วันรุ่งขึ้นเรย์รีบกลับมาจากที่ทำงานแล้วกินข้าวอาบน้ำจัดการตัวเองเรียบร้อย เค้ามองนาฬิกาตอนนี้เป็เวลา 17.50 เค้าจำได้ว่านัดกับอาซือไว้ตอนหกโมงเย็นดังนั้นเค้ารีบเปิดเกมส์แล้วล็อคประตูห้อง แล้วก็เข้าไปใน King of God ทันที
ไป๋เซียนเข้ามาในเกมส์เร็วกว่าเวลานัด5 นาที เค้าจึงเดินสำรวจรอบๆเมืองที่เข้ามาโดยเมืองนี้ดูแปลกตาจากเมืองที่เข้ามาในรอบที่แล้ว อาจจะเพราะว่าเค้าได้กำจัดปีศาจไปแล้วเมืองจึงกลับมาคึกคักกว่าเดิม...เรย์นึกขึ้นได้ว่าตอนทำภารกิจสำเร็จเค้าได้ไข่สีฟ้ามา1ฟองอาซือและเฉินกังก็ได้เช่นกัน
เค้าจึงตัดสินใจว่าระหว่างรออาซือเค้าจะไปหาข้อมูลของเ้าไข่นี้ที่Land Shop ก่อน และจะได้เอาของที่เก็บมาไปขายด้วย เค้าจึงมุงหน้าไปที่ร้านแลกไอเทมทันที
“อ๋อ เ้าไข่นี้หรอ มันคือ พาหนะประจำตัวท่าน ไม่มีใครรู้ว่าจะออกมาเป็ตัวอะไร ขึ้นอยู่กับการ ฟักเ้าค่ะ” เสียงเ้าหน้าที่เอไอยังคนวนเวียนอยู่ในหัวของไป๋เซียนเค้านำของที่เก็บมาระหว่างทางไปแลกเหรียญมาแล้วเค้าสะสมเหรียญเงินได้ 20,000 เหรียญทองได้ 185 เหรียญ (1,000เงิน=1ทอง) เค้าตั้งใจว่า เมื่อครบ 300ทองแล้ว เค้าจะนำไปซื้อกระบี่ใหม่ และซื้อออฟชั่นพิเศษเพิ่มแต่เค้าไม่อยากใช้เงินจริงในซื้อเหรียญจึงอาศัยสะสมแต้ม เก็บของมาขายเอา
“ไป๋เซียน ไป๋เซียน.....” อาซือเรียกเพื่อนมาแต่ไกล แต่ไป๋เซียนดูเหมือนจะไม่ได้ยินเค้าเดินไปถึงตัวไป๋เซียนแล้ว เค้าถึงจะเพิ่งรู้ตัวว่าอาซือมาถึงแล้ว
“ใจลอยไปถึงไหนแล้วเนี้ยะข้าเรียกตั้งนานถึงไม่ได้ยิน” อาซือแซวชายหนุ่มรูปงามชุดฟ้าตรงหน้า ที่ตอนนี้ดูเหมือนจะมีของเล่นเพิ่มคือฟักกระบี่ลายัสีขาวคาดว่าเค้าคงจะแอบไปอัพเลเวลมาแล้ว
“ออ เปล่าๆข้าก็คิดอะไรไปเรื่อย” แล้วไป๋เซียนก็เล่าให้อาซือฟังถึงเื่ไข่ที่เค้าไปสืบมา
