แสงไฟจากมหานครที่ไม่เคยหลับใหลสาดส่องผ่านผนังกระจกบานใหญ่ของเพนต์เฮาส์หรูใจกลางกรุงเทพฯ เข้ามากระทบกับร่างบางของเชอรีนที่กำลังยืนฮัมเพลงอยู่หน้าเคาน์เตอร์ครัว กลิ่นหอมของซุปครีมเห็ดทรัฟเฟิลลอยอวลไปทั่วห้อง สร้างบรรยากาศอบอุ่นตัดกับวิวเมืองที่ดูวุ่นวายภายนอก
หญิงสาวผมแดงในชุดเดรสสายเดี่ยวสีขาวตัวสั้นกำลังจัดเตรียมอาหารค่ำมื้อพิเศษสำหรับคนรักของเธอ ‘ลลิน’ นางแบบสาวผู้เป็ดั่งดวงจันทร์ที่เยือกเย็นบนรันเวย์ แต่เป็โลกทั้งใบสำหรับเชอรีน
“ใกล้จะกลับมาแล้วสินะ”
เชอรีนพึมพำกับตัวเองเบาๆ พลางจัดดอกไม้ในแจกันให้เข้าที่ ดวงตาของเธอเป็ประกายแห่งความสุขเมื่อนึกถึงใบหน้าของคนรัก >ᵕ<
เสียงปลดล็อกประตูแบบดิจิทัลดังขึ้นเบาๆ เป็สัญญาณว่าคนที่เธอรอคอยได้กลับมาถึงแล้ว เชอรีนรีบวิ่งไปที่ประตูด้วยรอยยิ้มที่กว้างที่สุด
ร่างสูงสง่าของลลินก้าวเข้ามาในห้อง ในชุดเดรสสีดำรัดรูปที่ขับเน้นสัดส่วนอันสมบูรณ์แบบของนางแบบระดับโลก ใบหน้าสวยคมที่มักจะเรียบนิ่งอยู่เสมอ วันนี้กลับฉายแววความเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัด
“กลับมาแล้วเหรอคะที่รัก!”
เชอรีนพุ่งเข้าไปกอดลลินแน่น ซุกใบหน้าลงบนแผ่นอกที่คุ้นเคย สูดกลิ่นน้ำหอมจางๆ ที่เป็เอกลักษณ์ของคนรักเข้ามาเต็มปอด
ลลินหลับตาลงช้าๆ ปล่อยให้ความอบอุ่นจากอ้อมกอดของเชอรีนค่อยๆ ฮีลใจที่เหนื่อยล้ามาทั้งวัน เธอวางกระเป๋าแบรนด์เนมลงบนพื้น ก่อนจะยกแขนขึ้นกอดตอบร่างเล็กในอ้อมแขนอย่างแ่เบา “อืม กลับมาแล้วค่ะ”
เสียงของลลินแหบพร่าเล็กน้อย เชอรีนผละออกมาเล็กน้อยเพื่อมองหน้าคนรักให้ชัดๆ มือเรียวยกขึ้นััแก้มของลลินอย่างห่วงใย
“เหนื่อยมากเลยใช่ไหมคะ ดูสิ ใต้ตาคล้ำหมดแล้ว”
“นิดหน่อยค่ะ” ลลินตอบ พยายามจะยิ้มแต่ก็ดูฝืนเต็มที “วันนี้มีถ่ายแบบยาวเลย”
