หลี่หยวนหยวนหย่อนกายลงในอ่างอาบน้ำ ไป๋เยว่มองดูรอยตามเนินอกของนางแล้วหน้าสลด “หวางเฟย เมื่อคืนท่านอ๋องอ่อนโยนกับท่านหรือไม่เ้าคะ”
หวางเฟยคนงามมองดูท่อนแขนที่มีรอยช้ำทั้งสองข้าง นางถูกเขากระชากขึ้นบนเตียงและจับพลิกคว่ำพลิกหงายตามใจอยู่ทั้งคืน ส่วนรอยที่เนินหน้าอกและต้นขา หญิงสาวก้มลงมองแล้วหน้าร้อนผ่าว เขาทำเพื่อระบายความกรุ่นโกรธผสมอารมณ์พิศวาสที่พลุ่งพล่าน
“เธอ เอ๊ย! เ้าอย่าคิดมาก เขาทำให้ข้าช้ำ มีรอยพวกนี้ได้ ข้าก็กัดเขาไปหลายทีเหมือนกัน ไม่เสียเปรียบเลยสักนิด” หลี่หยวนหยวนนึกถึงตอนที่ท่านอ๋องทำหน้าเหวอตอนที่นางกัดหัวไหล่เขา
‘เื่อะไรฉันจะยอมเจ็บตัวอยู่คนเดียว ป่านนี้ตานั่นคงมีรอยฟันของฉันอยู่ตามตัวไม่น้อยหรอก’
แม้การตอบโต้อ๋องบ้าผู้นั้นจะทำให้เขารุนแรงกับเธอมากกว่าเดิม แต่เธอก็ไม่ได้ยอมให้อีกฝ่ายรังแกได้ง่ายนัก สถานการณ์บนเตียงเมื่อคืนไม่ต่างจากาครั้งใหญ่ ทั้งสองฝ่ายต่างได้รับความบอบช้ำ เพียงแต่เธอเรี่ยวแรงน้อยจึงเป็ฝ่ายที่ถูกเขาทำให้ต้องร้องขอชีวิต
‘คนชั่วช้า! น่าเสียดายที่รูปร่างหน้าตาเหมือนกัน’
หลี่หยวนหยวนไม่อยากจะยอมรับว่าบางขณะนางก็เคลิบเคลิ้ม แต่โดยรวมแล้ว ป่าเถื่อนไปสักหน่อย
“กัดหรือเ้าคะ” ไป๋ซวงร้องครางออกมา
ไป๋ซวงกับไป๋เยว่พากันตกตะลึง หนิงเฉิงอ๋องเป็บุรุษที่ไม่ควรจะล่วงเกินเลยสักนิด ก่อนหน้านี้หลี่หยวนหยวนตอนยังเป็คุณหนูรองจวนป๋อเคยถูกท่านอ๋องตวาดและชักกระบี่พาดคอข่มขู่ยังแข้งขาอ่อนทรุดตัวลงปิดหน้าร้องไห้อยู่เลย เหตุไฉนยามนี้ถึงกับกล้าทำหน้าภูมิใจที่ได้กัดท่านอ๋อง
“หวางเฟย ท่านจำไม่ได้แล้วหรือเ้าคะว่าท่านอ๋องมีสมญานามว่าปีศาจหน้าหยก” ไป๋เยว่รีบสำทับ
หลี่หยวนหยวนนิ่งไปครู่ ความทรงจำของเ้าของร่างเดิมในส่วนนี้ก็ผุดขึ้นมาอีกคราหนึ่ง หนิงเฉิงอ๋องได้สืบต่อบรรดาศักดิ์เนื่องจากบิดาของเขาสละชีพในศึกใหญ่ชายแดนเพื่อพิทักษ์แผ่นดินต้าหลง เขาได้รับสิทธิ์ในการปกครองเมืองเฉินม่ายที่อยู่ค่อนไปทางชายแดนตอนใต้ของแคว้น
ระหว่างที่หยางหลีเหว่ยออกศึกกับชนเผ่าหมาป่าที่ชายแดนเมืองจู๋หลิงซึ่งอยู่ถัดไปจากเมืองเฉินม่าย ไท่เฟยผู้เป็มารดาถูกนำตัวมาอยู่จวนในเมืองหลวง พอชายหนุ่มได้รับชัยชนะกลับมาก็ได้รับข่าวร้ายว่ามารดาเป็โรคร้ายที่ยากจะเยียวยา
ฮ่องเต้ทรงมอบหมายให้หัวหน้าหมอหลวงมาช่วยตรวจรักษา สุดท้ายพบว่ายาที่สามารถรักษาได้นั่นเป็สูตรยาลับประจำตระกูลหลี่
“ที่ข้าได้แต่งงานก็เพราะท่านอ๋อง้ายา คนเขาจะไม่ชอบใจข้าก็ย่อมเป็เื่ปกติ”
“หวางเฟย ท่านลืมอีกเื่ไปอีกแล้วเ้าค่ะ”
“เื่ใดอีก”
“ท่านอ๋องมีไมตรีกับคุณหนูเซียวจวนเฉิงซิ่นโหวมาก่อน เป็ท่านที่ไปชิงวาสนารักผู้อื่นมาเ้าค่ะ” ไป๋ซวงแย้งอ่อยๆ คุณหนูใหญ่ของนางไม่เพียงแต่ความรู้ตื้นเขิน ทุกอย่างที่คิดล้วนทำไปตามใจ
คราวนี้หลี่หยวนหยวนอึ้งไปจริงๆ หญิงสาวยกนิ้วขึ้นกดขมับ ความทรงจำที่เข้ามาก็คือข่าวลือระหว่างหนิงเฉิงอ๋องกับเซียวหว่านเป็ที่รู้กันทั่วเมืองหลวง ทั้งสองฝ่ายกำลังสานไมตรีกัน เป็หลี่หยวนหยวนผู้นี้ที่เข้าไปแทรกตรงกลาง อ๋องหนุ่มรูปงามกำลังจะตกลงหมั้นหมายกับเซียวหว่านแต่เพราะท่านป๋อหลี่บิดาของหลี่หยวนหยวนที่ยื่นข้อเสนอเด็ดขาด...ท่านอ๋องจำต้องตกปากรับคำแต่งกับนาง
“ปวดศีรษะหรือเ้าคะ” ไป๋เยว่รีบใช้สองมือช่วยนวดขมับ
“ใช่ คราวนี้ข้าปวดหัวจริงๆ แล้ว เื่มันยุ่งเหยิงถึงเพียงนี้ มิน่าเล่า...” หลี่หยวนหยวนนึกถึงคำพูดบนเตียงเมื่อคืนของเขา เ้าบ่าวที่ถูกบังคับให้แยกจากคนรักมาแต่งงานกับนางด้วยความจำใจ ไม่แปลกที่จะแสดงท่าทีชิงชังถึงเพียงนั้น
หลี่หยวนหยวนเริ่มทบทวนหาเหตุที่ตนต้องเข้ามาอยู่ในร่างของสตรีผู้นี้ ดูเหมือนว่าเ้าของร่างเดิมจะสิ้นใจตายไปก่อนการมาถึงของนางเพียงครู่เดียว ซ้ำยังเป็การตายแบบฉับพลัน
ความเจ็บที่คอเตือนให้รู้ว่าร่างนี้ถูกปักเข็มเข้าที่คออย่างรวดเร็ว ยาพิษนั่นแล่นเข้าสู่หัวใจเพียงอึดใจเดียว เ้าของร่างเดิมก็สิ้นชีวิต
...คงมิใช่ว่าหนิงเฉิงอ๋องวางยาฆ่าหลี่หยวนหยวนตัวจริงให้ตายในคืนแต่งงานหรอกนะ...
หญิงสาวตัวชาวาบ! นางช่างเคราะห์ร้ายนัก หนิงเฉิงอ๋องมีอำนาจและกองทัพในมือ กระทั่งฮ่องเต้ยังต้องดูสีหน้าเขาก่อนตัดสินพระทัย หลี่หยวนหยวนผู้นี้ขวัญกล้าเทียมฟ้าจริงๆ กล้าบังคับให้บุรุษเช่นนี้แต่งนางเป็พระชายา สถานการณ์ไม่ต่างจากกดศีรษะพยัคฆ์เอาไว้ แต่...จะกดข่มไว้ได้นานเพียงใดก็ยากจะรู้ ถึงวันนั้นคงถูกพยัคฆ์ฉีกทึ้งร่างจนไม่มีชิ้นดี
“เสี่ยวซวง เ้าไปดูที่ใต้โต๊ะกลมทีว่ามีเือยู่กองหนึ่งหรือไม่”
“เ้าค่ะ” ไป๋ซวงขมวดคิ้ว นางรีบเดินไปดูตามที่หวางเฟยสั่ง แต่พอไปถึงก้มลงมองใต้โต๊ะก็เห็นเือยู่วงหนึ่ง นางตกตะลึงรีบกลับมารายงาน “มีจริงเ้าค่ะ เป็สีแดงปนดำ นี่มิใช่ว่า...”
