หมอผีเกิดใหม่ในต่างโลก

เย็นวันนั้น จิวนั่งอยู่ที่ขอบลานฝึกคนเดียว ดาบใหม่วางพิงเข่า มองออกไปที่ท้องฟ้าที่เริ่มเปลี่ยนสีจากส้มเป็นม่วงเข้มเอสมาหยุดอยู่ข้างๆ แล้วนั่งลงโดยไม่ถาม"มีคนอยากรู้จักนาย" เอสพูดอย่างจริงจังจิวหันมา"สเตลล่า เซเลสเทีย ประธานสภานักเรียน" เอสพูดต่อ "เธอมาหาฉัน บอกว่าชอบนาย"จิวไม่ตอบทันที มองออกไปที่ท้องฟ้าอีกครั้ง สักพักก็ถามเบาๆ"คุณเอสบอกเธอว่าอะไรหรอครับ?""บอกว่าทำตามใจได้ ถ้าเธอชอบจริง""แล้วคุณเอสคิดว่าเธอชอบผมไหม?"เอสนิ่งอยู่สักพัก"คิดว่าใช่ แต่ฉันไม่ใช่คนตัดสิน"จิวพยักหน้าเบาๆ ไม่บอกว่าคิดยังไง แต่มือที่วางอยู่บนดาบก็ไม่ได้เกร็งขึ้นลมเย็นพัดผ่านลานฝึก ใบไม้แห้งไหลไปตามพื้นหิน"ผมไม่ค่อยเข้าใจเรื่องแบบนี้" จิวพูดขึ้นมาเองหลังจากเงียบไปนาน "ถ้ามีคนชอบ…ผมควรทำยังไง?"เอสหันไปมองเขา"ไม่ต้องรีบเข้าใจ"จิวยังคงมองฟ้า"แล้วถ้าผมตอบผิดล่ะครับ?""มันไม่มีคำตอบที่ถูกหรือผิด" เอสตอบ "มีแค่ว่า นายเลือกอะไร แล้วรับผลของมันได้หรือเปล่า"จิวนิ่ง เหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างลึกกว่าคำถามนั้นจิวเงยหน้าขึ้น มองเอส เอสมองกลับ"ผมจะลองคุยกับเธอดู" จิวพูดในที่สุดเอสพยักหน้า "อืม""แต่ถ้ามันไม่เวิร์ก…" จิวพูดต่อเบาๆ"ก็แค่จบ" เอสตอบแทน "ไม่ต้องฝืน"จิวพยักหน้า
สองวันถัดมา สเตลล่าเดินตรงมาหาจิวที่ลานฝึกตอนเช้า มือถือกระดาษพับเล็กๆ ที่มีตราขี้ผึ้งรูปดาวสีม่วงประทับอยู่ จิวรับมาแกะอ่านโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า"ตลาดเช้า Arcanum วันเสาร์ สิบโมง ถ้ามาแปลว่าตกลง ถ้าไม่มาก็ไม่เป็นไร — สเตลล่า"จิวพับกระดาษกลับ วางไว้ในกระเป๋าเสื้อ แล้วก็กลับไปฝึกดาบต่อราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเอสยืนดูอยู่ห่างๆ พร้อมกับดื่มชาร้อนจากถ้วยดินเผา ปากงอขึ้นเล็กน้อยวันเสาร์ เขาออกมาสิบโมงตรง
ตลาดเช้าของ Arcanum ไม่เหมือนตลาดที่เอสเคยเห็น แผงขายของเรียงตัวตามถนนหินเขียวที่ปูด้วยก้อนหินสีต่างกันเป็นลวดลาย มีกลิ่นสมุนไพรแห้ง กลิ่นน้ำมันหอมระเหย และกลิ่นขนมอบปนกันอยู่ในอากาศ เสียงพ่อค้าแม่ขายเรียกลูกค้าดังผสมกับเสียงเวทมนตร์เล็กๆ น้อยๆ ที่ดังระหว่างการสาธิตสินค้าสเตลล่ายืนรออยู่ที่ปากทางเข้า ผมขาวที่ปกติมัดแน่นถูกปล่อยลงมาครึ่งหนึ่ง ดวงตาสีม่วงมองรอบๆ อย่างไม่อดทนนัก จนกระทั่งเห็นจิวเดินเข้ามา"มาแล้ว" เธอพูดสั้นๆ"มาแล้ว" จิวพูดซ้ำในน้ำเสียงเดิมสเตลล่านิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วก็หัวเราะเบาๆ โดยไม่ตั้งใจทั้งสองเดินเข้าตลาดด้วยกันโดยไม่ได้บอกว่าจะไปไหนสเตลล่าหยุดที่แผงขายขวดน้ำยาสีต่างๆ อธิบายให้จิวฟังถึงความแตกต่างระหว่างน้ำยาเร่งรักษาบาดแผลภายนอกกับน้ำยาฟื้นฟูมานาภายใน จิวฟังโดยไม่พยักหน้า แต่ก็ไม่มองที่อื่น สเตลล่าสังเกตเห็นและยิ้มเล็กๆจิวหยุดที่แผงขายมีดและอาวุธขนาดเล็ก หยิบมีดพับขึ้นมาดูน้ำหนัก กดที่ตรงจุดสมดุลของด้ามจับ วางลงกลับ หยิบอีกเล่ม ทำซ้ำ สเตลล่าไม่ถาม แค่ยืนดูอยู่ข้างๆ"นายรู้ไหมว่าตัวเองชอบอะไร" สเตลล่าถามขึ้นมาเฉยๆ ระหว่างเดินผ่านแผงดอกไม้"ชอบ?" จิวเหลือบมอง "ในแง่ไหนครับ?""แบบไหนก็ได้ อาหาร งานอดิเรก สถานที่"จิวคิดสักครู่"ผมชอบตอนเช้ามืดก่อนคนอื่นตื่น" เขาพูดในที่สุด "เงียบดี"สเตลล่าหันมามองเขา"แล้วตอนนี้มีคนอื่นตื่นเต็มตลาดเลย""ก็ยังโอเคอยู่" จิวพูดเงียบๆ แล้วก็ไม่ต่อสเตลล่าเงียบตามเขาสักพัก ก่อนจะยิ้มออกมาเองโดยไม่รู้ตัวเช้านั้นพวกเขาเดินอยู่ในตลาดจนเกือบเที่ยง ไม่ได้คุยเรื่องใหญ่โต ไม่มีการบอกรักหรือสัญญาอะไร แค่ซื้อขนมอบของแผงหนึ่งมากินระหว่างเดิน และสเตลล่าก็ไม่ได้ถามว่าจิวคิดยังไงกับเธอก่อนแยกทาง สเตลล่าหันมาบอกเพียงสั้นๆ"ถ้าอยากเดินตลาดอีก บอกได้"จิวพยักหน้า"ครับ"เขาหันหลังเดินออกมาได้ไม่กี่ก้าวก็หยุด"คุณสเตลล่า" จิวเรียกสเตลล่าหันกลับมาจิวนิ่งไปครู่หนึ่ง เหมือนกำลังหาคำที่เหมาะสม"วันนี้…โอเคครับ"สเตลล่ากะพริบตาหนึ่งครั้ง ก่อนที่มุมปากจะยกขึ้นเล็กน้อย"สำหรับฉัน มันมากกว่าโอเคนะ"จิวไม่ได้ตอบแต่ก็ไม่ได้หันหนีทันทีเหมือนปกติเอสรู้เรื่องราวคร่าวๆ จากปากจิวคืนนั้น ซึ่งก็คือคำว่า "โอเค" คำเดียว เขาไม่ถามต่อสิ่งที่เขาสนใจมากกว่าตอนนี้คืออีกเรื่องหนึ่งเช้าวันรุ่งขึ้น เอสหาอาเรเจอที่สนามหลังตึกเรียน ชายผมทองกำลังนั่งอ่านหนังสือหนาใต้ต้นไม้ใหญ่ที่ใบเขียวจัดอย่างผิดฤดูกาล เอสนั่งลงตรงข้ามโดยไม่ได้รับเชิญ"อยากดูพลังทั้งหมดของนาย" เอสพูดตรงๆอาเรหน้านิ่ง "ทำไมถึงคิดว่าฉันจะยอม?""เพราะนายก็อยากรู้ว่าฉันมีอะไรซ่อนอยู่เหมือนกัน เราแลกกัน"อาเรปิดหนังสือลง แล้วลุกขึ้นยืน"ตามมา"
