เซียวหลิงเทียนเดินเข้าไปในถ้ำก็พบกับเทพเซียนตนหนึ่งนั่งเฝ้าแท่นหินซึ่งมีหีบทองคำใบใหญ่วางอยู่
เซียนเฒ่าลืมตาขึ้นก่อนจะเอ่ยทักทาย
“เ้ามาแล้วหรือลูกรักของข้า”
ชายหนุ่มงุนงงกับคำพูดนั้น
“ไม่ทราบผู้าุโคือใคร”
“ข้าแซ่เซียวชื่ออวิ๋นห่าว อดีตเคยเป็เ้าสำนักกระบี่เทวะฟ้า และเป็บิดาของเ้า”
อาหนิวแทบไม่อยากเชื่อหูและตาตัวเองเขาคิดว่าพ่อของตนคงตายไปแล้ว
ทั้งดีใจและตื่นเต้นในเวลาเดียวกันแทบจะทำอะไรไม่ถูก
“เอาละอย่าเพิ่งพูดเลย รีบวางมือของเ้าลงบนฝาหีบนั้นเดี๋ยวนี้”
ชายหนุ่มรีบทำตามอย่างว่าง่าย
แต่ทว่า
“ช้าก่อน”เสียงของจื่อหานดังขึ้น
“จื่อหานเ้าเข้ามาทำไม” อาหนิวหันไปมองแล้วร้องถาม
“ก็เข้ามาเอาสิ่งที่จะเปลี่ยนข้าให้เป็เ้าแห่งสามภพน่ะสิ”
เฟิงจื่อหานกล่าวก่อนจะใช้กระบี่สุริยันต์นิรันดร์แทงเข้าใส่อาหนิวแต่จอมยุทธเซียวเลี่ยงหลบพร้อมตอบโต้ด้วยกระบี่เซียนเมาผสมวิชาไฟโลกันต์สะบั้น์จนกระบี่ของจื่อหานหลุดจากมือ
อาหนิวก็ฟาดฝ่ามือปล่อยพิษนาคาเทวะเข้าสู่กระแสเืของจื่อหาน จนเขาได้รับาเ็วิ่งหนีออกจากถ้ำไป
แล้วเซียวหลิงเทียนก็หันกลับไปยังหีบเก็บคัมภีร์
เขาทาบฝ่ามือสองข้างลงบนฝาหีบนั้นแล้ว
บังเกิดรัศมีเจ็ดสีเรืองรองไปทั่วภายในถ้ำแห่งนั้น
แล้วฝาหีบก็เปิดออก
ภายในมีม้วนหนังสือวางอยู่
“หยิบขึ้นมาสิ”เสียงบิดาสั่ง
อาหนิวค่อย ๆเอื้อมมือลงไปหยิบขึ้นมาอย่างระมัดระวัง
ทันใดก็มีพลังมหาศาลแล่นจากม้วนคัมภีร์ผ่านมือไปยังแขนกระทั่งทั่วเนื้อตัวของหลิงเทียน
ภาพนิมิตมากมายจากทั้งสามภพทั้งอดีตั้แ่ก่อเกิดจักรวาล กระทั่งปัจจุบัน และอนาคตพลุ่งพล่านอยู่ในหัวของเขา
และแล้วก็ปรากฏชุดเกราะนักรบสีทองมงกุฎจักรพรรดิสีทองประดับหยกและอัญมณีหลากสี มาสวมร่างพร้อมกระบี่มหาเทพฝักทองคำในมือของเขา บุรุษในคำพยากรณ์ 500 ปีผู้มาเปลี่ยนชะตาของสามภพ
“เชิญเถิดมหาเทพ เชิญออกไปปราบจอมมาร แล้วเปลี่ยนแปลงทั้งสามโลกให้ปกติสุขเถิด”เซียวอวิ๋นห่าวกล่าว
ภายนอกนั้นม่อเทียนหลงเค้นเอาพลังทั้งหมดะเิออกมาฉีกแหทองคำที่คลุมร่างจนขาดกระจุยและเตรียมจะปล่อยพลังสังหารสองเซียนเฒ่า
