“แต่งงาน!”
เสียงอุทานของคนที่นั่งล้อมโต๊ะอยู่ทำเอาบ่าวและสาวใช้ที่ยืนอยู่ข้างนอกสะดุ้งการประชุมอันเคร่งเครียดของเ้านายทั้งหลายเริ่มต้นด้วยคำพูดที่ชวนให้สะพรึงยิ่งนัก
“พี่ฮุยนี่น่ะที่พวกเขาอยากจะได้ไปเป็เ้าบ่าว?” น้องสาวคนเล็กของเถียนฮุยทำหน้าตื่นตะลึง
“นั่นน่ะสิ! ไม่ผิดแน่นะเ้าคะนายหญิงใหญ่?” อนุภรรยาคนที่สองกลืนน้ำลายอึกหนึ่งก่อนจะเงยหน้าถามฮูหยินเอก
“ไม่ผิดหรอกพวกเขายืนยันว่าต้องเป็เสี่ยวฮุยเท่านั้น” ฮูหยินใหญ่ผงกศีรษะใบหน้าที่หมองคล้ำเพราะปัญหาหนักอึ้งหันไปจ้องบุตรชายคนโต
“เสี่ยวฮุยครั้งนี้พวกเราคงต้องรบกวนเ้าแล้วนะ”
“ท่านแม่เราไม่มีหนทางอื่นแล้วหรือขอรับ?”
ต้วนฮูหยินส่ายหน้า“วิกฤตของตระกูลเราในครั้งนี้ยากนักจะแก้ไขได้ง่าย ไม่เพียงแต่ปัญหาคดีความในราชสำนักแต่ยังมีปัญหาเื่เงินที่หนักหนาอีกแม้เ้าจะซ่อนเงินไว้บ้าง สู้ดีเราเก็บเงินส่วนนั้นไว้สำหรับใช้ประคับประคองชีวิตทุกคนไม่ดีกว่าหรือ?”
ต้วนอวี้เหวินกวาดตามองคนในครอบครัวที่เหลือหลังจากมีการยื่นฏีกาของขุนนางกลุ่มหนึ่งกล่าวหาว่ามีการทุจริตเสบียงของคนงานก่อสร้างเขื่อนในเขตตอนเหนือของแคว้นใต้เท้าเถียนก็ตกเป็หนึ่งในผู้ต้องสงสัย ยังดีที่ฮ่องเต้ทรงมีพระทัยเมตตาจึงยังไม่ตัดสินโทษเพียงแต่งดจ่ายเบี้ยหวัด ยึดทรัพย์และจวนเอาไว้ก่อนจนกว่าจะหาหลักฐานมาแก้ต่างได้ตระกูลเถียนได้ความช่วยเหลือจากตระกูลจานให้ยืมเรือนเก่าในการอยู่อาศัยแต่ไม่อาจจะขนบ่าวและสาวใช้ไปด้วยทั้งหมดพวกเขาจึงเหลือคนรับใช้ไม่กี่คนพอได้ช่วยหาบน้ำ ผ่าฟืนและทำอาหารในระหว่างนี้เงินทองก็ฝืดเคือง ดีที่เถียนฮุยบุตรชายคนโตมีหุ้นส่วนลับๆในการทำเหลาสุราอยู่กับสหายอีกสองคนคือคุณชายจานและคุณชายเหมาสหายทั้งสองจึงแอบนำเงินมาให้ใช้จ่าย
“ดีที่ข้ามิได้เก็บทรัพย์สินไว้ในจวนมิฉะนั้นเงินทองจะใช้ประทังชีวิตก็คงจะต้องหาหยิบยืมผู้อื่น”
“ใน่ร้อยวันนี้ขอเพียงมีผู้ช่วยเหลือหาหลักฐานมาแสดงได้ว่า ท่านพี่มิได้เกี่ยวข้องกับการทุจริตพวกเราก็จะได้กลับไปใช้ชีวิตอย่างเดิม”
“ท่านแม่สหายของข้าก็พร้อมจะช่วยเหลือในการหาหลักฐาน เหตุใดข้าจึงต้องแต่งงานกับคุณหนูใหญ่สกุลซิวด้วยเล่า?”
