ตอนที่ 16 เปิดร้าน
ใกล้วันเปิดร้านแล้ว ฤกษ์ดีอีกสองวันบ้านตระกูลจ้าวเริ่มมีคนรู้จักมากขึ้นทันที วันนี้พี่ใหญ่ขอลามาช่วยที่กันจัดร้านและทำความสะอาด หลินฝึกคนงานให้มีความเชี่ยวชาญการย่างปลา การแล่ปลา การจัดจานอาหารและมีชุดที่หลินออกแบบเป็ชุดสีน้ำเงิน มีผ้ากันเปื้อนสีขาวดูสะอาดตา สวมหมวกคลุมกันผมร่วงใส่ขณะทำอาหาร แต่มีอีกเื่คือยกความดีให้ท่านพ่อเลือกคนงานได้ถูกใจข้ายิ่งนัก น่าตาดีอายุ่16-20ปี วัยกำลังดี...เอ่อวัยกำลังทำมาหากิน
"วันนี้น้องสาวข้าซุกซนยิ่ง"หลินรู้ดีชิงชิงดีใจที่บ้านเรากำลังจะเปิดร้านอาหาร เห็นชิงชิงเป็แบบนี้ เป็น้องสาวที่รู้ความดีมาก เชื่อฟังและเข้าใจในสิ่งที่สอนได้รวดเร็วยิ่ง เหมาะกับการส่งเรียน
"ชิงชิง เ้าอย่าซนเดี๋ยวชนโต๊ะเก้าอี้พัง"
"พี่หลิน ต้องห่วงน้องซิเ้าคะ ห่วงโต๊ะทำไม"
"มานี่เลย...พี่มีของอร่อยให้"
"ขนมกุ้ยฮวาแสนอร่อย"ชิงชิงรีบวิ่งอีกแล้ว...เห็นขนมเป็ไม่ได้
"ข้าต้องเตรียมมข้าวของสำหรับขายซักที"หลินหลบไปทันที
หลินเดินไปหลังร้าน เพื่อเข้าไปห้องเก็บวัตถุดิบที่มีการซื้อมาบ้างบางอย่างแต่ส่วนน้อยมาก หลินรีบปิดประตู้ห้องเก็บวัตถุดิบ หลินสั่งแหวนน้อยให้นำของออกมาทีละอย่าง
"แหวนน้อย...ข้าว20กระสอบด้านในห้องนี้ หลินเดินออกมาด้านนอกนำปลาไหลออกมาให้เต็มบ่อ น้ำสำหรับล้างปลาใส่บ่อด้านนี้ ส่วนน้ำที่ใช้ดื่มใส่ถังใบใหญ่ไว้ด้วย ข้าเห็นมีบ่อน้ำด้านหลังที่แห้งขอดเติมน้ำให้เต็มด้วย ส่วนซอสค่อยทำมาจากบ้านวันต่อวันละกัน"ของพวกนี้หลินรับผิดชอบการนำเข้ามาในร้าน แต่ไม่มีใครรู้หรอกว่าเอาเข้ามาได้อย่างไร
"ผักสดหนึ่งตะกร้า ปลาในลำธารในมิติสักสิบตัว ผลไม้หลังอาหาร สำหรับมื้ออาหารวันนี้ ข้าจะให้ท่านแม่ทำเลี้ยงทุกคนที่มาช่วยงาน"แหวนน้อยรีบนำออกมาให้หลินทันที
"วันนี้ข้าจะทำต้มยำปลา ปลานึ่ง ปลาเผาเกลือ กินคู่กับผักสดน้ำจิ้มสามรสของข้า ไปเรียกท่านแม่ดีกว่า"หลินรีบเดินออกไปชวนท่านแม่ทันที สำหรับอาหารมื้อนี้ให้ท่านแม่ได้ลองทำเพื่อจะได้นำไปขายที่ร้านใหม่
"ท่านแม่...วันนี้ข้ามีวิธีการทำอาหารแบบใหม่มาบอกท่านแม่อีกนะเ้าคะ"
"จริงเหรือลูก ไปๆเข้าครัวกัน"จ้าวซื่อผู้ชอบการทำอาหารรีบเข้าครัวทันที
"ทุกคนกินข้าวกันเ้าคะ วันนี้ท่านแม่ทำต้มยำปลา ปลานึ่ง ปลาเผาเกลือกินคูุ่กับผักสดที่เก็บมาสดใหม่"หลินบอกทุกคนที่กำลังช่วยกันทำความสะอาดหลังจากจัดร้านเรียบร้อยแล้ว
"อืม....รสชาติดี พ่อชอบปลาเผาเกลือผักสดแม่เ้าฝีมือไม่เคยตกจริงๆ"จ้าวอันผู้ชื่นชอบปลาเผาเอ่ยชมศรีภรรยา