ทว่าเซียวหลิงเทียนก้าวออกมาจากถ้ำพอดี
ลำแสงสีทองจากปลายกระบี่มหาเทพพุ่งเข้ากระแทกร่างจอมอสูรจนกระเด็นไปไกลหลายสิบวา
“หยุดทำบาปแล้วกลับใจใหม่เถิด ม่อเทียนหลง”
จอมอสูรเคียดแค้นที่ทุกอย่างในชีวิตพังทลายลงก็ะโลั่น
“แม้ตายข้าก็จะไม่ขออยู่ร่วมโลกกับพวกเทพ์”
เซียวหลิงเทียนชูม้วนคัมภีร์ในมือ
“อยากได้มากใช่ไหมคัมภีร์มหายุทธนี่ ตามมาเอาสิ”
จอมยุทธเกราะทองเหาะไปทางทะเลตะวันออก
เจตนาของเขา้าหลอกล่อให้จอมมารออกห่างจากพวกไป๋ชิงซิน
จอมมารก็เหาะไล่ตามจนถึงฝั่งทะเล เห็นว่ายังไล่ไม่ทัน จึงขว้างดาบในมือเข้าใส่อาหนิว แต่ชายหนุ่มหลบได้ทันดาบนั้นก็ปลิวเลยไปตกในทะเล จนกลายเป็เกาะประเทศญี่ปุ่นมาจนทุกวันนี้
เซียวหลิงเทียนก็เหาะหนีไปทางทะเลใต้
ม่อเทียนหลงเสกคันธนูยิงลูกศรมากมายใส่อาหนิวแต่เขาใช้กระบี่กวัดแกว่งจนลูกธนูปลิวไปตกทะเล กลายเป็หมู่เกาะฟิลิปปินส์มาจนทุกวันนี้
จอมมารโกรธจัดขว้างคันธนูเข้าใส่อาหนิว ไปตกในมหาสมุทร กลายเป็วงแหวนแห่งไฟจากคาบสมุทรมลายู ทะเลจีนมหาสมุทรแปซิฟิค ไปจนถึงทวีปอเมริกา อันเป็แนวรอยเลื่อนแผ่นดินไหวมาจนทุกวันนี้
เซียวหลิงเทียนแปลงกายเป็ปลาโลมาลงไปแหวกว่ายในทะเลจอมปีศาจก็แปลงกายเป็ปลาฉลาม ว่ายไปไล่งับ
แต่ชายหนุ่มแปลงเป็นกนางนวลบินขึ้นเหนือน้ำจอมมารก็แปลงเป็นกอินทรีไล่ตะครุบ
อาหนิวจึงแปลงกายเป็ัทองม่อเทียนหลงแปลงเป็ัดำ เหินบินม้วนตัวเกี่ยวกระหวัดรัดรึงกันอยู่กลางอากาศ
ัดำพ่นพิษใส่ัทองแต่พิษของมันทำอะไรอาหนิวไม่ได้ เพราะเขาเคยได้รับพิษจากการกินดีงูพันปี จึงทนพิษได้ทุกชนิดและพ่นไฟโลกันต์ใส่ตัวัดำ จนมันร้อนทนไม่ได้ คลายตัวจากการร้อยรัดออก
เมื่อเล่นสนุกพอแล้วเซียวหลิงเทียนก็เหาะกลับมาเทือกเขาอัลไต
ม่อเทียนหลงจึงแปลงกายเป็ร้อยหัวพันแขน ขว้างสารพัดอาวุธเข้าใส่อาหนิวราวฝนกระหน่ำ แต่ชายหนุ่มเนรมิตครอบแก้วกำบังอาวุธเ่าั้ได้หมด
