ขณะที่เ้ายอดเขากระบี่กำลังหันหลังกลับไปเพื่อจัดการกับหวู่ตงก็เห็นว่าเ้ายอดเขาอสนีได้ติดตามมาแล้วเ้ายอดเขาอสนีเห็นว่าเ้ายอดเขากระบี่มีจิตสังหารแผ่ออกมาจากร่างก็แปลกใจจึงหยุดลงสอบถาม
“เกิดอะไรขึ้น”เ้ายอดเขาอสนีกล่าว
“เ้ายังมีหน้ามาถามข้าอีกเหรอศิษย์ตัวดีของเ้ายังไม่หยุดก่อเื่อีกหรือไง” เ้ายอดเขากระบี่กล่าวด้วยน้ำเสียงเ็า
“หมายความว่ายังไง”เ้ายอดเขาอสนีขมวดคิ้ว
“เ้านั่นเห็นได้ชัดว่ายังไม่ยอมแพ้เื่คนลึกลับนั่นเลยคิดจะไปท้าทายหากยอดฝีมือผู้นั้นเกิดมีโทสะขึ้นมา สำนักของพวกเราจะต้องเจอกับยอดฝีมือขอบเขตแปลงเทพเ้าจะรับผิดชอบไหวหรือไม่”เ้ายอดเขากระบี่กล่าว
“อะไรนะ”เ้ายอดเขาอสนีเข้าใจทันทีก่อนจะะเิพลังพุ่งกลับไปเพราะหากเกิดปัญหาขึ้นมาจริงๆเขาจะซวยไปด้วยซึ่งมันไม่คุ้มค่าเลยกับการที่ต่อไปผิดใจกับขอบเขตแปลงเทพเพื่อศิษย์คนหนึ่ง
หวู่ตงมาถึงบ้านตระกูลต้วนในเวลาไม่นานด้วยการนำของคนในตระกูลหวู่ในบ้านเล็กๆของตระกูลต้วนทั้งสามคนกำลังนั่งทานอาหารอย่างมีความสุข
“เป็พวกนั้นนางคือผู้หญิงที่คุณชายรอง้าตัวแต่ว่าคนที่ส่งมาอยู่ๆก็หายไป” คนรับใช้กล่าว
“ดีข้าไม่สามารถจัดการคนลึกลับนั่นได้แต่แค่สังหารคนที่เกี่ยวข้องไม่ใช่เื่ยาก”หวู่ตงกล่าวก่อนจะเดินเข้าไป
“หืมนั่นใคร” บิดาของต้วนจื่อมองไปยังนอกบ้านเห็นหวู่ตงที่ไม่เคยเห็นหน้าก่อนจะมองไปยังคนรับใช้ของตระกูลหวู่ที่รอดชีวิตก็จำหน้าได้ทันที
“แย่แล้วคนตระกูลหวู่มาอีกแล้ว”มารดาของต้วนจื่อเผยสีหน้าหวาดกลัว
น้องสาวของต้วนจื่อกำยันต์ที่หลิงหยวนมอบให้ในมือแน่นเตรียมพร้อมโจมตีได้ทุกเมื่อหวู่ตงมองไปยังคนทั้งสามราวกับมองมดปลวกแววตาเต็มไปด้วยจิตสังหาร
“บอกมาใครที่เป็คนสังหารคนของตระกูลหวู่”หวู่ตงคำราม
“สังหารสังหารใครพวกเราไม่รู้อะไรเลย” บิดาของต้วนจื่อกล่าวขณะส่งสัญญาณให้คนอื่นๆไม่ต้องพูดอะไรตนจะจัดการเอง
“ดีดูเหมือนเ้าจะไม่ยอมบอกไม่เป็ไรเช่นนั้นข้าก็จะค่อยๆทรมานวกเ้าทีละนิด” หวู่ตงรวบรวมพลังปราณไว้ที่ฝ่ามือก่อนจะตบออกไป
สีหน้าของทั้งสามซีดทันทีฝ่ามือนี้หากพวกตนโดนเข้าไปย่อมต้องไม่รอดแน่หรือต่อให้รอดก็ต้องพิการาเ็สาหัสอย่างไม่ต้องสงสัย
“อย่าเข้ามานะ”น้องสาวของต้วนจื่อกระตุ้นยันต์ทั้งสามแผ่นพร้อมๆกันทันที
“อะไรกัน”หวู่ตงััได้ถึงอันตรายเมื่อเห็นว่ามีลูกไฟขนาดใหญ่สามลูกปรากฏและพุ่งเข้าหาฝ่ามือของตน
