"ทุกคนพร้อมนะ"
"พวกเราพร้อมแล้ว"
"งั้นลุยกันเลย พวกเราต้องชนะมันให้ได้!"
เวลา ณ ตอนนี้ 00:00
"ในที่สุดก็กลายเป็ท็อปของเซิฟแล้ว ใครจะกล้ามายุ่งกับกลิด์คงต้องเติมมาสู้แล้วล่ะ"
"ฉันเห็นด้วยเลยเรย์ แต่ว่าเราเล่นเกมนี้มา3ปีแล้วนะกลิด์เรามีแค่6คนเองนะฉันไม่อยากจะเชื่อจริงๆว่าเราจะเก่งสุดในเซิฟ ต้องขอบใจนายมากเลยนะ"
"ลีน่า นายเองก็เก่งขึ้นมากเลยนะ ถึงตอนแรกๆจะทำอะไรไม่ค่อยเป็ก็เถอะ"
"เรย์จะให้ฉันบอกกี่ครั้งว่าฉันเป็ผู้หญิงจริงๆนะ...นายทำไมไม่เชื่อที่พวกเราพูดบ้างล่ะ"
"ใช่ๆเรย์ไม่เชื่อที่พวกเราบอกเลย แบบนี้พวกเราก็เสียใจเป็นะ"
ตัวละครในเกมที่ยืนอยู่ตรงหน้าผมต่างพูดพร้อมกันแถมทำท่าทางจะร้องไห้กันด้วย
"ฉันจะบอกอะไรให้พวกนายฟังนะ ฉันเคยเชื่อใจมาแล้วครั้งหนึ่ง แล้วพวกนายรู้ไหมว่าตอนนั้นที่ฉันนัดพบกันพวกเขาเป็ผู้ชายหมดเลยแถมมีพวกตาแก่ๆด้วย แถมเล่นตัวละครผู้หญิงด้วย ฉันก็เชื่อนึกว่าเป็ผู้หญิงจริงๆ ที่แท้กับะเิดีๆนี่เอง"
"งั้นเรามานัดเจอกันไหมล่ะ"
"ฉันเห็นด้วย"
"ฉันด้วยๆ"
"เป็ความคิดที่ดี"
"นั้นสิทีนี้จะได้เชื่อพวกเราสักที"
พวกนั้นต่างพูดมาแบบนั้น
(ฉันจะนัดเจอดีไหมเนี่ยคร่าวก่อนฉันโดนตาลุงแก่ๆมากอดฉันบอกว่าพวกเราสนิทกันไม่ใช่เหรอแถมบอกว่าเราจะไปเล่นอะไรต่อดี ฉันเลยรีบพูดปฏิเสธไปว่า ฉันต้องเลิกเล่นเกมแล้วก็ขอโทษพวกนั้นแล้วก็รีบวิ่งกลับบ้านมาอาบน้ำเลยนะเว้ยย แล้วใครจะกล้าออกไปอีกถ้าเกิดเป็ตาลุงแกๆแบบนั้นอีกฉันคงฝันร้ายไปตลอดแน่ๆ)
"......."
"อย่าเงียบสิ นายจะได้เชื่อไงว่าฉันเป็ผู้หญิงจริงๆ"
"ใช่ พวกเราเป็ผู้หญิงๆจริงๆนะ"
"ที่ฉันยอมบอกก็เพราะว่าฉันชอบนายนะ"
"นั้นสิถ้าทุกคนที่นี้ไม่ได้นายสอนและเล่นวันนั้นพวกเราคงเลิกเล่นเกมนี้ไปนานแล้ว"
"แล้วถ้าพวกเราเป็ผู้หญิงจริงๆนายจะทำอะไรล่ะ"
"ก็ได้ๆ แค่ครั้งนี้นะ แต่ถ้าเป็ผู้หญิงจริงๆเหรอ....ถ้าเป็แบบนั้นจริงๆฉันจะทำตามคำขอของพวกนายทุกคนเลย"
"จริงนะ!!!"