“ไม่เป็ไรนะคะ” เชอรีนพูดด้วยน้ำเสียงที่สดใสราวกับวิตามิน “เดี๋ยวเชอจะชาร์จพลังให้ที่รักเอง มานี่เลยค่ะ”
เธอจูงมือลลินให้เดินมานั่งลงบนโซฟาหนังตัวยาว ก่อนจะคุกเข่าลงตรงหน้าแล้วค่อยๆ ปลดรองเท้าส้นสูงราคาแพงออกจากเท้าเรียวของลลินอย่างนุ่มนวล
“เชอรีน ไม่ต้องลำบากขนาดนั้นก็ได้” ลลินพยายามจะห้าม แต่เชอรีนกลับส่ายหน้าเบาๆ
“ไม่ลำบากเลยค่ะ” เธอยิ้มหวาน “การดูแลที่รักคือความสุขของเชอนะคะ”
พูดจบ เธอก็เริ่มใช้ปลายนิ้วบีบนวดที่ฝ่าเท้าของลลินอย่างแ่เบา ลลินสะดุ้งเล็กน้อยกับััแรก แต่แล้วก็ค่อยๆ ผ่อนคลายลง ปล่อยให้ความเหนื่อยล้าทั้งหมดไหลออกไปกับััอันอ่อนโยนของเชอรีน
“อืม... สบายจัง” ลลินครางออกมาเบาๆ เอนหลังพิงกับพนักโซฟาอย่างหมดแรง
เชอรีนยิ้มอย่างพอใจเมื่อเห็นว่าคนรักของเธอเริ่มผ่อนคลาย เธอยังคงนวดต่อไปอย่างตั้งใจ ปลายนิ้วค่อยๆ ไล่ไปตามฝ่าเท้า ข้อเท้า และน่องที่ตึงเครียดจากการเดินแบบมาทั้งวัน
“ที่รักรู้ไหมคะ” เชอรีนชวนคุย “วันนี้เชอเรียนเื่การสร้างแบรนด์ด้วยนะ อาจารย์ชมใหญ่เลยว่าไอเดียของเชอสร้างสรรค์มาก”
ลลินลืมตาขึ้นมองแฟนสาวด้วยความเอ็นดู “จริงเหรอคะ เก่งจังเลยนะเรา”
“แน่นอนสิคะ ก็เชอมีที่รักเป็แรงบันดาลใจนี่นา” เชอรีนพูดพลางขยิบตาอย่างขี้เล่น ദ്ദി( ¯꒳¯ )
คำพูดหวานๆ นั้นทำให้ลลินอดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้ รอยยิ้มที่นานๆ ครั้งจะได้เห็นปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวยคม ทำให้เชอรีนใจเต้นแรง
มือของเชอรีนค่อยๆ เลื่อนสูงขึ้น จากน่องมาสู่หัวเข่า และไล้ไปตามต้นขาอ่อนด้านในอย่างแ่เบา ััที่เปลี่ยนไปทำให้อุณหภูมิในห้องสูงขึ้นโดยไม่รู้ตัว
ลลินรู้สึกถึงลมหายใจที่เริ่มติดขัด “เชอรีน...”
“ขา” เชอรีนตอบรับเสียงหวาน แต่การกระทำของเธอกลับตรงกันข้าม เธอยังคงลูบไล้ต้นขาด้านในของลลินต่อไป ช้าๆ... ยั่วเย้า...
“พอแล้วค่ะ เดี๋ยวพี่...”