จอมอสูรเสกของ้าวอันใหญ่เหวี่ยงเข้าหาเอวเซียวหลิงเทียนเต็มแรงหมายจะฟันให้เขาขาดครึ่ง แต่จอมยุทธเซียวเสกไม้พลองทองคำต้านรับแล้วฟาดฟันกันดังโช้งเช้งไปทั่วเทือกเขานั้น อาหนิวกวัดแกว่งไม้พลองจนง้าวหลุดจากมือจอมมารปลิวไปตกทะเลเมดิเตอร์เรเนียน กลายเป็ประเทศอิตาลีมาจนทุกวันนี้
จอมปีศาจปล่อยลำแสงสีดำสีแดงเข้าใสู่เาและผืนดินจนพลิกม้วนราวกับผืนผ้าแทบจะถมร่างของหลิงเทียนแต่เขาเสกกังหันั์หมุนพัดเอาดินหินเ่าั้ปลิวกลับไปทับร่างจอมมารจนมิด
แต่ม่อเทียนหลงพุ่งตัวขึ้นมาได้
ก่อนที่จะเหาะเข้าหานักรบมหาเทพเซียวหลิงเทียนหมายจะใช้กระบี่มารปลิดชีวิตเขา
อาหนิวในชุดเกราะทองยกกระบี่มหาเทพต้านรับ จนกระบี่มารแตกสลายเป็ฝุ่นก่อนจะเสียบเข้ากลางอกของม่อเทียนหลง
ทุกสิ่งดูราวกับจะหยุดนิ่งไว้
ดวงตาของจอมอสูรเบิกโพลง
ภาพจำในอดีตั้แ่เขาเป็เซียนฝึกหัด
การทำความดีในอดีตเพื่อมวลมนุษย์ในโลก
การถูกเพื่อนทรยศ
ถูกเมินจากผู้ดำรงความยุติธรรมของเทพ์
ถูกขับไล่ไปสู่โลกปีศาจ
สูญเสียภรรยาที่รักจากน้ำมือของกองทัพ์
กระทั่งสูญเสียลูกสาวคนเดียวที่หักหลังเขาไป
เมื่อหลิงเทียนดึงกระบี่เทพออกร่างของจอมมารค่อย ๆ ทรุดลงกับพื้น
ม่อเทียนหลงเพ้อถึงลูกเมีย
“ข้ามาหาพวกเ้าแล้ว”
ก่อนที่ร่างของมารร้ายจะสลายเป็อณูสิ้นไป
เซียวหลิงเทียนกำม้วนคัมภีร์มหายุทธไว้ในมือก่อนจะถอนใจรำพึงกับตนเอง
“เพราะสิ่งนี้ยุทธภพจึงวุ่นวาย สมควรทำลายเสีย เพื่อโลกจักได้สงบสุขเสียที”
แล้วเขาก็ใช้พลังไฟโลกันต์แผดเผาคัมภีร์จนมอดไหม้เป็เถ้าธุลี
ก่อนจะหันไปกล่าวกับไป๋ชิงซิน
“ข้าทำลายมันแทนเ้าแล้วนะปณิธานของเ้าสำเร็จแล้ว”
หญิงสาวพยักหน้ายิ้มให้เขา
จากนั้นทุกคนก็นั่งสนทนกันใต้ต้นสาลี่หน้าถ้ำนั้น
เซียวหลิงเทียนเอ่ยถามเจียงลี่ซือก่อนเป็คนแรก
“น้องลี่ซือ เหตุใดเ้าจึงแฝงกายมาในร่างของฉงเซิงได้เล่า”
เซียนสาวก็เล่าให้ฟัง
“นับแต่ม่อซั้งซั่งบุกถล่มสำนักัฟ้าสังหารทุกคนตายหมดแล้ว ข้าเกือบเป็ศพสุดท้าย แต่ยังไม่ถึงคราวดับชีพได้ท่านไท่อิมแชกุนไปฉุดช่วยไว้ พาข้าไปฝึกวิชาที่มิติพิภพจันทรา เหนือเขาคุนหลุนกระทั่งมาเป็ฉงเซิงดังที่ท่านเห็นนั้นแล”
ไป๋ชิงซินได้ฟังก็กล่าวเสริม
