เซียนกวาน หมายถึงเซียนผู้รับใช้ดูแล ตำแหน่งก็จะสูงกว่าเสี่ยวเซียน ที่เป็เซียนรับใช้ทั่วไป อารมณ์แบบขันทีในโลกมนุษย์นะคะ
จวินซ่าง แปลว่าองค์เหนือหัว เป็คำที่พวกเทพเขาจะเอาไว้เรียกนายเหนือหัวของตัวเอง
ฟู่จวิน แปลว่าพ่อ แต่จะเรียกแบบนี้ได้พ่อ จะต้องเป็เทพเซียนที่มียศอย่างน้อยปกครองหนึ่งดินแดนขึ้นไป
เหนียงชิน แปลว่าแม่
เม่ยเมย แปลว่าน้องหญิง
ซูสุ แปลว่า อาชาย
….
ณ แดนหมื่นพฤกษา
เซียนเด็กน้อยตัวจิ๋วสองคน นั่งเท้าคางด้วยท่วงท่าที่เหมือนกันราวกับกระจก สายตาจับจ้องภาพคันฉ่องวารีที่สะท้อนเื่ราวต่างๆ พร้อมกับถอนหายใจอย่างใช้ความคิดอย่างแก่แดดแก่ลม
“องค์ชาย องค์หญิงมีเทียบเชิญพ่ะย่ะค่ะ”
เซียนเด็กน้อยทั้งสองคนหันมามอง ก่อนที่เซียนเด็กชายจะกล่าวขึ้นอย่างเป็เื่เป็ราว และสงบนิ่งว่า “นำไปเก็บในห้องหนังสือ”
“แต่… เซียนกวานผู้ดูแลยังไม่ทันจะกล่าวจบประโยค
“เทียบเชิญสีทองลายัมีไฟนิรันดร์ของ์ปทุมมา นั่นเป็เทียบเชิญของเง็นเง็ด พวกข้าไม่ไป พวกข้ายังโกรธเง็นเง็ดมาก”
ิเจ๋อเซียนกวานเกือบจะไม่เข้าใจคำว่าเง็นเง็ดของเด็กสองคนนี้ ว่าหมายถึงผู้ใด แต่เมื่อเข้าใจเขาก็ได้แต่ทอดถอนใจว่าเรียกท่านอย่างนั้นได้อย่างไร แต่เอาเถอะเด็กสองคนนี้เป็ที่รัก และเป็ที่น่าเวทนาอย่างมากในพิภพเทพอยู่แล้ว เด็กแฝดสองคนนี้อายุสี่ร้อยปีแล้วแต่ยังไม่มีชื่อ ก่อนการจากลากู่เหนียนเหนี่ยนไม่มีเวลากระทั่งได้บอกชื่อบุตรธิดาไว้ แน่นอนว่าถึงไม่มีบิดา มารดา องค์ชาย องค์หญิงทั้งสองก็มีเครือญาติผู้อื่นที่พร้อมจะตั้งชื่อและดูแล แต่เซียนเด็กน้อยสองคนนี้ก็ยืนกรานว่าชื่อของตนผู้ที่มีสิทธิ์จะตั้งคือบิดามารดาเท่านั้น พวกเขาจะรอการกลับมาของทั้งสองท่าน
“อีกไม่นานฟู่จวิน เหนียงชินจะเข้าพิธีสมรสใช่หรือไม่ ิเจ๋อซูสุพิธีสมรสของมนุษย์เป็อย่างไรหรือ”
“ข้าเป็เทพเซียนที่ไม่ค่อยลงไปในโลกมนุษย์นัก หรือมีบรรพตเซียนเป็ของตนเอง จึงไม่ค่อยแน่ใจนัก แต่ข้าได้ยินมาว่ามนุษย์จะกราบไหว้ฟ้าดินและดื่มสุรามงคลพ่ะย่ะค่ะ”
“แตกต่างกับการสมรสของเทพเซียนหรือไม่”
