"ทัส เ้ารู้จักเวทมนตร์รึป่าว" "มันคืออะไรครับอาจารย์"ทัสพูดด้วยท่าทีอ่อนน้อมแตกต่างจากตอนที่เขาเจอราอูครั้งแรกลิบลับทำให้ราอูอดคิดไม่ได้ว่าเ้าเด็กนี่รู้จักเคารพคนอื่นด้วยแฮะ"อะแฮ่ม! งั้นก่อนอื่นข้าจะสอนความรู้พื้นฐานของเวทมนตร์ละกัน เวทมนตร์คือพลังงานรูปแบบหนึ่งที่ไม่จำกัดแค่รูปร่างมีหลายแบบมากมายแต่มีอยู่3แบบใหญ่ๆคือหนึ่งเวทมนตร์ที่ใช้ธาตุทั้ง7คือดิน น้ำลม ไฟ สายฟ้า ความมืด แสงสว่าง สองเวทมนตร์กลายร่างเป็สัตว์เวทย์ที่ทำให้มีพลังทางกายภาพสูงขึ้นมากสามเวทมนตร์ชนิดอื่นๆที่อยู่นอกเหนือจากสองอันแรกเช่น เวทมนตร์ที่ทำให้หายตัวได้หรือวาปไปที่อื่นๆได้"
อืมจากที่ฟังมาจากอาจารย์ ดูเหมือนเวทมนตร์จะมีอยู่หลายๆแบบนะ"แล้วอาจารย์ ผมจะใช้เวทมนตร์ได้ยังไงล่ะ"ทัสพูดพร้อมกับเดินไปพลาง"ทัส ก่อนอื่นเ้าต้องนั่งสมาธิแล้วหลับตาลงซะ""ครับ"ทัสเริ่มนั่งสมาธิและหลับตาลง"เอาล่ะต่อไปเ้าลองนึกถึงรูปร่างของคำว่าเวทมนตร์ของเ้าซะ"
หลังจากราอูพูดจบทัสก็เริ่มนึกถึงสิ่งมีชีวิตสีดำและทันใดนั้นเองก็มีแสงสว่างเกิดขึ้นแล้วเขาก็เห็นสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ราวกับั์ที่หัวของมันมีเขาติดอยู่ทั้งสองข้าง หัวของมันเหมือนกับสิงโต ดวงตาสีแดงแวววาวระยิบระยับเหมือนกับอัญมณีและร่างกายที่ใหญ่โตเป็ไปด้วยกล้ามเนื้อแขนของมันทั้งสองข้างถูกตรึงเอาไว้ติดกับกำแพงมันเริ่มขยับหัวของมันและมองมาที่ทัส
ขณะที่ทัสกำลังหลับตาอยู่ รอบๆร่างของเขาก็เกิดความมืดแผ่ออกมาดวงตาข้างซ้ายของเขาเกิดแสงสีแดงขึ้น! "โอ้นี่คือพลังเวทของเ้าสินะทัส"ราอูพูดด้วยสีหน้าตื่นเต้น และตอนที่ราอูพูดจบความมืดก็หายเข้าไปในร่างของทัสและแสงสีแดงที่ตาของเขาก็ค่อยๆหายไปในที่สุด
ทัสลืมตาขึ้นเขาประหลาดใจกับสิ่งเห็นมากจริงๆและเขาก็บอกถึงสิ่งที่เขาเห็นกับราอู"อืม นี่มันแปลกมากเลยนะปกติแล้วการทำอย่างนี้มันจะแสดงให้รู้ถึงประเภทพลังเวทของเ้าและทำให้เ้ารู้สึกถึงพลังเวทของเ้าได้แต่เ้าไม่ใช่แค่รู้สึกแต่ถึงกับเป็รูปร่างอย่างเห็นชัดเจน น่าแปลกจริงๆ"ราอูพูดและขมวดคิ้ว
"เ้านี่ช่างลึกลับจริงๆ ทัส"ราอูพูดแล้วถอนหายใจ"ช่างเถอะ ตอนนี้เ้าคงรู้สึกถึงพลังเวทของเ้าแล้วลองปล่อยมันออกมาจากมือสิ"ทัสพยักหน้าแล้วลองทำดูเปลวเพลิงสีดำก็ลุกขึ้นที่มือของทัส"ดีมากต่อไปข้าจะสอนวิธีการใช้ทักษะเพื่อให้สามารถใช้เวทมนตร์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ!"
