ระบบนักล่า (Hunter System)

ตอนที่ 8: ภารกิจลับ

ภายในศูนย์ภารกิจเต็มไปด้วยเสียงวุ่นวาย

หน้าจอขนาดใหญ่ฉายรายชื่อภารกิจนับร้อย
ฮันเตอร์เดินขวักไขว่
บางคนรวมทีม
บางคนต่อรองราคา

แต่สายตาของคิรันกลับหยุดอยู่ที่มุมหนึ่งของจอ

[มีภารกิจลับ]

ข้อความสีแดงเข้มกระพริบช้าๆ

เหมือนมีแค่เขาที่มองเห็น

“…เฉพาะฉันสินะ”

เขาพึมพำ

ทันทีที่เดินเข้าไปใกล้

หน้าจออื่นๆ รอบตัวเริ่มดับลงทีละจอ

ผู้คนรอบข้างไม่รู้สึกอะไร

ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แล้ว—

[เริ่มภารกิจลับ]

[ชื่อภารกิจ: ผู้ถูกทอดทิ้ง]

[รายละเอียด:ลงไปยังชั้นใต้ดินของศูนย์ภารกิจ และกำจัด “สิ่งที่ถูกลืม”]

[ระดับอันตราย: ไม่ทราบ]

[รางวัล: ปลดล็อกฟังก์ชันระบบ]

[บทลงโทษ: ตาย]

คิรันจ้องข้อความนิ่งๆ

“…ชั้นใต้ดิน?”

เขาอยู่ที่นี่มาก่อนหลายครั้งในอดีต

แต่ไม่เคยได้ยินว่าศูนย์ภารกิจมีอะไรแบบนั้น

ทันใดนั้น—

“เฮ้ นาย”

เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านข้าง

หญิงสาวผมสั้นในชุดฮันเตอร์สีดำเดินเข้ามา
ดวงตาคมกริบ
มีมีดสั้นเหน็บอยู่ที่เอว

ฮันเตอร์ระดับ C

คิรันมองแค่ครั้งเดียวก็รู้

“นายยืนจ้องตรงนั้นมาตั้งนานแล้ว”

เธอขมวดคิ้ว

“มีอะไร?”

คิรันเงียบไปครู่หนึ่ง

“…นายมองไม่เห็น?”

“เห็นอะไร?”

เธอเลิกคิ้ว

“ตรงนั้น”

เขาชี้ไปที่หน้าจอ

หญิงสาวมองตาม

แล้วนิ่ง

“มีแค่ประกาศภารกิจทั่วไป”

คำตอบนั้นทำให้สายตาของคิรันเย็นลงเล็กน้อย

“งั้นเหรอ”

เธอจ้องเขาอีกครั้ง

เหมือนเริ่มสงสัยบางอย่าง

“เดี๋ยวนะ…”

สายตาเธอเปลี่ยน

“นายคือคิรัน?”

ชื่อของเขาทำให้คนรอบข้างเริ่มหันมา

เสียงกระซิบดังขึ้นทันที

“คิรัน?”

“อดีตฮันเตอร์ระดับสูงสุด?”

“หมอนั่นยังไม่ตายอีกเหรอ?”

หญิงสาวมองเขา๻ั้๹แ๻่หัวจรดเท้า

ก่อนหัวเราะเบาๆ

“ข่าวลือจริงสินะ”

“นายตกไประดับ F จริงๆ”

คิรันไม่ตอบ

เขาหันกลับไปมองหน้าจออีกครั้ง

แต่ข้อความเริ่มเปลี่ยน

[เวลาเหลือ: 09:58]

[หากไม่เริ่มภารกิจ ประตูจะปิดถาวร]

“…เร่งเวลาด้วยสินะ”

เขาก้าวออกทันที

หญิงสาวชะงัก

“เดี๋ยว นายจะไปไหน?”

“ทำภารกิจ”

คำตอบสั้นๆ

“คนเดียว?”

“พอ”

เธอหัวเราะออกมา

“ระดับ F เนี่ยนะ?”

คิรันหยุดเดินเล็กน้อย

แล้วพูดโดยไม่หันกลับมา

“…บางทีระดับพลังอาจไม่ได้บอกทุกอย่าง”

คำพูดนั้นทำให้เธอนิ่งไปชั่วขณะ

ก่อนรอยยิ้มบางๆ จะปรากฏ

“น่าสนใจ…”

—

ทางเดินด้านหลังศูนย์ภารกิจเงียบผิดปกติ

ไฟบางดวงกระพริบ
อากาศเย็นลงเรื่อยๆ

คิรันเดินตามสัญลักษณ์ที่มีเพียงเขาเห็น

จนมาถึงประตูเหล็กเก่าๆ

สนิมเกาะเต็มบาน

เหมือนไม่เคยถูกเปิดมานานหลายปี

[ทางเข้าสู่ภารกิจ]

[เปิดใช้งาน?]

“…เปิด”

ทันทีที่พูด

ครืดดด—

ประตูเหล็กค่อยๆ เปิดออกเอง

ลมหายใจเย็นเยียบพุ่งออกมาจากด้านใน

มืดสนิท

ไม่มีแสง

ไม่มีเสียง

แต่มีบางอย่างอยู่ข้างล่างแน่นอน

[คุณได้เข้าสู่พื้นที่ลับ]

[ระบบบางส่วนถูกปิดกั้น]

[คำเตือน: ตรวจพบพลังงานผิดปกติ]

คิรันก้าวลงบันไดช้าๆ

ทุกฝีก้าวมีเสียงสะท้อน

ลึกลงไปเรื่อยๆ

จนกระทั่ง—

ตึก…

เสียงหนึ่งดังขึ้นในความมืด

เหมือนมีบางอย่างขยับ

คิรันหยุด

สายตานิ่ง

[ตรวจพบสิ่งมีชีวิต]

[การวิเคราะห์ล้มเหลว]

ทันใดนั้น—

ดวงตาสีแดงคู่หนึ่งเปิดขึ้นในความมืด

ตามมาด้วยอีกคู่

และอีกคู่

เต็มไปหมด

เสียงหายใจหนักๆ ดังรอบตัว

แล้วเสียงระบบก็ดังขึ้น

[เริ่มภารกิจลับ]

[กำจัด “ผู้ถูกทอดทิ้ง”]

คิรันยิ้มจางๆ

แม้แรงกดดันจะหนักจนผนังเริ่มสั่น

“…ดี”

เขากำมือแน่น

พลังในแกนเริ่มไหลเวียน

“แบบนี้สิ”

ดวงตาของเขาเย็นเฉียบ

“ถึงจะเรียกว่าภารกิจ”

แล้ว—

เงาขนาดมหึมาก็ค่อยๆเดินออกมาจากความมืด