เฟย์เดินเคียงข้างแคลร์ไปตามเส้นทางในหมู่บ้าน ทั้งคู่พูดคุยและหัวเราะสนุกสนาน ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็สีส้มอ่อน ความอบอุ่นของแสงแดดทำให้ทั้ง 2 รู้สึกผ่อนคลาย
“เธออยากไปที่ไหนก่อนดีแคลร์?” "เฟย์ถามพลางยิ้มด้วยความอบอุ่นให้ตัวของแคลร์
“ฉันว่าเราไปที่ทุ่งดอกไม้ก่อนดีไหม? ฉันได้ยินมาว่า่นี้ดอกไม้บานเต็มที่แล้ว” แคลร์ตอบด้วยแววตาที่เป็ประกาย
“ได้เลย! ไปกันเถอะ” เฟย์ตอบรับพลางจับมือแคลร์เบาๆ และทั้งคู่ก็เดินไปยังทุ่งดอกไม้ที่อยู่ไม่ไกลจากหมู่บ้าน
เมื่อมาถึงทุ่งดอกไม้ ทั้งคู่ต่างตะลึงกับความงามของดอกไม้ที่บานสะพรั่งทั่วทุ่ง กลิ่นหอมของดอกไม้ลอยมาในอากาศ กลิ่นของมันทำให้ทั้งคู่รู้สึกผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูก แคลร์ยิ้มอย่างมีความสุขและหยิบดอกไม้ขึ้นมาดมกลิ่น
“ที่นี่สวยมากเลยนะเฟย์” แคลร์พูดพร้อมกับหันมายิ้มให้เฟย์
“ใช่ มันสวยมากจริงๆ” เฟย์ตอบกลับพลางมองไปที่ดอกไม้และใบหน้าของแคลร์ที่ดูมีความสุข
หลังจากที่เดินชมทุ่งดอกไม้สักพัก เฟย์ก็สังเกตเห็นทางเดินเล็กๆ ที่ดูเหมือนจะนำไปสู่ป่าลึก มันเป็เส้นทางที่มีหญ้าค่อนข้างร่กเหมือนไม่ค่อยได้มีคนใช้มานาน แต่ไม่ว่าจะมากี่ครั้งพวกเขาก็ไม่เคยเห็นเส้นทางนี้มาก่อนเลย
“เธอเคยเห็นทางนี้มาก่อนไหมแคลร์?” เฟย์ถามพร้อมชี้ไปที่ทางเดินเล็กๆ
“ไม่เคยเลย แต่ฉันคิดว่าเราไม่ควรเข้าไปนะ มันอาจจะอันตราย” แคลร์ตอบด้วยความกังวล
“แต่ฉันอยากรู้ว่ามีอะไรในนั้น ถ้าเธอไม่อยากไปฉันก็จะไม่บังคับเฟย์กล่าวด้วยความอยากรู้ พร้อมกับหันมามองที่ใบหน้าของแคลร์
“งั้นเราเข้าไปดูกันแค่แปปเดียวแล้วกลับออกมาเร็วๆนะ”แคลร์ลังเลสักพักก่อนจะตอบออกมาด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างเป็กังวล
เมื่อพูดคุยกันเสร็จ, ทั้งสองจึงตัดสินใจเดินไปตามทางเดินเล็กๆ ที่นำเข้าสู่ป่า เสียงนกร้องและลมที่พัดผ่านต้นไม้ทำให้บรรยากาศในป่าดูน่าตื่นเต้นและลึกลับ ทั้งสองยังคงเดินหน้าต่อไปจนกระทั่ง...ทั้งคู่ได้สังเกตเห็นแสงไฟเล็กๆ ที่ส่องลอดออกมาจากถ้ำ ที่อยู่ลึกเข้าไปในป่า
