“อีกอย่างพวกมือโปรในวงการนี้เขาตั้งราคาเงินค่าโฆษณาไว้แพงจัดไม่มีทางลดค่าตัวของตัวเองแน่ ถ้าเราไปขอให้พวกเขาช่วยโฆษณาเกมแม่ทัพผีฟรีๆ...”
หร่วนกวางเจี่ยนส่ายหน้า“ก็ไม่แน่หรอก จากที่ดูๆ มา มือโปรพวกนี้คุยง่ายถึงจะรับงานโฆษณาเยอะแต่ก็ช่วยโฆษณาให้กันเองบนเว่ยป๋อเป็เื่ปกติ”
“ที่สำคัญคือพวกเขาจะชอบงานเรารึเปล่า”
“ถ้าชอบก็คงมีใครสักคนช่วยโฆษณาแน่แต่ถ้าไม่เราก็ทำอะไรไม่ได้”
หวงพยักหน้า“ก็ทำได้แค่ลองดู”
หร่วนกวางเจี่ยนเปิดแชตกลุ่มหวงส่องดู มีแต่พวกคนเก่งเต็มกลุ่มจริงๆ ด้วย
เ้าของกลุ่มชื่อเฉินฉีเขาสร้างชื่อให้ตัวเองได้สำเร็จในแวดวงนักวาดงานภาพออริจินัลให้เกมในประเทศเมื่อสองสามปีก่อนนอกจากนี้ยังได้รับเชิญให้ไปเป็กรรมการในงานประกวดคอนเซ็ปต์อาร์ตสำหรับเกมมากมาย
ผู้ดูแลกลุ่มคนอื่นๆล้วนเป็คนมีชื่อเสียงเหมือนกัน
บางคนดังในแวดวงแอนิเมชันในประเทศ
บางคนเชี่ยวชาญเื่การออกแบบคอนเซ็ปต์
นอกจากนี้ยังมีนักออกแบบเกมผู้อำนวยการสร้าง นักเขียน และอื่นๆ
คนเหล่านี้เป็คนในเครือข่ายของเฉินฉีส่วนใหญ่เป็นักวาด ที่เหลือเป็คนที่อยู่ในวงการเกม แอนิเมชัน และอื่นๆ
แค่ส่งข้อความไปในกลุ่มที่เต็มไปด้วยบรรดามือฉมังหร่วนกวางเจี่ยนรู้สึกกดดันมหาศาลแล้ว
เขาคิดมาเรียบร้อยถ้าบอกไปโต้งๆ ว่าอยากให้ช่วยโฆษณาเกมให้ที น่าจะไม่มีใครยอมทำให้อีกทั้งยังดูไม่มีมารยาท
“สวัสดีครับทุกคนผมเป็นักศึกษาภาควิชาศิลปะปีสี่ผมเพิ่งได้โอกาสทำงานภาพออริจินัลชุดหนึ่งเลยอยากขอความเห็นจากมืออาชีพว่ามีจุดไหนที่ควรปรับปรุงบ้างจะได้ไหมครับ”
หร่วนกวางเจี่ยนพิมพ์ไปอย่างสุภาพมากๆ
ถึงจะมั่นใจในความสามารถของตัวเองแต่เขาก็เป็แค่รุ่นน้องในวงการ จุดไหนที่ควรก็ต้องถ่อมตนเข้าไว้
กลุ่มแชตไม่ค่อยมีความเคลื่อนไหวเท่าไหร่และบรรดามืออาชีพล้วนให้ความใส่ใจเวลาสนทนาหรือโฆษณามากกว่า
ทำให้ข้อความของหร่วนกวางเจี่ยนไม่ได้โดนดันขึ้นไปทันทีและโชว์หราอยู่ในกลุ่มไปสักพัก
สองนาทีผ่านไปคนชื่อ นักวาดหลิว ก็ตอบกลับ “ได้ ส่งมาเลย”
หร่วนกวางเจี่ยนส่งรูปงานบางส่วนที่เขาชอบเป็พิเศษลงกลุ่ม“ขอบคุณที่ให้ความช่วยเหลือ ท่านมืออาชีพ!”
นักวาดหลิว: “ไม่เป็ไรพวกเราอยู่วงการเดียวกัน ยิ่งมีปฏิสัมพันธ์กันเราก็ยิ่งพัฒนาขึ้นฉันก็เพิ่งเข้าวงการมาก่อนได้สองสามปีเอง”
สองสามนาทีต่อมา
นักวาดหลิว: “!!!”