“ช่างบังเอิญแท้ข้าเองก็ได้รับความช่วยเหลือจากไท่อิมแชกุน เมื่อคราวไปติดในบ่อโลหิตภายใต้ถ้ำมืดนั้นหาไม่แล้วคงกลายเป็ศพที่สาบสูญแล้ว”
แล้วอาหนิวก็หันไปถามเซียนเฒ่าทั้งสอง
“ท่านผู้าุโทั้งสองล่ะครับหลังจากเหตุถล่มสำนักกระบี่หิมะ ท่านรอดมาได้อย่างไร”
ไป๋ห่านเสว่ก็เล่าให้ฟัง
“ตอนนั้นข้ากับเฟิงจิ้นเจาเปิดกลไกให้พื้นที่ยืนอยู่ยุบลงไปในอุโมงค์หลบภัยก่อนการะเิใหญ่หน้าสำนักและได้รับการช่วยเหลือจากฤาษีท่านหนึ่งพาไปบวชเป็ฤาษีในถ้ำเขางู อาณาจักไททวาลาวสุวรรณภูมิดินแดนทางอุษาคเนย์ พร้อมลูกศิษย์ที่หลงเหลือรอดตายราวสิบคน”
เซียวหลิงเทียน“ อัศจรรย์ยิ่งนัก แล้วท่านพ่อล่ะครับ” เขาหันไปถามเซียวอวิ๋นห่าว ที่มานั่งร่วมวงสนทนาด้วย
“ตอนนั้นขณะฟ้าผ่าข้าได้รับการช่วยเหลือจากเทพอัสนีนำไปบำเพ็ญวิชาเซียนยังเทือกเขาอัลไตนี้ เพื่อรอเวลาให้หลิงเทียนมาเปิดหีบคัมภีร์นั่นแล”
อาหนิวได้ฟังก็ทึ่งมาก
“ราวกับลิขิตของ์โดยแท้เออ จริงสิ พวกท่านเห็นจื่อหานหรือไม่ ขณะข้าอยู่ในถ้ำ เราได้ประมือกัน เนื่องจากเขา้าแย่งชิงคัมภีร์เขาพ่ายแพ้และได้รับาเ็หนีออกจากถ้ำไป”
ไป๋ชิงซิน “ไม่เห็นนะขณะนั้นเราชุลมุนกับม่อเทียนหลง ไม่ทันได้สังเกตน่ะ”นางตอบพร้อมกับอุ้มลูกของฟางหรูไว้ด้วย
“แล้วท่านพ่อกับท่านอาทั้งสองจะกลับไปฟื้นฟูสำนักหรือไม่ขอรับ”อาหนิวถาม
เซียวอวิ๋นห่าวตอบ“ สำหรับข้า ปลงสังเวชกับชีวิตทางโลกอันเป็อนิจจังเสียแล้ว ลาภ ยศ สรรเสริญไม่อาจดึงดูดจิตใจของข้าได้อีกแล้ว ขอใช้ชีวิตที่เหลือบำเพ็ญแนวทางของเซียนไปตลอดดีกว่า”
เฟิงจิ้นเจาก็เสริม“ ข้าก็เช่นกัน หลังจากเห็นความไม่เที่ยงของการแก่งแย่งชิงดีสุดท้ายเหลือแต่ความว่างเปล่า อยากหลุดพ้นเป็เทพเซียนดีกว่า”
ไป๋หานเสว่ก็ยืนยัน“ ข้าก็ว่าอย่างแกน่ะแหละ เฒ่าเฟิง”
อาหนิว “แล้วลี่ซือล่ะ มีเป้าหมายไปทางไหน”
นางเซียนสาวมองหน้าเขาแล้วตอบอย่างเขินอาย
“ข้าขอติดตามท่านในฐานะอะไรก็ได้ จะเป็น้องสาว หรือเป็ข้ารับใช้ แล้วแต่ท่านจะ่ใช้ค่ะ”
เซียวหลิงเทียน“ ท้ายสุดก็คือน้องเล็ก เ้าจะไปที่ไหน” อาหนิวถามชิงซิน
