บริษัท
ผมจอดรถที่บริษัท และต่อสายหาน้องเมย์
-น้องเมย์-
"ค่าพี่ไวน์" น้องเมย์เอ่ยอย่างงัวเงีย ยังไม่ตื่นอีกหรอวะ
"ถ้าเอมถึงม.แล้ว โทรมาบอกพี่ด้วยนะ"
"วันนี้อาจารย์ยกคลาสค่ะ ไม่มีเรียนค่ะ"
"อ๋อครับ"
ผมกดวางสาย มิน่าล่ะ ชะเอมถึงไม่ยอมตื่นไปมหาวิทยาลัย แล้วทำเป็อวดเก่งที่แท้ก็ไม่มีเรียน -.,- ผมเดินเข้ามาในห้องทำงานสักครู่ลูกค้าผมก็เข้ามา
"ต้นอ้อ" ผมเอ่ยเรียกชื่อคนที่เดินเข้ามาหาผม
"สวัสดีค่ะไวน์"
"นี่คุณคือลูกค้าผมงั้นหรอ"
"ใช่ค่ะ หวังว่าไวน์จะทำงานต่อจนเสร็จนะคะ"
"ครับ"
"ถ้างั้นเรามาคุยเื่งานกันเลยดีกว่าค่ะ"
"ครับ"
บริษัทผมทำเกี่ยวกับเพชรพลอย และต้นอ้อทำเกี่ยวกับเครื่องประดับ เธอจะสั่งเพชรพลอยของผมไปทำเครื่องประดับ
เรานั่งคุยงานจนถึงเที่ยง และตอนเย็น ต้นอ้อและเลขาของเธอเข้ามาทำสัญญาซื้อขาย
"ไวน์คะ ออกไปกินข้าวด้วยกันมั้ยคะ" ต้นอ้อเอ่ยชวนเมื่อเราทำสัญญาเสร็จ กว่าจะเสร็จก็ 2ทุ่มแล้ว ก็เธอน่ะลีลากว่าจะเซ็นได้ พูดโน่นพูดนี่อะไรก็ไม่รู้ -*-
"ไม่สะดวกครับ" 2ทุ่มแล้ว กว่าจะกินเสร็จอีก
"ไปเถอะค่ะ อ้อเป็ลูกค้าคุณนะคะ"
"ก็ได้ครับ" เล่นเอาคำว่าลูกค้ามาอ้างแบบนี้ ผมจะปฏิเสธยังไงล่ะครับ
ผมออกมาที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง กับต้นอ้อ ลูกน้องผมกลับแล้ว เพราะลูกป่วยต้องรีบไปดูลูก
-ชะเอม- ผมต่อสายหาชะเอม
"อะไร" เธอรับสายแล้วเอ่ยออกมาเสียงแข็ง -*-
"ยังไม่หายงอนอีกหรอ"
"มีอะไร"
"พี่ไปกินข้าวกับลูกค้านะครับ"
"ลูกค้าหญิงหรือชาย" ทำไมอยู่ๆชะเอมถามผมแบบนี้ ผมเริ่มหวั่นๆ กลัวชะเอมจะเข้าใจผิด
"ผู้หญิงครับ"
"พี่พลไปกินด้วยหรือป่าว"
"ไปครับ" ผมเริ่มรู้สึกแปลกๆ เลยโกหกชะเอมไป ไม่ให้เธอคิดมาก
"โอเค"
"กินข้าวด้วยนะเอม"
"ค่าาาาา" เสียงเธออ่อนลงไม่แข็งเหมือนตอนแรก
"พี่จะรีบกลับนะครับ"
"ค่ะ"
ผมกดวางสายแล้วเดินเข้าร้านไปกินข้าวกับต้นอ้อ 22.20น.