เมื่อทั้งคู่เตรียมพร้อมอัพเลเวลเรียบร้อย ก็พากันออกเดินทางเพื่อไปหาที่ฟักไข่ของพวกเค้ากันโดยเค้าก็ไม่รู้ว่าเค้าจะต้องทำอย่างไรกับเ้าไข่นี่แต่เ้าหน้าที่ก็ให้คำแนะนำกับเราว่า“ไข่มักจะชอบที่อบอุ่น” ดังนั้นแล้วพวกเขาจึงควรเดินทางไปดินแดนูเาไฟทางทิศตะวันออกเพื่อหาอุณหภูมิที่ดีและเหมะกับการฟักไข่ของพวกเขา โดยก็ไม่ลืมที่จะเตรียมอาวุธป้องกันไปด้วยเพราะพวกเขาเชื่อว่า ณที่แห่งนี้ไม่มีอะไรที่น่าไว้ใจเลยแม้จะไม่ได้ภารกิจที่ชัดเจนแต่การต้องเดินทางเพื่อไปเปิดไอเทมนี้ก็คงจะไม่ง่าย และราบรื่นเช่นเดียวกัน
ทั้งสองเปิดเข็มทิศและออกเดินทางไปยังดินแดนูเาไฟระหว่างทางไป๋เซียนสังเกตรอบๆตัวเหมือนเดิม และเค้าพบว่าพืชพรรณระแวกนี้มีลักษณะที่ดูแปลกตาไปบ้างแต่เป็โทนสีเดียวกัน อาทิ
焰火 เ้าดอกไม้เพลิงดอกนี้ รูปทรงคล้ายดอกกุหลาบบ้านเรา แต่กลีบดอกเหมือนหุบตลอดเวลา มีสีส้มแดงคล้ายแปลวไฟและใบก็เป็สีแดง มีหนามล้อมรอบ ที่สำคัญคือ ถ้ามีสิ่งมีชีวิตไปถูกกลีบดอกดอกจะบานออกและส่งความร้อนออกมาราวกับไฟลุกขึ้นมาจากดอกเลยทีเดียว หากจอมยุทธ์อย่างเราโดนเข้าไปก็ทำให้พลังชีวิตลดลงไปมากเลยทีเดียว แต่ก็ไม่พ้นเงื้อมือจอมงกอย่างไป๋เซียนที่รู้วิธีเก็บสิ่งทำเงินพวกนี้เพื่อไปแลกเหรียญ
“โห้...ขี้งกคงเส้นคงวาจริงๆ”อาซือพูดลอยๆ ออกมา
ไป๋เซียนไม่สนใจก้มหน้าก้มตาเก็บเ้าดอกไม้เพลิง และต้นอื่นๆที่นำไปแลกเป็เงินได้ต่อไป
ทั้งสองเดินเท้ากันมาสักพักแล้วแต่ก็ไม่เห็นมีวี่แววของบททดสอบที่จะส่งออกมาทดสอบพวกเขาเลยจึงเกิดอาการสงสัยกันมาก และแปลกใจว่ามันจะราบรื่นจริงๆหรือ
“นี่ ไป๋เซียน นายว่ามันดูราบรื่นผิดปกติไหม เราเดินทางมากันตั้งนานล่ะไม่เห็นมีตัวอะไรออกมาเลย” อาซือสงสัย
“นั่นสิ ข้อมูลในเกมส์ที่ไปศึกษามาก็ไม่มีอธิบายเื่นี้ไว้ซะด้วย” ไป๋เซียนเห็นด้วยกับเพื่อน
พูดไม่ทันขาดคำทั้งสองก็เห็นเหมือนมีเงาดำวิ่งผ่านหน้าไป ไป๋เซียนจับกระบี่ทันทีอาซือรีบวิ่งตามเงาดำนั้นไป
“หยุดเดี๋ยวนี้นะ ...ข้าบอกให้หยุด” วายุกำราบมาร อาซือใช้กระบวนท่าหยุดสิ่งมีชีวิตที่ตัวเองเพิ่งได้มาใหม่เพื่อหยุดเ้าสิ่งมีชีวิตเงาดำนั้น พอเห็นเงาดำหยุดอยู่กับที่แล้วทั้งสองก็รีบวิ่งเข้าไปดูพร้อมเตรียมอาวุธ ในกรณีที่เป็ปีศาจ
“ท่านเฉินกัง...” ไป๋เซียนที่เห็นก่อน ได้เอ่ยทัก ด้วยความดีใจที่ได้เจอคนรู้จัก
“เ้านี่เอง ข้าล่ะก็นึกว่าพวกปีศาจจะได้จัดการให้หายเบื่อซะหน่อย” อาซือบอกชายชุดดำ