พวกนั้นพิมพ์พร้อมกัน
"จริงๆ"
"งั้นนัดเจอกันที่ร้านเค้กเป็ยังไงบ้างล่ะ"
"ฉันเห็นด้วยหนึ่งเสียง"
"ฉันด้วยๆ"
"ฉันก็ด้วย"
"ฉันชอบเค้กเป็ที่สุดเลยเป็ความคิดที่ดี"
"ดีมากเลยค่ะ อยากกินเค้กกับเรย์ด้วย"
"ผมคงปฏิเสธไม่ได้แล้วสินะ ฮา ฮา"
"งั้นพรุ้งนี้เจอกันที่ร้านเค้กเวลา10:00นะ"
"เข้าใจแล้ว"
"เรย์เตรียมตัวไว้เลยฉันก็อยากเห็นหน้านายเหมือนกัน อย่าลืมที่พูดกับพวกเราซะล่ะ"
"ใช่แล้วๆ"
"ไม่ต้องพิมพ์พน้อมกันก็ได้ฉันเข้าใจแล้ว เห็นแบบนี้ฉันเป็คนรักษาสัญญาตลอดเลยนะ"
"เยี่ยมไปเลย..."
"นั้นสิ..."
"....ดี"
"ตื่นเต้นๆ"
"ดีมากเ้าค่ะ"
"ทำไมแต่ล่ะพิมพ์มาแบบนั้นกันล่ะฉันรู้กลัวขึ้นมาแล้วสิ"
"งั้นวันนี้ฉันขอพักก่อนนะจะได้เตรียมตัวในวันพรุ้งนี้"
"ฉันก็ด้วย"
"...ต้องเลือกชุดสินะ"
"ใส่แบบไหนดีล่ะหรือต้องไปซื้อใหม่"
"น่าอายจังเลยเ้าค่ะ"
"....ก็ได้ๆจะเล่นกันแบบนี้สินะ งั้นพรุ้งนี้ไว้เจอกันนะ ฉันชอตัวไปเล่นอีกเกมก่อน"
"เอ๊!!! ยังจะมีเกมที่เล่นอยู่อีกเหรอ?"
"ใช่ๆ"
"พวกนายเนี่ยนะ ฉันจะไปเล่นเกมจีบสาวเพราะอย่างน้อยฉันก็ได้ดูความน่ารักของสาวๆในเกมจีบสาวได้แบบฟินส์ๆ ถึงที่โรงเรียนจะมีพวกสาวสวยก็เถอะแต่คงไม่มีวันมาชอบฉันได้หรอก ก็เพราะฉันเป็พวกชอบเล่นเกมยังไงล่ะ"
"เห๋....ฉันว่าผู้หญิงบ้างคนก็อาจจะชอบเล่นเกมก็ได้นะแบบฉันนี้ไง"
"ใช่ๆ"
"พวกเราก็ผู้หญิงนะ"
"ใช่ๆ"
"ใช่เลยเ้าค่ะ"
"....งั้นบายนะ พรุ้งนี้เจอกันเดี๋ยวก็รู้เองล่ะ ฉันขอตัวไปเล่นไวฟุก่อนนะบาย..."
"อ่ะไปซะแล้ว...ยังไม่ทันได้บอก..."
