ตอนที่ 1
เช้าตรู่ ณ หมู่บ้านเทีย บ้านไม้สองชั้น ชั้นหนึ่งภายในบ้าน มีชายหนุ่มที่ร่างกายมีกล้ามเนื้อดูบึกบึน ผิวสีน้ำผึ้ง ผมสีดำ ดวงตาสีฟ้า เดินวนไปมาด้วยสีหน้าท่าทางกังวลใจ อยู่หน้าประตูห้อง สักพักประตูถูกเปิดออก มีหญิงชราเดินออกมาพร้อมกับผู้ช่วยอีกสองนาง
ชายหนุ่มผิวสีน้ำผึ้งมีนามว่าแจ็ค “ท่านหมอภรรยาข้าเและลูกของข้าทั้งสองเป็ยังไงบ้างปลอดภัยรึเปล่า”
แจ็คมองหญิงชราพูดออกมาด้วยสีหน้าที่มีกังวลที่ปนความคาดหวัง
หญิงชรา “ทั้งสองคนปลอดภัย แจ็คแกได้ลูกชายแล้ว แถมสีผิวเหมือนแกอย่างกับแกะ” หญิงชรามองไปที่แจ็ค
แจ็คที่ได้ยินอย่างนั้นก็รู้สึกตื่นเต้นหัวเราะออกมาด้วยความดีใจ
“อย่างงั้นรึ ฮ่าฮ่าฮ่า ลูกชาย ข้าได้ลูกชาย~”
“ท่านหมอตอนนี้ ข้าเข้าไปดูทั้งสองคนได้รึยัง” แจ็คมองที่หญิงชราด้วยสายตาคาดหวัง {¤_¤}
หญิงชรา “เฮ้ออ ได้แต่แค่ครู่เดียวนะ แม่กับเด็กต้องพักผ่อ…น” หญิงชรายังพูดไม่ทันจบ {•_•}
<ปัง> เสียงปิดประตู แจ็ควิ่งเข้าไปในห้องแล้ว
ภายในห้องมีหญิงสาวที่กำลังอุ้มทารกแรกเกิดที่ถูกห่อด้วยผ้าสีขาวอยู่ แจ็คเดินเข้ามาพร้อมมองหญิงสาวและเด็กทารกที่ถูกอุ้มโดยหญิงสาว แจ็คเดินเข้าไปใกล้แล้วถามหญิงสาวว่า “แมรี่ เ้าเป็ยังไงบ้าง” น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเป็ห่วงต่างจากปกติ
แมรี่มองกลับไปที่แจ็คด้วยสีหน้าที่เหนื่อยเล็กน้อยแต่สายตามีความอบอุ่น แมรี่“ข้าเหนื่อยนิดหน่อย พักอีกสักหน่อยก็คงหาย”
แจ็ค “เ้า้าอะไรบอกข้าได้เลยนะ้ากินอะไรรึเปล่าเดี๋ยวข้าจะนำมาให้”
แมรี่ “ไม่” แมรี่ส่ายหัวเล็กน้อย จากนั้นแจ็คหันไปมองเด็กทารก
เด็กทารกลืมตาตื่น ‘เอะ ที่ไหนหว่า ไม่คุ้นเลย ว่าแต่คุณนักกล้ามนี่ใคร เราจำได้ว่าดื่มนิดหน่อยเพื่อผ่อนคลายก่อนจะเข้านอน แล้วทำไมถึงมาโผล่ที่นี่ได้ คุณนักกล้ามจ้องมาทางนี้ั้แ่เมื่อกี้แล้ว ไม่คุ้นหน้าเลยแฮะ ลองถามดูก่อนแล้วค่อยว่ากัน’
เด็กทารก “…..” ‘อ้าวทำไม่พูดไม่ได้ละ’ พอสังเกตรอบๆตัวอีกทีก็สังเกตเห็นว่าตัวเองเป็เด็กทารกอยู่ ‘โดนอุ้มอยู่ละ โดนสาวสวยอุ้มอยู่ละ คงจะเป็ฝันสินะ ไม่สิคงไม่ใช่ฝันหรอกเพราะประสาทััทั้งห้าของเราััได้ ว่านี่คือความจริง’ เด็กทารกกำลังมองแมรี่อยู่
