"สวัสดีน้องๆทุกคนพี่ชื่อแอนเป็นรองประธานรุ่นของการตลาดปี2ยังไงขอให้ทุกคนมานั่งเป็นแถวกันด้วย"
"ทำไมหน้าตาไม่รับแขกเลยแฮะ"คมพูดขึ้นก่อนจะลุกไปนั่งในแถว
ที่คมพูดเพราะรุ่นพี่ที่ชื่อแอนนั้นทั้งๆที่กำลังกล่าวต้อนรับอยู่แท้ๆแต่กลับไม่ยิ้มแย้มเลยแม้แต่น้อย
แต่ที่ออสมองนั้นไม่ใช่สีหน้าของเธอแต่เป็นที่ข้อมือที่มีกำไลสีขาวๆที่มีสัญลักษณ์รูปต้นไม้ที่ไม่มีใบที่แสนคุ้นเคยอยู่
หลังจากที่ปี1นั่งเป็นแถวกันเรียบร้อยแล้ว พี่แอนก็หันไปพูดบางอย่างกับรุ่นพี่คนอื่นก่อนจะเดินออกไปอย่างรวดเร็วเหมือนแค่จะมาโชว์ตัวกล่าวต้อนรับสวยๆแค่นั้น
"สวัสดีทุกคนพี่เหน่งนะส่วนที่พี่ชื่อแตงวันนี้พวกพี่จะมาแนะนำเรื่องต่างๆภายในมหาวิทยาลัยนี้กันนะ"
หลังจากที่รุ่นพี่คนที่เข้ามาแนะนำตัวว่าเป็นรองประธานรุ่นของปี2ออกไปก็มีรุ่นพี่อีกสองคนที่หน้าตายิ้มแย้มแจ่มใสเข้ามาแนะนำตัว และถึงแม้จะบอกว่าแนะนำเรื่องต่างๆในมหาวิทยาลัยแต่จริงๆส่วนใหญ่นั้นเป็นกฏที่รุ่นพี่คิดขึ้นมาเอง
"เอาหละฟังนะที่นี่เราอยู่กันเป็นพี่เป็นน้อง มาก่อนเป็นพี่มาหลังเป็นน้องมาพร้อมเป็นเพื่อนน้องต้องทำตามพี่เสมอเข้าใจตรงกันนะ"
เงียบไม่มีใครตอบ
"เข้าใจรึเปล่า"รุ่นพี่เห็นแบบนั้นจึงตะโกนเสียงดังทันทีทำให้ปี1ทุกคนต้องตอบเสียงดัง
"เข้าใจครับ/ค่ะ"
ออสเองก็ทำหน้าเซ็งๆเพราะเขามั่นใจแล้วว่าที่นี่รับน้องแบบโซตัส ซึ่งเขาได้ยินบ่อยๆในข่าวแต่ส่วนใหญ่นั้นจะเป็นมหาวิทยาลัยที่มีเชื่อเสียงไม่มากนัก แต่ไม่คิดเลยว่าจะยังมีอยู่ในสถาบันชั้นนำของประเทศแบบนี้
ซึ่งแน่นอนว่าคณะที่ใช้วิธีรับน้องแบบนี้นั้นมีเหลือแค่ไม่กี่คณะแล้วในมหาวิทยาลัยครอส แต่ออสดันซวยเจอหนึ่งในนั้น
ตอนนี้รุ่นพี่สองคนที่อยู่ข้างหน้าก็สลับกันอธิบายกฏที่จะใช้ร่วมกันตั้งแต่ต้องทำความเคารพรุ่นพี่เสมอ แต่งกายให้ถูกต้อง ห้ามพับแขนเสื้อ ป้ายชื่อของแขวนตลอดถ้าอยู่ในมหาวิทยาลัย บลาๆและอีกมากมายที่ต้องทำตาม
"สวัสดีค่ะ"อยู่ผู้หญิงที่อยู่ข้างๆก้ทักออสขึ้น พอหันไปเธอก็ยกมือขึ้นมาให้ออสดูที่นิ้วกลางข้างขวามีแหวนที่มีตราอิกดราซิลอยู่ ออสเลยยิ้มให้เธอเล็กน้อย
"เธอสอบเข้ามาเองหรือว่าโดนบังคับให้มาเพราะฉันหละเนี่ย"ออสถามจากที่ได้คุยกับอีฟนั้นทางอิกดราซิลจะไม่เข้ามาแทรกภายในมหาวิทยาลัยถ้าออสไม่ต้องการเพื่อในเขาได้ใช้ชีวิตแบบเด็กมหาวิทยาลัยธรรมดาๆ
"ฉันสอบเข้ามาเองค่ะ ดีใจที่ได้เรียนกับท่านนะคะ"สาวคนข้างๆตอบ