เฉินกังมองหน้าจอมยุทธ์ทั้งสองอย่างไม่ค่อยพอใจนักที่โดนเบรกการเดินทาง
“ปล่อยข้าไปได้หรือยัง” เฉินกังมองหน้าอาซือ
“อาซือ เ้าเสียมารยาทแล้ว รีบปล่อยท่านเฉินกังสิ....ข้าต้องขอโทษแทนเพื่อนด้วย พวกเรานึกว่าปีศาจเลยไม่ทันระวังใช้กระบวนท่ากับท่าน” ไป๋เซียนรีบขอโทษเฉินกัง
อาซือคลายมนต์วายุเพื่อปล่อยให้เฉินกังเป็อิสระ
“หากท่านไม่รังเกียจเดินทางไปกับพวกเราได้หรือไม่ ไปกันหลายๆคนจะได้ไม่เหงา” ไป๋เซียนเอ่ยปากชวนเฉินกังด้วยสีหน้าแห่งความหวัง
“ทำไมข้าจะต้องไปกับพวกเ้าด้วย” ชายชุดดำยังคงไม่ตกลง
“ปล่อยเค้าไปเถอะ ไป๋เซียน เราไปกันเองแค่สองคนนี่แหละดีแล้ว” อาซือพูดด้วยความรำคาญ
ไป๋เซียนส่งสายตาอ้อนวอนไปทางเฉินกังเพื่อขอร้องให้เค้าร่วมเดินทางไปด้วย เค้ารู้สึกถูกชะตากับเฉินกังมากจึงอยากได้เค้ามาเป็เพื่อนอีกหนึ่งคน
เฉินกังไม่พูดอะไรแล้วออกเดินนำหน้าไปด้วยความเร็วที่อีกสองคนเดินตามทัน ไป๋เซียนเห็นดังนั้นก็ดีใจ แล้วบอกให้อาซือรีบเดินทาง
ณ หุบเขามรณะ 死亡之谷
สามคนอยู่หน้าทางเข้าของหุบเขามรณะต่างรู้สึกถึงความร้อนระอุที่แผ่ออกมาจากภายในหุบเขา ไป๋เซียนหยิบเ้าไข่สีฟ้าของเค้าออกมาดูแล้วคิดว่าที่นี่นะหรอที่เหมาะกับการฝักไข่ของเค้าดูเหมือนไข่จะสุกแทนที่จะฟักได้กระมัง!!
เฉินกังไม่รอช้าเค้าเดินเข้าไปในหุบเขามรณะโดยไม่สนใจชายหนุ่มขี้สงสัยทั้งสองคนไป๋เซียนและอาซือเห็นดังนั้นจึงรีบวิ่งตามเข้าไป โดยอาซือยังแอบบ่นว่าไม่น่าชวนเ้าชุดดำมาด้วยเลย เพราะไม่เคยสนใจพวกเขาเลยสักนิด
ท่ามกลางอุณหภูมิสูงระอุลาวาไหลวนใต้พื้นที่พวกเขายืนอยู่ ให้ความรู้สึกร้อนระอุที่ฝ่าเท้าแต่ก็ไม่ถึงกับจะทนไม่ไหว แต่ที่เห็นจะดูขัดกันก็คือภาพเบื้องหน้าของพวกเขาท่ามกลางหุบเขาที่ใต้พื้นดินเต็มไปด้วยลาวาแห่งนี้เบื้องหน้ากับปรากฏเป็น้ำตกสายรุ้งที่มีต้นไม้ดอกไม้นานาพรรณอยู่บนเกาะกลางหุบเขา น้ำที่ไหลออกมาจากน้ำตกพอมาออกนอกเขจแดนของเกาะกลาง มากระทบกับไอร้อนใต้พื้นดินก็มีควันพวยพุ่งลอยขึ้นมา เกิดเป็บ่อน้ำพุร้อนขนาดย่อมๆ อยู่ไม่ห่างจากน้ำตกนักไป๋เซียนอัศจรรย์ใจกับภาพตรงหน้าจนยืนตกตะลึง อ้าปากค้างอยู่กับที่ตรงนั้นเอง
