การสัมมนาการตลาดวันแรกเสร็จสิ้นลงอย่างราบรื่นใน่เย็นย่ำ ยามเดินสวนกันหน้าห้องประชุม ปกป้องทำเพียงพยักหน้ารับอย่างเป็ทางการไร้แววตาอ่อนโยนต่อหน้าทีมงาน "ขอบคุณมากครับคุณมินตรา เย็นนี้พักผ่อนตามอัธยาศัยได้เลยนะครับ"
"ค่ะคุณปกป้อง" มินตราตอบนอบน้อมก่อนเดินเลี่ยงออกมา
ไม่นาน โทรศัพท์มือถือก็สั่นเตือนข้อความลับจากเขา: *‘ทุ่มครึ่ง ไปเจอกันที่ร้านอาหารริมหาดทางใต้ของรีสอร์ตนะครับ พี่จองโต๊ะมุมในสุดไว้แล้ว... พี่จะรอ’*
มินตรารีบกลับห้องพักไปอาบน้ำเปลี่ยนเป็เดรสสายเดี่ยวสีขาวพริ้วไหว สวมคาร์ดิแกนทับ และทาโลชั่นกลิ่นพีชที่เขาชอบ ก่อนเดินฝ่าลมทะเลเย็นย่ำไปร้านอาหารริมหาดตามนัด
ที่โต๊ะมุมในสุดซึ่งมีฉากไม้ไผ่บดบังสายตา ปกป้องในชุดเชิ้ตสีขาวพับแขนนั่งรออยู่แล้ว ชายหนุ่มดูสุขุมผ่อนคลายจนเธอเผลอมอง ชายหนุ่มสบตาพร้อมยิ้มอบอุ่น แววตาคมเป็ประกายเมื่อเห็นเดรสสีขาวของเธอ
"มาแล้วเหรอครับมินต์ นั่งลงก่อนสิ ลมทะเลแรงไหมครับ?" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถาม พลางลุกช่วยดึงเก้าอี้ให้นั่ง
"ไม่แรงเท่าไหร่ค่ะพี่ป้อง อากาศกำลังสบายเลยค่ะ" มินตรานั่งลง ส่งยิ้มหวานตอบกลับ แก้มใสขึ้นสีระเรื่อเมื่อหลังมือของเขาจงใจเกลี่ยผ่านแก้มเนียนของเธอเบา ๆ
ตลอดมื้ออาหาร บรรยากาศอบอวลไปด้วยความสุขสงบอย่างที่มินตราเคยฝัน การได้คุยเล่นและหัวเราะร่วมกันโดยปราศจากสายตาจับผิดทำให้เธอรู้สึกเหมือนคู่รักทั่วไป ปกป้องคอยดูแลและตักอาหารให้ แววตาอบอุ่นและเสน่หาที่เขาทอดมองทำเอาหัวใจดวงน้อยอิ่มเอม
"มีความสุขไหมครับเด็กดี?" ปกป้องถามเสียงนุ่ม พลางลูบไล้หลังมือเรียวของเธอเบา ๆ
"มีความสุขมากค่ะพี่ป้อง... มินต์อยากให้่เวลานี้หยุดเดินจังเลยค่ะ" มินตราสารภาพเสียงแ่ สบตาคมด้วยความโหยหาลึกซึ้ง
"พี่ก็เหมือนกันครับ... แต่ไม่ต้องห่วงนะ คืนนี้เรายังมีเวลาอยู่ด้วยกันอีกนาน" ชายหนุ่มส่งสายตาเปี่ยมด้วยความปรารถนาเปิดเผยจนมินตราต้องหลบสายตาด้วยความเขิน แก้มแดงก่ำภายใต้แสงเทียน
---
หลังจากเสร็จสิ้นมื้อค่ำ ทั้งคู่พากันเดินกลับมายังห้องพักบังกะโลส่วนตัวของมินตรา ปกป้องเดินเคียงข้างจับมือเธอไว้หลวม ๆ ซึมซับไออุ่นของกันและกันฝ่ากระแสลมทะเลยามดึก