“ค่อนข้างแตกต่างพ่ะย่ะค่ะ ยิ่งเป็เทพเซียนที่ดำรงตำแหน่งสูงลำดับพิธีการและความยากเย็นจะยากตาม รวมถึงขนาดของพิธีด้วยพ่ะย่ะค่ะ”
องค์หญิงน้อยพยักหน้า ก่อนจะมองลงไปในคันฉ่องวารี “เช่นนั้นการสมรสของฟู่จวินและเหนียงชินคงจะยากเย็นมาก แต่ยิ่งใหญ่มากใช่หรือไม่”
ิเจ๋อสะท้าน “ข้าไม่ค่อยแน่ใจ เพราะข้าไม่ได้อยู่ร่วมพิธีสมรสอย่างไม่เป็ทางการของจวินซ่างและกู่เหนียงเหนี่ยน แต่ข้าคิดว่าคงจะเต็มเปี่ยมไปด้วยความรักอย่างลึกซึ้งของพวกท่านแน่”
เมื่อได้ยินดังนั้นไหล่เล็กๆ ของหนูน้อยก็ตกลง
ผู้เป็พี่ที่เห็นน้องสาวเป็อย่างนั้นจึงกล่าวขึ้น “เม่ยเมยเช่นนั้นพวกเราก็ลงไปเห็นการสมรสของฟู่จวิน เหนียงชินตอนเป็มนุษย์กับตาดีหรือไม่”
เช่นนั้นดียิ่ง ไหล่ที่ตกอยู่ก็เปลี่ยนเป็เบิกบานเต็มที่
จากนั้นสองแฝดพี่น้องก็พยักหน้าให้กับเื่สนุกของตนเอง
ิเจ๋อพยายามจะคัดค้าน แต่ดูเหมือนสองพี่น้องจะไม่ฟังอะไรแล้ว ความดื้อรั้นเอาแต่ใจสองพี่น้องถอดแบบมารดามาไม่มีผิด เมื่อคิดจะทำแล้วก็ทำเลยใครขวางก็ไม่ฟัง
ิเจ๋อรู้ได้ทันทีว่าอาจจะมีเื่วุ่นวายตามมาแน่นอน ไม่มากก็น้อย เทพเซียนที่จะลงไปจุติในโลกมนุษย์ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็แล้วแต่ จะต้องประทับตราผนึกอิทธิฤทธิ์ หรือจะลงไปทำกิจธุระบางอย่างในโลกมนุษย์ก็ไม่สมควรจะใช้อิทธิฤทธิ์ เพราะนั่นอาจจะทำให้สมดุลในโลกมนุษย์เสีย
“พวกท่านต้องรับปากข้าว่าจะไม่ใช้อิทธิฤทธิ์”
เซียนเด็กน้อยทั้งสองมองหน้ากัน ก่อนจะพยักหน้าเหมือนไก่จิกข้าว
ิเจ๋อถอนหายใจ “เช่นนั้นท่านจะลงไปอย่างไรไม่ให้เป็จุดสนใจ”
เทพเซียนตัวน้อยทั้งสองคนหันมองหน้ากัน ก่อนจะกล่าวออกมาเสียงใสพร้อมเพรียงกันว่า “ใช้วิชาพรางตา”
ิเจ๋อแทบจะล้มทั้งยืน “พวกท่านพึ่งรับปากว่าจะไม่ใช้อิทธิฤทธิ์”
องค์หญิงน้อยก็กล่าวอย่างไร้คุณธรรม ด้วยแววตาใสซื่อบริสุทธิ์ว่า “อย่าสนใจเื่เล็กน้อยเลยไปกันเถอะ”
หลังจากนั้นเด็กแฝดทั้งสองก็จูงมือกันออกไป อย่างไร้เยื่อใยให้กับคนที่ต้องมาตามแก้ปัญหา
พากันเดินได้เพียงสองสามก้าว องค์หญิงตัวน้อยก็หยุดชะงัก