“เปรี้ยง!!!!!!!!!!”ฝ่ามือของหวู่ตงถูกทำลายและลูกไฟอีกสองลูกก็ตรงเข้าหาหวู่ตงทันทีหวู่ตงร่ายวิชานำสมบัติรูปร่างเหมือนกระถางธูปออกมาป้องกันลูกไฟแต่พริบตาสมบัติระดับต่ำก็แตกกระจาย
“ไม่จริงเป็ไปไม่ได้”หวู่ตงกลายเป็หวาดกลัวและหันหลังหลบหนีแต่ก็หนีไม่พ้นถูกลูกไฟโจมตี
“ตูม!!!!!!!!!!!!!”แรงะเิทำให้เกิดการสั่นะเืคนรับใช้ที่มากับหวู่ตงกลายเป็เถ้าถ่านเป็คนแรกส่วนหวู่ตงเพราะมีสมบัติอีกชิ้นทำให้ยังไม่ตายแต่ร่างก็กำลังถูกเปลวเพลิงเผาไหม้อยู่
“แย่แล้ว”เ้ายอดเขาอสนีพุ่งมาถึงก็รีบช่วยหวู่ตงไว้ได้ทันแต่ร่างกายก็ถูกเผาไหม้ได้รับาเ็สาหัสเกรงว่าในเวลา1 ปีก็ไม่อาจบ่มเพาะได้
“นี่มัน”เ้ายอดเขากระบี่มองกลิ่นอายพลังของลูกไฟก็จำได้ทันทีว่าเป็ของที่หลิงหยวนวาดขึ้นมาเอง
“หรือว่ายอดฝีมือที่ว่าจะเป็หลิงหยวนไม่ถูกจังหวะเวลาไม่ใช่ตอนที่ตระกูลหวู่เกิดเื่หลิงหยวนได้มาถึงสำนักแล้วแถมยังมีพยานอย่างศิษย์สายนอกคนหนึ่งฉินอวี้ซีเองก็อยู่กับข้าเช่นนั้นใครเป็คนลงมือ และเกี่ยวข้องกับหลิงหยวนหรือไม่ไม่หรอกข้าคงคิดมากไปเอง” เ้ายอดเขากระบี่มองไปยังทั้งสามก่อนจะมองไปยังเ้ายอดเขาอสนี
“หวู่ตงทำผิดกฎของสำนักใช้อำนาจรังแกชาวบ้านธรรมดาจำเป็ต้องได้รับโทษหลังจากนี้เข้าจะถูกขังอยู่ในคุกน้ำแข็งเป็เวลา 10 ปีเ้ายอดเขาอสนีเ้ามีความเห็นต่างหรือไม่” เ้ายอดเขากระบี่กล่าว
เ้ายอดเขาอสนีถอนหายใจหลักฐานมัดตัวแน่นช่วยอย่างไรก็ไม่รอดแถมเ้ายอดเขาอสนีก็รู้สึกว่าการรับตัวหวู่ตงเป็ศิษย์สายตรงอาจจะนำมาซึ่งปัญหาในอนาคตอีก
“ได้ในเมื่อทำผิดก็ต้องชดใช้ความผิด” เ้ายอดเขาอสนีกล่าว
“ส่วนพวกเ้าทั้งสามก็ไม่ต้องกังวลอีกต่อไปข้าจะให้เ้าเมืองมาชดเชยค่าเสียหายให้กับพวกเ้าส่วนเื่ตระกูลหวู่ตระกูลหวู่ทุกคนจะถูกขับไล่ออกจากเมืองและไม่อาจเข้ามาได้อีกตลอดชีวิต” เ้ายอดเขากระบี่กล่าว
“ดีดีจริงๆ” ครอบครัวตระกูลต้วนพากันหลั่งน้ำตาออกมาพวกเขาจะได้ไม่ต้องใช้ชีวิตอยู่ในความหวาดกลัวอีกต่อไปแล้ว
เ้าเมืองที่ได้รับคำสั่งก็ได้นำเงินทองมามอบให้กับตระกูลต้วนเพื่อชดเชยด้วยจำนวนเงินมากขนาดนี้ทั้งสามสามารถสร้างบ้านหลังใหม่และใช้ชีวิตที่ดีขึ้นได้
“ต้องขอบคุณท่านเซียนหลิงที่มอบยันต์ทั้งสามแผ่นไว้ทำให้พวกเรารอดชีวิตมาได้”น้องสาวของต้วนจื่อกล่าว
“นั่นสิจื่อเอ๋อเจอกับคนที่ดีจริงๆไม่คิดว่าจะมีเซียนที่มีจิตใจเมตตาเช่นนี้อยู่บนโลก”บิดาของต้วนจื่อกล่าว