“เสี่ยวฮุยเ้าคงจะยังไม่รู้ว่าทางการให้เงื่อนไขมาหากจะนำตัวท่านพ่อของเ้าออกจากคุกมาได้ต้องใช้เงินประกันถึงหนึ่งแสนตำลึงเพื่อเป็หลักประกันแม่เห็นว่านี่เป็โอกาสที่ท่านพ่อของเ้าจะได้ออกมาหลักฐานเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ด้วยตนเองและคนที่ยินดีจะช่วยเหลือทั้งด้านคดีความและให้ยืมเงินจำนวนนี้ก็คือคหบดีสกุลซิว”
“ไอหยา!”อนุภรรยาทั้งสองอุทานออกมาพร้อมกัน
“หากว่าคหบดีซิวกล้านำเงินถึงหนึ่งแสนตำลึงออกมาวางเป็หลักประกันให้นายท่านเช่นนี้เห็นทีค่าตัวของคุณชายฮุยก็คุ้มค่าแล้วนะเ้าคะ”
เถียนฮุยเองถึงกับผงะ“เหตุใดพวกเขาจึงเล็งว่าต้องเป็ข้าเล่าท่านแม่? เป็เสี่ยวหลางไม่ดีกว่าหรือ?”เขาหันไปมองน้องชายต่างมารดาที่ทำงานอยู่ในกรมโยธาธิการเช่นเดียวกับบิดา
“นั่นน่ะสิเ้าคะ?”อนุติงผู้เป็มารดาของเถียนหลางก็เห็นด้วย
คุณชายฮุยแม้จะเป็บุตรของฮูหยินเอกผู้ล่วงลับแต่เป็ที่รู้กันว่าเขาเป็บุรุษเสเพลชอบเที่ยวหอนางโลมบ่อนการพนันและเหลาสุราอนุติงอยากจะให้บุตรชายของตนได้แต่งงานกับคุณหนูใหญ่สกุลซิวแทนเถียนฮุยเสียจริงคหบดีซิวร่ำรวยมหาศาล หากเถียนหลางได้เป็เขยใหญ่คงจะนำเงินมาให้นางได้ไม่น้อย
ต้วนฮูหยินส่ายหน้า“คหบดีซิวยืนยันมาเองว่าต้องเป็เถียนฮุยเท่านั้น”
อนุฟู่รู้สึกหมั่นไส้อนุติงจึงรีบเอ่ยสนับสนุน“คุณชายใหญ่ ท่านเองก็มิได้มีพันธะกับสตรีคนใด?นี้ย่อมเป็โอกาสดีที่ท่านจะได้แต่งงานซ้ำยังเป็การแต่งที่มีประโยชน์อย่างยิ่งต่อสกุลเถียนเลยนะเ้าคะ”
เถียนฮุยผู้ยังมิเคยคิดฝันเื่แต่งงานนิ่งไปครู่หนึ่ง“จริงของอนุฟู่หากค่าตัวของข้ามีถึงหนึ่งแสนตำลึงก็น่าสนใจไม่น้อยเพราะหากคิดจะไปหยิบยืมผู้ใดก็คงเอ่ยปากได้ยากนัก”
คหบดีซิวเดินทางไปเยี่ยมใต้เท้าเถียนถึงในคุกหลวงที่ผ่านมาเขารู้ว่าบรรดาขุนนางล้วนมองฐานะพ่อค้าของเขาต่ำต้อยในสภาวะปกติไม่มีทางที่จะยินยอมให้บุตรชายมาแต่งงานกับพ่อค้าเด็ดขาดแต่ยามนี้เหตุการณ์พลิกผันการบีบสกุลเถียนนำว่าง่ายดายนักคหบดีซิวว่าจ้างสำนักข่าวนกกระจิบช่วยสืบข่าวของใต้เท้าเถียนแล้วพบว่าคนผู้นี้เดิมที่เป็คนซื่อสัตย์สุจริตทั้งยังมีแนวโน้มว่าเหตุการณ์ครั้งนี้เป็เพราะเถียนอี้ถูกใส่ร้ายจึงได้ติดร่างแหไปด้วยเ้าของกิจการค้าเครื่องเรือนขนาดใหญ่ของแคว้นิจึงคิดจะถือโอกาสยื่นมือเข้าช่วยเหลือ
“ใต้เท้าเถียนที่ข้ามาครั้งนี้บอกตามตรงว่าข้ามีจุดประสงค์ที่ข้ายื่นมือเขามามิใช่เพราะว่าข้ามีคุณธรรมสูงส่งแต่อย่างใด?บอกตามตรงว่าข้าเองก็อยากจะยกระดับฐานะสกุลซิวจึงได้หวังอยากจะเกี่ยวดองกับท่าน”
“เกี่ยวดองกับข้า?ในยามที่ข้าตกต่ำเช่นนี้น่ะหรือ? คหบดีซิวท่านคิดจะทำการค้าขาดทุนหรือไร?”