“เกอเกอข้าสงสัย หากในระหว่างฟู่จวิน เหนียงชินเป็มนุษย์มีลูกใหม่ เช่นนั้นก็นับว่าเป็น้องของพวกเราหรือ”
เซียนเด็กชายตัวน้อยขมวดคิ้วอย่างใช้ความคิดอย่างหนัก และรู้สึกว่านี่เป็ประเด็นปัญหาใหญ่มากทีเดียว ในชาติภพนี้ฟู่จวิน เหนียงชินไม่ใช่ฟู่จวิน เหนียงชินของเขาแน่แท้ แต่เป็ลู่เหรินจวินและหวังจินฮวา เช่นนั้นหากทั้งสองมีบุตร ธิดาเพิ่มขึ้นอีกคนก็คงนับว่าเป็น้องของเขาไม่ได้ และเขาก็รู้สึกรับไม่ได้เล็กน้อยหากทั้งสองจะมีลูกใหม่ “พวกข้าจะลงไปจุติเป็ลูกพวกเขาได้หรือไม่”
ิเจ๋อพยายามอย่างหนัก จะไม่ให้ตัวเองกลอกตาใส่เ้านายตัวน้อย “ไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ จวินซ่างและกู่เหนียงเหนี่ยงไม่อยากให้พวกท่านประสบเคราะห์กรรมแน่ และลิขิต์ไม่ได้เขียนอย่างนั้น หากท่านไม่ปล่อยให้เป็ไปตามที่์ลิขิตไว้ การชดใช้จะไม่สัมฤทธิผลพวกท่านต้องพลัดพรากอีกหนึ่งภพชาติ ภพชาติจะเริ่มต้นและสิ้นสุดก็ไม่แน่ว่าจะใช้เวลากี่ร้อยหรือกี่พันปี พวกท่านอยากให้เป็อย่างนั้นหรือพ่ะย่ะค่ะ”
คิ้วเล็กๆ ของเทพเซียนตัวจิ๋วทั้งสองขมวดเข้าหากันแน่น
จากนั้นองค์หญิงตัวน้อยก็ประกาศเสียงแข็ง อย่างตั้งมั่นเช่นนั้น “ข้าจะไม่ให้พวกเขามีลูกใหม่” จากนั้นเด็กน้อยทั้งสองก็จับมือกันแน่นวิ่งตึงๆ ออกไป
ิเจ๋อเหลือบมองคันฉ่องวารี หากครั้งนี้เ้านายตัวน้อยทั้งสองของเขาก่อเื่วุ่นวาย เขาคงจะต้องนำคันฉ่องวารีนี่ส่งคืนจริงๆ
ความจริงแล้วโครงร่างเดิมที่เขียนเอาไว้ไม่มีตอนนี้ค่ะ จะเป็การบรรยายพิธีสมรสเลย เกิดอะไรแปลกๆ ในพิธีก็จะไม่ให้ทุกคนรู้เลยว่าสาเหตุเป็เพราะอะไร เื่ซนๆ ของเด็กๆ ความจริงแล้วจะไปเฉลยในตอนพิเศษที่มีชื่อว่า เื้ัพิธีสมรส แต่หมีตัดสินใจเอาขึ้นมาก่อน เพราะมันอีกเป็ร้อยตอนเลย กว่าจะถึง อีกอย่างก็เป็ห่วงเื่ความสมเหตุสมผลนะคะ
พิธีแต่งงานครั้งนี้ หมีก็รู้สึกว่าบรรยายสวยอยู่นะคะ แต่มันก็จะมีความป่วนอยู่เล็กน้อย เอาเป็ว่าพิธีสมรสยิ่งใหญ่สวยงามสมฐานะของทั้งสองคน เอาไว้ตอนกลับพิภพเซียนเนาะ
เื่เด็กๆ ก็เหมือนกันค่ะ จะได้อ่านเื่ราวของพวกเขาแบบเต็มๆ ก็ตอนกลับสู่พิภพเซียนแล้ว
3K
