วาสนาผัวแก่ของอีแบมปิ้งไก่

        บทที่สามสิบเก้า

        สองขีด

        “ทำไมบ้านหมุนแบบนี้นะ” แบมแบมเอ่ยบ่นขึ้นมากับตัวเองด้วยน้ำเสียงที่ไม่สู้ดี ร่างเล็กทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ด้วยความระมัดระวัง

        ช่วงหลัง ๆ ที่ผ่านมาเธอเริ่มมีอาการแบบนี้อยู่บ่อยครั้ง ที่รู้สึกหน้ามืดและพะอืดพะอม แต่พอได้นอนพักและดื่มน้ำหวานเข้าไป อาการพวกนั้นก็ค่อย ๆ ทุเลาและหายไป หากแต่ก็ยังวนเวียนกลับมาเป็นเหมือนเดิมอีกในช่วงเช้าของทุกวัน

        “ท้องหรือเปล่าเนี่ย” ร่างเล็กลูบหน้าท้องของตัวเองเบา ๆ เธอแอบคิดเรื่องนี้มาสักพักแล้ว เคยลองตรวจเมื่อเดือนก่อนที่ตรวจครรภ์ก็ปรากฏแค่เพียงขีดเดียว

        แบมแบมนั่งคิดย้อนถึงอาการที่ตัวเองเป็น ก่อนจะต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เมื่อคิดขึ้นได้ว่าในเดือนนี้ตัวเธอเองนั้นยังไม่มีประจำเดือน ซ้ำเดือนที่แล้วเลือดก็ไหลติดผ้าอนามัยเพียงเล็กน้อย ก่อนที่จะหายขาดไปเลย มือเล็กเริ่มสั่นด้วยความตื่นเต้น

        “เอาว่ะ ตรวจดูอีกรอบ” ร่างเล็กเอ่ยพูดกับตัวเอง ก่อนจะผุดลุกขึ้นและสาวเท้ากลับเข้าไปในห้องนอน

        มือเล็กคว้านหาที่ตรวจครรภ์ ที่เป็นคนซื้อมาตระเตรียมติดบ้านเอาไว้ เพราะเป็นที่รู้ดีกันอยู่ว่า ทั้งแบมแบมและสามีอยากมีลูกด้วยกันเป็นอย่างมาก สิ่งของเหล่านี้เลยถูกตระเตรียมเอาไว้เพื่อใช้งานแทบจะทุกเดือน ไม่แพ้กับยาและของบำรุงต่าง ๆ ที่พยายามเฟ้นหามากิน เพื่อให้ง่ายต่อการมีบุตรมากที่สุด

        ร่างเล็กจัดการจุ่มที่ตรวจครรภ์ลงไปในถ้วยปัสสาวะของตัวเอง ก่อนจะจัดการเททิ้งลงชักโครกและกดทำความสะอาด แบมแบมหมุนตัวออกจากห้องน้ำพร้อมกับถือแท่งเล็ก ๆ นั้นติดมือมาด้วย

        แบมแบมทิ้งตัวลงนั่งปลายเตียง หัวใจของคนที่อยากจะมีลูกน้อยเต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ เวลาที่ผ่านไปแต่ละวินาทีมันช่างเนิ่นนานในความคิดของหญิงสาว นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอตัดสินใจตรวจการตั้งครรภ์ด้วยตัวเอง แต่ในทุกครั้งเธอก็มักจะพบกับความผิดหวัง

        หากแต่ในครั้งนี้แบมแบมค่อนข้างที่จะมั่นใจ จากอาการที่ตัวเองเป็นอยู่และประจำเดือนที่ขาดหายไป ดวงตากลมโตคอยจับจ้องไปที่เข็มของนาฬิกาอย่างไม่คลาดสายตา เฝ้ารอเวลาให้ครบห้านาทีตามคำแนะนำที่มากับกล่องของชุดตรวจครรภ์

        แบมแบมยกยิ้มกว้างขึ้นเมื่อเข็มนาฬิกาชี้ไปตรงกับที่ตัวเลขที่เธอรอคอย แต่ก่อนที่จะได้ก้มหน้าลงไปดูที่ตรวจครรภ์ที่วางราบอยู่บนเตียง ร่างเล็กก็ต้องตกใจเมื่อเห็นว่าสามีเดินเข้ามาในห้องนอน