ยังไม่ทันที่ลลินจะพูดจบ เชอรีนก็ขยับตัวขึ้นมานั่งคร่อมบนตักของเธออย่างรวดเร็ว สองแขนโอบรอบคอของลลินไว้แน่น ดวงตาสีแดงเชอร์รีจ้องมองลึกลงไปในดวงตาของลลินอย่างท้าทาย
“เชอบอกแล้วไงคะ ว่าจะชาร์จพลังให้ที่รัก” เธอกระซิบ “...ให้เต็มร้อยเลย”
ลลินกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เธอไม่สามารถต้านทานสายตาที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ของเชอรีนได้เลยแม้แต่น้อย ริมฝีปากบางของนางแบบสาวเผยอขึ้นเล็กน้อย ก่อนที่เชอรีนจะประทับจูบลงมาอย่างไม่รอช้า
มันเป็จูบที่เริ่มต้นอย่างนุ่มนวลและอ่อนหวาน แต่ไม่นานก็แปรเปลี่ยนเป็ความเร่าร้อนที่ยากจะต้านทาน ลิ้นเล็กๆ ของเชอรีนสอดแทรกเข้ามาในโพรงปากของลลินอย่างชำนาญ ดาวน์โหลดทุกความหวาน อัปโหลดทุกความคิดถึงที่อัดอั้นมาทั้งวัน
“อืม...” ลลินครางในลำคอ มือของเธอเลื่อนขึ้นมาโอบรอบเอวบางของเชอรีนโดยอัตโนมัติ กดร่างเล็กให้แนบชิดกับเธอมากยิ่งขึ้น
เชอรีนถอนจูบออกช้าๆ หอบหายใจเล็กน้อย ริมฝีปากของเธอแดงก่ำและบวมเจ่อจากการจูบที่ดูดดื่ม “ไปอาบน้ำกันก่อนดีไหมคะ แล้วค่อยมาทานข้าวกัน”
ลลินมองหน้าแฟนสาวที่กำลังยิ้มยั่วอยู่บนตักของเธอ “พี่ว่า... พี่ยังไม่หิวข้าวเท่าไหร่”
“งั้นหิวอะไรเหรอคะ?” เชอรีนถามเสียงใสซื่อ แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความเ้าเล่ห์
ลลินไม่ตอบ แต่สายตาของเธอกลับเลื่อนต่ำลงไปยังหน้าอกอวบอิ่มที่ซ่อนอยู่ภายใต้เดรสสีขาว เชอรีนหัวเราะคิกคัก
“หิว ‘ของหวาน’ เหรอคะ?”
พูดจบเธอก็ลุกขึ้นยืน ก่อนจะค่อยๆ ปลดสายเดี่ยวของชุดเดรสลงช้าๆ เผยให้เห็นไหล่ขาวเนียนและเนินอกที่น่าัั ชุดเดรสค่อยๆ ร่วงหล่นลงไปกองอยู่ที่พื้น เผยให้เห็นเรือนร่างในชุดชั้นในลูกไม้สีขาวบริสุทธิ์
ลลินมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาที่ลุกวาว เธอเอื้อมมือไปดึงเชอรีนให้เข้ามาใกล้ ก่อนจะก้มลงจูบซอกคอขาวผ่องนั้นอย่างกระหาย สูดดมกลิ่นกายหอมหวานเหมือนขนมที่เธอโปรดปราน
“อ๊ะ... ที่รัก... ใจเย็นๆ สิคะ” เชอรีนครางเบาๆ แต่ก็ไม่ได้ขัดขืน เธอปล่อยให้ลลินสำรวจร่างกายของเธออย่างเต็มที่
มือของลลินเริ่มซุกซน เธอค่อยๆ ปลดตะขอบราของเชอรีนออกอย่างชำนาญ ดอกบัวสีชมพูคู่สวยเด้งออกมาทักทายสายตาของเธอทันที
“สวยจัง...” ลลินพึมพำ ก่อนจะก้มลงใช้ริมฝีปากยอดถันข้างหนึ่งอย่างไม่รอช้า ลิ้นร้อนๆ ของเธอตวัดเลียยอดบัวนั้นอย่างหิวกระหาย สร้างความเสียวซ่านให้เชอรีนจนต้องบิดตัวไปมา
“อ๊า... ที่รักขา... ซี้ด!” เชอรีนครางเสียงหวาน มือเล็กๆ ขยุ้มเส้นผมสีดำขลับของลลินแน่นเพื่อระบายความเสียว