"ไม่ต้องเรียกท่านหรอกมาเป็นเพื่อนกันธรรมดาๆดีกว่า"ออสสังเกตุชื่อเพื่อนคนใหม่จากป้ายชื่อที่ห้อยอยู่เธอชื่อนก มีรูปร่างค่อนข้างดีหน้าตาธรรมดาๆ ออสจึงนั่งคุยกับเธอเบาๆพลางฟังรุ่นพี่ไปด้วย
ในขณะเดียวกันห้องข้างๆ
"เช็คมาแล้วแน่ใจนะ"
"แน่สิปีนี้ไม่มีใครเส้นใหญ่หรือมีอำนาจขนาดเราแตะไม่ได้จะมีก็ยัยเด็กที่ชื่อตาลที่เป็นลูกสาวของเจ้าของบริษัทชาเขียวชื่อดังแต่ก็ไม่ได้อยู่ในระดับที่แตะไม่ได้หรอก ตราบใดที่ไม่ล้ำเส้นเกินไปก็ไม่น่าจะเป็นอะไร"ชายอีกคนตอบหลังจากถูกชายที่เป็นประธานของรุ่นถาม
ถึงแม้ว่าจะใช้ระบบโซตัสแต่รุ่นพี่ก็ยังต้องระวังเด็กบางคนที่เข้ามา ถ้าเกิดเป็นลูกนักการเมืองชื่อดังหรือลูกนายพลซักคนพวกเขาก็ไม่สามารถทำอะไรเกินเลยได้ แล้วถ้าซวยเกิดพวกที่มีพ่อแม่เป็นนักข่าวชื่อดังยิ่งแย่เข้าไปใหญ่แต่เหมือนปีนี้จะไม่มีอะไรแบบนั้น
ส่วนออสนั้นถึงจะมีตำแหน่งที่สูงแต่กลับเช็คประวัติแล้วจะพบว่าเป็นแค่เด็กธรรมดาๆเท่านั้นเพราะทรัพย์สินของอิกดราซิลนั้นส่วนใหญ่กระจายให้คนอื่นถือและบริหารแทนส่วนเงินก็มีธนาคารฟินิกส์คอยจัดการให้ ประวัติของออสเลยเป็นแค่เด็กกำพร้าธรรมดาๆ
ในขณะที่รองประธานสาวสวยก็นั่งอยู่เงียบๆไม่ได้บอกเรื่องของออสแต่อย่างใด จริงๆเธอไม่ได้สนใจเรื่องอิกดราซิลเท่าไหร่นักเพราะคนที่ตัดสินใจเข้าร่วมคือพ่อของเธอ แต่อิกดราซิลมีกฏว่าถ้ามีคนในครอบครัวเข้าร่วมคนในรุ่นต่อๆไปก็ต้องร่วมด้วย อิกดราซิลนั้นจะบังคับให้ลูกหลานเข้าร่วมโดยอัตโนมัติแต่จะไม่บังคับให้คนรุ่นก่อนหรือรุ่นเดียวกันอย่างพ่อแม่ปู่ย่าหรือพี่น้องเข้าร่วมด้วย เพราะฉะนั้นในเมื่อพ่อของแอนเข้าร่วมแอนก็ต้องเข้าด้วยอย่างช่วยไม่ได้ แต่เธอไม่เคยสนใจข่าวสารของอิกดราซิลเลยแม้แต่น้อย ที่ยอมสวมแหวนเอาไว้ก็เพราะเห็นว่าไม่ได้เดือดร้อนอะไรเท่านั้น
กลับมาในที่รับน้อง
หลังจากที่แนะนำกฏต่างๆครบแล้วรุ่นพี่ก็ให้ปี1จัดแถวใหม่ก่อนจะเริ่มทำกิจกรรมโดยเริ่มจากการแนะนำตัว
"เอาหละค่ารู้จักกันคร่าวๆแล้วเนอะงั้นเรามาทำอะไรสนุกๆกันดีกว่า"
"ทุกคนจับคู่ชายหญิงเลย"
หลังจากนั้นทุกคนก็ลุกขึ้นจับคู่ของตัวเองระหว่างที่แนะนำตัวกันนั้นแถวค่อนข้างมั่วเลยมีการสั่งจัดแถวใหม่อีก2-3ครั้งทำให้ตอนนี้ออสไม่ได้นั่งข้างนกแล้ว
ตอนนี้ออสเดินมาจับคู่กับผู้หญิงหน้าตาน่ารักคนหนึ่งพอเขาหันไปมองรอบๆแล้วก็พบว่าในรุ่นปี1นั้นสาวตรงหน้าออสเป็นคนที่น่ารักอันดับต้นๆของรุ่นเลย
"สวัสดีเราฟ้านะ"เธอแนะนำตัว ฟ้านั้นตัวไม่ค่อยสูงนักน่าจะสูงกว่าจูนนิดหน่อยเท่านั้น