ทางด้านหลิงหยวนไม่ได้รู้สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากกลับมาก็เริ่มปลูกข้าวิญญาอย่างอารมณ์ดีฉินอวี้ซีที่ไม่มีอะไรทำก็มองหลิงหยวนอย่างสบายอารมณ์สำหรับนางแค่ได้มองศิษย์รักทำสิ่งต่างๆนางก็ไม่้าสิ่งใดแล้ว
หวู่ตงที่ถูกนำตัวกลับมาก็ได้รับการรักษาเบื้องตนก่อนจะถูกส่งเข้าไปในคุกน้ำแข็งซึ่งมีความเย็นถึงกระดูกแม้แต่ขอบเขตสร้างรากฐานก็ยังแทบทนไม่ไหวและหวุ่ตงต้องทนอยู่ที่นี่ถึง10 ปี
“ตระกูลต้วนทั้งคนลึกลับนั่น พวกเ้ารอก่อนเถอะ เมื่อข้าออกไปได้ข้าจะสังหารพวกเ้าทั้งหมด”หวู่ตงคำรามออกมาด้วยความโกรธแค้น
เ้ายอดเขากระบี่ที่กลับมาก็ประกาศปิดด่านยกหน้าที่ให้รองเ้ายอดเขาดูแลยอดเขากระบี่แทนไป๋ซวีที่ได้ยินก็เข้าใจทันทีว่าท่านอาจารย์ต้องไปเยือนยอดเขาเมฆามาแล้วแน่ๆ
เวลาผ่านไปอีกหลายเดือนตอนนี้หลิงหยวนได้มาอยู่ที่สำนักอวี้ฮวาครบ1 ปีแล้วตอนนี้อายุของหลิงหยวนก็ 16 ปีตลอด 1 ปีมานี้หลิงหยวนเริ่มเป็ที่รู้จักในสำนักมากขึ้นเพราะใบหน้าอันหล่อเหลากิริยาท่าทางอันอบอุ่นและถ่อมตนทำให้ศิษย์หลายคนที่พูดคุยรู้สึกสนิทสนมมากขึ้น
แถมหลิงหยวนยังชอบลงเขาไปซื้อของต่างๆและภายหลังต้วนจื่อก็จะทำหน้าที่นี้แทนโดยแจ้งเื่กับทางสำนักไว้และมอบอำนาจในการลงเขาให้กับต้วนจื่อแน่นอนว่าหลิงหยวนย่อมจ่ายศิลาปราณให้กับต้วนจื่อเพื่อเป็การแปลกเปลี่นนถือเป็การช่วยต้วนจื่อในเื่ทรัพยากรบ่มเพาะไปในตัว
“ศิษย์น้องหลิงวันนี้ก็มาปลูกข้าวิญญาอีกงั้นเหรอ”
“ได้ยินว่าข้าวิญญาของเ้ามีกลิ่นหอมกว่าปกติแถมพลังิญญาก็หนาแน่นมากไม่รู้ว่าจะแบ่งขายให้กับพวกเราได้หรือไม่”
“เ้าอย่าได้ฝันเลยข้าวิญญาทุกเม็ดถูกท่านเ้ายอดเขาเมฆาเก็บไว้ทั้งหมดแม้แต่ผู้าุโในสำนักก็ไม่อาจได้ไปสักเม็ด”เหล่าศิษย์ที่เดินผ่านมาเห็นหลิงหยวนปลูกข้าวิญญาก็แวะเข้ามาทักทาย
แม้ตลอดหนึ่งปีมานี้หลายคนจะพากันไม่เข้าใจว่าเหตุใดหลิงหยวนถึงไม่ได้บ่มเพาะพลังแต่เอาเวลามาทำเื่พวกนี้แทนแต่ด้วยนิสัยที่ถ่อมตนและอ่อนโยนของหลิงหยวนพวกเขาจึงมองข้ามในเื่นี้
แน่นอนว่ามีคนรักก็ต้องมีคนเกลียดห่างออกไปมีกลุ่มศิษย์สายในบางกลุ่มมองมาด้วยแววตาไม่ชอบใจ เพราะด้วยสถานะอย่างพวกเขากลับไม่ได้รับเลือกให้กลายเป็ศิษย์สายตรงแต่ขยะที่ไม่ได้ฝึกตนกลับได้รับเลือก
“ฮึแค่ขยะที่ฝึกตนไม่ได้มีอะไรให้น่าดูกัน” ชายหนุ่มคนหนึ่งกล่าว
“หากไม่ใช่เพราะเ้ายอดเขาเอ็นดูแค่ใบหน้าหล่อๆนั่นจะมีประโยชน์อะไร”
“เกรงว่าเ้านั่นจะใช้ใบหน้านั่นยั่วยวนเ้ายอดเขาละสิ”ชายหนุ่มทั้งสามคนกล่าวในน้ำเสียงเต็มไปด้วยความอิจฉา