เมื่อก้าวเข้าห้องพักและประตูปิดลงพร้อมเสียงล็อก ความเงียบสงัดก็โอบล้อมคนทั้งสองไว้ทันที เครื่องปรับอากาศส่งลมเย็นฉ่ำ แสงไฟเหลืองนวลจากโคมไฟหัวเตียงส่องสลัวผ่านผ้าม่านโปร่งบางที่ปลิวไหวตามแรงลมทะเลที่ลอดผ่านหน้าต่างกระจกที่แง้มไว้เล็กน้อย
มินตราหันกลับมาขยับตัวตั้งใจจะถอดเสื้อคลุมคาร์ดิแกนของตัวเองออก ทว่าวงแขนแกร่งของปกป้องก็โอบรัดเอวคอดกิ่วของเธอจากทางด้านหลัง ดึงรั้งร่างบางให้แนบชิดกับแผ่นอกกว้างอุ่นจัด ชายหนุ่มซุกใบหน้าคมลงกับซอกคอระหง สูดดมกลิ่นแป้งเด็กผสมกลิ่นพีชหอมละมุนเข้าปอดลึกซึ้ง
"อืม... หอมเหลือเกินครับมินต์ พี่รอเวลานี้มาตลอดทั้งวันเลยรู้ไหม" เสียงทุ้มพร่ากระซิบชิดใบหูสั่นสะท้าน ปลุกเร้าความเสียวซ่านแล่นริ้วไปทั่วกาย
"พี่ป้องคะ... ปล่อยมินต์ถอดเสื้อก่อนค่ะ..." มินตรางึมงำเสียงแ่ ใบหน้าหวานเบี่ยงหลบจมูกโด่งที่คลอเคลียไม่ห่าง ทว่ากลับเผลอเอียงคอเปิดรับััจากเขาโดยสัญชาตญาณ
"เดี๋ยวพี่ช่วยถอดให้เองครับ..." ปกป้องกระซิบตอบอย่างอ่อนโยน ชายหนุ่มเลื่อนเสื้อคาร์ดิแกนออกจากไหล่เนียนปล่อยให้มันร่วงหล่นลงพื้น เผยให้เห็นผิวไหล่ขาวเนียนละเอียดตัดกับสายเดี่ยวสีขาวของเดรสผ้าฝ้าย
ฝ่ามืออุ่นจัดลูบไล้ขึ้นมาตาม่ไหล่มน ลากไล้ผ่านกระดูกไหปลาร้าสวยงาม ก่อนเลื่อนต่ำลงโอบเฟ้นแผ่นหลังเนียนผ่านเนื้อผ้าบางเบา ััอุ่นชื้นของผิวกายปลุกเร้าความร้อนผ่าวในกายสาวให้ปะทุขึ้น มินตราสั่นสะท้านน้อย ๆ พลิกตัวกลับมาสบสายตาคมคู่สวยที่ทอดมองมาด้วยไฟเสน่หาที่กำลังโชติ่จนยากจะต้านทาน
ปกป้องประคองใบหน้าหวานขึ้นอย่างทะนุถนอม ปลายนิ้วเกลี่ยแก้มเนียนและริมฝีปากอิ่มสีระเรื่อเบา ๆ ก่อนโน้มใบหน้าลงมาทาบทับริมฝีปากอิ่มทันที รสจูบเริ่มต้นด้วยความหวานล้ำนุ่มนวล ราวกับจะชดเชยระยะห่างที่ต้องแสร้งทำตลอดทั้งวัน ลิ้นร้อนค่อย ๆ แทรกซึมผ่านกลีบปากนุ่ม ชิมความหวานชื้นภายในอย่างอ้อยอิ่ง ทว่าทวีความเร่าร้อนขึ้นตามแรงอารมณ์
มินตราครางแ่ในลำคอ สองมือเรียวยกขึ้นโอบรอบลำคอแกร่ง เกาะเกี่ยวเหนี่ยวรั้งบ่ากว้างไว้แน่น ยามที่ลิ้นร้อนของเขาหยอกเย้าพัวพันเกี่ยวกระหวัดลิ้นเล็กอย่างเอาแต่ใจ สติสัมปชัญญะของเธอเริ่มเลือนราง เหลือเพียงััหวานล้ำและเสียงหัวใจสองดวงที่เต้นกระชั้นรัวประสานเสียงคลื่นนอกหน้าต่าง