เด็กทารก ‘ทำไมเรามาอยู่ในร่างเด็กทารก หรือว่าเหมือนที่เคยอ่านเจอ เรามาเกิดใหม่สินะ อืมอาจจะดีก็ได้ เราก็เคยอ่านในนิยายเกี่ยวกับการเกิดใหม่ในต่างโลกด้วยสิชีวิตที่แล้วเรามีแต่เื่ยุ่งยากและน่าเบื่อเกิ้น ได้มาเปลี่ยนบรรยากาศที่ต่างโลกอาจจะดีก็ได้’
แมรี่มองไปที่เด็กทารกที่กำลังมองนางอยู่อย่างแปลกใจ “แปลกจังปกติเด็กทารกต้องมีร้องหรืออะไรสักอย่างสิ แต่ลูกเรานิ่งไปเลย”
แจ็คมองดูเด็กทารกแรกเกิด ที่มีหน้าคล้ายตัวเองเจ็ดแปดส่วน มีผิวสีน้ำผึ้ง ผมสีดำ ดวงตาสีฟ้า แจ็คทำหน้าจริงจัง “ยังไงข้าก็หล่อกว่าลูกชายอยู่ดี เฮ้ออ” แจ็คถอนหายใจแล้วยิ้ม แจ็คพูดขึ้นมา “ข้าว่าที่หมาน้อยไม่ร้องแสดงว่าเขาต้องเป็อัจฉริยะแน่เลย”
แมรี่มองแจ็คด้วยสีหน้าแปลกๆ “มีพ่อที่มีแต่สมองกล้ามลูกจะเป็อัจฉริยะได้อย่างไร นอกสะจากว่าสมองกล้ามเหมือนพ่อจนไม่รู้วิธีร้องไห้”
“ว่าก็ว่าเถอะแจ็ค อย่าบอกนะว่าจะให้ลูกของเราชื่อว่าหมาน้อย”
แจ็คยิ้ม “ข้าคิดไว้แล้ว ชื่อสตรอง เป็ไง”
“ที่มีความหมายแข็งแรงดีใช่ไหม”
แมรี่จ้องแจ็ค “ไม่เอา เอาชื่ออื่น” พร้อมขมวดคิ้ว ที่แมรี่ยอมให้แจ็คตั้งชื่อลูก เพราะได้สัญญาไว้ว่ถ้ามีลูกชายจะให้แจ็คตั้งชื่อ ถ้าลูกสาวแมรี่จะตั้งเอง
แจ็คทำหน้าเศร้า ‘ข้าใช้เวลา5วันคิดชื่อนี้มาเลยนะ แถมได้แค่ชื่อเดียวด้วย’ “ขอข้าคิดหน่อยนะ” แจ็คทำหน้าครุ่นคิด
แจ็ค “จ้อน”
แมรี่ “…” “ไม่เอา”
เด็กทารกแรกเกิดมองทั้งสองคุยกัน ‘คุยอะไรสักอย่างที่เกี่ยวกับเราสินะ’
แจ็ค “฿&@&฿^€¥€¥$” {^=^}
แมรี่ “#฿*” “฿&%*^>” {•_•}
แมรี่ “พอ เอาชื่อสุดท้ายนั้นแหละ”
แจ็ค “เฮ้ออ ชื่อกายสินะ แต่มันไม่มีความหมายนะ”
แมรี่ “มันธรรมดาที่สุดแล้วที่พูดมา เอาชื่อนี้แหละ” นี้คือที่มาของชื่อและจุดเริ่มต้นของเด็กทารกแรกเกิดนามว่ากาย
่เวลาล่วงเลย กายอายุได้5ขวบ ก็ได้รู้เกี่ยวกันโลกนี้จากการฟังที่พ่อเล่าเื่ราวต่างๆเพราะเมื่อก่อนพ่อและแม่เคยเป็นักผจญภัยเดินทางไปหลายที่ ว่าโลกนี้มันแฟนตาซีสุดๆ เพราะที่โลกนี้มีมอนสเตอร์ มีดันเจี้ยน มีเวทมนต์ ‘น่าสนุกแฮะ’
ชีวิตที่แล้วที่โลกเก่าถึงจะมีพวกนี้ก็มีได้แค่ในหนังสือหรือภาพยนต์เท่านั้น ไม่มีตัวตนจริงๆแต่ที่นี้มี ชีวิตที่แล้วเคยอ่านหนังสือแฟนตาซีต่างโลก และเคยฝันว่าอยากมาเกิดที่โลกแฟนตาซี อยากมีพลังเหมือนคนที่โลกแฟนตาซี มีอาชีพที่หน้าสนใจมากๆ และที่โลกนี้ก็ดูเหมือนว่ามีด้วย นั้นคือ อาชีพนักอัญเชิญโกเลมนักสร้างโกเลม
