" อลิซช่วยฉันหน่อยสิ " สุริยันวิ่งหน้าตื่นเข้ามาหาเธอที่ตอนนี้กำลังเก็บส้มอยู่ ั้แ่คราวนั้นที่เกิดเื่ก็ผ่านมาเกือบสามปีแล้ว หลังจากเคลียร์ทุกอย่างที่นี่เสร็จเธอก็กลับไปทำภารกิจลับต่อและถูกส่งตัวไปทำงานที่ปากีสถาน แต่แล้วก็เกิดเหตุไม่คาดฝันเมื่อเกิดเหตุวางะเิและเหตุซุ่มยิงที่หมู่บ้านที่เธอไปพัก จนเป็เหตุให้เพื่อนร่วมทีมเสียชีวิตถึงห้านายและประชาชนล้มตายเกือบร้อย ส่วนเธอเองก็ได้รับาเ็และกว่าจะหนีรอดมาได้ต้องหลบหนีอยู่เป็เดือน แต่ภาพของเด็กน้อยไร้เดียงสาที่ถูกฆ่าอย่างไร้ความปรานีคือฝันร้ายสำหรับเธอ ถึงเธอจะฆ่าคนมามากมายแต่สิ่งหนึ่งที่เธอทำไม่ได้คือทำร้ายเด็ก พวกเขาคือผ้าขาวที่สะอาด พวกเขาไม่รู้เื่อะไรด้วย พวกเขาไม่ควรที่จะมาเจออะไรแบบนี้ เธอโกรธแค้นและ้าจะแก้แค้นให้พวกเขา เธอขัดคำสั่งผู้บังคับบัญชาและลักลอบเข้าไปวางะเิในค่ายของพวกมัน เธอแก้แค้นให้พวกเขาได้สำเร็จ แต่เธอก็ถูกพักงาน และคนที่พักงานเธอแบบไม่มีกำหนดก็ไม่ใช่ใคร คือพ่อเธอเอง ผู้บัญชาการทหารลับหน่วยพิเศษ ดีออน ดันฟอร์ด
หลังจากที่ถูกพักงานเธอจึงกลับมาอยู่ที่นี่กับยายได้สองเดือนกว่าแล้ว เธอที่ถูกฝึกหนักมาตั้งเเต่เด็ก ไม่เคยได้ใช้ชีวิตเหมือนเด็กธรรมดาทั่วไป จะมีก็แต่่เวลาที่มาเยี่ยมยายที่นี่เท่านั้นที่เธอได้ผ่อนคลายและมีเพื่อนเล่นอย่างสุริยัน แต่พออายุสิบแปดเธอก็ต้องเรียนหนักและฝึกหนักกว่าเดิม พอเรียนจบหมอเธอก็เข้าร่วมกับกองทหารลับและถูกส่งตัวแอบแฝงไปทำงานในฐานะหมอและทำภารกิจลับไปด้วย
" มีอะไร " เธอยืนเท้าสะเอวถามเ้าเพื่อนตัวยุ่ง ที่กินไม่ได้ขี้ไม่ออกก็วิ่งมาหาเธอ ไม่ใช่ว่าไม่อยากช่วยหรอกนะ ออกจะดีใจด้วยซ้ำที่เขานึกถึงเธอ แต่บางอย่างที่เขาขอมานี่สิทำให้เธอปวดหัว
" อย่าบอกนะว่าจะให้ฉันพาไปจีบสาวอีก " สุริยันถูกใจลูกสาวนายตำรวจชั้นผู้ใหญ่คนหนึ่ง แต่พ่อเธอหวงมาก ไปไหนมาไหนก็ต้องมีคนไปรับไปส่งตลอดแถมมีบอดี้การ์ดหน้าเหี้ยมตามคุ้มกันอีก เขาเลยขอให้เธอไปจัดการบอดี้การ์ดให้เพื่อจะได้มีโอกาสเข้าใกล้ผู้หญิงคนนั้น
" ไม่ใช่.. ไม่ใช่ " สุริยันโบกมือปฏิเสธพร้อมกับยืนหอบหายใจ
" ก็พ่อฉันนะสิโทรมาบอกว่าให้หาบอดี้การ์ดให้ลูกค้าวีวีไอพีที่จะเดินทางมาพักที่ไร่ให้หน่อย แล้วลูกค้ารายนี้ก็สำคัญมาก ผิดพลาดแม้แต่นิดเดียวก็ไม่ได้ แถมเขาเจาะจงอยากได้ผู้หญิงด้วย ฉันเลยไม่รู้จะไปหาใครที่ไหน... ช่วยฉันหน่อยนะ อลิซคนสวย อลิซคนเก่ง.. มีแต่เธอเท่านั้นที่ช่วยฉันได้ " สุริยันจับมือเธอไปกุมไว้แนบอกเขาแล้วส่งสายตาออดอ้อนมาให้เธออย่างขอร้องอ้อนวอน อลิซสามองสุริยันก็ได้แต่ถอนหายใจให้กับคนไม่รู้จักโต
" หากเธอช่วยฉัน ฉันจะยอมเสี่ยงชีวิตแต่งงานกับเธอเลยเอ้า! " สุริยันพูดเหมือนจำใจจนเธอรู้สึกหมั่นไส้เตะเข้าที่ขาเขาทีหนึ่ง จนเขาร้องโอดโอย