        ในจังหวะนั้นแบมแบมทั้งมึนงงและตกใจ ว่าทำไมสามีถึงกลับบ้านเอารวดเร็วปานนั้น ทั้งที่พึ่งออกไปทำงานได้แค่ไม่นาน หากแต่สุดท้ายแล้วก็ต้องยอมละความสนใจจากสามี ดวงตากลมโตหลุบมองที่ตรวจครรภ์ด้วยใจที่เต้นระทึก

        “สองขีด!!!” แบมแบมเปล่งเสียงออกมาด้วยความดีใจ ใบหน้าสวยหวานยกยิ้มขึ้นจนเต็มไปหน้า

        “หนูว่ายังไงนะ” คล้าวสาวเท้าเข้าไปใกล้ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยเสียงสั่น ๆ ร่างหนารู้สึกตัวชาวาบไปทั้งตัว หูก็เหมือนจะดับไปชั่วขณะ

        ในวันนี้เขาออกไปทำงานตามปกติ หากแต่ก็รู้สึกเป็นห่วงภรรยาที่ดูเหมือนจะไม่ค่อยสบายมาหลายวันแล้วเป็นอย่างมาก หลังจากที่จัดการงานของตัวเองเรียบร้อย ถึงได้รีบเร่งกลับบ้านมาหาภรรยาแทบจะทันที

        “หนูท้อง พี่คล้าว ลูกของเรามาแล้ว” แบมแบมเงยหน้าขึ้นตอบสามี มือเล็กยื่นที่ตรวจครรภ์ที่ปรากฏขีดทั้งสองขีดให้กับอีกฝ่ายดูด้วยตาของตัวเอง

        “ท้อง หนูท้อง” คล้าวเอ่ยทวนคำพูดของภรรยาออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ ร่างหนารวบคนตัวเล็กเข้ามาไว้ในอ้อมกอด

        “ฮึก ลูกมาหาเราแล้ว ฮือ” แบมแบมวาดเรียวแขนขึ้นกอดตอบกลับ ก่อนจะร้องไห้ออกมาด้วยความดีใจ

        “อือ ลูกของเรามาแล้ว มาสักที” คล้าวเอ่ยตอบรับ ปล่อยให้หยาดน้ำตาของความดีใจมันไหลรินออกมาเช่นกัน ใบหน้าหล่อเหลาซุกลงร้องไห้กับไหล่เล็กของภรรยา

        ร่างเล็กที่รับรู้ได้ถึงหยาดน้ำตาของสามี ยกยิ้มเอ็นดูอีกฝ่ายออกมาทั้งที่ใบหน้ายังคงอาบน้ำตาอยู่ไม่ต่างกัน ฝ่ามือเล็กลูบปลอบโยนแผ่นหลังกว้างของสามีหลายครั้ง เธอรู้ว่าสามีนับเวลาเฝ้ารอวันนี้มาตลอดไม่แพ้เธอเลย

        บ่อยครั้งที่เธอมักจะเห็นสามีเดินเข้าเล่นกับเด็กตัวน้อย ในยามที่ไปเดินซื้อของที่ตลาดกับเธอ และชอบนักที่จะซื้อขนมหรือของเล่นเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้กับเด็กข้างบ้าน ดวงตาที่จับจ้องไปที่เด็กเหล่านั้นมักจะเต็มไปด้วยความอบอุ่นอยู่เสมอ

        “ขอบคุณนะ พี่ขอบคุณหนูจริง ๆ” คล้าวเอ่ยพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ยังคงสั่นเครือจากการร้องไห้

        “หนูยินดีจ้ะ” แบมแบมเอ่ยตอบสามีกลับไป ร่างเล็กผละออกจากอ้อมกอดของสามี ก่อนจะใช้มือเล็กปาดน้ำตาออกจากใบหน้าของอีกฝ่ายให้ด้วยความอ่อนโยน

        “ดีใจมากเลยใช่ไหมจ๊ะพี่คล้าว” ร่างเล็กเอ่ยถามสามีด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้ม

        “อืม พี่ดีใจมาก ดีใจที่จะได้เป็นพ่ออีกครั้ง” ร่างหนาเอ่ยตอบกลับไป วูบหนึ่งในความรู้สึกหวนคิดถึงลูกชายที่จากไปแล้วอย่างเก้า