แม่นางไป๋มองเจียงลี่ซือ แล้วมองคนถาม ก่อนตอบ
“ข้าก็ต้องติดตามท่านอยู่แล้วท่านไปไหน ข้าก็ไปด้วย”
สามเซียนเฒ่าก็หัวเราะพร้อมกันทำให้ชิงซินหน้าแดงด้วยความขวยเขิน
บัดดลนั้นเอง
ทูต์ ก็ปรากฏกายขึ้น
สามเซียนเฒ่าก็คุกเข่าคารวะพวกอาหนิวก็ทำตามบ้าง
“ขอคารวะท่านทูต์”ทุกคนกล่าวต้อนรับพร้อมกัน
ทูตนั้นกางหนังสือโองการออกอ่าน
“เซียวหลิงเทียนรับบัญชา์
บัดนี้จอมมารม่อเทียนหลงได้ถูกท่านสังหารลงแล้ว
ถือว่ามีความดีความชอบต่อทั้งสามโลก
สภาเทพ์จึงลงมติเป็เอกฉันท์
ให้อัญเชิญท่านขึ้นไปดำรงตำแหน่ง
เง็กเซียนฮ่องเต้ (玉皇上帝เหง็กอ๊วงเสี่ยงตี่) องค์แรกของสรวง์ มีพระราชวังเทียนกงอยู่เหนือเทือกเขาเทียนซาน
และแต่งตั้งบุคคลต่อไปนี้
ไป๋ชิงซิน รับตำแหน่ง ซีหวางหมู่ (西王母) เ้าแม่ตะวันตก อัครชายาของเง็กเซียนมีพระตำหนักอยู่บนเทือกเขาคุนหลุน
เจียงลี่ซือ รับตำแหน่ง จิ่วเทียนเสวียนหนี่ (九天玄女) เทพนารี์ชั้นเก้า คุมกองทัพหน่วยรบของ์และเป็เ้าแม่ตะวันออก พระสนมเอกของเง็กเซียน มีพระตำหนักบนเทือกเขาอัลไต
และแต่งตั้งสามเซียนฮก ลก ซิ่ว ( 福 祿 壽)ได้แก่
เฟิงจิ้นเจา เป็เทพฮก福ผู้ประทานโชคลาภลูกหลาน ความมั่งคั่ง
เซียวอวิ๋นห่าว เป็ เทพลก 祿ผู้ประทานพรด้านลาภยศบรรดาศักดิ์
ไป๋หานเสว่ เป็ เทพซิ่ว 壽ผู้ประทานพรด้านอายุยืนยาว
ส่วนเทียนเต๋อแม่ทัพ์ทิศใต้ มีความดีความชอบที่ช่วยปราบแม่ทัพฏ จึงให้เลื่อนขึ้นเป็
เสนาบดีกลาโหม์(天軍大臣 เทียนจวินต้าเฉิน)
ทั้งนี้ให้ลงโทษเทียนฉี แม่ทัพ์ตะวันตก และเทียนฝู แม่ทัพ์ตะวันออก ลงมาเกิดเป็วัวควายให้คนใช้ไถนา500 ชาติ
หยวนจี๋ต้าตี้ลงนาม
จบโองการ์“
ทุกคนก็กล่าวรับพร้อมกัน“ เป็พระกรุณา “
เมื่อทูต์กลับไปแล้ว
ไป๋ชิงซินก็ถามทุกคน“ แล้วเราจะทำอย่างไรกับจือชางล่ะ เขายังเล็ก จะนำไป์ด้วยได้หรือ”
เฟิงจิ้นเจา “เอามาให้ข้าเลี้ยงเอง ข้าเป็ปู่ของมัน”
เซียนเฒ่ารับเด็กน้อยจากมือชิงซินไปอุ้ม
ด้วยเหตุนี้เราจึงเห็นรูปปั้นรูปวาดของเทพฮกอุ้มเด็กนับแต่นั้นมา
จากนั้นทั้งเจ็ดคนก็ถูกรับขึ้นไปทางลำแสงสีฟ้าขึ้นสู่์
ณระเบียงทางเดินของพระราชวังเทียนกง สรวง์
