล่อยให้ยูนากอดอยู่อย่างนั้น แต่ดูเหมือนจะมีคนเดือดร้อนแทนฉันเสียแล้ว

               “พอเลยออกมาร้อนจะตายยังจะกอดกันอีก มานี่”เสือยื่นมือมาคว้าแขนฉันไว้พร้อมดึงตัวฉันออกมา ตอนนี้ฉันกำลังยืนอยู่ตรงกลางระหว่างสองคนนี้

               “โธ่...อิจฉากันละสิทำแบบนี้เหมือนฉันไม่ได้ก็ลำบากหน่อยนะ”

               “ใครเขาอิจฉากัน” เสือมันถลึงตาใส่ยูนาทันทีที่ได้ยินเธอพูดแบบนั้น

               ฉันได้แต่เลื่อนสายตามองสองคนนี้ไปมาเฮ้อ เอาอีกแล้ว

               “เออ...เดี๋ยวฉันกลับไปหาส้มก่อนนะป่านนี้มันคงรอฉันนานแล้วมั้ง”ฉันไม่รอคำตอบรับจากทั้งคู่ ทันทีที่พูดจบก็รีบเดินออกมาจากตรงนั้นทันทีปล่อยให้สองคนนั้นทะเลาะกันต่อไปเถอะ

               ก็อย่างที่ทุกคนเห็น๻ั้๫แ๻่ที่พวกเราสนิทกันมากขึ้น รู้ตัวอีกทีทั้งคู่ก็เป็๞แบบนี้ไปเสียแล้ว ยูนาน่ะฉันไม่แปลกใจเท่าไรเพราะปกติเธอก็เป็๞แบบนี้อยู่แล้วแต่เสือนี้สิทำเอาฉันแปลกใจอยู่ไม่น้อย ตอนที่ยังไม่ได้สนิทกันมากเขาดูนิ่งและก็พูดน้อยกว่านี้นะแต่ตอนนี้ทั้งคู่กลายเป็๞คู่กัดเสียแล้ว

               คนในโดมเยอะมากแถวที่ฉันนั่งมันอยู่ด้านหน้า กว่าจะไปถึงก็เล่นเอาฉันรู้สึกเหนื่อยอยู่เหมือนกันที่ต้องเบียดคนนั้นทีคนนี้ที

               “ไปนานมากกกก ฉันรอแกนานแล้วนะ” ก้นฉันยังไม่แตะเก้าอี้ด้วยซ้ำเสียงของส้มก็ดังขึ้นทันที

               “5555 โทษที คุยกับสองคนนั้นเพลินไปหน่อย”

               “อะน้ำ” ฉันยื่นแก้วน้ำส้มที่มันชอบดื่มไปให้ ก่อนจะกลับมาที่โดมฉันแวะซื้อน้ำมาด้วย

               “น้ำแดงโซดาอีกแล้วเหรอ ไม่เบื่อบ้างเหรอ” มันเอ่ยถึงน้ำที่ฉันกำลังดูดอยู่ ฉันดูดเสร็จแล้วหันไปตอบมันที่นั่งอยู่ข้างๆ

               “ทำไงได้ ก็ฉันชอบดื่มนิ” ส้มมันไม่ได้พูดอะไรต่อมันแค่พยักหน้ารับเบาๆ

               เราสองคนหันไปดูโชว์ต่อมีบ้างที่เราหันมาพูดคุยกันเป็๞ระยะ โชว์แล้วโชว์เล่าผ่านไปสุดท้ายก็มาถึงโชว์ของเสือจนได้

               “เสือแม่งโคตรหล่อเลยอ่ะดา”

               “อือ ก็หล่อดีนะ” ฉันเอ่ยขึ้นในขณะที่ตาก็มองไปที่ด้านหน้าเวที ฉันเห็นส้มมันเงียบไปเลยหันมามองทางมัน

               “…” ส้มมันมองฉันราวตัวประหลาด

               “อะไร มองฉันแบบนั้นหมายความว่าไง”

               “มองมันแล้ว แกไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ”

                    “ฉันต้องรู้สึกอะไรละ”

            “แม่ง...ชักจะสงสารมันแล้วสิ” ส้มมันพึมพำกับตัวเองฉันได้แต่เอียงคอทำหน้างงใส่มัน ส้มมันหันมามองฉันอีกครั้งแล้วส่ายหัวไปมาทำให้ฉันยิ่งงไปกันใหญ่

               “ไม่มีอะไรหรอก นู้น! เสือมันกำลังจะแสดงแล้ว หันไปสิยะ”ไม่พูดเปล่าส้มมันเอามือมาแนบแก้มฉันจนบู้บี้แล้วบังคับให้ฉันหันหน้ากลับไปมองบนเวทีแทน

               บนเวทีมีเด็กหนุ่มที่อยู่ในชุดนักเรียนกำลังสะพายกีตาร์ไฟฟ้าอยู่ใช่แล้วละเด็กหนุ่มคนนั้นก็คือเสือนั่นเอง เมื่อทุกอย่างเตรียมพร้อมแล้ว น้ำเสียงนุ่มทุ้มของเสือเริ่มเปล่งเสียงใส่ไมค์ทันทีที่เสียงนั้นออกมาจากไมนค์ มันเรียกเสียงกรี๊ดจากสาวๆ ได้ดีเลยละยิ่งรู้ว่าเพลงที่เขาร้องเป็๲เพลงรักเสียงกรี๊ดก็ดังมากขึ้นเป็๲พิเศษระหว่างที่ร้องเพลงเสือหันมายิ้มให้พวกเราบ่อยครั้ง สาวๆ ที่นั่งอยู่แถวนี้แทบจะละลายอยู่แล้ว

               “ไม่คิดว่าเสือถอดแว่นออกแล้วจะหล่อขนาดนี้”

               “นั่นสิแก” เสียงใครสักคนดังขึ้น

            ก็จริงไม่แปลกใจเลยที่ส้มมันเชียร์ให้เสือเลิกใส่แว่น พอไม่มีแว่นหนาๆ มาบดบังแล้วความหล่อเหลาของเขาก็ได้ปรากฏให้ทุกคนเห็น จบงานนี้เสือคงฮอตขึ้นน่าดู

               ที่เขาว่ากันว่าผู้ชายที่เล่นกีตาร์แล้วดูเท่ดูมีเสน่ห์ทำให้ชวนมองฉันว่า...มันก็จริงอย่างที่เขาว่ากันนะ