"ข้าชอบต้มยำปลา ซุปเผ็ดร้อน รสชาติดีไม่มีกลิ่นคาวปลา"จ้าวเหยียนชอบต้มปลาหมอนี้ต้องเอาไปฝากศิษย์พี่หวังเหล่ย
อากาศเย็นเหมาะสำหรับซดซุปปลาร้อนๆต้มยำปลาหม้อนี้ใช้น้ำจากในมิติ ผักจากมิติ ปลาก็จากในมิติ ทำให้ทุกคนหายเหนื่อยมีแรงทำงานต่อใน่บ่าย หลินต้องเติมพลังให้ทุกคน
เสียงประทัดดังกึกก้อง ผู้คนมากมายมาร่วมงาน ได้เวลาอันเหมาะสมแล้วสำหรับการเปิดร้านอาหารของครอบครัวจ้าว
"ขอขอบคุณท่านผู้ดูแลท่าเรือ และทุกท่านที่มาร่วมเปิดงานวันเปิดร้านอาหารของบ้านตระกูลจ้าวขอรับ"จ้าวอันแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าเนื้อดี หน้าตาหล่อเหลาออกมาพร้อมท่านแม่คนสวย เดินเคียงคู่กันมาคอยรับแขกหน้าร้าน
"วันนี้เปิดร้านวันแรกขอทุกท่านเชิญชิมอาหารฟรีคนละ 1ชุดเท่านั้นนะขอรับ"จ้าวอันพูดด้วยเสียงที่ดังพอดี ฟังแล้วน่าสนใจยิ่งหรือด้วยหน้าตาของท่านพ่อข้าที่หล่อเหลามีแต่คนมองมาที่ท่านพ่อ
"ชิมฟรีเหรอ...ดีๆ"ชาวบ้านที่มาซื้อของได้ยินก็ชอบใจ
"ตอนนี้เหมาะสมกับเวลาเชิญท่านผู้ดูแลเปิดป้ายร้านเพื่อเป็สิริมงคลขอรับ"
"ขอให้การค้าเจริญรุ่งเรือง"ผู้ดูแลกล่าวอวยพรเสียงดังพร้อมเปิดป้ายร้านที่ทำจากไม้สลักว่า ร้านอันฝู
"เชิญท่านผู้ดูแลด้านในขอรับ"ท่านพ่อเชิญชวนทุกคนเข้าในร้าน
"อืม...บรรยากาศแปลกตา มีการย่างปลาให้ดูด้วย"คนงานในร้านอันฝูแต่งตัวสะอาดสะอ้านเรียบร้อย ข้าวของวางเป็ระเบียบเรียบร้อย มีการแนะนำการกินอาหาร มีน้ำชาให้ชิมระหว่างรอ
"ปลาไหลย่างกลิ่นหอมมาก ไม่มีก้างเลย เนื้อปลาแน่น ชุ่มซอสหอมกลิ่นปลาย่างจากเตา รสชาติเกินบรรยาย" ท่านผู้ดูแลพูดจนคนรอบกายที่ยังไม่ได้กิน กลืนน้ำลายไปตามกัน
"ข้าวก็อร่อย ข้าวขาวเม็ดใหญ่ กลิ่นหอมเ้านำมาจากที่ไหน"ข้าวออกมาจากมิติไม่อร่อยให้มันรู้ไปหลินแอบฟังผู้ดูแลท่าเรือ
"บ้านข้าปลูกเองขอรับ ข้าวชนิดนี้ปลูกไว้สำหรับทำอาหารขายขอรับ"
"ทุกอย่างที่เ้ามีนำมาทำอาหารขาย ต้นทุนน้อยมาก ขายถูก เป็ลาภปากของคนเมืองกวนหลินจริงๆ"ผู้ดูแลท่าเรือคิดเช่นนั้นจริงๆ หากทุกคนทำอย่างนี้ปลูกกินเอง ที่เหลือแบ่งขาย
"ถ้านายท่านชอบข้าวแบบนี้ ทางบ้านข้าจะแบ่งให้ทุกคนที่บ้านท่านได้กินกันนะขอรับ"จ้าวอันรีบเสนอทันที
"ข้าเกรงใจ...แต่ขอซื้อละกัน"ผู้ดูแลกลัวว่าชาวบ้านจะว่าเค้ารับสินบน
"เช่นนั้นพรุ่งนี้ข้าจะนำข้าวส่งให้ที่จวนนะขอรับ"จ้าวอันจะได้ลูกค้าก็ต้องรีบเอ่ยปากทันที