"ผมขอตัวก่อนนะ" ผมเอ่ยขึ้นรอบที่4 เธอไม่ยอมให้ผมกลับสักที -*-
"แหม คิดถึงภรรยาหรอคะ"
"ใช่ครับ"
"ฮ่าๆ ก็ได้ค่ะ"
"ครับ"
ผมลุกขึ้นและขับรถกลับคอนโด
ผมมาถึงห้องไม่เจอชะเอม เธอหนีไปไหนอีกแล้วเนี่ย ผมโทรถามเมย์ เมย์ก็บอกว่าไม่ได้อยู่ด้วย โทรหาเชอรีนก็ไม่ติด อีกอย่างเชอรีนก็ไม่ได้อยู่ที่เดิมแล้วด้วย
ไปไหนวะเนี่ย!!!
ผมขับรถตามหาไปทั่วก็ไม่เจอชะเอม จนผมต้องขับรถกลับคอนโด...
CHA-AEM TALK
วันนี้อาจารย์ยกคลาส ฉันงอนพี่ไวน์อยู่ เลยไม่ได้บอกเขา เขาก็ตะคอกใส่ฉันอีก
ตอนเย็นเขาโทรมาบอกว่าจะไปกินข้าวกับลูกค้าผู้หญิงและมีลูกน้องไปกินด้วย ฉันก็โอเคขึ้นมาหน่อยแต่...
22.40น.
~LINE~
-TA-
TA : ส่งรูปภาพถึงคุณ ( เป็นูปพี่ไวน์กินข้าวกับพี่ต้นอ้อ 2ต่อ2 )
ฉันนั่งดูรูปน้ำตาเอ่อล้นออกมา ไหนบอกว่าไปกินข้าวกับลูกค้าไง ไหนบอกว่ามีลูกน้องกินด้วยไง
แต่ทำไมถึงไปกินข้าวกับแฟนเก่าได้ล่ะ...
ฉันเช็ดน้ำตาและเอาชุดนักศึกษาใส่กระเป๋ามา1ชุดแล้วออกจากคอนโด
จะไปนอนไหนดีล่ะเนี่ย พี่เชอรีนก็ไม่อยู่ ยัยเมย์ก็เดี๋ยวบอกพี่ไวน์อีก
'เจมส์' ใช่เจมส์เป็ที่พึ่งเดียว พี่ไวน์ตามหาไม่เจอแน่นอน
~ออด ออด~
ฉันนั่งแท็กซี่มาที่คอนโดเจมส์ และมายืนกดออดห้องเขา
~
แกร๊ก
~
"ขอนอนด้วยสิ่" ฉันเอ่ยขึ้นเมื่อเจมส์เปิดประตู
"เฮ้ยยย มาได้ไงเนี่ย" เจมส์เอ่ยถามอย่างใ เขาคงไม่คิดว่าฉันจะมา
ฉันไม่ตอบแต่เดินแทรกตัวเข้ามาในห้อง และนั่งลงที่โซฟา
"ที่นี่ยังเหมือนเดิมเลยนะ ไม่คิดจะเปลี่ยนแปลงบ้างเลยหรือไง" ฉันกวาดสายตามองไปรอบๆ แล้วเอ่ยถาม
"จะเปลี่ยนทำไมล่ะ เหมือนเดิมก็ดีอยู่แล้ว" เขาตอบกลับด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม
"แล้วหัวใจล่ะ เปลี่ยนหรือยัง"
"เปลี่ยนแล้ว"
"ว๊าวว สาวคนไหนน๊า ที่เปลี่ยนใจเจมส์ได้"
"รุ่นน้องที่มหาวิทยาลัยอ่ะ"
"มีรูปมั้ย"
"มีสิ่" เขาเปิดรูปในโทรศัพท์และยื่นให้ฉันดู
"น่ารักจัง เธอไม่มาอยู่ที่นี่หรอ" ฉันมองสาวน้อยในรูป หน้าตาเธอน่ารักมากๆ
"เธอกลับไปนอนห้องแล้วน่ะ"
"เป็ไปได้ไง เจมส์ยอมด้วยหรอ" ปกติเจมส์ติดแฟนนิ่หน่า
"บังคับไม่ได้น่ะสิ่"
"หื้มมม"
"ยังไม่ได้คบกัน"
"อ้าว ทำไมแบบนั้นล่ะ"