“...ฉันขอถอนคำพูด คุณต่างหากที่เป็มืออาชีพ! ดูการลงเงา สไตล์ภาพ รายละเอียดพวกนี้สิ!คุณเป็นักศึกษาปีสี่จริงๆ เหรอ”
ไม่นานพวกที่ซุ่มอ่านอยู่ก็ออกมาโต้ตอบเมื่อได้เห็นรูป
“พวกมือโปรมาอ้างว่าเป็มือใหม่อีกแล้วเหรอฝีมือขนาดนี้มาบอกว่าตัวเองเป็มือใหม่เนี่ยนะ ถ้านายเป็มือใหม่แล้วฉันจะเป็อะไร!”
“พื้นฐานแน่นมาก!”
“รูปแบบการนำเสนอเป็เอกลักษณ์สุดๆ!ันั่นคือกวนอูเหรอ ถึงสไตล์งานจะฉีกแนวมาก แต่ก็ไม่ได้ทำออกมาโดดเกินไปเป็ธรรมชาติมากๆ!”
“ให้ความรู้สึกเยี่ยมยอดมาก! ทั้งตัวละครทั้งพื้นหลัง ทุกอย่างดูอลังการสุดๆ ไปเลย!”
“พวกมือใหม่นี่เป็ปีศาจกันหมดเหรอ!”
“ผมแนะนำเื่เทคนิคที่ใช้ในงานออริจินัลระดับนี้ไม่ได้เลยงานมันเทพเกินไป!”
“ดูแล้วให้ความรู้สึกเหมือนงานภาพของมืออาชีพต่างประเทศ! ขนาดงานภาพของเกม FantasyWorld ยังไม่สุดจัดเท่านี้เลย!”
“ก็ยังไม่ถือว่าสมบูรณ์แบบยังมีรายละเอียดบางจุดให้พัฒนา...แต่คุณภาพก็เหนืองานของฉันไปมาก...”
งานภาพไม่กี่ชิ้นที่ส่งเข้าไปทำให้ทั้งกลุ่มแตกตื่น!
เนื่องจากในกลุ่มมีแต่มืออาชีพจึงเป็เื่ธรรมดาที่จะสังเกตเห็นจุดที่คนธรรมดาไม่สามารถมองออก
คนส่วนใหญ่มักดูแค่ว่างานไปคล้ายกับอะไรหรือมีจุดไหนที่ดีเป็พิเศษ อย่างมากที่สุดก็จะพิจารณาจากมุมมองความชอบของตัวเอง
แต่เหล่ามืออาชีพจะเห็นถึงการลงเงารายละเอียด และสไตล์งาน...
พูดอีกอย่างก็คือคนทั่วไปไม่สามารถมองความแตกต่างระหว่างงานที่คล้ายกันสองชิ้นออกแต่มืออาชีพบอกระดับความสามารถของนักวาดได้ทันที
ตอนนี้งานที่หร่วนกวางเจี่ยนส่งเข้าไปในกลุ่มนั้นอยู่ในจุดสูงสุดจากการลงความเห็นของเหล่าผู้คร่ำหวอดในวงการ!
“ยอดเยี่ยม! จุดสำคัญคือการใช้จินตนาการ!”
“คนที่สร้างงานแบบนี้ขึ้นมาได้นอกจากจะฉีกกรอบตัวละครดั้งเดิมได้แล้วยังต้องมีจินตนาการก้าวไกลนอกจากนี้ก็ต้องมีพื้นฐานทักษะที่ดีเยี่ยมบวกกับพร์โดยกำเนิดถึงจะทำภาพในจินตนาการให้กลายมาเป็ของจริงได้”
“ถ้าเอางานภาพออริจินัลแบบนี้ไปสร้างเป็เกมได้คงจะดีมาก!”
คนที่ส่งข้อความดังกล่าวมาไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็เ้าของกลุ่มแชตและนักออกแบบคอนเซ็ปต์อาร์ตชื่อดังในแวดวงเกมภายในประเทศเฉินฉี
เขาหยุดไปครู่หนึ่งก่อนจะถามขึ้น“คุณเข้ากลุ่มมาตอนไหนเหรอ ผมจำไม่ได้...”