"ออสครับ"ออสตอบกลับ
หลังจากนั้นรุ่นพี่ก็ประกาศว่าจะให้ปี1เต้นกัน
"ทำท่ากับร้องเพลงตามนี้"
"แมงมุมมันมีแปดขา"พอร้องท่อนนี้รุ่นพี่ทั้งสองคนก็กางมือออก
"เมื่อแมลงเดินมา"ทั้งสองคนเดินมากอดกัน
"มันขยุ้มๆ"ทันใดนั้นทั้งสองคนก็ขย่มท่อนล่างเข้ามาหากันเมื่อกำลังทำเรื่องแบบนั้นกันอยู่
สาวๆชั้นปี1นั้นร้องโห่กันทันที ในขณะที่ผู้ชายก็มีท่าทีแตกต่างกันไปบางคนทำสีหน้าลำบากใจ บางคนก็ยิ้มอย่างหื่นกาม ส่วนบางคนที่คู่กับสาวที่หน้าตาไม่ดีก็แสดงสีหน้ารังเกียจ
"เอ่อ"ออสหันไปมองฟ้าซึ่งเธอเองก็มองกลับมาเหมือนกัน
"เอาไงดี"ออสถามเพราะตัวเขาเป็นผู้ชายแถมสาวตรงหน้าก็น่าตาน่ารักเขาเลยไม่มีปัญหาอะไรอยู่แล้ว เพราะงั้นถ้าฟ้าไม่อยากทำเขาก็จะพยายามเข้าข้างเธอ
"น่าอายนิดหน่อยนะแต่ไม่เป็นไรหรอก"ฟ้าตอบกลับด้วยสีหน้าที่แดงขึ้นเล็กน้อย
"เอาหละเริ่มได้"
หลังจากนั้นบรรดารุ่นพี่6-7คนที่อยู่ในห้องก็เริ่มร้องให้น้องๆเต้น
หลายๆคู่ตอนนี้เต้นแบบเก้ๆกังๆก็มีอยู่2คู่ที่ทำให้สบายๆคือคู่หญิงสาว4คนเนื่องจากว่าสาขาการตลาดมีผู้หญิงมากกว่าเลยมีหญิงที่ต้องจับคู่กันเอง
ในขณะทีออสเข้าไปกอดฟ้าด้วยท่าทางอึดอัดเล็กน้อยส่วนฟ้าถึงจะมีสีหน้าแดงแต่เธอกลับเข้ามากอดออสด้วยท่าทางปกติ ทันทีที่สาวตรงหน้าเข้ามากอดออสก็รู้สึกถึงความนุ่มที่เข้ามาแนบกับหน้าอกเขา
อืมน่าจะขนาดพอๆกับรันรันแฮะ หึ่ยซวยหละ
"เอาขยุ้มๆขยับเอวหน่อย"รุ่นพี่บางคนตะโกนเชียร์เสียงดังด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
ออสตอนนี้นอกจากจะไม่กล้ากระแทกท่อนล่างเข้าหาฟ้าแล้วยังต้องหลบอีกเพราะเมื่อครู่เผลอเคลิ้มไปกับหน้าอกนุ่มๆของเธอทำให้ช่วงล่างมันขยายขึ้นมา ส่วนฟ้านั้นกับขย่มเข้ามาแบบไม่ได้คิดอะไรเลย จนกระทั่งมีจังหวะนึงที่ออสหลบไปทันทำให้ท่อนล่างเขาไปทิ่มโดนบริเวณขาอ่อนของฟ้า
"ก็ว่าทำไมถึงท่าแปลกๆ"สาวเจ้าเผลอพูดพึมพำออกเหมือนกำลังพูดคนเดียวแต่ออสที่ได้ยินก็หน้าแดงก่ำอย่างอับอาย
"ขอโทษที"
"ไม่หรอกก็ออสเป็นผู้ชายนี่นา อีกอย่างลองมองไปรอบๆสิ"พอออสหันไปมองดูรอบๆก็พบว่ามีผู้ชายหลายคนเต้นแบบแปลกๆเดาได้เลยว่าน่าจะเหตุผลเดียวกับเขาแน่นอน
"ไม่ต้องคิดมากฟ้าเข้าใจ"โชคดีที่สาวตรงหน้าทั้งๆที่ดูซื่อๆแต่กลับไม่ได้มีท่าทางรังเกียจทำให้เขาสบายใจขึ้นเล็กน้อย แต่ไม่ใช่กับผู้หญิงหลายๆคนที่มีสีหน้ารังเกียจอย่างชัดเจน
"ฮ่าๆเอาหละสนุกกันแค่นี้ก่อนตอนนี้ก็ใกล้เที่ยงแล้วมากินข้าวกัน"