“อยากรู้ค่ะ”
“เทือกเขาหิมาลัย”
“โห…คุณนำเข้าเลยเหรอ”
พัตราสนใจใคร่รู้ขึ้นมาไม่นึกว่าเซดริกลงทุนลงแรงสรรหาน้ำแร่ธรรมชาติคุณภาพดีขนาดนี้มาจากต่างประเทศ
“ผมชอบท่องเที่ยวทั่วโลกบังเอิญพบแหล่งน้ำสำคัญเข้า จึงนำมาทำประโยชน์ด้วยการผลิตแบรนด์ออกสู่ตลาด”
“มิน่าล่ะฉันใช้แล้วผิวดีขึ้นมาก”
“ลองเอามือจุ่มน้ำดูสิ”
“คะ?”
พัตราถูกเซดริกจับมือลงไปัักับน้ำแร่ธรรมชาติตรงหน้าครั้งแรกที่ััมันเย็นวาบเข้าสู่ร่างกาย รู้สึกแปลกๆ นิดหน่อย คล้ายว่าเคยอาบน้ำแบบนี้มาก่อนแต่เธอไม่เคยไปเที่ยวเทือกเขาหิมาลัย สงสัยคงคิดมากไปเองมั้ง
“แม่บุษบา”
คนที่กำลังโอบร่างบางเอาไว้หลวมๆเอื้อนเอ่ย พัตราหันไปมองเซดริกด้วยความสงสัยว่าเขาเรียกชื่อใครพอจ้องสบตาเท่านั้นเธอถึงกับใสุดขีด
ั์ตาคู่คมสีแดงเพลิง!
“คุณ! ทำไมตาคุณถึงเป็สีแบบนั้น”
พัตราดึงมือกลับพร้อมกับกระถดถอยหลังเซดริกเดินเข้ามาใกล้ เธอถอยหลังไปชิดติดผนังห้อง
“พี่คิดถึงแม่บุษบายิ่งนัก”
“คุณเป็อะไรไปคะฉันไม่ใช่บุษบาอะไรนั่นซะหน่อย”
พัตรามองเซดริกอย่างขลาดกลัวเขาเข้ามาประชิดตัวรั้งเอวบางเข้าไปในอ้อมกอด แรงมหาศาลทำให้เธอดิ้นไม่หลุด เธอเบือนหน้าหนีไม่กล้าสบสายตาที่ตอนนี้มีั์ตาสีแดงเพลิง
มือหนาจับคางมนให้หันกลับไปมองเซดริกพัตรายังคงหลับตาปี๋ไม่กล้าลืมตามาสู้เขา
“ปล่อยฉัน! คุณทำฉันกลัวนะ”
“ไยแม่บุษบาจึงกลัวพี่เล่ามองหน้าพี่เถิดเ้า”
“ไม่ค่ะทำไมคุณใช้คำพูดแปลกๆ ใส่ฉันเนี่ย ช่วยด้วยยย”
พัตราะโร้องด้วยความหวาดกลัวสุดชีวิตริมฝีปากบางถูกปิดด้วยปากของอีกฝ่ายทันที เธอเบิกตากว้างด้วยความใเห็นดวงตาสีแดงคู่นั้นแวววาวปากบางถูกบดขยี้อย่างนุ่มนวลราวกับทะนุถนอมมันยิ่ง
“อื้อๆๆๆ”
พัตราไม่ได้มีอารมณ์ร่วมกับเซดริกิญญาในกายตื่นเตลิดหนีหายไปถึงไหนต่อไหนแล้วก็ไม่รู้
ดวงตาคู่นั้นแรงบดขยี้บนปากเล็ก ทุกอย่างล้วนน่ากลัวทั้งนั้น!
พัตราดีดดิ้นสุดแรงเกิดอยู่ในอ้อมแขนแข็งแรงจนกระทั่งเธอหมดแรงจึงหยุดดิ้นไปเอง
ปล่อยให้เซดริกรุกล้ำปากสีนู้ดจนพึงพอใจค่อยผละออกพัตราพยายามรวบรวมแรงเฮือกสุดท้าย กำหมัดแน่นชกเข้าใส่หน้าท้องมีกล้ามซิกแพคเต็มแรง
“โอ๊ย!”
จังหวะนั้นเองพัตรารีบวิ่งออกจากห้องทำงานมายังรถคนหรูอย่างหวาดผวาหัวใจเต้นรัวเป็กลอง
“คนบ้าน่ากลัวที่สุด!”