“เ้าพวกขี้อิจฉาพวกนี้ตัวเองไม่ถูกเลือกเป็ศิษย์สายตรงจากเ้ายอดเขาก็มาพาลใส่คนอื่นน่ารังเกียจจริงๆ”
“ใช่แล้วพวกเ้ากล้าดีอย่างไรว่าใส่ร้ายศิษย์น้องหลิงคอยดูเถอะข้าจะรายงานท่านเ้ายอดเขาเมฆา”เหล่าศิษย์หญิงพากันกล่าวขึ้น
“พวกเ้าฮึคอยดูเถอะอีกไม่นานจะมีการทดสอบของเหล่าศิษย์และศิษย์ทุกคนจะต้องเข้าร่วมแม้แต่ศิษย์สายตรงก็ไม่เว้นถึงตอนนั้นเ้านั่นจะทำยังไงฮ่า ฮ่า” ทั้งสามคนหัวเราะก่อนจะรีบจากไป
“เ้าพวกสารเลวพวกนี้วันๆเอาแต่มาจับผิดคนอื่น”
“แต่ก็น่ากังวลจริงๆหากการทดสอบเริ่มขึ้นศิษย์น้องหลิงคงไม่เป็อะไรนะ”
“ถึงตอนนั้นข้าจะปกป้องศิษย์น้องเอง”
หลิงหยวนที่ได้ยินก็ขบคิดเขายังไม่เคยได้ยินเื่การทดสอบมาก่อนท่านอาจารย์ก็ไม่ได้บอกอะไรเลยอีกด้านหนึ่งเสี่ยวหวงและเสี่ยวไป๋แยกเขี้ยวมองร่างทั้งสามคนที่จากไปก่อนจะกลอกตาลอบแอบออกไปอย่างเงียบๆ
“ท่านอาจารย์ศิษย์มีเื่อยากจะถาม” หลิงหยวนที่ทำงานเสร็จก็กลับขึ้นมาหาฉินอวี้ซีทันที
“หยวนหยวนถามมาได้เลยอาจารย์สามารถตอบได้ทุกอย่างแม้แต่เื่ลับๆของข้าก็สามารถตอบได้”ฉินอวี้ซีกล่าว
“ท่านอาจารย์ข้าอายุ16 แล้วนะเลิกหยอกล้อข้าเสียทีเถอะ’ หลิงหยวนกล่าว
“ใครว่าอาจารย์หยอกล้อเ้ากันว่ามามีเื่อะไร” ฉินอวี้ซีกล่าว
“ข้าได้ยินพวกศิษย์พี่กล่าวว่าจะมีการทดสอบเกิดขึ้นแล้วศิษย์ทุกคนต้องเข้าร่วมข้าก็จำเป็ต้องเข้าร่วมด้วยงั้นเหรอ” หลิงหยวนกล่าว
“ก็คงเป็เช่นนั้นแม้เ้าจะไม่ได้บ่มเพาะแต่ว่าด้วยยันต์ที่เ้าวาดก็สามารถช่วยให้เ้าปลอดภัยได้แถมตอนนี้นอกจากยันต์ะเิอัคคีแล้วเ้าก็วาดยันต์อื่นๆได้ไม่ใช่เหรอ”ฉินอวี้ซีกล่าว
“ในตำราที่ท่านอาจารย์มอบให้ศิษย์วาดได้ทั้งหมดแล้ว”หลิงหยวนกล่าว
“ดีสมกับเป็ศิษย์รักของข้า........หมดเลยเหรอ เ้าวาดได้หมดเลยจริงๆเหรอ” ฉินอวี้ซีที่กำลังเอ่ยชมก็แข็งค้างเพราะยันต์ทั้งหมดนั่นหมายถึงรวมยันต์โบราณบางชนิดที่ตอนนี้ในสำนักไม่มีคนวาดได้รวมอยู่
“นี่ไง”หลิงหยวนนำแผ่นยันต์จำนวนมากออกมา
“วาดได้ทั้งหมดจริงด้วยรู้งี้ข้าไม่น่าไปทะเลาะกับตาแก่เ้าสำนักเลยแถมยังต้องเรียกศิษย์พี่หญิงของเ้ากลับมาเพื่อปกป้องเ้าโดยเฉพาะอีกด้วย”ฉินอวี้ซีกล่าว
“ศิษย์พี่หญิงกำลังจะกลับมาแล้วงั้นเหรอ”หลิงหยวนแปลกใจ
“ใช่แล้วข้าเรียกนางกลับมาเองแหละเพราะการทดสอบจัดขึ้นในมิติลับที่อยู่ในสมบัติประจำสำนักอาจารย์เลยไม่วางใจที่จะให้เ้าไปคนเดียวทั้งเื่อันตรายจากในแดนลับเองและจากคนโดยเฉพาะผู้หญิง”ฉินอวี้ซีกล่าว
100
