ในฝัน...สกายหยอกล้อและวิ่งเล่นกับกอหญ้าอย่างมีความสุข แต่แล้วกอหญ้าได้วิ่งหนีหายจากเขาไป สกายวิ่งตามหญิงสาวไปจนสุดกำลัง และคว้าเธอเอาไว้ได้สุดปลายมือ
" นี่แน่ะ! หนีเก่งนักใช่ไหมกอหญ้า จับได้แล้ว" สกายนอนยิ้มโดยยังไม่ได้ลืมตามาดูว่าที่เขาคว้าอยู่นั่นมันคืออะไร
"นิ่มจัง...หอม..ด้วย" สกาย เริ่มรู้สึกว่าััความฝันมันช่างเหมือนความจริงมากจนเกินไป จึงค่อยๆ ลืมตาขึ้นดูทั้งๆ ที่หัวใจยังคงเต้นแรง
"แว๊ก!! บลู!!! เธอมานอนอะไรตรงนี้ หาาา" และหัวใจของสกายก็ยิ่งเต้นแรงขึ้นไปอีกเมื่อลืมตามาเห็นว่าไอ้ที่จับเต็มสองมือนั้น เป็ร่างกายที่เปลือยเปล่าของบลู ครั้งแรกสกายดีดตัวออกพร้อมกับผ้าห่ม แต่พอนึกขึ้นได้ก็รีบนำผ้าห่มกลับมาคุมร่างของบลูไว้ตามเดิม
"สกายตื่นแล้วหรือจ้ะ ไข้ลดลงแล้วใช่ไหม" บลูยื่นมือมาเพื่อจะแตะหน้าผากของสกายเพื่อวัดไข้แต่ สกายกับดีดตัวหนีไปที่มุมเตียงอีกฝั่งหนึ่ง
"ทะ ทะ ..เธอมานอนแก้ผ้าแก้ผ่อนอะไรอยู่ตรงนี้" สกาย คิดว่าพ่ออาจจะลงโปรแกรมอะไรแปลกๆ ให้กับบลูหรือเปล่า
" ใช้อุณหภูมิที่เย็นลงของบลู เพื่อลดไข้ให้กับสกายยังไงเล่าจ๊ะ" บลูบอกเหตุผล เพราะว่าธอสามารถลดอุณหภูมิในร่างกายให้เย็นกว่า 30 องศาและใช้มันซึมซับเอาความร้อนจากร่างกายของสกายออกมา เพื่อบรรเทาอาการไข้ให้เขาได้
"ต้องทำกันขนาดนี้เชียวเหรอ" สกายถึงกับเหงื่อตกทั้งที่อากาศในห้องไม่ได้ร้อนเลย
"ก็สกายสั่งว่าไม่ให้บลูมาเช็ดตัวให้ไงล่ะจ๊ะ บลูเลยต้องใช้วิธีนี้เพื่อลดไข้" เพราะถูกสร้างมาเพื่อดูแลและปรนบัติผู้เป็เ้าของ เธอถึงได้ทำทุกวิถีทางเพื่อดูแลเ้าของอย่างสกายดีให้ที่สุด
"เข้าใจแล้ว...ฉันผิดเองแหละที่สั่งเธอไปแบบนั้น" การถอนหายใจอย่างน้อยก็โล่งอกที่พ่อไม่ได้ตั้งโปรแกรมอะไรพิสดารมาด้วย
บลูมองสกายด้วยแววตาสงสัยกับข้อมูลทางกายภาพที่เธอมีอยู่ใน หน่วยความจำ
"สกายไม่ชอบร่างกายของผู้หญิง อย่างนั้นหรือจ๊ะ" บลูถามเก็บข้อมูลเพื่อที่จะได้นำมาวิเคราะห์ ในการปฏิบัติรับใช้ผู้เป็เ้าของให้ดีที่สุด
"เอ่อ...ไม่ใช่ๆ แบบนั้น แต่แบบนี้ก็ไม่ใช่ โว๊ยยย จะพูดแบบไหนดีวะเนี่ย" สกาย ไม่รู้จะใช้คำพูดแบบไหนอธิบายให้หุ่นยนต์อย่างบลูเข้าใจได้
"ร่างกายของบลูไม่เหมือนของมนุษย์ตรงไหนหรือจ๊ะ สกายถึงไม่ชอบ" บลูไม่พูดเปล่า เธอลุกขึ้นยืนบนเตียงโชว์สรีระ ที่ผู้สร้างได้ออกแบบทางกายวิภาคมาดึงดูดใจเพศตรงข้ามของเธอให้เขาดู
"บลู!! หยุดบัดเดี๋ยวนี้เลย..และรีบใส่เสื้อผ้าซะ!" สกายต้องเช็ดเืกำเดาที่ไหลไม่รู้ว่าเป็เพราะพิษไข้หรือเพราะอะไร