“เป็เืที่ข้ากระอักออกมาเมื่อคืนเพราะโดนพิษ เ้าเอาผ้าเช็ดหน้าที่ขาวไปซับเืนั้นแล้วเก็บไว้เป็หลักฐาน”
สาวใช้ทั้งสองใ พวกนางอยู่ในจวนสกุลหลี่มาั้แ่เด็กจึงได้เรียนรู้เื่เกี่ยวกับยาสมุนไพรและยาพิษมาบ้าง เมื่อคืนอาหารทุกอย่างที่ถูกนำมาวางในห้องหอล้วนถูกตรวจสอบเพื่อป้องกันการวางยาพิษ แล้วหลี่หยวนหยวนถูกพิษได้อย่างไร
ไป๋ซวงเก็บหลักฐานใส่กล่องเรียบร้อยก็กลับมายืนข้างอ่างอาบน้ำ สีหน้าสงสัยของสาวใช้ทั้งสองทำให้หลี่หยวนหยวนรีบเฉลย
“เมื่อคืนมีคนลอบเข้ามาในห้องหอแล้วปักเข็มพิษเข้าที่ลำคอของข้า พิษพุ่งเข้าสู่หัวใจ ข้าจึงหมดสติไปครู่หนึ่ง หลังจากกระอักเืออกมาจึงได้ฟื้นในตอนที่ท่านอ๋องเข้าห้องหอ” หลี่หยวนหยวนนึกชมตนเองที่คิดคำโกหกได้อย่างคล่องแคล่ว “ข้าต้องหาตัวคนร้ายให้เจอ”
“รายงานท่านป๋อดีหรือไม่เ้าคะ”
“ไม่ได้! เื่นี้ห้ามบอกท่านพ่อเด็ดขาด ให้ข้าสืบเองเสียก่อน”
สีหน้าและท่าทางที่เปลี่ยนไปของหลี่หยวนหยวนทำเอาสองสาวใช้ตะลึงไปอีกหน เดิมทีคุณหนูรองหลี่ผู้นี้สติปัญญาน้อย ไร้มารยาท เอาแต่ใจตนเอง มีข้อดีอยู่เพียงเป็คนตรงไปตรงมา และเมตตาคนรับใช้ข้างกาย ไม่ว่าเกิดเื่ใดมักโวยวายจนทำให้เสียเื่ แต่ครั้งนี้ถูกวางยาพิษกลับห้ามมิให้พวกนางเก็บปากเก็บคำและจะสืบด้วยตนเอง
...หวางเฟย ท่านมีความสามารถเยี่ยงนี้เมื่อใดกัน คิดจะสืบคดีก็ต้องเริ่มจากเก็บสีหน้าอาการให้ได้ก่อนเถิดเ้าค่ะ...
“พอเถิดเ้าคะ น้ำเย็นแล้ว” ไป๋เยว่เอ่ยเตือนและประคองนายหญิงของตนให้ลุกจากอ่างน้ำ
คราวนี้หลี่หยวนหยวนดูทึ่มทื่อไปแล้วจริงๆ นางปล่อยให้สาวใช้คนสนิททั้งสองช่วยแต่งกาย ระหว่างนั้นก็นึกเื่หนึ่งขึ้นมาได้
“เมื่อคืนในสุรามงคลนั่น....”
“หวางเฟยนึกออกแล้วหรือเ้าคะ ซุนมามาทำตามที่ท่านสั่งเ้าค่ะ สูตรยาที่คุณหนูใหญ่เคยใช้ได้ผลดีมิใช่หรือเ้าคะ” ไป๋เยว่เอ่ยยิ้มๆ
“สูตรยา...” หลี่หยวนหยวนทวนคำ พลันในหัวก็ผุดความทรงจำขึ้นมา ในตระกูลหลี่มีสูตรยาคืนวสันต์ที่ช่วยให้มีบุตรได้ง่ายขึ้นโดยไม่เป็อันตรายต่อร่างกาย ยาตำรับพิเศษนี้มีใช้เพียงในสกุลและนำถวายฮ่องเต้
ใช่แล้ว! เมื่อคืนท่านอ๋องปากก็ด่าทอ ทว่ามือไม้และริมฝีปากกลับไม่ผละออกจากร่างของนาง เขารู้ว่าในสุรามงคลใส่ยาปลุกกำหนัดนี้ลงไป ที่เขาร่วมรักกับนางก็เป็เพราะยา ในใจย่อมมีแต่ความคับแค้น
‘หลี่หยวนหยวนนะหลี่หยวนหยวน เธอมันช่างไร้ยางอายจริงอย่างที่เขาด่า มิน่า...เมื่อคืนถึงจะทำแบบนั้นเขาถึงได้เอามือปิดหน้าเธอไว้ เฮ้อ!’
หญิงสาวทอดถอนใจ คืนแต่งงานที่ฝันถึงนับครั้งไม่ถ้วนว่าจะเป็ความทรงจำที่สวยงาม กลับเป็ค่ำคืนที่ผู้หนึ่งมึนงงและอีกผู้หนึ่งเต็มไปด้วยความเกลียดชัง จุดเริ่มต้นเช่นนี้ก็คือจุดจบมิใช่หรือ
...ช่างเถอะ ในเมื่อสายน้ำไร้ไมตรี เหตุใดดอกไม้ต้องมีน้ำใจ...
แต่...ต่อให้หลี่หยวนหยวนเลวร้ายถึงขั้นบังคับเขาแต่งงาน หนิงเฉิงอ๋องก็ไม่มีสิทธิ์จะฆ่านาง หญิงสาวตัดสินใจที่จะสืบหาความจริงเพื่อเปิดโปงความเลวร้ายของชายโฉดให้จงได้
***************
1K
