คอนเสิร์ตในค่ำคืนนี้เริ่มขึ้นโดยไม่มีใครรู้เลยว่าร็อคเกอร์ที่ะโโหยงๆะโว๊ากๆอยู่บนเวทีนี้ เมื่อกลางวันเขาไม่สบายถึงขั้นล้มหมอนนอนเสื่อ ชายหนุ่มเป็คนแข็งแรงอยู่แล้วจึงฟื้นตัวได้ง่าย ตลอดเวลาที่เขาลงมาพักมนต์ตราจะปราดเข้าไปจับชีพจรและวัดความดันเขาทันที เอามือแตะหน้าผากเบาใจว่าไม่มีไข้
“ คุณโอเคนะ ” หญิงสาวถาม และจะไปยืนอยู่ข้างเวทีเฝ้ามองดูอากัปกิริยาของเขาอย่างไม่วางตา พอเขาลงมาพักเธอก็จะรีบวิ่งเข้าไปหลังเวที
“สบายมาก ผมหิวน้ำ ”
“นี่ค่ะ น้ำเกลือแร่ ”
“ ได้ไป500 ซีซีแล้วนะ ” ชายหนุ่มท้วง
“ปกติเค้าให้กัน1000 ซีซีแน่ะแต่นี่เป็คุณฉันเลยลดให้”
มนต์ตราบอกชวนให้ขำ
“ ดูๆไปก็เท่ห์นะเนี่ยนายคนนี้ ” แอบคิดในใจ
คอนเสิร์ตในค่ำคืนนี้ประสบความสำเร็จอย่างล้นหลาม กึนซองได้ของขวัญ ของฝาก จากแฟนคลับชาวไทยเยอะมาก รถตู้1 คันต้องขนของพวกนี้กลับโรงแรม ระหว่างที่นั่งรถกลับมาด้วยกัน หญิงสาวก็คอยสำรวจดูว่าเขาปกติดีหรือเปล่า?
“ มีอะไรคุณหมอ มองทั่วหรือยังล่ะ ”เขาพูดเพลียๆ แต่ลึกๆในใจก็ชอบนะ ที่มีคนรู้ใจคอยอยู่เคียงข้างตลอดเวลา เขาเห็นแล้วที่มนต์ตราไปยืนอยู่ข้างๆเวที หญิงสาวไม่ยิ้มเลยหน้าตาเธอเคร่งเครียด จับตาดูเขาทุกนาที เรียกได้ว่าถ้าเขาช็อคล้มลงเมื่อไหร่ เธอจะถึงตัวเขาเป็คนแรกพร้อมด้วยกระเป๋ายาที่เธอสะพายไม่เคยวาง เขาไม่คิดว่ามิตรภาพที่สาวชาวไทยคนนี้หยิบยื่นให้เขาด้วยความเป็ห่วงเป็ใย จะมีผลต่อจิตใจของเขาขนาดนี้
“ ถ้ามีอาการอะไรให้บอกนะ โทรบอกก็ได้จะรีบไปตรวจให้ พรุ่งนี้บ่ายมีถ่ายโฆษณา1ตัว คุณรู้แล้วไม่ใช่เหรอ ”
“อืม..รู้แล้ว ” ชายหนุ่มเอนเบาะรถ หลับตาตอบ
“เพลียมั้ย?ให้ฉันปั้มกลูโคสให้สักหน่อยดีมั้ย ”
“ไม่เอา.. เจ็บ ”
“ อ่ะ เจ็บก็เจ็บ ไม่เอาก็ไม่เอา ” คุณหมอคนสวยตามใจคนไข้หนุ่ม
กึนซองหลับมาตลอดทาง หญิงสาวอดไม่ได้ เอื้อมมือไปจับชีพจรที่ข้อมือเขา
“ อืม..ปกติดี ”
“ ถึงโรงแรมแล้วแบกผมลงไปด้วยนะ ”
คราวนี้ทีมงานของเขา 4-5คนที่นั่งรถตู้มาด้วยหัวเราะกันลั่น ทิ้งให้หญิงสาวนั่งงง..หัวเราะอะไรกัน
ระหว่างอยู่ในลิฟต์
“อย่าลืมกินยาก่อนนอนนะคะ จะได้หายขาด ” หล่อนย้ำอย่างเป็ห่วง
“ ค๊าบ..คุณหมอ อยากลองมีแฟนเป็หมอบ้างจัง ” ชายหนุ่มพูดอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ทีมงานซึ่งไม่มีใครรู้เื่ที่เขาป่วยเมื่อตอนกลางวัน มองหน้ากันอย่างงๆ หญิงสาวเอื้อมมือไปหยิกที่แขนของชายหนุ่ม
“ โอ๊ย ” เขาร้องลั่น หญิงสาวทำหน้าตาเฉย
“ อ้าว.. ใครเหยียบเท้ากึนซองเนี่ย ” หญิงสาวแกล้งถาม