        ในตอนนั้นแม้จะต้องเริ่มเป็นพ่อคนตั้งแต่ที่ยังเรียนไม่จบ แต่คล้าวก็พยายามทำหน้าที่พ่อของตัวเองอย่างดีที่สุด และพยายามทำมันตลอดมา จนกระทั่งที่ต้องสูญเสียลูกชายไปอย่างกะทันหันแบบนั้นเสียก่อน

        “ดูสิลูก พ่อร้องไห้ไม่หยุดเลย” แบมแบมที่อ่านแววตาของสามีออก ว่าอีกฝ่ายกำลังคิดถึงเรื่องเศร้า พยายามดึงความสนใจของสามีกลับมาให้อยู่กับปัจจุบัน

        มือเล็กวางทาบทับลงบนหน้าท้องของตัวเอง ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งปลายเตียงอีกครั้ง ใบหน้าที่สวยหวานสะดุดตายกยิ้มกว้างจนแทบจะเห็นฟันครบทุกซี่ เมื่อก่อนแบมแบมแทบจะจินตนาการไม่ออกเลยด้วยซ้ำ ว่าจะเป็นยังไงถ้าวันหนึ่งเกิดตั้งท้องขึ้นมาขึ้นมาจริง ๆ

        ด้วยความที่เป็นคนรักสวยรักงามจนเป็นชีวิตจิตใจ ในตอนนั้นแม้จะอยากมีลูกให้สามีได้อุ้มชู หากแต่ก็ยังคงมีความหวาดหวั่นว่ารูปร่างและความสวยงามของตัวเองจะเปลี่ยนแปลงไปจากการเป็นแม่

        แต่ในวันนี้ตอนนี้แบมแบมกลับไม่หลงเหลือความคิดนั้นอยู่ในหัวเลยแม้แต่น้อย ในวินาทีที่รู้ว่ามีลูกนอนอยู่ในท้องของเธอแล้ว แบมแบมคิดเพียงแค่ไม่ว่าจะเกิดความเปลี่ยนแปลงอะไรกับร่างกายของตัวเอง เธอก็พร้อมและยินดีที่จะให้มันเกิดขึ้นทุกอย่าง

        “พ่อดีใจไงลูก ดีใจที่มีหนู” คล้าวนั่งคุกเข่าลงกับพื้น มือหนาวางทาบทับลงไปบนมือของภรรยา ก่อนที่จะเอ่ยพูดกับลูกน้อยที่อยู่ในท้อง

        “แม่ก็ดีใจเหมือนกัน” แบมแบมเอ่ยพูดขึ้นเพื่อสื่อสารกับเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเองเช่นกัน ก่อนจะเงยหน้าขึ้นส่งยิ้มให้กับสามี

        “จะว่าไปพี่คล้าวก็น้ำยาดีเหมือนกันนะจ๊ะ แต่งงานกันไม่ถึงสี่เดือน ก็ทำหนูท้องป่องเสียแล้ว” แบมแบมเอ่ยแซวสามี น้ำเสียงเต็มไปด้วยความทะเล้น

        คล้าวได้แต่ยกยิ้มกว้างด้วยความภาคภูมิใจที่ได้รับคำชมจากเมียเด็กของตัวเอง มันก็จริงอย่างที่คนตัวเล็กว่า งานแต่งงานของเราพึ่งจะผ่านพ้นมาแค่เพียงสามเดือนนิด ๆ เท่านั้นเอง

        ไม่คิดเหมือนกันว่าลูกจะมาอยู่ในท้องของภรรยาได้รวดเร็วทันใจขนาดนี้ แต่พอหวนคิดกลับไปถึงกิจกรรมยามค่ำคืนของช่วงเวลาที่ผ่านมาของเราทั้งคู่ มันก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าแปลกใจมากนัก เพราะต่างก็ผลัดสะกิดกันมาทำการบ้านแทบจะไม่ได้พัก

        “หนูเครื่องฟิตอยู่ด้วยแหละ ติดง่าย” คล้าวเอ่ยตอบกลับภรรยาไปด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ

        สองสามีภรรยามองหน้ากัน ก่อนจะหัวเราะออกมาพร้อมกัน ใบหน้าของคนทั้งคู่ในตอนนี้เปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม และรอยยิ้มนั้นมันก็กว้างจนส่งความเป็นประกายไปจนถึงดวงตา