“นี่ๆๆ...ไป๋เซียน ไป๋เซียน..” อาซือพยายามเรียกหลายครั้งแต่เค้าก็ยังไม่รู้สึกตัวจนเค้าต้องไปเขย่าตัว ไป๋เซียนจึงได้สติกลับมา และพอได้สติสายตาเค้าก็เหลือบไปเห็นอะไรบางอย่าง อยู่ใกล้ๆน้ำตก
เป็ผู้หญิงใส่ชุดสีน้ำตาลแดงผมยาวไว้หางม้าสูง ผิวขาวละเอียด กำลังหยอกล้อเล่นกับหกหงส์หยกหางยาวสีขาวล้วนท่าทางมีความสุข จนทำให้คนที่เห็นพลอยยิ้มตามไปด้วย
“ใครน่ะ น่ารักมากเลย เป็ผู้เล่นหรือเอไอนะ” อาซือที่มองตามสายตาของไป๋เซียนไปเห็นหญิงสาว
ด้านของเฉินกังที่นำไข่สีดำของเค้าออกมา เพื่อจะทำการทดลองและหาที่สำหรับฟักตัวได้อยู่นั้นท่าทางเก้เก้กังกัง ของเขาทำให้ดูขัดตาสำหรับผู้ที่พบเห็นยิ่งนักไป๋เซียนจึงไปหาที่สำหรับฟักไข่ของเค้าบ้าง อาซือก็แยกไปอีกมุมหนึ่งของน้ำตก
ทั้งสามต่างพยายามหาที่จะให้ไข่ของพวกเขาฟักในทุกวิธีทั้งแช่น้ำเย็น น้ำอุ่น นั่งกกหรือแม้กระทั่งลองไปหาของมาช่วยหรือจะใช้ไอเทมต่างๆเพื่อช่วย ก็ยังไม่เป็ผลทำให้ทั้งสามอยากจะถอดใจนัก และในขณะที่ไป๋เซียนกำลังพยายามพูดจาขอร้องเ้าไข่ของเค้าอยู่นั้น เค้าก็ได้ยินเสียงหัวเราะที่ดังอยู่ไม่ไกลจากเค้านักและเมื่อเค้าเงยหน้าขึ้นมาก็พบกับสาวผมแดงที่มีนกสีขาวเกาะอยู่ที่ไหล่ยืนอยู่ตรงหน้าเค้า
“เธอเป็ผู้เล่นหรอ” ไป๋เซียนที่เงยหน้ามาเห็นเอ่ยถาม
“ก็ใช่น่ะสิ ฉันคือผู้เล่น ชื่อว่า ฟางลี่ และนี่ก็อันอัน เป็พาหนะคู่ใจของฉัน” สาวแปลกหน้าแนะนำตัว “แล้วนี่นายกำลังทำอะไรอยู่น่ะ คุยกับไข่หรอ” สาวผมแดงถามไป๋เซียน
“อ๋อ..นี่น่ะหรอ ข้ากำลังพยายามหาทางฟักมันอยู่น่ะ”ไป๋เซียนพูดพลางพิจารณาเ้าไข่ในมือ ไม่รู้จะทำอย่างไรกับมันดี
“ให้ข้าช่วยไหมละ” สาวผมแดงเสนอตัว
“เ้าเ้ารู้วิธีที่จะทำให้มันฟักหรอ” ไป๋เซียนตื่นเต้น
“แลกกับการที่เ้าต้องคอยคุ้มครองข้าไปจนลานประลองในด่านสุดท้าย” ฟางลี่ยื่นข้อเสนอ
ไป๋เซียนใไม่ใช่เพราะที่ต้องคุ้มครองสาวเ้าไปถึงด่านสุดท้ายแต่เค้าคิดว่าคนอย่างเค้าจะไปคุ้มครองใครได้ จึงไม่แน่ใจว่าจะรับปากดีไหม