“สำหรับข้าแล้วครั้งนี้...ขาดทุนเพื่อกำไรในวันหน้า”
เถียนอี้ถึงกับชะงัก “กำไรวันหน้าอย่างนั้นหรือ?เกิดข้ากลายเป็นักโทษแผ่นดิน บุตรสาวของท่านก็ต้องกลายเป็นักโทษไปด้วย”
หนึ่งในมหาเศรษฐีแห่งแคว้นิยิ้มน้อยๆ“ท่านไม่ต้องห่วงเื่นั้น ขอเพียงข้าประกันตัวท่านออกมาได้ข้าเชื่อว่าท่านต้องหาหลักฐานมายืนยันความบริสุทธิ์ของท่านได้แน่”
“หนึ่งแสนตำลึงเชียวนะ!ท่านกล้าเสี่ยงกับข้าถึงเพียงนี้เชียวหรือ?”
“ใต้เท้าเถียนข้ารู้มาว่าท่านเป็คนรักษาสัจจะและตอบแทนผู้ที่เคยช่วยเหลืออย่างสมน้ำสมเนื้อเสมอมาการช่วยเหลือท่านครั้งนี้ก็อย่างที่ข้าบอก ข้าเชื่อมั่นว่าวันหน้าต้องเกิดกำไรอย่างแน่นอน ขอเพียงเถียนฮุยยอมรับเงื่อนไขของข้าเงินหนึ่งแสนตำลึงจะถูกนำมาวางที่ศาลาว่าการกลางในวันถัดไปทันที”
ใต้เท้าเถียนสีหน้าไม่สู้ดีนักตลอดมาเขารู้ว่าตนเองมิได้เป็บิดาที่ดีสำหรับเถียนฮุยหากจะร้องขอให้ลูกแสดงความกตัญญูโดยการยอมแต่งงานเพื่อเงินหนึ่งแสนตำลึง เขารู้ว่าเถียนฮุยจะต้องแบกรับความอัปยศนี้ไปชั่วชีวิตแม้ว่าบุตรชายจะเป็คุณชายจอมเสเพลอันดับต้นๆ ของเมืองหลวงทว่ากลับมิได้ใช้เงินส่วนของเขามาั้แ่อายุสิบห้า
“ท่านก็รู้กิตติศัพท์ของบุตรชายข้าดีเหตุใดท่านจึงคิดจะให้บุตรสาวแต่งงานกับเถียนฮุยเล่า? เป็เถียนหลางไม่ดีกว่าหรือ?บุตรชายคนรองของข้าเป็คนมีความรับผิดชอบ ซ้ำยามนี้ยังเป็ขุนนางในราชสำนักย่อมจะเป็ประโยชน์ต่อสกุลซิวมากกว่า”
“ไม่ได้! บุตรสาวข้าเห็นว่าต้องเป็เถียนฮุยเท่านั้น!”
***********************************