"เป็แบบนี้ทุกทีเลยพอจะไปก็ไปอย่างรวดเร็ว"
"พวกเราก็เตรียมตัวให้พร้อมกันดีกว่า"
"นั้นสิ เรย์เขาก็เป็แบบนั้นอยู่แล้วนี่นะ แต่เขาเล่นเกมแนวจีบสาวตัวละครสาวๆคนไหนที่เขาชอบนะ"
"ฉันก็อยากรู้เ้าค่ะ พรุ้งนี้ต้องเตรียมตัวฉันขอไปก่อนนะเ้าค่ะ"
"จ้าา...งั้นฉันก็ขอตัวไปเตรียมบ้างแล้ว"
"งั้นไว้เจอกันพรุ้งนี้นะบาย"
พวกเธอต่างแยกย้ายกันไปเตรียมตัวเพื่อวันพรุ้งนี้พร้อมกัยแผนอันสุดจะ....ที่ทำให้เรย์อิจิใสุดๆ
'พวกนั้นออกกันไปแล้วสินะ ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยแต่ข้างในใจลึกๆแล้วฉันก็หวังว่าพวกนั้นคงไม่โกหกฉันแบบที่พวกนั้นทำหรอกใช่ไหม แค่บอกความจริงว่าเป็ผู้ชายมันก็จบแล้วนี่ดันเล่นมาหลอกฉันได้ไอ้ตาลุงบ้านั้นก็แถมมาตีสนิทให้ฉันออกค่าอาหารอีก ถ้าเป็สาวๆฉันจะไม่ว่าเลยสักคำ'
"เล่นเกมต่อดีกว่า ....น้องลีฟาน่ารักสุดๆไปเลยฉากนี้ต้องแคปเก็บไว้แล้วล่ะ"
ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตู้ดังขึ้นมาทำให้เรย์อิจิหันมามอง
"....."
"นี่พี่ฉันขอเข้าไปเล่นด้วยได้เปล่า..."
"...เธอเล่นเป็เหรอ?"
(ฉันไปฝึกมาเพื่อมาเล่นกับพี่เลยนะ)
"พอเล่นได้ แล้วนั้นพี่เล่นเกมอะไรอยู่เหรอ?"
"พี่เล่นเกมจีบสาวน่ะ...."
"......"
(พี่เล่นเกมแบบนี้อย่าบอกนะว่าพี่มีแฟนแล้วน่ะ)
"อ่อ พี่เล่นเพราะว่ามันน่ารักนะ แถมสาวๆในเกมไม่หักหลังพี่ด้วย เรนะจะว่าพี่บ้าก็ได้นะ"
"ไม่ใช่นะค่ะ แค่คิดว่าพี่ก็เล่นเกมแบบนี้ด้วยเหรอแค่นั้นเองค่ะ"
"งั้นรอพี่แปปหนึ่งนะเดี๋ยวจะไปเปิดเกมให้"
ฉันได้เซฟเกมจีบสาวเสร็จก็เดินไปเปิดเครื่องเกมอีกเครื่องหนึ่ง
"มาสิ วันนี้พี่หวังว่าเรนะจะเล่นได้ดีกว่าเดิมนะ"
"งั้นหนูขอนั้งข้างๆนะ..."
"...อืมได้สิ"
(สำเร็จแผนนั่งใกล้ๆพี่เรย์)
หลังจากนั้นพวกเราก็เล่นเกมกันไปเกือบเย็น เรนะก็ยังคงดีร่าเริงอยู่แต่ฉันไม่ไหวแล้ว เล่นมาั้แ่เมื่อคืนตอนนี้ต้องรีบเข้านอนล่ะ พรุ้งนี้มีนัดอีก
"เรนะเล่นเก่งขึ้นมากเลยนะ สุดยอดไปเลยล่ะ แต่ว่าเอาไว้ค่อยเล่นต่อพรุ้งนี้ได้ไหมพี่ง่วงแล้วน่ะ"
"เอ๋!! ทุกทีพี่จะนอนดึกกว่านี้นี่ค่ะ แล้วทำไมวันนี้ถึงจะนอนเร็วล่ะค่ะ"
"คือว่าเมื่อกี้พี่เล่นเกมนั้นกับเพื่อนพี่แล้วเ้าพวกนั้นอยากจะให้พี่เชื่อว่าพวกเธอเป็ผู้หญิงน่ะเลยนัดเจอกัน..."
"อะไนนะคะ....แบบนี้มัน...แล้วนัดเจอกันที่ไหนคะ..."
(ไม่นะฉันจะไม่ยอมยกพี่ชายให้ใครเด็ดขาดเพราะว่าฉันก็...)
"ร้านเค้กแถวๆบ้านเรานี่ล่ะ"
"หนูไปด้วยได้ไหมอ่ะ"
"พี่ขอโทษนะเรนะ แต่พี่กลัวว่าถ้าพวกนั้นเป็ผู้ชายจริงๆขึ้นมามันจะมาทำอะไรน้องสาวที่น่ารักของพี่น่ะสิ..."