“นั่นมันแสงไฟใช่ไหม?” แคลร์ถามด้วยความสงสัย เฟย์พยักหน้าและหันไปมองแสงไฟ
“ใช่ เราไปดูกันเถอะ” เฟย์ตอบด้วยความตื่นเต้น ทั้งคู่เดินเข้าไปใกล้ๆถ้ำ เพื่อดูว่าแสงไฟนั้นมันคืออะไรกันแน่
เมื่อทั้งคู่เดินเข้าไปใกล้ถ้ำ พวกเขาก็พบว่าถ้ำนี้มีบางสิ่งบางอย่างที่ไม่ธรรมดาซ่อนอยู่ ทั้งคู่หยุดยืนหน้าถ้ำและมองดูรอบๆ ด้วยความระมัดระวัง สายลมเบา ๆ พัดผ่านทำให้ใบไม้ที่อยู่รอบ ๆ สั่นไหวเล็กน้อย ไม่มีเสียงอะไรจากด้านในเลยมีเพียงแสงสว่างเท่านั้นที่เล็ดรอดออกมาจากถ้ำ
ทั้ง 2 มองหน้ากันอีกครั้งด้วยความตื่นเต้น ก่อนจะพยักหน้าด้วยกันเป็ครั้งสุดท้ายและจึงตัดสินใจเดินเข้าไปด้วยกัน
เมื่อทั้ง 2 เดินเข้ามาในถ้ำแล้วสิ่งที่พวกเขาััได้อย่างแรกคือกลิ่น มันคือกลิ่นหอมหวานที่มีความละมุนเป็อย่างมากพวกเขารู้ทันทีว่ามันคือกลิ่นหอมของดอกไม้
“กลิ่นของดอกไม้งั้นหรอ ของทุ่งดอกไม้หรอ?”เฟย์ถามขึ้นอย่างสงสัย มันไม่น่าจะเป็ไปได้เลยที่จะมีกลิ่นหอมของดอกไม้หลากหลายสายพันธุ์ในถ้ำแห่งนี้ คงเป็กลิ่นของทุ่งดอกไม้ข้างนอกมากกว่า
“ไม่ใช่หรอกเฟย์ นั่นมันกลิ่นของสิ่งๆนั้นนะ”แคลร์ชี้ไปยังส่วนลึกของถ้ำที่มีแสงสว่างลึกลับส่องออกมา
ทั้ง 2 ตัดสินใจเดินไปดูสิ่งๆนั้น และสิ่งที่พวกเขาพบคือแร่หินประหลาดสีทอง มันเป็แร่ที่พวกเขาไม่เคยพบเห็นมาก่อนไม่ว่าจากตำราใดๆที่พวกเขาเคยอ่าน มันเปล่งแสงออกมาไปทั่วทั้งถ้ำแสงนี้นั้นมันได้ทำให้พวกเขารู้สึกถึงความอบอุ่นภายในใจของพวกเขา ทั้งสองหยุดอยู่หน้าหินและมองมันอย่างประหลาดใจ
“นี่มันอะไรกัน?”เฟย์ถามด้วยความสงสัย
“ไม่รู้สิแต่ฉันรู้สึกอบอุ่นจัง”ฟาวกล้มหน้าและจับไปที่หน้าอกของตัวเองเธอััได้ถึงอะไรบ้างอย่างในร่างกายของเธอที่รู้สึกดึงดูดกับแร่อันนี้
และเมื่อแคลร์เงยหน้าขึ้นมาก็เห็นตัวของเฟย์กำลังเอือมมือไปจับที่แร่อันนั้นเมื่อแคลร์เห็นดังนั้นจึงรีบหยุดมือของเฟย์เอาไว้
“นายทำอะไรนะเฟย์”แคลร์ถามอย่างตื่นตระหนกกับสิ่งที่ตัวของเฟย์จะทำ