"จ้ะ.." บลูทำตามที่สั่งและใส่เสื้อผ้าทันที และเช่นเคยบลูทำทุกอย่างโดยที่ไม่สนว่า สกายยังนั่งอยู่ในห้อง
"พ่อ ทำไมทำกับผมแบบนี้ ทำร้ายจิตใจลูกเกินไปแล้ว" สกายคิดว่าถ้าไม่ รู้มาก่อนว่า บลูเป็หุ่นยนต์คงได้หลงเสน่ห์เธอแน่
"มิสเตอร์จอห์นทำอะไรผิดหรือจ๊ะ?" บลูสงสัยว่าผู้ที่สร้างเธอทำอะไรที่ผิดต่อสกาย
"ผิดสิ ทำไมไม่ส่งหุ่นยนต์อาม่ามาให้ฉัน แทนที่จะส่ง..." สกายไม่อยากพูดต่อว่าหุ่นหน้าเหมือนเด็กประถม แต่...มหาลัย
บลูไม่เข้าใจอะไรเลยยังคงจ้องมองหน้าสกายอย่างไร้เดียงสา เพราะเธออยู่ในขั้นตอนการเรียนรู้ความรู้สึกนึกคิดของมนุษย์
"ถ้าอย่างนั้นสกายนอนต่อเถอะ บลูจะได้ช่วยลดไข้ให้ต่อนะจ๊ะ" บลู จัดผ้าปูที่นอนให้เข้าที่
"บลูกลับห้องของเธอไปซะ ถ้าบลูไม่อยากให้ฉันป่วยตาย" สกายคิดว่าถ้าบลูยังอยู่ในห้อง เขาไม่ได้หลับได้นอนแน่
"จ้ะ...พรุ่งนี้เจอกันนะจ้ะสกาย ฝันดีจ้ะ" บลูยิ้มให้ก่อนจะเดินกลับห้องตัวเอง
"เฮ้อ... กูเกือบจะกลายเป็โรคจิตไล่ปล้ำหุ่นแล้วไหมวะเนี่ย" สกายถอนให้ใจเป็ครั้งที่ร้อย
"ไม่ต้องปล้ำบลูก็ได้นะจ๊ะ สกายอยากจะทำอะไรก็ทำ...บลูเป็ของสกายอยู่แล้วจ้ะ" บลูได้ยินเขาพูดชัดเจนแถมยังเดินกลับเข้ามาเขาบอกอีก
'"ไปนอนนน เอ๊ย ไปชาร์จไฟได้แล้ววว" สกายใร้องเสียงหลงไม่คิดว่าบลูจะได้ยิน
"ไม่ได้ๆ ต้องล็อคห้อง แต่ว่าก่อนนอนแล้วก็ล็อคห้องแล้วนี่หว่า" สกาย สงสัยว่าบลูเข้ามาในห้องเขาได้อย่างไร แต่ก็ไม่อยากเรียกบลูมาถามแล้ว เขาคิดว่าไว้ค่อยถามพรุ่งนี้จะดีกว่า
แล้วคืนแห่งความอลวน ก็ได้ผ่านพ้นไปอีกหนึ่งคืน แต่ไข้ของสกายนั้นก็ลดลงไปจนแทบจะเป็ปกติ จนสกายอดคิดไม่ได้ว่าวิธีของบลูนั้นช่วยเขาไว้ได้จริงๆ
ส่วนบลูเมื่อกลับมาถึงห้องแล้ว เธอก็ไม่ได้ชาร์จไฟเต็มตามจำนวนชั่วโมงที่จะต้องทำการชาร์จ เพราะบลู้าที่จะช่วยสกายประหยัดค่าไฟ และนั่นส่งผลให้ร่างกายและวงจรบางส่วนของบลูเริ่มผิดปกติ ซึ่งหากสกายรู้มาก่อน เขาจะไม่ยอมให้บลูทำเช่นนั้นเลย
ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม สิ่งที่จำเป็ที่สุดของบลูตอนนี้ นอกเหนือจากการดูแลรับใช้สกายผู้เป็เ้าของตัวเธอให้ดีที่สุดแล้ว อีกสิ่งหนึ่งคือการทำภารกิจของเธอให้สำเร็จ มันเป็ข้อตกลงลับระหว่างเธอกับมิสเตอร์จอห์นพ่อของสกาย เพื่อพิสูจน์ว่าเธอเป็การทดลองที่ผิดพลาดหรือเป็นวัตกรรมที่สมบูรณ์ที่สุดในยุคนี้
สำหรับมิสเตอร์จอห์น ข้อตกลงนี้ มันจะเป็สิ่งชี้ขาดว่าเธอสมควรจะได้อยู่บนโลกมนุษย์นี้ต่อไป เพื่อเป็ต้นแบบให้กับหุ่นยนต์ตัวอื่นๆ ในการเป็เพื่อนคอยช่วยเหลือและดูแลมวลมนุษย์ทั้งหลายบนโลกนี้หรือว่าเธออาจจะต้องถูกทำลายเพราะเป็การทดลองที่ผิดพลาด
1K