“ว่าไงละ ถ้าไม่งั้นข้าไม่บอกนะ”นางเร่งคำตอบของไป๋เซียน
“คือข้า....ข้าคงไม่มีความสามารถที่จะช่วยคุ้มครองเธอได้หรอก” ไป๋เซียนพูดเสียงเบา
“ข้ารู้ว่าเ้าสามารถคุ้มครองข้าได้ข้าไม่ได้้าอะไรมาก แค่ขอเดินทางไปด้วยเท่านั้น ตัวข้าไม่ถนัดการต่อสู่ระยะประชิด เลยทำให้ลำบากในการเดินทางบ้างแต่ถ้าหากเ้าตกลง ข้าก็จะได้เล่นเกมส์นี้อย่างสบายใจ....” สาวผมแดง ยืนยัน ไป๋เซียนจึงตอบตกลง
ฟางลี่ชี้ไปที่น้ำตกแล้วบอกกับไป๋เซียนว่า “นายต้องข้ามไปตรงกลางเกาะนั้น แล้วนำไข่นี่ไปแช่กลางน้ำตก ไม่นานเดี๋ยวมันก็จะฟักเป็ตัวเอง”
ไป๋เซียนทำหน้าดีใจราวกับถูกรางวัลที่1 แล้วเค้าก็รีบข้ามไปกลางเกาะน้ำตกทันที
ไป๋เซียนนำไข่ของเขาวางลงกลางน้ำตกรอประมาณ 10นาทีเปลือกไข่ของเค้าก็เริ่มมีปฎิกิริยาบางอย่าง แล้วเ้าไข่ก็เริ่มสั่นและก็เริ่มมีรอยแตก... เล็กๆ เล็กๆ รอยร้าวค่อยๆกระจายไปทั่วใบ และแล้วก็แตกออกแล้วเค้าก็ได้เห็นเ้าตัวน้อย พาหนะคู่ใจของเค้า.... ลำตัวยาว สีฟ้าขาวนวล เกล็ดใสมันเหลือมหน้าตาน่ารัก กับเขี้ยวเล็กๆที่ออกมาจากปาก “ัวารี” 野龙 ัน้ำตัวสีขาวที่ยาวประมาณ ฝ่ามือ วิ่งออกจากไข่ตรงมาหาไป๋เซียน เค้าตื่นเต้นและดีใจมากไม่คิดว่าตัวเองจะได้ัเป็พาหนะคู่ใจ เค้ารีบตั้งชื่อให้มันว่า 白色 ไป๋ซวง แปลว่าสีขาว เ้าตัวน้อยเหมือนจะดีใจที่มีชื่อเป็ของตัวเองจึงวิ่งวนไปมาบนมือของไป๋เซียนไม่หยุด แล้วสักพัก ก็เหมือนว่าจะหิวไป๋เซียนก็ไม่รู้ว่าเ้าักินอะไรเป็อาหาร จนเ้าัน้อยทนไม่ไหว จึงบินไปกินน้ำที่น้ำตกสายรุ้งแทน
ไป๋เซียนรีบวิ่งไปหาอาซือ และเฉินกังที่นั่งไม่รู้จะทำอย่างไรให้ไข่ฟักตัว เค้ารีบบอกเพื่อนทั้งสอง แล้วให้พวกเขารีบไปทันที
สุดท้ายแล้วเฉินกัง ก็ได้พาหนะคู่ใจเป็ หมาป่าสีดำ 猎人 เค้าตั้งชื่อว่า ลี่เลียน แปลว่า นักล่า
ส่วนอาซือได้ลิงเก้าหาง มาเป็พาหนะ เค้าตั้งชื่อว่า 淘气 เถ้าชี่ แปลว่า จอมซน
เมื่อทั้งหมดฟักไข่เรียบร้อยแล้วจึงพากันออกจากถ้ำมา... แต่พาหนะตัวเดียวที่ตามมาด้วยนั่นก็คืออันอันของฟางลี่ แต่อีกสามตัว...ยังคงวนเยียนอยู่แถวน้ำตกนั้นเอง