ไป๋ชิงซินหรือซีหวางหมู่ในชุดราชินี์ กล่าวกับเง็กเซียนอาหนิว
“ท่านแอบไปเตี๊ยมกับสภา์ให้แต่งตั้งลี่ซือเป็พระสนมหรือ”
เง็กเซียนก็รีบปฏิเสธ“เปล่านะ จะเอาเวลาที่ไหนไปเตี๊ยมกัน ตอนฉงเซิงกลับร่างเป็ลี่ซือเราก็เห็นอยู่ด้วยกัน เขาแต่งตั้งเอง ข้าไม่รู้เื่ด้วยนะ”
เ้าแม่ตะวันตกมองหน้าเง็กเซียนเห็นความใสซื่อที่ติดตัวมาจากตอนเป็อาหนิวก็อดขำไม่ได้ก็เดินไปจับข้อมือของจิ่วเทียนเสวียนหนี่หรือเจียงลี่ซือก่อนจะกล่าว
“ช่างเหอะถึงอย่างไรลี่ซือก็เป็ศิษย์ร่วมอาจารย์เดียวกับข้า และนางยังเป็ศิษย์พี่ของข้าด้วยคืนนี้ท่านนอนคนเดียวนะ ข้าจะไปนอนกับนาง”
ว่าแล้วสองสาวก็จูงมือกันเดินเข้าท้องพระโรงไป
เง็กเซียนร้อง “อ้าว”แล้วเดินตามไปแบบงุนงง
พิธีาาภิเษกถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ในท้องพระโรงพระราชวังเทียนกง
บรรดาทวยเทพเซียนปีศาจต่างพากันมาร่วมงานฉลองกันอย่างคับคั่งรวมถึงไท่อิมแชกุน อาจารย์ของชิงซินและลี่ซือก็มาด้วย
เสนาบดีกลาโหมเทียนเต๋อ กล่าวต่อเง็กเซียน
“กราบทูลฝ่าาข้าพระองค์มีเื่สำคัญจะขอพระราชโองการดังนี้
ก่อนหน้านี้ กองทัพ์ได้ปฏิวัติยึดอำนาจจากไต้เทียนอ๋องผู้ปกครอง์องค์ก่อน โทษฐานที่เขาขโมยยาเม็ดะจากม่อเทียนหลงแล้วตั้งตนเป็เ้า์ บัดนี้ข้าพระองค์ขอเบิกตัวนักโทษเพื่อรับฟังคำตัดสินจากฝ่าาพะย่ะค่ะ”
เง็กเซียน “เบิกตัวนักโทษมาได้”
เ้าพนักงานประกาศ“เบิกตัวนักโทษหูฮั่น”
ทหาร์คุมตัวนักโทษเช้ามายังท้องพระโรงก่อนจะบังคับให้เขาคุกเข่าต่อหน้าพระที่นั่ง
เง็กเซียน “ หูฮั่นต่อคำกล่าวโทษเื่ที่เ้าไปแย่งกินยาเม็ดะของม่อเทียนหลงแล้วตั้งตนเป็ไต้เทียนอ๋อง เ้ามีอะไรจะแก้ตัวหรือไม่”
หูฮั่น “ ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้วข้าก็ไม่มีอะไรจะแก้ตัว จะทำอย่างไรก็เชิญ เพราะข้าเป็ะ ไม่มีวันตาย ฮ่าฮ่าฮ่า“ อดีตเ้า์หัวเราะเย้ยหยัน
เง็กเซียน “ดีละ ความผิดของเ้ามันชั่วช้านัก เพราะความโลภ การทรยศหักหลังเพื่อนของเ้า ยังผลให้คนดีอย่างม่อเทียนหลงกลายเป็จอมอสูรร้าย ทำลายชีวิตของคนทั้งโลก ถึงแม้เ้าจะเป็ะ แต่ข้าจะให้เ้าทุกข์ทรมานยิ่งกว่าตายไปชั่วนิจนิรันดร์เช่นกัน