"นะ...น่ารักอะไรกันค่ะพี่..."
(พี่ชมเราด้วยล่ะ แต่อย่าพึ่งดีใจไปพี่เราอาจจะไม่อยากให้เราไปเป็ก้างขวางคอก็ได้)
"เข้าใจแล้วค่ะ"
"งั้นพี่ไปอาบน้ำก่อนนะ เรนะจะเล่นเกมอะไรไปก่อนเลยก็ได้...อ่ะ...ยังไม่ได้กินข้าวเลยนี่หว่า"
"อ่ะ พี่ๆเดี๋ยวหนูทำให้กินเองค่ะ พี่ไปอาบน้ำก่อนเลยพอพี่อาบเสร็จหนูก็น่าจะทำเสร็จแล้วล่ะ"
"ขอบใจนะเรนะ ถ้าใครได้เป็แฟนขอเรนะก็คงจะดีไปเลยนะ...แต่ว่าพี่คงจะไม่ยอมเด็ดขาดเพราะน้องพี่ควรจะอยู่กับผู้ชายดีๆเท่านั้น"
"หนูบอกพี่แล้วยังไงว่าหนูไม่ชอบผู้ชายคนไหนเลยถึงมาสารภาพรักหนูก็ปฏิเสธทุกครั้ง"
"เอ๋!! มันคนไหนกันที่กล้ามาจีบน้องสาวฉัน"
"พี่รีบไปอาบน้ำได้แล้ว"
"เข้าใจแล้วๆ"
(วันนี้ฉันมีความสุขที่สุดเลยแถมได้นั่งใกล้กับพี่ชายอีกแถมยังทำกับข้าวให้พี่กินอีกแบบนี้มันเหมือนกับว่าพวกเราเป็....ไม่ๆมันคือหน้าที่ของเราที่ต้องอยู่ข้างกายพี่ชายของเรา)
อีกด้านหนึ่งที่ห้องอาบน้ำ
(วันนี้เกิดอะไรขึ้นเยอะแยะเลยแหะ แถมยังมีเื่ที่นัดไปเจอกันอีกแล้วไหนจะเรนะที่ทำตัวใกล้กับเราทุกวันๆ แต่ก็ดีแล้วล่ะฉันจะไม่ใช่ใครมันมาเอาน้องสาวสุดน่ารักของฉันไปหรอกนะ)
(รีบอาบน้ำให้เสร็จแล้วไปกินอาหารของเรนะดีกว่า)
หลังจากที่ฉันอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็เดินไปที่ห้องอาหาร
"นี่ค่ะพี่ ของโปรดพี่"
"ว้าว...เรนะสุดยอดถ้าเป็ภรรยานี่คงจะดีสุดๆไปเลย"
"พี่นี่ล่ะก็ มากินข้าวกันก่อนที่มันจะเย็นดีกว่าค่ะ"
"ทานแล้วนะครับ/ค่ะ"
"อร่อยๆสุดๆไปเลยเรนะ ทำของโปรดพี่ได้อร่อยสุดๆ"
(ตอนนี้ฉันดีใจสุดๆไปเลยวันนี้ฉันมีความสุขสุดๆไปเลยคิดถูกแล้วที่ตามมาอยู่กับพี่ที่นี้)
"ขอบคุณค่ะพี่"
หลังจากนั้นพวกเราก็นั่งกินข้าวกันจนเสร็จ พอฉันกำลังจะเดินไปที่ห้องนอนตัวเองก็ได้มี....
"เรนะทำอะไรน่ะ..."
"เอ่อ...คือว่า...หนูขอไปนอนด้วยได้ไหมคะ?"
"...."
(คงไม่เป็ไรหรอกมั้ง)
"ได้สิ"
"ขอบคุณค่ะ"
จากนั้นพวกเราก็เข้าห้องไปนอนด้วยกัน
3K