หลายวันต่อมา หลังจากที่ราอูสอนการใช้เวทมนตร์ให้กับทัสเสร็จ
"เอาล่ะข้าฝึกเ้าเสร็จแล้ว ที่เหลือก็คือประสบการณ์การต่อสู้ของเ้าเ้าต้องไปสู้กับสัตว์ในชั้นนี้ให้หมดแล้วไปฆ่าอสูรศักดิ์สิทธิ์ซะส่วนข้าจะคอยแนะนำให้เ้าจากในตัวของเ้าละกัน"และหนังสือก็ลอยหายเข้าไปในตัวของทัส"ครับ!"ทัสขานตอบราอูอย่างขะมักเขม้นและทัสก็เริ่มพิชิตถ้ำร้อยอสูร
ทัสเดินไปได้ไม่นานเค้าก็เจอกับกับสัตว์ที่คล้ายกับคิงคองตัวของมันดูแข็งราวกับเหล็กกล้าที่ไม่อาจทำลายได้กำลังนอนอยู่ ทัสค่อยๆเดินเข้าไปหาคิงคองตัวนั้นแต่ตอนนั้นเองเ้าคิงคองมันรู้สึกถึงอันตรายมันลืมตาขึ้นมาและพบกับทัส มันไม่รอช้ากระโจนไปหาทัสด้วยความเร็วที่ไม่เข้ากับตัวของมันเลยทัสหลบมันได้อย่างฉิวเฉียดและทัสก็เริ่มใช้เวทความมืดคลุมมือของเขา
และตอนนั้นเ้าคิงคองก็พุ่งตัวมาหาทัสอีกครั้งทัสเริ่มตั้งท่าเตรียมโจมตีและตอนที่คิงคองพุ่งมาถึงเขาก็หลบแล้วต่อยไปที่ท้องของคิงคองอย่างแรงเสียงที่หมัดของทัสโดนกับท้องของคิงคองดังเหมือนกับเหล็กปะทะกับเหล็กทันทีที่โดนทัสต่อยคิงคองตัวนั้นก็กระเด็นไปชนกับกำแพงอย่างจังควันลอยตลบอบอวนไปหมดและเริ่มจางหายไปภาพของคิงคองที่แทบไม่มีรอยแผลจากการต่อยของทัสก็ปรากฎขึ้นมันยืนขึ้นและคำรามออกมาพร้อมกับทุบอกของมัน
ในตอนนี้คิงคองนั้นมันรู้แล้วว่าทัสไม่ใช่พวกอ่อนแอที่มันเคยเจอทัสคือคู่ต่อสู้ของมัน มันต้องเอาจริงหลังจากนั้นที่หลังของคิงคองก็มีแขนสองข้างงอกออกมาแขนที่งอกออกมาหยิบหินขึ้นมาและปาไปหาทัสด้วยความแรงทัสสามารถหลบหินที่ปามาได้อย่างง่ายดาย คิงคองเห็นดังนั้นจึงระดมปาหินมากมายใส่ทัสเขาก็หลบหินพวกนั้นโดยการะโขึ้นกลางอากาศและทันทีที่ทัสะโขึ้นไปคิงคองก็ะโตามมาและใช้มือทั้งสองทุบทัสอย่างจังจนทัสหล่นลงมาบนพื้น
คิงคองที่กำลังหล่นลงมาเตรียมจะทับใส่ทัสเต็มแรง เสียงของคิงคองที่หล่นทับดังมากแผ่นดินถึงกับะเื โชคดีที่ทัสหลบได้ทันก่อนที่คิงคองจะทับใส่เขาหลังจากนั้นเขาก็หยิบหินแถวๆตัวเขาและใช้พลังเวทใส่หินจนหินกลายเป็ก้อนสีดำทมิฬเขาปามันไปหาคิงคองอย่างแรงคิงคองที่กำลังลุกขึ้นหันไปเห็นหินสีดำกำลังตรงมาทางมันมันพยายามหลบแต่ว่าด้วยความเร็วของหินนั้นเร็วมากทำให้มันหลบไม่ทันมันจึงใช้แขนจากหลังทั้งสองข้างกันไว้