        “พี่รักหนูนะแบมแบม รักหนูมาก” ร่างหนาเอ่ยบอกรักภรรยา ดวงตาคมเข้มเต็มไปด้วยทั้งความรู้สึกรักและขอบคุณคนตรงหน้า

        “หนูก็รักพี่คล้าว รักมาก ๆ เหมือนกัน” ร่างเล็กเอ่ยตอบกลับ มือเล็กจับแก้มของสามีอย่างอ่อนโยน

        “ขอบคุณอีกครั้งนะเรื่องลูก” คล้าวเอ่ยพูดขึ้นด้วยความตื้นตันใจ หากไม่ใช่เพราะมีสามีอายุเยอะเช่นเขา คนอายุอานามประมาณแบมแบมก็คงไม่คิดจะมีลูกมีเต้าไวถึงขนาดนี้

        หากแต่เพราะมาตบแต่งได้สามีที่อายุห่างกันถึงยี่สิบปีอย่างเขา ทำให้น้องต้องเสียสละเวลาในการใช้ชีวิตวัยรุ่นของตัวเองอยู่แต่กับบ้าน เพื่อทำหน้าที่เป็นแม่บ้านและแม่ของลูกที่ดีที่สุดให้กับเขาไปโดยปริยาย

        “เพราะหนูรักพี่ อะไรที่มันเป็นความสุขของพี่คล้าว มันไม่ใช่เรื่องที่หนูจะลำบากใจอะไรเลย เข้าใจไหมจ๊ะ” แบมแบมที่จับไต๋สามีได้ เอ่ยพูดขึ้นด้วยความจริงจัง

        คนอย่างเธอคิดหรือว่าถ้าหากไม่เต็มใจ จะมีใครหน้าไหนมาบังคับขู่เข็ญเธอได้ การอุ้มท้องในครั้งนี้ไม่ถือเป็นสิ่งที่เธอต้องเสียสละความสุขของเธอ หากแต่สิ่งนี้ต่างหากที่มันทำให้เธอมีความสุขเสียจนมากล้น

        คล้าวส่งยิ้มตอบกลับไปให้ภรรยา ก่อนจะผุดลุกขึ้นยืน มือหนาลูบศีรษะเล็กของภรรยาเบา ๆ ก่อนจะโน้มตัวลงไปกดจูบลงบนหน้าผากเล็ก และจะผละตัวออกห่างมาส่งยิ้มให้กับคนตัวเล็กอีกครั้ง

        แบมแบมยกยิ้มตอบกลับไปให้กับสามี ก่อนจะวาดวงแขนกอดรัดช่วงเอวของคนพี่เอาไว้ เด็กสาวในวันวานอย่างเธอที่พยายามหาวิธีต่างๆ นานา เพื่อที่จะเข้าหาคนคนนี้ ในวันนี้กำลังจะกลายเป็นแม่ของลูกของอีกฝ่ายเสียแล้ว

        แม้ว่าการเข้าหาสามีของเธอจะมีจุดเริ่มต้นมาจากความต้องการที่จะยกระดับชีวิตของตัวเองจากความยากจน หากแต่ในวันนี้เธอก็สามารถพูดได้อย่างเต็มปาก ว่าเธอรักผู้ชายคนนี้ รักพ่อของลูกจนหมดหัวใจ

        ………………………………………………….

        ในที่สุด!!! หลานก็มาแล้วทุกคนนนนนนน โอ๊ยยยยยย ไม่เสียแรงที่พ่อกับแม่เอะอะก็จับกันลงเตียง 55555555

        อ่านแล้วอย่าลืมคอมเม้นท์ส่งฟีดแบคกลับมาหานักเขียนอย่างเลดี้หน่อยนะคะ อยากบอกว่าการได้อ่านคอมเม้นท์ มันเป็นแรงผลักดันในการอัพนิยายมาก ๆ เลย // อ้อน

        และอย่าลืมกดเข้าชั้น กดหัวใจ และที่สำคัญอย่าลืมกดติดตามนามปากกาอิสตรีเริงรมย์กันเอาไว้นะคะ เพราะตอนนี้กำลังเร่งสานต่อพล็อตมากมายที่ได้ทำการดองเอาไว้ในไหแบบเร่งด่วน และแพลนที่จะปล่อยงานในตอนนี้ก็ยาวทั้งปี ฮือออ // กระพริบตาปริบ ๆ