ลลินดูดดื่มยอดถันข้างนั้นอย่างเมามัน ก่อนจะเปลี่ยนไปอีกข้าง ทำราวกับว่ามันคือผลไม้รสเลิศที่เธออดใจรอไม่ไหว เสียงดูดดัง “จ๊วบ... จ๊วบ” ผสมกับเสียงครางของเชอรีนทำให้บรรยากาศในห้องร้อนระอุขึ้นเป็ทวีคูณ
“คุณลลิน... เชอ... เชอไม่ไหวแล้วค่ะ” เชอรีนพูดเสียงกระเส่า เมื่อความเสียวซ่านเริ่มแล่นไปทั่วร่าง
ลลินเงยหน้าขึ้นจากอกอิ่ม ริมฝีปากของเธอเปียกชื้นและแดงก่ำ เธอยิ้มอย่างพึงพอใจก่อนจะค่อยๆ เลื่อนตัวลงต่ำ คุกเข่าลงตรงหว่างขาของเชอรีน
“พี่ก็ไม่ไหวเหมือนกันค่ะ” เธอกระซิบ “...ขอชิมของหวานจานหลักก่อนได้ไหมคะ”
เชอรีนหน้าแดงก่ำ >///< เธอพยักหน้าเบาๆ เป็การอนุญาต ก่อนที่ลลินจะค่อยๆ ใช้นิ้วเกี่ยวขอบกางเกงในลูกไม้ของเธอลงช้าๆ
ร่องกุหลาบสีชมพูอ่อนที่ซ่อนอยู่ปรากฏแก่สายตา มันชุ่มฉ่ำไปด้วยหยาดน้ำผึ้งหวานที่หลั่งออกมาเพราะแรงอารมณ์ ลลินจ้องมองมันด้วยสายตาที่ลุกโชน ก่อนจะก้มลงใช้ปลายลิ้นแตะชิมอย่างแ่เบา
“อ๊า!” เชอรีนสะดุ้งสุดตัว ร่างกายเกร็งกระตุกกับััที่ไม่คาดคิด ความรู้สึกเสียวซ่านที่รุนแรงยิ่งกว่าครั้งไหนๆ พุ่งตรงเข้าสู่ใจกลางกายของเธอ
ลลินยิ้มมุมปากเมื่อเห็นปฏิกิริยาของคนรัก เธอไม่รอช้าที่จะใช้ลิ้นบรรเลงเพลงรักบนร่องสวาทนั้นอย่างเต็มที่ ลิ้นร้อนๆ ตวัดเลียไปทั่วทุกส่วนอย่างชำนาญ ไล่ั้แ่กลีบกุหลาบภายนอกจนถึงเม็ดคริสตอริสที่ซ่อนอยู่ภายใน
“ที่รัก... อ๊ะ... อ๊า... ตรงนั้น... ซี้ด!” เชอรีนครางไม่เป็ภาษา เธอไม่สามารถควบคุมร่างกายของตัวเองได้อีกต่อไป ขาของเธอสั่นระริก ปลายนิ้วเท้าจิกลงบนพรมอย่างแรง
ลลินรับรู้ได้ว่าเชอรีนใกล้จะถึงฝั่งฝันแล้ว เธอจึงเพิ่มจังหวะและความเร็วของลิ้นให้มากขึ้น เสียงครางของเชอรีนดังขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุด...
“กรี๊ดดดด!
”
ร่างของเชอรีนกระตุกอย่างรุนแรง เธอเกร็งไปทั้งตัวก่อนจะปล่อยหยาดน้ำรักออกมาจนหมดสิ้น ความสุขที่ท่วมท้นทำให้เธอรู้สึกเหมือนกำลังล่องลอยอยู่ในมัลติเวิร์สแห่งความปรารถนา
ลลินค่อยๆ กลืนกินน้ำหวานนั้นเข้าไปทุกหยาดหยด ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองแฟนสาวที่นอนหอบหายใจอยู่บนโซฟาด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความรัก
“หายเหนื่อยหรือยังคะ... ที่รักของเชอ” เชอรีนถามเสียงแ่เบา หลังจากที่เธอเริ่มได้สติกลับคืนมา
ลลินหัวเราะในลำคอ “ยังเลยค่ะ” เธอลุกขึ้น ก่อนจะถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นเรือนร่างอันงดงามและท่อนกล้วยหอมที่แข็งขึงพร้อมใช้งาน
“เพิ่งจะเริ่มเอง... คืนนี้อีกยาวไกลค่ะ ที่รัก” ( ⑉ • • ⑉ ) ♡