เมื่อหินพุ่งมาโดนเข้าไปที่แขนมันร้องออกมาอย่างเ็ปแขนของมันเกิดรูขึ้นจนเกือบจะทะลุ ข้างในรูบนแขนนั้นยังคงเหลือเศษหินอยู่แขนทั้งสองข้างของมันไม่อาจใช้ได้อีกต่อไปแล้วเหลือเพียงสองข้างที่เหลือมันใช้แขนที่เหลือสองข้างของมันดึงแขนที่ใช้ไม่ได้ออกไปแขนที่มันดึงออกมาถูกโยนทิ้งไปและมันก็เริ่มงอกแขนจากหลังสองข้างออกมาใหม่
ทัสหายใจเข้าแล้วหายใจออกเพื่อทำสมาธิและเขาก็แบมือ "หอกทมิฬ"และที่มือของทัสก็เกิดความมืดจุดเล็กๆขึ้นและขยายรูปร่างจนกลายเป็รูปหอกสีดำทมิฬและรอบๆตัวของของทัสก็มีหอกแบบเดียวกับในมือปรากฏขึ้นมาอีกมากมายทัสง้างแขนแล้วขว้างหอกออกไปด้วยความแรง ขณะที่หอกที่ทัสขว้างพุ่งไปหอกรอบตัวทัสก็พุ่งตามไปติดๆ
หอกนับสิบพุ่งไปโดนเข้ากับคิงคองอย่างจังจนเกิดเสียงดังกังวานไปรอบๆพื้นที่ควันตลบอบอวลอีกครั้งและก็มีเสียงคำรามและเสียงทุบหน้าของคิงคองดังขึ้นภาพในควันปรากฏดวงตาสีแดงฉานดวงตานั่นค่อยๆลอยสูงขึ้นและเริ่มเห็นร่างกายขนาดใหญ่เ้าของดวงตานั่นคือคิงคองตัวใหญ่6แขนมันค่อยเดินออกจากควันพื้นดินสั่นะเืในทุกๆครั้งที่มันก้าวเท้าลงกับพื้นมันจ้องมองทัสด้วยสายตาอาฆาตและเริ่มวิ่งไปหาทัสด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ
ทัสเห็นดังนั้นจึงะโหลบไปได้อย่างฉิวเฉียดคิงคองชนเข้ากับกำแพงอย่างจังแต่ถึงกำแพงจะโดนชนจากร่างั์ของคิงคองเข้าไปก็ไม่เป็รอยแม้แต่น้อยมันอ้าปากและปล่อยลำแสงสีแดงออกมาไปหาทัสเหมือนกับเลเซอร์ทัสหลบได้อีกครั้งแต่ลำแสงนั่นพุ่งไปโดนกับกำแพงแล้วะเิออกมาทำให้ทัสโดนสะเก็ดเล็กน้อยและทำให้เขากลิ้งลงไปนอนที่พื้น
ทัสลุกขึ้นมาแล้วคุกเข่าลงไปกับพื้นมือทั้งสองวางลงติดกับพื้นและเริ่มกล่าว"มหานักรบสยบอสูร!"ผืนดินเริ่มก่อตัวขึ้นผสมผสานกับเงาดำจนเกิดรูปร่างขนาดใหญ่เท่ากับคิงคองั์และกลายเป็นักรบร่างกายสีดำและเกราะที่ถูกสร้างขึ้นมาจากดินที่มือถือดาบดำปกคลุมไปด้วยไอความมืดเกินบรรยาย และจังหวะนั้นคิงคองก็พุ่งตัวไปหานักรบร่างั์แล้วง้างแขนด้านซ้ายทั้ง3แขนและตอนที่มันกำลังจะปล่อยหมัดออกไปเสียงฉึบ!ก็ดังขึ้นแขนทั้ง3ของมันถูกตัดขาดออกไป