" ไม่ต้องมาทำเป็พูดดี ไหนวันก่อนนายยังบอกว่าอดสงสารและเห็นใจคนที่จะมาเป็ผัวฉันไม่ได้อยู่เลยไง แล้วทำไมตอนนี้ถึงอยากแต่งงานกับฉันไม่กลัวตายแล้วรึ " สุริยันยืนมองเธอนิ่ง มองสำรวจใบหน้าจิ้มลิ้มของเธอ เธอสวยเธอน่ารัก แต่ถ้าจะเอามาเป็เมียและแม่ของลูก คนไม่ได้เื่และเ้าชู้อย่างเขาได้จมอยู่ใต้ฝ่าเท้าเธอแน่ แค่คิดก็เสียวสันหลังแล้ว นึกไม่ออกจริงๆ ว่าจะมีผู้ชายคนไหนที่ปราบเธอได้
" กลัวสิ กลัวมากๆ ด้วย ได้เธอเป็เมียฉันคงนอนตาไม่หลับสักคืน" เขาพูดพร้อมกับทำท่าขนลุกลูบเนื้อตัวตัวเองไปมา
" เอาเถอะๆ แขกของนายที่ว่านี้เป็ใคร... ขอประวัติโดยละเอียดด้วย " เธอไม่เคยรับงานหากไม่รู้ประวัติและอะไรที่แน่นอน
" ได้สิ..ตามฉันมา "
อลิซสายืนอ่านประวัติของลูกค้าวีวีไอพีที่เขาว่าจบก็โยนกระดาษในมือลงบนโต๊ะอย่างหัวเสีย... เธอที่ทำงานปราบโจรปราบผู้ร้ายนี่นะจะให้ไปคุ้มครองมาเฟียที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับกฏหมาย? ถึงเขาจะมีกิจการหลายอย่างที่ถูกต้องตามกฏหมาย แต่เขาก็มีงานสีเทาอย่างคาสิโนและค้าอาวุธอยู่ในนั้นด้วย ถึงมันจะถูกกฏหมายก็เถอะ แต่ขึ้นชื่อว่าค้าอาวุธมันก็ไม่ดีแล้วในความรู้สึกเธอ
" ไม่รับ " เธอบอกสุริยันน้ำเสียงหงุดหงิดเต็มทน
" โถ่อลิซ... ช่วยฉันหน่อยนะ ฉันไม่รู้จะไปหาใครจริงๆ " สุริยันขอร้องเธอ หากเป็ผู้ชายก็ยังจะพอหาได้ แต่คำขอที่เป็ผู้หญิงนี่สิที่ทำให้เขาถึงทางตัน เพราะเย็นนี้แขกวีวีไอพีคนนั้นก็จะเดินทางมาแล้วๆ เขาจะมีเวลาที่ไหนไปหามาให้ได้ทัน
" นายจะให้ฉันที่ทำงานดูแลประชาชน ไปทำงานให้มาเฟียได้ยังไง คิดหน่อยสิ..ฉันเกลียดที่สุดพวกที่ท้าทายกฏหมาย " เธอยืนกอดอกคุยกับเขา สายตาที่มองมาดุดันจนสุริยันได้แต่กลืนน้ำลายลงคอ
" แต่งานของเขาก็เป็งานถูกกฏหมายนะ แล้วอาวุธที่เขาค้าก็ขายให้แต่รัฐบาลเท่านั้น...ถือว่าช่วยฉันหน่อยนะ หากฉันหาคนไม่ได้พ่อกับตะวันต้องเดินทางมาดูแลเองแน่เลย แล้วตอนนี้มินเพิ่งจะคลอดลูกอีกคน ฉันไม่อยากให้ตะวันต้องเดินทางมา...ถือว่าช่วยหลานๆ ก็ได้ " เขารู้ว่าอลิซหลงใหลลูกๆ ของตะวันแค่ไหน เลยยกมาพูดให้เธอเห็นใจ
อลิซสายืนกัดปากตัวเองแน่นจนรู้สึกเจ็บ มองสุริยันนิ่งอย่างชั่งใจ แต่พอคิดถึงเ้าตัวเล็กทั้งสามก็อดที่จะใจอ่อนไม่ได้
" ก็ได้ๆ ...เริ่มงานเมื่อไหร่ "
" พรุ่งนี้เช้า ขอบใจมากนะ อลิซน่ารักที่สุดเลย " สุริยันยิ้มกว้างอย่างดีใจที่เธอตอบตกลง
" ไม่ต้องมาทำเป็พูดดี ครั้งนี้จะเป็ครั้งสุดท้ายที่ฉันรับงานแบบนี้... แล้วฉันต้องทำยังไงบ้าง "
" ไม่ต้องทำอะไร แค่ไปตามนัดก็พอ พรุ่งนี้มาเจอฉันที่รีสอร์ทตอนแปดโมงเช้านะ "
" เออๆ ... แล้วนี่นายไม่คิดจะหาน้ำหาท่ามาให้ฉันดื่มกินหรือไง ร้อนจนตับจะแตกอยู่แล้ว "
" อ้อ..ใช่สิ โทษทีๆ ลืมไป เดี๋ยวฉันมานะ " สุริยันรีบเดินออกไปหาน้ำให้เธอ ตอนนี้จะใช้ให้เขาทำอะไรก็ยอมทั้งนั้น!
พอสุริยันเดินออกไปอลิซสาก็หยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาอ่านอีกครั้ง นายเคเดน โจว วัย 30 ปีนั่น ประวัติไม่ธรรมดาจริงๆ แต่ถึงยังไงเธอก็ต้องหาทางทำให้เขาปฏิเสธเธอให้ได้ และการปฏิเสธนั้นต้องไม่กระทบและเป็ผลเสียกับสุริยันด้วยเช่นกัน
3K
