วันหนึ่งผมจะตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ สถานการณ์ที่ผมไม่ควรแม้แต่จะคิด ไม่ควรแม้แต่จะรู้สึก แต่สุดท้าย... ผมก็ไม่อาจห้ามตัวเองได้
มันเริ่มต้นในวันธรรมดา ที่ไม่ธรรมดา...
ผมแวะมาที่ห้องของต้น เพื่อนสนิทของผม เพื่อนที่ผมเคารพรักราวกับพี่น้อง ผมมาที่นี่บ่อยครั้ง แต่วันนี้แตกต่างออกไป เพราะเขาไม่อยู่... ทิ้งให้เมียของเขาอยู่ตามลำพัง
"พี่ต้นออกไปทำงานแล้วค่ะ คงกลับดึกเลย" เธอบอกผมพร้อมรอยยิ้ม
เมียของต้น เธอชื่อ "ฝ้าย" เป็ผู้หญิงที่ผมยอมรับว่ามีเสน่ห์เหลือเกิน เธอมีความน่ารักซ่อนอยู่ในความเซ็กซี่แบบไม่ตั้งใจ แค่เสื้อกล้ามรัดรูปกับกางเกงขาสั้นบางๆ ที่เธอสวมอยู่ในตอนนี้ ก็เพียงพอที่จะทำให้ผมต้องเบือนสายตา แต่ก็เผลอมองกลับไป
"แต่งตัวแบบนี้อยู่บ้านไม่กลัวพี่ต้นหวงเหรอ?" ผมถามติดตลก แต่สายตาผมจับจ้องเรียวขาขาวเนียนของเธอ
"ก็อยู่บ้านนี่นา ใครจะมอง..." เธอตอบพลางหัวเราะเบาๆ แต่ผมสังเกตเห็นว่าเธอขยับตัวเล็กน้อย เหมือนรู้ว่าผมกำลังมอง
ผมไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้ผมก้าวเข้าไปใกล้เธอมากขึ้น เธอเองก็ไม่ได้ถอยหนี ราวกับกำลังท้าทายผม
"แล้วถ้าผมมองล่ะ?" ผมถามเบาๆ น้ำเสียงเจือความเ้าเล่ห์
เธอเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะส่งสายตาที่ผมไม่เคยเห็นจากเธอมาก่อน สายตาที่เต็มไปด้วยอะไรบางอย่างที่ผมไม่ควรอ่านมันออก
ผมก้มลงเข้าไปใกล้เธอจนลมหายใจของเราแทบจะัักัน ผมรู้ว่าผมกำลังทำผิด ผมรู้ว่าผมควรหยุด แต่เมื่อมือของผมแตะที่ต้นขาของเธอ เธอกลับไม่ปัดมันออก
"อย่า..." เธอพูดเสียงเบา แต่ไม่หนักแน่นพอที่จะทำให้ผมหยุด
ผมเลื่อนมือขึ้นสูงกว่านั้น ลูบไล้เรียวขาของเธออย่างช้าๆ ก่อนจะแทรกเข้าใต้กางเกงขาสั้นที่บางจนแทบจะไม่มีอะไรปิดบัง เธอสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อปลายนิ้วของผมััความเปียกชุ่มตรงกลางร่องของเธอ
"พี่ต้นไม่ได้ดูแลเธอเลยเหรอ?" ผมกระซิบข้างหู ขณะที่นิ้วของผมลากไล้ไปตามร่องฉ่ำนั้น
เธอไม่ได้ตอบ มีเพียงเสียงลมหายใจหนักหน่วงและร่างกายที่เริ่มสั่นใต้ััของผม
>>>>อ่านต่อตอนถัดไป