ข้าขอสาปเ้าให้เป็ก้อนหินที่มีความรู้สึกร้อนหนาวแต่พูดไม่ได้เคลื่อนไปไหนไม่ได้
ทหาร! จับตัวมันไปโยนลงูเาไฟ ให้มันถูกเผาไหม้ชั่วกัปชั่วกัลป์”
ทหาร “พะยะค่ะ”
แล้วทหารก็จับกุมหูฮั่นที่กลายเป็ก้อนหินออกไปตามรับสั่ง
นี่เป็ผลงานแรกของเง็กเซียนที่คืนความยุติธรรมให้แก่ม่อเทียนหลงแม้เขาตายไปแล้ว
องค์เง็กเซียนยังรับสั่งกับเทียนเต๋อ
“จงถ่ายทอดคำสั่งไปให้ปูนบำเหน็จแก่บุคคล ิญญาและปีศาจที่เคยทำความดีช่วยเหลือข้าในกาลก่อนดังนี้
หลี่เจียเป่าและบิดา ไปดูแลกองทัพ์ฝ่ายตะวันออก
เจียงเฟยหลง เป็แม่ทัพ์ฝ่ายตะวันตก
หลีจื่อเหวิน เป็แม่ทัพ์ทิศเหนือ
ฉู่เยว่ แห่งเผ่าฮูลาปา เป็เทพีปกครองดินแดนทะเลทรายและเทือกเขาตะวันตก
จีกัง รับตำแหน่งแม่ทัพ์แดนใต้
ซานเทียน เทพเมามาย ให้เป็เทพารักษ์ดูแลการเกษตรและการค้าขายในโลกมนุษย์
เฉิงกุย เต่าพันปี เป็เทพดูแลแหล่งน้ำ การทำประมงทั่วไปในโลกมนุษย์
นางมี่มู่ ผีสาวแห่งขุนเขา เป็เทพีดูแลูเาและป่าไม้ทั่วไปในโลกมนุษย์
ฮัวซาง เป็เทพขจัดความแห้งแล้งและป้องกันโรคระบาด
หงเทียน เป็เทพปกครองแดนบาดาลและพญานาค รวมถึงสัตว์มีพิษทั้งปวง
ให้คำสั่งมีผลนับแต่บัดนี้”
“รับด้วยเกล้า”เสนาบดีกลาโหมน้อมรับราชโองการ
ในที่สุด
เง็กเซียนฮ่องเต้เซียวหลิงเทียนก็ปกครองสามภพ ์ โลกและบาดาลให้อยู่อย่างร่มเย็นเป็สุขเรื่อยมา
ฉาก End Credit
ณ ถ้ำลึกลับแห่งหนึ่งใต้ผืนโลก
เฟิงจื่อหานฝึกฝนวิชามารจนสำเร็จเกิดเปลวรัศมีสีแดงดั่งเพลิงนรกทั่วกาย
“เซียวหลิงเทียนาระหว่างเทพกับอสูร กำลังจะเริ่มต้นขึ้นเร็ววันนี้ แล้ว” จอมมารตนใหม่ถือกำเนิดขึ้นแทนม่อเทียนหลง
แล้วเขาก็ปล่อยพลังแสงสีแดงจากฝ่ามือไปสลักอักษรที่ผนังถ้ำเป็คำว่า 報仇 (เป้าโฉว หรือป้อชิ้ว แปลว่า แก้แค้น ) ก่อนจะหัวเราะดังกึกก้องไปทั่วแผ่นดิน
จบบริบูรณ์
(แต่งจบเื่วันที่21 มิถุนายน 2568 )
โปรดติดตามภาคต่อได้ใน บัลลังก์เพลิงมาร โดยผู้เขียนคนเดียวกันนี้
12K