“ฉัน...ไม่รู้ เหมือนมันกำลังเรียกฉัน ฉันก็เลยเผลอไปนะ”เฟย์ค่อยๆลดมือของตัวเองลงอย่างระมัดระวัง เมื่อกี้นี้เหมือนเขาไม่มีสติเลย
“งั้นหรอไม่เป็อะไรหรอกเมื่อกี้ฉันก็รู้สึกเหมือนโดนมันดึงดูดไปเหมือนกัน”แคลร์กล่าวออกมาอย่างสับสนในตัวเอง
ทั้งสองตัดสินใจที่จะเดินออกจากทำแห่งนี้เพราะรู้สึกว่าถ้าอยู่นานกว่านี้คงจะไม่ดีแน่ แต่ทันใดนั้นเองเกิดแสงสว่างขึ้นที่ด้านหลังของทั้งสอง ทั้งสองหันไปมองที่ข้างหลังของตัวเองสิ่งที่พวกเขาเห็นนั้นทำให้พวกเขาทั้งคู่ใอีกครั้ง
“นั่นมันตัวอะไรกัน?”แคลร์ชี้ไปทางสิ่งๆนั้นด้วยน้ำเสียงใในสิ่งที่ตัวเองเห็นตรงหน้า
“นั่นคนงั้นหรอ? แต่ทำไมถึงตัวเล็กจังแล้วทำไมถึงมีปีกละ? หรือว่านั่นคือสัตว์เวทมนต์?”เฟย์พูดอย่างสงสัย
ข้างหน้าของทั้งคู่คือร่างของสิ่งมีชีวิตตนหนึ่งที่มีรูปร่างเหมือนกับมนุษย์เพศหญิง ตัวของนางนั้นเรืองแสงสว่างเจิ่ดจ้าทั่วไปทั้งถ้ำ ปีทั้ง 2 ของนางกระพื่อขึ้นลงเบาๆเป็จังหวะช้าๆ ในจังหวะนั้นเองดวงตาของนางก็ลืมตาขึ้นมาจนทำให้ทั่วทั้งถ้ำสว่างยิ่งกว่าเดิม เมื่อเห็นดังนั้น เฟย์จับมือแคลร์แล้ววิ่งไปที่ทางออกของถ้ำอย่างรวดเร็ว
“นั่นมันกำลังทำอะไรเนี่ย!!!” แคลร์ถามอย่างตื่นตระหนก
“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันแต่ฉันรู้สึกว่าถ้าไม่รีบหนีละก็แย่แน่ๆ”เฟย์รีบจับมือของแคลร์และวิ่งหนีให้ไวที่สุดเท่าที่จะทำได้
เมื่อเห็นดังนั้นสิ่งมีชีวิตตัวนั้นจึงรีบพุ่งมาที่ทั้ง 2 อย่างรวดเร็ว จนตามตัวของทั้ง 2 ได้ทัน เฟย์เมื่อเห็นดังนั้นจึงพลิกร่างของตัวเองและกอดตัวของแคลร์ไว้ในออมแขนของตัวเอง เพื่อที่จะได้ปกป้องฟาวจากสิ่งๆนั้น
“ฉันขอโทษนะ แคลร์ที่พาเธอมาที่นี่” เฟย์กล่าวออกมาอย่างรู้สึกผิดที่พาตัวของแคลร์มาเสี่ยงอันตรายแบบนี้เพราะความช่างสงสัยของตัวเอง
“อืม ไม่เป็ไรหรอก เพราะฉันก็เลือกที่จะตามนายมานี่น่า” แคลร์กอดตัวของเฟย์แน่นขึ้นและทั้งสองค่อยๆ หลับตาลงอย่างช้าๆ เมื่อสิ่งมีชีวิตตัวนั้นพุ่งชนมาที่ทั้ง 2 มันก็ทำให้เกิดแสงสว่างไปทั่วทั้งถ้ำอีกครั้งแต่ในคล่าวนี้ทั้ง 2 คนก็ได้หายไป.....
1K