การเปิดร้านอันฝูที่ท่าเรือด้วยราคาขายไม่แพง หลินคิดว่ากิจการน่าเป็ไปด้วยดีเพราะมีแรงงาน พ่อค้า แม่ค้า คนต่างเมือง ที่รีบมารีบไป มีแบบกินในร้าน แบบใส่กล่อง ในราคา30อีแปะ นั่งกินในร้านราคา20อีแปะ ปลาไหลย่างอย่างเดียว 50อีแปะราคาย่อมเยา รสชาติเป็หนึ่งไม่มีสองและการจัดอาหารแปลกใหม่ หลินรับประกันเ้าคะ
"พี่ใหญ่ร้านนี้ข้าตั้งใจยกให้เป็ของท่านพี่นะเ้าคะ นี่คือเอกสารร้านค้าของพี่เก็บไว้ดีๆนะเ้าคะ"
"เอามาให้พี่ทำไมเ้าเก็บไว้เป็ของตัวเองเถอะ"
"ไม่เอาหรอกเ้าคะ ข้าไม่ชอบความวุ่นวาย ข้าชอบหาเงินแต่ไม่ชอบลงมือทำอะไรเหมือนเดิมทุกวัน"
"ให้เป็ของครอบครัวเราก็ได้"จ้าวเหยียนไม่เข้าใจนางมายกให้ข้าทำไม
"ร้านนี้ข้าและท่านพ่อ ท่านแม่ ทำให้พี่ใหญ่ ท่านก็มาดูแลเองนะเ้าคะหากท่านไม่้า ท่านต้องหาเงินมาคืนข้าหนึ่งแสนตำลึงทอง"
"ห้ามพูดอีกข้าจะโกรธ"ตอนนี้จ้าวเหยียนยังไม่มีความสามารถที่จะหาเงินหนึ่งแสนตำลึงมาให้น้องสาว
"รอข้าโตอีกนิดเ้าจะได้เงินคืน แม่จอมงก"อนาคตของข้าต้องหาให้นางมากว่านี้ให้ได้
"คุณหนูจ้าว มีของขวัญจากเถ้าแก่จางขอรับ"คนงานในร้านยานำของมาส่งแจ้งเื่ของขวัญ
"ฝากขอบคุณเถ้าแก่จางด้วย”
เป็อะไรเปิดดูดีไหม เก็บก่อนดีกว่าเถ้าแก่จางจะส่งอะไรมาให้เป็ของขวัญสำหรับวันเปิดร้าน????
"ขอรับข้าขอลา" คนของเถ้าแก่จางจากไปทันที นายน้อยอ้างชื่อเถ้าแก่จางทำไม?
ลูกค้าเข้ามาในชิมอาหารจานปลาของร้านอันฝูอย่างต่อเนื่อง ด้วยรสชาติอาหารแปลกใหม่ การตกแต่งร้าน การบริการที่เป็มิตรในการเปิดร้านอาหารที่ไม่เหมือนใครและไม่มีใครเหมือน
“อืม...รสชาติดีปลาเนื้อแน่นชุ่มซอส”ลูกค้าที่ชิมอาหารเอ่ยชม
“จริงๆรสชาติดีจริง ข้าชอบข้าวบ้านเ้าหอมอร่อยคงจะแพง”
“ทุกท่านขอรับหากท่านใด สนใจข้าวหรือปลาที่นำมาประกอบอาหารนี้ เชิญท่านไปหาข้าที่บ้านตระกูลจ้าวในหมู่บ้านเฟิงฟู ได้ขอรับ ตอนนี้พืชผักของข้ากำลังเจริญเติบโตพร้อมขาย พร้อมทั้งมีปลาตัวอ้วนพี สามารถไปซื้อได้ขอรับ”จ้าวอันพูดอย่างภูมิใจ ที่จะได้ลูกค้าเพิ่ม
ท่านแม่ของข้า เริ่มมีฮูหยินหลายๆคนสนใจ เดินเข้ามาพูดคุยด้วยมากมายจนเด็กน้อยอย่างข้าตาลายแทน ข้าไม่ชอบคนเยอะยิ่งนักไปหาที่นั่งสบายๆเงียบดีกว่า
หลินขอท่านพ่อเดินเล่นริมแม่น้ำ ฤดูหนาวปีนี้เธอไม่ต้องห่วงแล้วนะจ้าวหลิน หลินหลินคนนี้ทำให้ครอบครัวของเ้ากินอิ่มนอนอุ่นแถมข้าจะหาเงินให้ครอบครัวของเรามากๆ
"ว้าวร้านน้ำชานั้น มองเห็นวิวแม่น้ำได้สวยจริง"หลินรีบเดินไปที่ร้านน้ำชา
"ข้าขอชากับขนมหนึ่งชุดเถ้าแก่"หลินอารมณ์เพราะชอบอากาศที่นี่
"ได้ๆเชิญคุณหนูนั่งตามสบาย"