หร่วนกวางเจี่ยนบุ้ยปากเฉินฉีจำเขาไม่ได้จริงๆ ด้วย
จะว่าไปเขาก็ถูกชวนเข้ากลุ่มโดยบังเอิญเมื่อปีก่อนแล้วก็ไม่ได้ส่งข้อความอะไรเข้าไปในกลุ่มเลยั้แ่ตอนนั้นหลังจากนั้นก็มีหลายคนเข้ากลุ่มมาเพิ่ม เฉินฉีจึงลืมหร่วนกวางเจี่ยนไป
แต่นั่นก็ไม่สำคัญสำหรับศิลปินแล้ว ต้องให้งานเป็ตัวชูโรงถึงจะถูก!
ทันทีที่ภาพเหล่านี้ส่งเข้าไปในกลุ่มทุกคนก็รู้จักนักวาดหน้าใหม่ผู้เปี่ยมไปด้วยพร์ หร่วนกวางเจี่ยน!
“ถ้าน้องเรียนจบแล้ว สนใจมาร่วมงานกับบริษัทพี่มั้ยพี่ให้เงินเดือนแพงแน่ แถมยังมีสวัสดิการดีกว่าที่อื่นๆ อีก!”
“มาร่วมงานกับเราดีกว่า! ทำงานกับเราน้องไปได้ไกลแน่เพราะเรามีโปรเจ็กต์เกมเยอะโบนัสก็สูง!”
คนในกลุ่มเริ่มชักชวนให้เขาไปทำงานด้วย!
เป็ธรรมดาที่หร่วนกวางเจี่ยนจะรู้สึกดีใจการที่งานตัวเองได้รับคำชมเชยจากคนใหญ่คนโตในวงการถือเป็เื่ที่ควรภาคภูมิใจ!
จริงๆ แล้วก่อนจะทำงานนี้เขาไม่ค่อยมั่นใจว่างานสไตล์ของตัวเองจะมีคนชอบหรือเด่นดังขึ้นมาได้หรือเปล่า
ในวงการคล้ายๆ กันก็ประสบปัญหานี้แบบเดียวกันนี้ไม่มีใครรู้ว่าหนังสือหรือหนังจะดังหรือเปล่าก่อนหน้าที่จะปล่อยออกไป
ปัญหานี้ยิ่งหนักขึ้นสำหรับงานภาพออริจินัลที่ความสวยงามขึ้นอยู่กับมุมมองของแต่ละคน
แต่ผลตอบรับจากบรรดามืออาชีพก็ทำให้หร่วนกวางเจี่ยนมั่นใจในฝีมือของตัวเอง!
แต่เขาก็ยังไม่ลืมเป้าหมายที่เข้ามาในแชตกลุ่ม
“จริงๆ แล้วงานพวกนี้ผมทำให้เกมชื่อแม่ทัพผี”
หร่วนกวางเจี่ยนพิมพ์ต่อ “แต่ตอนนี้เกมติดปัญหานิดหน่อยผมเลยอยากขอให้ทุกท่านช่วย”
เฉินฉี: “อะไรเหรอ”
หร่วนกวางเจี่ยน: “เฮ้อ เกมนี้บริษัทเล็กๆ สร้างขึ้นมาด้วยใจ แต่ไม่มีเงินทุนมากพอที่มีก็ลงไปกับการทำเกมให้มีคุณภาพหมด สุดท้ายเลยไม่มีเงินเหลือสำหรับโฆษณา!”
“เพราะแบบนี้ผมเลยหวังว่ามืออาชีพทุกท่านในกลุ่มนี้จะช่วยโฆษณาเกมให้แค่แชร์ลงเว่ยป๋อก็พอแล้วครับ!”
เฉินฉี: “แชร์ลงเว่ยป๋อก็พอเหรอ ได้สิ ง่ายจะตาย เกมชื่ออะไรบริษัทไหนเป็คนทำล่ะ”
หร่วนกวางเจี่ยน: “เกมชื่อแม่ทัพผี บริษัทเถิงต๋าเน็ตเวิร์กเทคโนโลยีเป็คนสร้างครับ”
“เถิงต๋าเหรอ เถิงต๋า...ทำไมคุ้นๆ ชื่อจัง” เฉินฉีนึกสงสัย
![[7S] STORY OF MAFIA : ตอน ตามหารัก [ดีอ้อน x อันนา]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1579192537_35629377.webp)
2K
