สหายที่เเตกต่าง Light&Darkness

เด็กทั้งสองเติบโตขึ้นมาอย่างเพรียบพร้อมทั้งความรู้เเละความสามารถรวมทั้งความดื้อดึงที่ยังเเอบไปฝึกกันเองอีกในวันที่ มาซิโว่ไม่อยู่เเละบอกเเม่ๆว่าออกไปเล่นกัน เเอบฝึกกันตามลำพังตามที่ทั้งสองพอจะทำกันได้เช่น การต่อสู้พื้นฐาน ต่อย เตะ เเละประชิดตัวโดยใช้อาวุธต่างๆที่อยู่รอบตัวจนบางครั้งมาซิโว่ก็เเอบมาเห็นเหมือนกันเเละก็เห็นถึงความตั้งใจของเด็กสองคนนี้จริงๆ ทุกๆปีทั้งคู่จะจัดงานวันเกิดด้วยกันเนื่องจากเด็กสองคนนี้เกิดในวันเดียวกัน จนกระทั่งปีนี้ก็มีการจัดงานกันตามเดิม เเต่ทะว่าปีนี้น่าจะเป็๲ปีที่พิเศษที่สุด เพราะเมื่อทุกคนให้ของขวัญครบเเล้วเหลือเเค่ มาซิโว่ที่ออกไปทำหน้าที่เเต่เช้า จนเมื่อเขากลับมาทุกคนนั้นคิดว่าเขานั้นลืมของขวัญของเด็กๆไปรวมทั้งเด็กสองคนนี้ด้วย เพราะก็มีบางปีที่มาซิโว่ก็วุ่นจนลืมของขวัญไปเสียสนิทเเละคราวนี้ก็ทำเหมือนทุกทีคือพาทั้งคู่ออกไปเที่ยวข้างนอกเพื่อเป็๲การไถ่โทษ เเละทั้งคู่ก็ไม่ได้เอะใจเพราะรู้ว่ามาซิโว่ก็คงพามาไถ่โทษเหมือนทุกปี เเต่คราวนี้กลับดูจะเหมือนทุกปีซะเเล้วสิทั้งคู่เริ่มสงสัยเพราะยิ่งไกลขึ้นการเดินทางก็ยิ่งลำบากเเละดูลึกลับขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งทั่งคู่มาถึงจุดหมายปลายทาง ทั้งคู่ก็ยิ่งเเปลกใจเข้าไปใหญ่เพราะมาซิโว่ไม่ได้พาพวกเขาไปเที่ยวเหมือนทุกทีเเต่กลับพามาที่ลำธารเเห่งหนึ่งโดยหินเเละต้นไม้ที่อยู่รอบๆมีเเต่รอยเเตกร้าวเเละผุผังไม่น่าจะเหมาะกับเป็๲ที่ท่องเที่ยงเเถมกระเเสน้ำก็ยังเชี่ยวกราดอย่างกับคลื่นที่พร้อมจะซัดให้เรืออับปางลง ไม่เหมาะกับการลงไปเล่นหรืออาบน้ำเเน่ๆ เเต่พอมองไปรอบๆดีๆรอยร้าวพวกนั้นไม่น่าจะเป็๲รอยผุพังจากการโดนน้ำซัดเฉยๆเเน่ เด็กๆก็เลยถามด้วยความสงสัยว่า

"ที่นี่เเน่เหรอครับที่จะพาพวกเขามาเที่ยวเเทนของขวัญที่ทั้งคู่ไม่ได้รับในปีนี้ เเล้วทำไมรอบๆถึงมีเเต่เเต่รอยร้าวผุพังเเบบนี้"

มาซิโว่ก็ตอบเด็กๆไปด้วยความขันว่า

"ก็นี่ไงของขวัญของพวกเ๽้าทั้งสอง ของขวัญที่พวกเ๽้ารอคอยมาโดยตลอดไงล่ะ"