"ก็กำลังจีบ พามาอยู่ห้องหลายวันแล้ว แต่อยู่ๆเธอก็ขอกลับไปนอนห้องตัวเองเฉยเลย"
"เอ๊~~ แล้วเจมส์ได้บอกความรู้สึกกับเธอหรือยัง"
"ยังเลย"
"เธออาจจะยังไม่มั่นใจในตัวเจมส์ไง ลุคแบดบอยขนาดนี้ ฮ่าๆ" เจมส์ดูภายนอกเขาดูเ้าชู้ สาวๆก็เข้าหาเยอะ
"อย่างนั้นหรอ"
"คิดว่าใช่นะ เจมส์ลองบอกความรู้สึกดูสิ่"
"ครับ แล้วนี่ตกลงมาได้ไงเนี่ย"
"หนีผัวมาอ่ะ ฮ่าๆๆๆๆ"
"งอนผัวบ่อยจริงๆ"
"คืนนี้เอมขอนอนด้วยนะ ไม่มีที่ไปแล้ว"
"อย่างเอมเนี่ยนะ ไม่มีที่ไป"
"ใช่ หนีไปไหน ผัวก็ตามเจอ ฮ่าๆๆ"
"อ่ะๆ งั้นเอมไปนอนในห้อง เดี๋ยวเจมส์นอนโซฟา"
"ค่าา"
ฉันพูดจบก็เดินเข้าห้องนอน นอนเลย... เหมือนห้องนี้เป็ห้องของฉันเอง ฮ่าๆ
ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู พี่ไวน์โทรหาฉันหลายสาย ข้อความอีกเป็สิบ ไลน์อีกเยอะ ขยันพิมพ์จริงๆ -*-
เช้าวันต่อมา
มหาวิทยาลัยK
"ขอบคุณระที่ให้นอนด้วย และพามามหาวิทยาลัย" ฉันเอ่ยขึ้น เมื่อเจมส์ขับเข้ามาจอดที่มหาวิทยาลัย
"ไม่เป็ไร เคลียร์กับแฟนซะด้วย"
"รู้แล้วน่า"
"ว่าแต่งอนแฟนเื่ไรเนี่ย"
"แฟนไปกินข้าวกับผู้หญิงกลับมาเขาก็ตะคอกใส่เอม วันต่อมาแฟนก็ไปกินข้าวกับแฟนเก่าอีก"
"อ้าว..." เจมส์เอ่ยออกมาอย่างอึ้งๆ
"เขาคงเบื่อเอมแล้ว" ฉันพูดแล้วส่งยิ้มบางๆให้เจมส์
"อย่าคิดมากดิ่"
"ไม่คิดได้ไงล่ะ"
"เฮ้อ เจมส์ก็ไม่รู้จะปลอบยังไง เอมก็เข้มแข็งไว้นะ สู้ๆ"
"ค่าาาา"
ฉันและเจมส์เปิดประตูลงจากรถ
"แพรว" เจมส์เอ่ยขึ้นมาอย่างแ่เบา
"..." เธอมองมาที่เจมส์และฉันอย่างนิ่งๆ แล้วหันหลังเดินไป
"เฮ้ สาวน้อย อย่าเพิ่งไป" ฉันะโเรียก
แต่สาวน้อยคนนั้นไม่ยอมหยุดเดิน
"เอาไงล่ะเจมส์ เธอเข้าใจนายผิดแน่" ฉันหันไปพูดกับเจมส์
"เขาสนใจฉันด้วยหรอ"
"โอ๊ยย ถ้าไม่สนใจเขาจะงอนจนเดินหนีหรือไง" อยากจะตีเจมส์จริงๆ
"ถ้าสนใจเขาจะตีตัวออกห่างทำไมล่ะ"
"ก็ทำให้เขามั่นใจในตัวนายเส่"
"ทำไงอ่ะ"
"อย่างน้อยตอนนี้นายควรตามเธอไป ไม่ใช่ยืนบื้ออยู่ตรงนี้" ฉันชักจะเอือมกับเจมส์แล้วนะ!
"งั้นเจมส์ไปก่อนนะ"
"โชคดีนะ"
**********END EP20**********
SPOIL
"จองวัดให้ยัยเอมเลยดีป่ะ"
"เออดี สวดสัก3วันก็พอ"
******************************
1K