ชายหนุ่มจูบซับเน้นย้ำจนริมฝีปากอิ่มขึ้นสีระเรื่อ ก่อนค่อย ๆ ถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง ปลายจมูกโด่งยังคงไซ้ดมตามแก้มใสและหน้าผากมนอย่างแสนรัก ชายหนุ่มอุ้มประคองร่างบางลอยขึ้นจากพื้น มินตราตวัดเรียวขากอดรัดเอวของเขาไว้แน่น ปกป้องพาร่างเล็กก้าวไปยังเตียงนอนกว้างหนานุ่มก่อนจะเอนกายทาบทับลงไปพร้อมกัน
ผืนเตียงยวบลงตามน้ำหนัก ปกป้องยันกายขึ้นด้วยศอกข้างหนึ่ง ดวงตาคมเข้มจ้องมองใบหน้าหวานที่สติเตลิดเปิดเปิงระคนลอยคว้าง แก้มแดงก่ำ ลมหายใจหอบกระตุกรัว ผิวเนื้อตรง่อกอวบอิ่มกระเพื่อมไหว ชายหนุ่มใช้นิ้วเรียวปลดสายเดรสสีขาวข้างหนึ่งให้ร่วงหล่น เผยให้เห็นทรวงอกอวบอิ่มที่ซ่อนตัวอยู่ใต้เสื้อชั้นในลูกไม้สีหวาน
"พี่ป้อง... อย่ามองแบบนั้นสิคะ..." มินตราเบือนหน้าหนีด้วยความเขิน มือเล็กพยายามยกขึ้นปกปิดทว่ากลับถูกฝ่ามือหนาของเขากดตรึงข้อมือทั้งสองข้างลงกับหมอนทันที
"ทำไมจะมองไม่ได้ครับ... สวยออกขนาดนี้ มินต์เป็ของพี่คนเดียวนะครับเด็กดี" เสียงทุ้มต่ำพร่ารดซอกคอหอม ก่อนก้มลงฝังใบหน้าขบเม้มซอกคอระหงและลาดไหล่บางเบา ๆ สร้างรอยรักสีแดงระเรื่อประดับผิวเนื้อละเอียด
"อ๊ะ... พี่ป้อง... อื้อ..." มินตราครางสั่นระริกยามที่ริมฝีปากอุ่นร้อนเคลื่อนต่ำลงมายังหน้าอกอิ่ม ชายหนุ่มใช้ลิ้นร้อนชื้นแตะต้องยอดอกสีหวานผ่านเนื้อผ้าลูกไม้ ปลุกเร้าให้มันแข็งชันสู้ัั ก่อนใช้ปลายนิ้วเรียวยาวปลดตะขอเสื้อชั้นในออกอย่างชำนาญ ปลดปล่อยความงดงามอวบอิ่มคู่สวยให้ปรากฏต่อสายตาท่ามกลางแสงไฟสลัว
ปกป้องก้มลงยอดปทุมถันสีระเรื่อด้วยริมฝีปากร้อน บดเบียดดูดดึงอย่างกระหายสลับใช้ลิ้นโลมเลียหยอกเย้า ฝ่ามือหนาบีบเฟ้นเค้นคลึงทรวงอกอวบอิ่มอีกข้างอย่างหนักหน่วงทว่าแฝงความนุ่มนวล นำพาความเสียวซ่านรุนแรงแล่นริ้วเข้าสู่กึ่งกลางกายสาวจนเธอผวาแอ่นอกอิ่มขึ้นรับัั
"อืม... พี่ป้อง... มินต์เสียว... อื้อ..." มินตราแอ่นกายขึ้นจากที่นอน นิ้วมือจิกเกร็งทึ้งกลุ่มผมสั้นเกรียนของเขาเพื่อระบายความสั่นสะท้าน ความร้อนผ่าวแล่นพล่านไปทั่วท้องน้อยจนร่างกายสั่นระริก