จากนั้นมาซิโว่ก็ลงไปในสายน้ำอันเชี่ยวกราดนี้ยืนได้โดยไม่ต้องเกาะอะไรเลยด้วยซ้ำ พร้อมกับบอกเด็กๆให้เดินลงมาเเละจับมือเขาไว้ให้เเน่นที่สุดห้ามปล่อยมือเด็ดขาด เด็กสองคนนี้ที่เกิดเเละเติบโตมาโดยซึมซับความกล้าหารมาจาก มาซิโว่ ทั้งคู่ไร้ความกลัวเเละเดินลงมาอย่างกล้าหาญ จนทั้งคู่ก็ได้ข้ามมาอีกฝั่งเเละเดินต่อไปที่น้ำตกเเห่งหนึ่งเเต่พอถึงที่นั่น เด็กทั้งสองที่เเทบไม่เคยร้องไห้เลยสักครั้งทั้งคู่นั่นเข้มเเข็งมากไม่เคยเสียน้ำตาเลยตั้งเเต่จำความได้ครั้งสุดท้ายที่พวกเขาร้องคือตอนออกมาจากท้องเเม่ของทั้งสอง มาซิโว่ที่เห็นเเบบนั้นก็รู้ทันทีว่าทั้งคู่นั้นคงรับรู้ได้เเน่ๆว่าที่เเห่งนี้คือที่ๆเขาฝึกวิชากับเซอรร่าตอนที่ยังหนุ่ม เขาจึงให้เด็กๆได้เข้าไปจับต้อง เเละ๼ั๬๶ั๼กับของขวัญชิ้นที่พิเศษที่สุดสำหรับเด็กทั้งสองคนนี้ก่อน

โดยที่เขาไม่ต้องเล่าเ๹ื่๪๫อะไรเลยเพราะ เด็กๆน่าจะรู้มาหมดเเล้วกับเ๹ื่๪๫ราวที่พวกเขาฟังมาตั้งเเต่เด็ก เค้าจึงไปรอเด็กๆที่เรือนเเห่งหนึ่งซึ่งที่นี่เคยเป็๞ที่ที่เขาได้ฝากตัวกับอาจารย์ของเขาตอนมาฝึกวิชากับเซอรร่า พ่อของเอมาเบลนั่นเองเเละได้นัดเด็กๆไปเจอกันที่นั่น ตั้งเเต่ที่เกิด๱๫๳๹า๣นั้นพ่อของเอมาเบลก็ผลันตัวมาเป็๞พราหมณ์ที่คอยปกปักรักษาที่เเห่งนี้เอาไว้ เพื่อเป็๞ที่กำเนิดวีรบุรุษตนใหม่ต่อจากพวกเขา ท่านมีนามว่า โนเบล

ที่มีวิชาขั้นสูงสุด ทั้งการต่อสู้ พลังจิต เเละพลังที่สามารถรู้ได้ทุกสิ่ง เเต่ท่านก็ได้ละทิ้งการต่อสู้ไปเเล้วตั้งเเต่ที่ท่านสำเร็จวิชาให้เเก่มาซโว่เเละเซอรร่า

มาซิโว่ได้ฝากตัวเด็กทั้งสองให้เเก่โนเบล เพื่อจะยอมรับให้เด็กทั้งสองได้ฝึกวิชาอย่างจริงจังตามเเบบของพ่อของพวกเขา โดยมีข้อเเม้อยู่หนึ่งข้อคือทั้งสองต้องผ่านด่านการฝึกของมาซิโว่ก่อนก่อนที่จะได้เข้าไปฝึกกับโนเบลอาจารย์ของเขาที่วิหารอินเวสติก้า วิหารเเห่งการค้นคว้าที่มีเเต่ผู้ที่

โนเบลยอมรับเท่านั้นที่จะได้เข้าไปเหยียบที่เเห่งนั้น...

คำศัพท์ประจำตอน:

1.โนเบล(Noble) ออกเสียงตาม ภาษาสเปน (โน-บเล) เเปลว่า สูงส่ง มีคุณธรรมสูง

2.อินเวสติก้า(Investigar) เเปลว่า สืบสวน ค้นคว้า

เกร็ดความรู้/คำสอน:

-น้ำตกนั้นเป็๞ที่ๆนักสู้หรือนักปราชญ์ชอบใช้ในการฝึกสมาธิ เห็นได้ในหนังหรือนิยายหลายๆเ๹ื่๪๫ที่มักมีการฝึกวิชากันที่น้ำตก เพราะเป็๞ที่ที่จะทำให้ผู้ฝึกรวบรวมสมาธิได้ดีมากเพราะต้องทนกับน้ำที่ตกมาให้หัวอยู่ตลอดเวลา ต้องทนกับความหนาวเย็นที่ได้รับ เพื่อทำให้เป็๞คนที่ใจเย็นเหมือนสายน้ำ มีสมาธิเเละจิตใจที่เเข็งเเกร่ง ที่สามารถทนกับอะไรก็ได้ ไม่อ่อนไหวกับอะไรง่ายๆ มีสมาธิในการหาความรู้เเละการต่อสู้