ทันทีที่มันรู้ว่าแขนของมันถูกตัด มันก็อ้าปากปล่อยลำแสงใส่นักรบในทันทีนักรบใช้ดาบกันลำแสงนั่นเอาไว้ได้ คิงคองเริ่มปล่อยพลังลำแสงมากขึ้นร่างกายของมันเริ่มขยับถอยหลังไปเรื่อยๆลำแสงเริ่มรุนแรงมากขึ้นดาบดำของนักรบก็เริ่มมีรอยร้าวขึ้นทั้งสองประชันพลังระหว่างผู้โจมตีและตั้งรับอย่างถึงขีดสุดทัสที่อยู่ด้านหลังของนักรบร่างั์ก็เริ่มมีเืไหลออกมาจากปากเล็กน้อยและเหงื่อของเขาก็ไหลออกมาอย่างกับเขื่อนแตก
และผลตัดสินก็ปรากฏในตอนจบนักรบฟันลำแสงของคิงคองออกไปแล้วพุ่งตัวไปฟันคอของคิงคองขาดกระเด็นและเืก็พุ่งออกมาเหมือนกับน้ำพุแล้วร่างกายของมันก็ล้มลงไปนอนกับพื้นพร้อมกับหัวที่กระเด็นออกไปหลังจากนั้นนักรบดำก็ค่อยหายไปในอากาศทิ้งเหลือเพียงแต่ซากของการต่อสู้เอาไว้ทัสนอนลงและหายใจหืดหอบเขาร้องะโออกมาอย่างดีใจ
หลังจากที่ได้นอนพักไปและค่อยๆหลับตาลงและเสียงปลุกของราอูก็ดังขึ้นจนทำให้ทัสสะดุ้งโหยงลุกขึ้นมา"ทัสเ้า จงเอาเืของมันมาซะแล้วเอามาแตะที่ตาซ้ายของเ้าซะ"ทัสถอนหายใจและคิดว่าทำไมหลังจากที่เขาต่อสู้แทบตายจนชนะแล้วต้องมาทำอะไรแบบนี้อีกเขาขานตอบราอูด้วยท่าทางเบื่อหน่าย แล้วเดินไปที่ร่ายของคิงคองเอานิ้วมาจิ้มที่เืแล้วเอามาแตะที่ตาซ้าย
ทันทีที่เืโดนที่ตาทัสก็รู้สึกเจ็บร่างกายรุนแรงอีกครั้งเหมือนกับตอนนั้นตอนที่เขาฆ่างูแล้ววิวัฒนาการแต่ครั้งนี้เขารู้สึกเจ็บที่หลังเหมือนกับกำลังมีบางอย่างงอกออกมาเขารู้สึกเหมือนกับจะตายได้ทุกวินาทีกลางหลังของทัสตอนนี้เริ่มมีแขนงอนออกมา4แขนมันใช้เวลาหลายชั่วโมงกว่าจะงอกออกมาตอนนี้ทัสรู้สึกหิวเช่นเดียวกับตอนนั้นหลังจากที่ทนการวิวัฒนาการอยู่หลายชั่วโมงตอนนี้เขามีแขนงอกออกมาจากหลังถึง4ข้างแต่เขาก็สามารถขยับแขนทั้งหมดได้เหมือนกับมีแขน4ข้างนี้มาั้แ่เกิด
ตอนนี้เขาสามารถขยับแขนทั้งหมดได้ตามปกติทุกอย่างหลังจากที่ลองเก็บแขนทั้ง4เข้าไปในตัวแล้วเขาก็เดินไปหาร่างของคิงคองไร้หัวและเริ่มกัดกินเนื้อของมันอย่างบ้าคลั่งและหลังจากที่กินจนเหลือแต่กระดูกทัสก็เลอออกมาและสำรวจร่างกายอีกครั้งตอนนี้ดูเหมือนว่าร่างกายของเขาจะมีกล้ามขึ้นมานิดหน่อยและทัสก็เดินทางไล่ล่าสัตว์ในชั้น1ต่อไป
หลายเดือนผ่านไป