ปกป้องเลื่อนมือต่ำลงมาปลดเปลื้องเดรสสีขาวรวมถึงกางเกงชั้นในตัวจิ๋วออกจนไม่เหลือสิ่งใดปิดบัง ผิวกายของเธอเนียนละเอียดผุดผ่องสะท้อนแสงไฟ ชายหนุ่มจัดการถอดเสื้อและกางเกงของตนออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นร่างกายกำยำล่ำสัน อกแกร่งชื้นเหงื่อจาง ๆ และสะโพกหนาที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อแข็งแรงตามแบบฉบับผู้ใหญ่
ชายหนุ่มแทรกตัวเข้ามาอยู่ระหว่างเรียวขานุ่มแยกออกกว้าง ฝ่ามืออุ่นจัดลูบไล้ขาอ่อนด้านในเนียนละเอียดช้า ๆ ััอุ่นชื้นปลุกเร้าอารมณ์รักจนร่างกายสาวหลั่งหยาดน้ำหวานชะโลมเคลือบช่องทางรักจนฉ่ำเยิ้ม ปลายนิ้วหนาเกลี่ยััจุดกระสันส่วนลึกแ่เบาจนมินตราร้องครางยาวหลับตาพริ้ม สะโพกมนบิดไหวตอบรับััอย่างลืมตัว
"พี่ป้อง... มินต์ไม่ไหวแล้ว... เข้ามาเถอะนะคะ..." มินตราอ้อนวอนเสียงสั่นเครือ ดวงตาฉ่ำปรือมองใบหน้าคมคายที่บิดเบี้ยวด้วยความ้าอันเปี่ยมล้น
"ครับเด็กดี... พี่จะเข้าไปแล้วนะ" ปกป้องครางทุ้มต่ำในลำคอ ชายหนุ่มประคองแกนกายร้อนระอุที่ขยายตัวจนตึงแน่นจ่อที่ช่องทางรักสีระเรื่อที่ชุ่มฉ่ำ ก่อนค่อย ๆ กดแทรกตัวตนหยั่งลึกเข้าสู่ใจกลางความอ่อนนุ่มของเธออย่างช้า ๆ ทว่าเน้นหนัก
"อ๊า...! พี่ป้อง... มันแน่น..." มินตราผวาเฮือกโอบกอดรอบเอวของเขาไว้แน่น ปลายนิ้วจิกเกร็งสะกดความเสียวซ่านรัญจวนใจที่ขยายตัวในช่องทางแคบที่ตึงแน่นตอดรัดความใหญ่โตหนาแน่นหนึบ
"อืม... แน่นมากครับมินต์... อดทนหน่อยนะคนดี..." ปกป้องครางเสียงพร่าต่ำ สบตากับเธอแแ่ ชายหนุ่มแช่ค้างตัวตนไว้ชั่วอึดใจเพื่อให้เธอคุ้นชิน ก่อนเริ่มขยับสะโพกขับเคลื่อนจังหวะรักเชื่องช้าในตอนแรก แล้วเร่งความเร็วตามแรงเสน่หาที่โหมกระพือ
เสียงคลื่นภายนอกซัดสาดผสานไปกับเสียงหอบกระชั้นและเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องห้องพักอันอบอุ่น ปกป้องขยับสะโพกเน้นย้ำตรงจุดกระสันด้านในหนักแน่น บดเบียดเข้าหาความอ่อนนุ่มที่ตอดรัดจนร่างเล็กสั่นระทวย ความหวามไหวถาโถมบดบังทุกสิ่ง ผิวกายสาวชื้นเหงื่อซาบซ่านเสียดสีกับอกแกร่งของชายหนุ่ม