พวกเขาเดินออกไปนอกเมือง สู่ทุ่งหญ้าโล่งที่ไม่มีใครเดินผ่าน ลมพัดเนื่องๆ ฟ้ายังใสอาเรยืนห่างออกไปสิบก้าว แล้วหลับตาร่างแรกที่ปรากฏคือสิ่งที่เอสเคยเห็นในงานปฐมนิเทศ สิงโตพยัคฆ์ขนาดเท่าม้าตัวใหญ่ มีแผงคอหนาและตัวที่ดูเหมือนสิงโตผสมเสือ ออร่าสีทองพวยพุ่งออกจากร่างราวกับเปลวไฟที่เงียบ เอสรู้สึกได้ถึงความร้อนแม้ยืนอยู่ห่างๆ"ร่างสิงโตพยัคฆ์" อาเรพูดขณะที่เงาของออร่าสีทองยังรายล้อมอยู่ "เพิ่มพลังโจมตีและความเร็วการตอบสนอง เหมาะสำหรับการต่อสู้แบบประชิดตัว"ร่างยุบลง อาเรหยุดหายใจสักครู่ก่อนจะปรับจูนใหม่ร่างที่สองหนักกว่ามาก เมื่อออร่าสีเทาเข้มค่อยๆ ปรากฏขึ้นก็เหมือนมีหินกดทับอากาศรอบข้างไว้ ร่างแรดคชสารมีขนาดใหญ่กว่าร่างแรก ผิวหนังที่ดูเหมือนหินแกรนิตเคลือบอยู่ทั้งตัว เขาที่งอกออกจากหน้าผากมีสามเขาซ้อนกันขึ้นไปเหมือนป้อมปราการ"ร่างแรดคชสาร" อาเรอธิบาย "ออร่าสีเทาสร้างชั้นป้องกันบนผิวหนัง ดาบธรรมดาสัมผัสไม่ได้ พละกำลังมหาศาล แต่แลกมาด้วยความเร็วที่ลดลงครึ่งหนึ่ง"เอสจดจ่อดูอย่างไม่กะพริบตาร่างที่สามเล็กกว่าที่คาด แต่กลับทำให้รู้สึกไม่สบายในแบบที่อธิบายไม่ได้ แมลงขนาดเท่าหมาป่า ปีกโปร่งแสงกางออกสองคู่ ตัวสีเขียวมรกตจัดราวกับอัญมณีที่เคลือบไว้ ออร่าสีเขียวปลิวเป็นฝุ่นละอองรอบตัวทุกครั้งที่ปีกสั่น"ร่างแมลงมรกต" อาเรพูด เสียงเริ่มฟังดูเหนื่อยกว่าเดิม "ออร่าสีเขียวคือพิษ สลายเกราะป้องกันได้ทีละชั้น บินได้เร็ว แต่ตัวเปราะ ถ้าโดนตีสักครั้งก็พับ"ร่างแมลงยุบลง อาเรหายใจออกช้าๆแล้วก็นิ่งเอสรอ"ร่างสุดท้าย" อาเรพูดเงียบๆ "ฉันไม่ค่อยปล่อยออกมา"ออร่าสีฟ้าครามเข้มค่อยๆ ปรากฏขึ้น เหมือนน้ำที่ค่อยๆ ซึมออกมาจากรอยแตกในหิน ร่างที่เหมือนปลาหลายชนิด ครีบที่กางออกไม่ได้ดูน่ากลัว แต่มีบางอย่างในสีน้ำเงินครามนั้นที่ทำให้รู้สึกว่าอากาศรอบข้างเปลี่ยนไป"ร่างมัจฉา" อาเรพูด "สามารถว่ายน้ำได้เร็ว หายใจใต้น้ำได้ และสามารถแยกร่างได้"ออร่าค่อยๆ ยุบตัวลง อาเรโคลงตัวเล็กน้อยก่อนจะตั้งตัวให้มั่นได้เอสนิ่งอยู่สักพัก"สี่ร่าง" เขาพูด "นายปล่อยออกมาพร้อมกันได้ไหม?"อาเรมองเขา"ยังไม่เคยลอง" เขาตอบตรงๆ "และยังไม่แน่ใจว่าจะรอดถ้าทำ"เอสพยักหน้า รับข้อมูลนั้นไว้โดยไม่บังคับ"ขอบคุณที่เล่าให้ฟัง"อาเรเอาคืนบ้าง "แล้วนายล่ะ? ที่บอกว่าแลกกัน"เอสยกมือซ้ายขึ้น ตราโอเมก้าเรืองแสงสีทองออกมาเบาๆ"ฉันก็ยังไม่รู้ทั้งหมดว่ามันทำอะไรได้บ้าง" เขาพูดตรงๆ "แต่หลักๆ คือสะสมดวงดี รักษากับฟื้นฟู และชิปเวท "อาเรมองตราที่มือซ้าย แล้วก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ"พวกเรายังมีอะไรซ่อนอีกเยอะเลย""อืม" เอสพูด แล้วมองออกไปที่ขอบฟ้าทุ่งหญ้ากว้างนิ่งอยู่ในลมยามสาย ไม่มีอะไรบอกล่วงหน้าว่าอีกไม่นาน ทั้งสี่ร่างของอาเร และตราโอเมก้าบนมือซ้ายของเอส จะถูกทดสอบพร้อมกันในอนาคต