พัตรารีบสตาร์ทเครื่องยนต์ขับรถออกจากโรงงานทันทีโดยไม่หันกลับไปมองข้างหลังสักนิด รถแล่นเข้าสู่ถนนใหญ่พยายามเรียกสติกลับคืนสู่ร่าง สูดหายใจเข้าปอดลึกๆ
ขับรถมาประมาณสองชั่วโมงกว่าเหลือบมองดูคอนโซลหน้ารถเห็นว่าน้ำมันใกล้หมดพลางเหลือบมองข้างทางหาปั๊มน้ำมันเพื่อเติมน้ำมัน
มาจอดในปั๊มแห่งหนึ่งใกล้บ้านหลังเติมน้ำมันเสร็จจึงเคลื่อนรถหาที่จอด พัตราเปิดประตูออกจากรถรู้สึกลำคอแห้งผากจึงเข้าเซเว่นหาน้ำเย็นดื่มดับกระหาย
ร่างบางถือขวดน้ำออกจากเซเว่นมานั่งที่โต๊ะหินอ่อนกระดกน้ำเข้าปากหลายอึก
“อยากจะบ้าตาย”
พัตราสบถออกมาอย่างหัวเสียหัวใจดวงน้อยยังคงเต้นรัวแรงอันเนื่องมาจากเหตุการณ์ก่อนหน้านี้
เธอเพิ่งตระหนักขึ้นมาได้ว่าถูกเซดริกขโมยจูบแรกไปเสียแล้วั้แ่เกิดมาจนอายุเข้าสู่วัยเบญจเพสยังไม่เคยถูกชายใดแตะต้องริมฝีปากอิ่มเอิบมาก่อน
สมัยเรียนมีคนที่เธอแอบชอบหลายคนแต่เธอจีบไม่ติดสักคนเดียวก็เลยยังโสดซิงถึงทุกวันนี้
เสียงข้อความดังขึ้นพัตราหลุบตามองโทรศัพในมือเวลาทุ่มหนึ่งแล้ว เห็นข้อเด้งขึ้นบนหน้าจอ เธอไม่สนใจกดตอบแชทกลับ
“บ้าเอ๊ยทำกับฉันแบบนี้ยังกล้าไลน์มาถามว่าอยู่ไหนอีก ตาบ้า”
พัตรากดมือถือปิดเครื่องอย่างขุ่นเคืองแฟนก็ไม่ใช่ คนคุยก็ไม่เชิง กล้าดียังไงมาจูบเธอ ยิ่งคิดยิ่งโมโห อีกทั้งดวงตาของเซดริกที่สามารถเปลี่ยนสีได้น่ากลัวเสียจนเธอไม่อยากนึกถึงมันอีก
“แม่บุษบา”
เสียงทุ้มต่ำฟังดูแล้วเย็นะเืเรียกดังขึ้นจากทางด้านหลังทำให้พัตราสะดุ้งโหยงอย่าบอกนะว่าเซดริกตามหาตัวเธอพบแล้ว ร่างบางค่อยๆ หันกลับไปมองต้นเสียงอย่างช้าๆด้วยความหวาดหวั่น
ชายร่างสูงรุ่นราวคราวเดียวกันกับเซดริกยืนมองเธอดวงตาไม่กะพริบั์ตาสีนิลบนใบหน้าหล่อคมเข้มแลดูลึกลับมีอำนาจ ทรงผมเสยไปข้างหลัง ใส่สูทสีดำสนิท
หมอนี่คงไม่ใช่คนบ้าหรอกนะจู่ๆ ก็มายืนมองเธอ อีกทั้งยังเรียกชื่อ ‘บุษบา’ ด้วยอีกคน
“แม่บุษบา”ชายหนุ่มมีดวงตาฉ่ำน้ำเอ่อล้นคลอเบ้าทั้งสอง ใบหน้าเริ่มแดงก่ำบริเวณจมูกสีแดงระเรื่อมากเป็พิเศษ
เขามองเธอราวกับโหยหามาแสนนาน
เธอไม่รู้จักเขา
ไม่เคยเห็นหน้าเขามาก่อน
และเธอไม่เคยชื่อบุษบา!
พัตราค่อยๆลุกขึ้นจากโต๊ะหินอ่อน ถอยหลังสองสามก้าว คนตรงหน้าเดินตามมามือบางเหวี่ยงน้ำในขวดใส่ใบหน้าคมเข้มจนเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำเย็น
“กรี๊ด! อย่าเข้ามานะ”
ให้ตายเถอะทำไมวันนี้เธอถึงได้เจอคนบ้าถึงสองคน อีกทั้งคนตรงหน้าแต่งกายดูดีไม่เหมือนโรคจิตเลยสักนิดหรือว่าเดี๋ยวนี้โรคจิตเขานิยมใส่สูทกัน!
พัตรารีบวิ่งไปขึ้นรถก่อนจะขับออกจากปั๊มน้ำมันอย่างรวดเร็วเนื้อตัวสั่นเทาไปหมด
ทำไมถึงรู้สึกเจ็บแปลบที่หัวใจ! เจ็บแน่นหน้าอกไปหมด
มือบางเอื้อมขึ้นมากุมหน้าอกข้างซ้ายเอาไว้อย่าบอกนะว่าเพียงแค่ใกับคนโรคจิตเมื่อครู่ทำให้อาการปวดหัวใจของเธอกำเริบขึ้นมาอีกครั้ง
ไม่สิหลังผ่าตัดหัวใจมาจนกระทั่งตอนนี้พัตราไม่เคยมีอาการแทรกซ้อนใดๆ มาก่อนสงสัยเธอต้องไปตรวจเช็กร่างกายแล้วกระมัง