“ เปล่า ”ทีมงานร้องพร้อมกัน
เช้าวันรุ่งขึ้นคุณหมอคนงามไปยืนเคาะประตูหน้าห้องของพระเอกเกาหลีั้แ่เช้าชายหนุ่มเปิดประตูออกมาพร้อมด้วยคอสตูมและช่างแต่งหน้าทำผม
“อุ๊ย! ขอโทษฉันคิดว่าคุณอยู่คนเดียว ”
“ มาเยี่ยมคนไข้หรือคุณหมอ ”
“ อื่อ! เป็ห่วงอยาก ให้แน่ใจว่าสมบูรณ์ร้อยเปอร์เซ็นต์ ”
“ ผมให้150% เลยเอ้า ”
“ จริงดิ ”
“ จริง…ไปทานอาหารเช้ากัน ” เขาชวน
ถ่ายโฆษณาวันนี้ สนุกสนานมากมีการเล่นเกมส์กับท่านผู้ชม มีรางวัลสำหรับผู้ชนะ ของรางวัลคือทัวร์ประเทศเกาหลี150รางวัลฟรีตลอดทริปและทุกคนจะได้ัักับศิลปินเคป็อบ คนดังในฐานะเ้าของบ้านอย่างทั่วถึง
กึนซองรับปากว่าเขาจะปิดโรงแรมในงานเลี้ยงให้เลยทีเดียว เรียกเสียงเฮลั่นจากผู้ที่ได้รับรางวัล(จริงๆแล้วก็เป็เงินของบริษัทโฆษณานั่นแหละ) แต่ขอยืมปากพระเอกหนุ่มเพื่อเป็การการันตีว่า ได้ไปเกาหลีและได้พบกับพระเอกยอดนิยมจริงๆ
เพื่อให้มีผู้มาซื้อสินค้ามากขึ้นจะได้ส่งชิ้นส่วนมาร่วมสนุกชิงรางวัล ซึ่งในงานมีผู้ได้รับรางวัลแล้ว20คน ยังเหลืออีก130 คน โดยทริปนี้จะเกิดขึ้นในอีก3 เดือนข้างหน้า
และแล้ววันที่ภารกิจเสร็จสิ้นก็มาถึง หน้าที่สุดท้ายของมนต์ตราคือการส่งเคป็อปเกาหลีขึ้นเครื่อง
“ ทุกอย่างจะจบลงในวันนี้แล้ว ” หญิงสาวรำพึง “ฉันก็ใกล้ถึงวันเดินทางแล้ว เราคงไม่ต้องพบกันอีก เพราะ ฉันไม่เอาแล้วหน้าที่ล่าม ตัวติดกันอย่างแม่กะลูก..น่าเบื่อ..”
ก่อนขึ้นเครื่องหญิงสาวได้ทำหน้าที่แปลภาษาครั้งสุดท้ายให้ระหว่างกึนซองกับบิ๊กบอสที่เดินทางมาส่ง คราวนี้ลูกชายท่านประธานตามมาด้วย หญิงสาวนึกฉงน
“ไม่ยักรู้แฮ๊ะ…ว่านายก็คลั่งซุปตาร์เกาหลีกับเค้าด้วย”
“คลั่งอะไรล่ะ พ่อให้มารู้จักไว้ บอกว่าเคยพบกันแล้วก็ไม่เชื่อ”
สมาร์ทััมือกับกึนซองอย่างไม่เต็มใจ ไม่ชอบขี้หน้า ตุ๊ดละมั้งเนี่ย..หน้าสวยยังกะผู้หญิงแถมยังมัดพงมัดผมอีก เฮ่อ! ทุเรศ
ก่อนจากกันกึนซองได้ััมือกับมนต์ตรา ก่อนที่เธอจะทันตั้งตัวชายหนุ่มก็ดึงร่างของหญิงสาวเข้ามาสวมกอดและจูบที่หน้าผากเบาๆ เหตุการณ์นี้จะเป็ปกติสำหรับการจากลาของฝรั่งหรือชาวต่างชาติ แต่สำหรับสมาร์ทแล้วเขาอยากจะะโว่า
“ มึงทำอย่างนี้ได้ยังไงว๊ะ ”เขาโกรธหัวหูแดงไปหมด
กึนซองเหลือบมองด้วยหางตายิ้มแบบกวนๆเอามือจับไหล่ทั้งสองข้างของหญิงสาวก้มลงพูดด้วยหลายประโยค แบบกระซิบเบาๆ บทช่างยั่วละก็ต้องยกให้เขาเลย เขาเป็ผู้ชายด้วยกันทำไมจะดูไม่ออกล่ะว่าลูกชายของบิ๊กบอสหึงหวงมนต์ตราขนาดไหน จากภาพนั้นนายหล่อเห็นแค่มนต์ตราพยักหน้าหงึกๆ