"พี่ป้อง... อ๊ะ... อ๊ะ... ลึกไป... แรงไปแล้วค่ะ... อื้อ..." มินตราสั่นสะท้านไปทั้งตัว เรียวขาเรียวสวยยกพาดบ่ากว้างของเขาช่วยรับแรงอัดกระแทกที่โถมเข้ามาลึกที่สุด
"พี่รักมินต์นะครัับ... รักมินต์ที่สุดเลย..." ชายหนุ่มเอ่ยคำหวานเสียงพร่าต่ำพ่นลมหายใจร้อนรดข้างหู ชายหนุ่มขยับสะโพกซอยถี่เร่งจังหวะดุดันเน้นย้ำความ้าขีดสุด นำพาร่างบางให้โยกคลอนไปตามเกมเสน่หาอันหวานล้ำและเร่าร้อน
ความเสียวซ่านรุนแรงแล่นริ้วจนความรู้สึกทั้งหมดมารวมตัวกันที่จุดกึ่งกลางกาย มินตราสะอื้นครางยาวออกมาอย่างกลั้นไว้ไม่อยู่ ร่างกายส่วนล่างเกร็งกระตุกถี่รัวตอดรัดแกนกายร้อนระอุแน่นหนึบ จิตใจล่องลอยไปในอากาศยามพบความสุขสมพรั่งพรู ในวินาทีเดียวกันนั้น ปกป้องโถมกายกระแทกฝังลึกสุดตัวตนเป็ครั้งสุดท้าย ปลดปล่อยสายธารความอุ่นร้อนพุ่งทะลักเข้าสู่ใจกลางความอ่อนนุ่มของเธอจนเอ่อล้น ชายหนุ่มสั่นสะท้านสะกดเสียงครางทุ้มต่ำยาวนานฟุบหน้านิ่งลงกับซอกไหล่บาง หอบหายใจสะท้านกระชั้นอย่างหมดแรงท่ามกลางความเงียบหลังผ่านศึกรักอันดุเดือด
---
แสงจันทร์นวลตาภายนอกสาดส่องผ่านรอยแยกของผ้าม่านโปร่งบางเข้ามาทาบทับสองร่างที่ยังคงนอนกอดก่ายกันแนบชิดบนเตียงกว้าง ปกป้องถอนกายออกอย่างเชื่องช้าอ้อยอิ่ง ก่อนดึงร่างบางที่เหนื่อยอ่อนและสั่นเทิ้มน้อย ๆ เข้ามากอดแนบอก ลูบกลุ่มผมนุ่มของเธอเบา ๆ ด้วยความรักใคร่ทะนุถนอม
"เก่งมากครับเด็กดี เจ็บไหมครับ?" ชายหนุ่มถามน้ำเสียงอ่อนโยน กดจูบซับเหงื่อที่ไรผมและหน้าผากมนแ่เบา
"ไม่เจ็บค่ะ... มินต์มีความสุขจังเลยค่ะพี่ป้อง" มินตรางึมงำตอบใบหน้าซุกแผ่นอกกว้างที่ยังคงเต้นด้วยจังหวะหัวใจที่ค่อย ๆ ปรับสู่ความสงบ วงแขนเล็กกอดกระชับรอบเอวของเขาไว้ราวกับกลัวว่าความสุขในค่ำคืนนี้จะมลายหายไปยามแสงตะวันของวันใหม่มาเยือน
"พี่ก็มีความสุขครับ นอนเถอะนะเด็กดี... คืนนี้พี่จะกอดเราไว้แบบนี้จนถึงเช้าเลย" ปกป้องกระซิบคำหวาน ดึงผืนผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาโอบล้อมร่างของคนทั้งสองไว้ ปล่อยให้อารมณ์รักและความอบอุ่นถักทอเื่ราวต่อท่ามกลางเสียงคลื่นสาดซัดและสายลมทะเลที่พัดผ่านราตรีกาลอันแสนยาวนานและงดงามในโลกแห่งความลับของคนสองคน...
1K