กลิ่นหอมของน้ำชามาพร้อมกับกลิ่นขนม ชมวิวที่สวยงามของแม่น้ำ ลมพัดมาเบาเบาลมเย็นจนหนาว เหมาะแก่การจิบชาอุ่นๆ หลินแอบเอาน้ำผึ้งออกมาผสม ก็คนไม่ชอบรสขมของชากินเท่าไหร่ก็ไม่ชิน ข้ารักชีวิตที่เงียบสงบแบบนี้ ข้าต้องสร้างบ้านบนเนินเขาเช้าตื่นขึ้นมานั่งริมระเบียงกินอาหารเช้าชมวิว แค่คิดก็ฟินแล้ว
"ฝั่งตรงข้ามข้ามีผู้ชายหล่อด้วย"หลินนั่งมองผู้ชายด้านหน้าตาไม่กระพริบ
"หน้าคุ้นๆแต่จำไม่ได้ว่าเจอที่ไหน"หลินบ่นไปจิบชาน้ำผึ้งของเธอมีพลังปราณอ่อนๆในน้ำชาทำให้รู้สึกผ่อนคลายเป็อย่างมาก
"เด็กน้อยเรารู้จักกันเหรอเ้ามองหน้าข้าทำไม"เย่ว์เทียนมองหน้าหลินด้วยความตลก เด็กคนนี้มีหลายอารมณ์ในหนึ่งใบหน้าเล็กๆแค่ฝ่ามือของเขาเท่านั้น
"น่ากิน...เอ่อวิวมันสวยเ้าคะข้าอยากได้"หลินแกล้งแย่ผู้ชายหน้านิ่งยังโตไม่เต็มที่เลยแต่น่ากินมาก
"อ่อ...เด็กสติไม่ดีนี่เอง"เย่ว์เทียนต่อว่าเด็กน้อย ไม่เคยมีใครพูดกับเค้าแบบนี้มาก่อนทำให้เก็บอาการไม่อยู่
"แล้วแต่ท่านจะคิด ข้าชอบมองของสวยๆวิวสวยๆ"หลินมองตรงไปที่เย่ว์เทียนตรงๆอีกครั้ง
"ข้าไม่ยุ่งกับเ้าแล้วแม่ปลาไหล"เย่ว์เทียนรู้สึกเขินกับสายตาของเด็กยังไม่โตคนนี้ได้อย่างไร จนทนไม่ไหวแล้วลุกจากโต๊ะน้ำชาของตัวเองไป
"น่ารักอ่ะ...ข้าชอบขี้อายดีแกล้งเล่นสนุกดี"หลินนั่งจนสบายใจ สบายกายลุกจ่ายเงินแล้วเดินกลับร้าน
"หลินเอ๋อร์เ้าไปไหนมา"จ้าวเหยียนเป็ห่วงน้องสาวเห็นหายไปนานส่วนตัวเองก็ยุ่งเื่ที่ร้านจนไม่มีเวลาอยู่กับน้องสาว เดี๋ยวต้องกลับไปสำนักศึกษาแล้ว
"ข้าไปนั่งเล่นริมน้ำมาเ้าคะ"
"วันหลังอย่าไปคนเดียวรอพี่หรือชวนท่านแม่ไปด้วยเข้าใจหรือไม่"
"เ้าคะพี่ใหญ่ ไม่ต้องเป็ห่วงอย่าลืมข้าหายตัวได้"หลินพูดเล่นกับจ้าวเหยียนเขารู้อยู่แล้วว่าน้องสาวมีแหวนมิติ แต่ก็อดห่วงไม่ได้อยู่ดี
"เข้ามาในร้านได้แล้วท่านพ่อท่านแม่รอเ้าอยู่จะได้กลับบ้านพร้อมกัน"ส่วนพี่ใหญ่ต้องกลับสำนักศึกษา
หลังจากมาถึงบ้านท่านแม่สั่งให้คนงานเตรียมของขายสำหรับวันพรุ่งนี้ทั้งส่วนในเมืองและร้านที่ท่าเรือ ส่วนท่านพ่อไปตรวจงานว่าวันนี้การขายผักเรียบร้อยดีหรือไม่ แล้วไปแจ้งว่าอนาคตอาจมีการติดต่อซื้อข้าวและปลาให้ทุกคนเตรียมพร้อม หากงานล้นมือต้องจ้างคนงานเพิ่ม
♡รีดเ้าคะไรด์แต่งเื่นี้เพราะเบื่อการอ่านนิยายแบบว่านางเอกเก่งทุกเื่รักษาพิษได้ มีวิชาปานเทพเ้า ไรด์อยากให้นางเอกมาแบบบ้านบ้านแต่แอบเทพเล็กๆ มีคนคอยปกป้องแต่ก็ไม่ยอมให้ใครเอาเปรียบแบบนี้ได้มั้ยเ้าคะ♡
ส่วนหลินนะเหรอ...ขอไปชิวในแหวนน้อยก่อนนะเ้าคะ...ฝันดี