ในโลกนี้เมืุ่์อายุครบ10ขวบ มีสาส์นจากโลกส่งมาพลังและระบบอาชีพจะถูกปลุกขึ้นมา แล้วมีอาชีพให้เลือกแน่นอนว่าเป็อาชีพที่อยู่ระดับต่ำแต่สามารถพัฒนาต่อไปได้ ‘แฟนตาซีสุดๆ’ เด็กส่วนใหญ่จะเลือกตามที่พ่อแม่เลือกให้เพราะว่าพ่อแม่สามารถแนะนำแนวทางการพัฒนาพลังได้ ‘ต้องรอถึงอายุถึง10ขวบก่อนสินะ’
ภายในบ้านไม้ชั้นแรก ห้องอาหาร ที่โต๊ะอาหาร
แจ็คมองไปที่กาย “กาย ลูกรู้ไหมว่าการเป็ลูกผู้ชายที่แท้จริงมันคืออะไร”
กายมองกลับไปที่แจ็คด้วยความสงสัย ‘คงไม่ใช่ต้องเป็ยอดชายก่อนใช่ไหม! ว่าไปนั้น แต่เดี๋ยวก่อนทำไมถึงมาถามเด็ก5ขวบ เื่การเป็ลูกผู้ชายด้วย มันใช่เื่ที่เด็ก5ขวบต้องรู้ไหมเนี่ย ถึงรู้ไปแล้วเด็ก5ขวบใช่ทำอะไรได้บ้างถามจริง’
กาย “คืออะไรเหรอครับท่านพ่อ” ที่เรียกว่าท่านพ่อเนี่ยเพราะคิดว่าเป็เด็กเล็กพูดแล้วดูน่ารักดีเลยลองพูดดู
แจ็คที่ได้ยินเริ่มขยับมือค่อยๆถอดเสื้อออก กายที่เห็นอย่างนั้นหน้าพลันซีดลง ‘ห..หรือว่า!!! ไม่ ไม่จริง ไม่ พี่ไม่อยากเป็ลูกผู้ชายที่แท้จริงแล้ว พี่ไม่อยากเป็ยอดชาย ไม่ ไม่มมม’ กายที่มองดูแจ็คถอดเสื้อออก ร่างแข็งค้างหน้าซีดตัวสั่นด้วยความกลัว หัวใจที่เต้นแรงแทบจะะเิออกมา
แจ็คที่ถอดเสื้อออกหมดเผยให้เห็นกล้ามเนื้อเป็มัดๆแล้วพูดขึ้นมาว่า “กายลองมองดูที่ร่างกายพ่อสิ แล้วใช้ใจััว่าตรงส่วนไหนของร่างกายพ่อที่ไม่ใช่ลูกผู้ชายที่แท้จริง” <ฮึบ อ่าาา ฮูววว ฮึบ> แจ็คพูดแล้วทำท่าเบ่งกล้ามที่นักเพาะกล้ามชอบทำ3-4ท่า
แจ็ค “ฮึบ อ่าาาา กล้ามหัวไหล่ ที่ใหญ่กว่าหัวคน”
แจ็ค “อึก กล้ามแขนที่สามารถยกสาวได้มากกว่า5คนด้วยแขนข้างเดียว”
แจ็ค “ย้าาาาาา กล้ามอกที่ใหญ่โตและดูเซ็กซี่กว่าผู้หญิงบางคน”
แจ็ค “อ่าาา ปีกล่างที่กางแล้วลู่ลม”
แจ็ค “%฿#&*!/%#&฿**#”
กายมองดูแจ็คอย่างเหม่อลอย ‘นี้มันเื่บ้าอะไรเนี่ย!!! ใครรู้ช่วยบอกที’
แจ็ค “ลูกคงเข้าใจแล้วสินะ” พูดพร้อมเบ่งกล้ามอก
กาย ‘ไม่เข้าใจสักนิดครับท่าน!!’ “อ่าครับ”
แจ็คยิ้ม “เอาละดีที่ลูกเข้าใจ งั้นมาเริ่มกันพรุ่งนี้เลย”
กาย “เริ่ม? เริ่มอะไร เหร...อท่านพ…พ่อ”เสียงกายเริ่มสั่น
‘คงไม่ใช่อย่างที่คิดหรอกนะ!!!’
แจ็ค “วางรากฐาน เพื่อเป็ ลูก ผู้ ชาย ที่ แท้ จริง”
กายใช้สายตาราวกับมองทะลุหลังคาได้ หันมองไปที่ท้องฟ้าอย่างเหม่อลอยปล่อยใจให้ลอยไปพร้อมก้อนเมฆ ‘นั้นไงละ จนได้การฝึกกล้ามกับพ่อสมองกล้ามเจริญละ’ หลังจากนั้นการฝึกก็ได้เริ่มขึ้น
20K