ขณะที่ทัสกำลังเดินอยู่ ทัสก็ถามราอูว่า"จารย์ทำไมลิง6แขนนั่นมันถึงเก่งกว่าสัตว์ตัวอื่นในชั้น1ล่ะหรือมันคือ1ในอสูรศักดิ์สิทธิ์ใช่มะงั้นผมขอลงไปชั้นต่อไปเลยได้มั้ยมันเสียเวลาถ้าต้องฆ่าสัตว์ทุกตัวในชั้น" ราอูได้ยินดังนั้นแล้วพูดว่า"ไม่ใช่หรอกทัสไอ้ลิงนั่นก็แค่รองหัวหน้าเท่านั้นแหละอีกอย่างการจะเจอกับอสูรศักดิ์สิทธิ์ได้มันแทบไม่มีโอกาสเลยเพราะพวกนั้นมันเป็พวกี้เีคอยสั่งการอย่างเดียวไงล่ะเพราะงั้นถึงได้มีไอ้คิงคองนั่นเป็รองหัวหน้าคอยรับคำสั่งจากมันการที่มันจะออกมาจากที่อยู่ของมันก็มีแค่มันจะเดินตรวจตราทุกๆ1ครั้งของปีเท่านั้นหรือไม่ก็ตอนที่มันรู้ว่าสัตว์ของมันในชั้น1ตายหมดนั้นหละมันถึงจะโผล่ออกมา"
ทัสพยักหน้าและเดินต่อไปสักพักนึงเขาก็เดินมาเจอกับฝูงสัตว์มันเหมือนกับหมาป่าสีดำกำลังล้อมวงอะไรสักอย่างเขาก็เลยแอบๆย่องไปดูใกล้ๆและเขาก็เห็นในวงล้อมมีหมาป่าสีดำเหมือนกับพวกที่กำลังล้อมวงอยู่แต่มันอยู่กับหมาป่าตัวเล็กที่มีขนสีทองดวงตาส่องประกายสีแดงตัวของมันสั่นด้วยความกลัวและหลบอยู่ข้างหมาป่าสีดำในวงล้อมดูเหมือนแม่กำลังปกป้องลูกเลยแฮะ
ขณะทัสกำลังคิดในใจราอูก็โผล่ออกมาแล้วบอกกับทัสว่า มันคือหมาป่าดำชอบอยู่เป็ฝูงแล้วที่ทัสกำลังดูอยู่คือหมาป่าที่เกิดมาพร้อมกับพรศักดิ์สิทธิ์ทำให้ตัวขนของมันเป็สีทองแต่ว่าพวกหมาป่าดำมันไม่ชอบความแปลกแยกในฝูงก็เลยจะฆ่าหมาป่าตัวสีทองนั่นจังหวะนั่นเองตอนที่ทัสละสายตาไปไม่นานเพื่อคุยกับราอูก็เกิดการต่อสู้ขึ้น
หมาป่าดำรุมโจมตีพร้อมกันใส่หมาป่าทั้งสองตัวในวงล้อมอย่างรวดเร็วหมาป่าดำในวงล้อมไม่อาจตอบโต้ได้ถึงจะพยายามทัสที่เห็นดังนั้นจึงรีบใช้พลังสร้างหอกทมิฬออกมาเท่ากับจำนวนของหมาป่าดำที่โจมตีหมาป่าทั้งสองอยู่และหอกทั้งหมดก็พุ่งปักเข้าที่หมาป่าดำทั้งหมดเหลือแค่หมาป่าดำและหมาป่าตัวสีทองเอาไว้ร่างของหมาป่าทั้งสองมีรอยกัดรอยข่วนเต็มไปหมดาแหนักเกินกว่าจะรอดได้หมาป่าดำนอนลงและเลียหมาป่าสีทองอย่างห่วงใยเหมือนกับแม่ที่เป็ห่วงลูกและก่อนหมดลมหายใจหมาป่าทั้งสองก็หอนออกมา
เสียงหอนดังกังกาลไปทั่วบริเวณ ภาพของหมาป่าทั้งสองสวยงามราวกับภาพวาดและความรู้สึกที่ได้มองนั้นช่างอบอุ่นเกินบรรยายขณะที่ทัสมองด้วยความรู้สึกทั้งเศร้าและอบอุ่นในเวลาเดียวกันร่างของหมาป่าแม่ลูกทั้งสองก็สว่างขึ้นและดับลงเหลือไว้เพียงแค่ร่างไร้ิญญาของหมาป่าทั้งสองที่นอนกอดกันหลังจากเหตุการณ์ทั้งหมดจบลง ทัสก็นำศพหมาป่าทั้งสองฝังลงไป
และเดินจากไปอย่างเงียบๆ
To Be Continued
(โปรดติดตามตอนต่อไป)