สองมือแห่งความโชคดี

แล้วสายลมแห่งความอบอุ่นก็จางหายไปพร้อมกับได้รับอากาศสดชื่นเข้ามาในห้องแทนที่

ลี่เซียนเดินออกจากห้องนอนของเธอก็เดินไปเคาะประตูห้องนอนของพ่อแม่ของเธอทันทีก่อนจะเห็นแม่ของเธอเป็๲คนเดินมาเปิดประตูพร้อมกับรอยยิ้มที่มอบมาให้เธอ

" แม่คะหนูมีของบางอย่างอยากจะให้แม่กับพ่อค่ะ "

" หนูมีอะไรให้พ่อกับแม่เหรอลูกเข้ามาในห้องก่อนสิลูกอย่ายืนพูดกันอยู่หน้าห้องเลย "

" พ่อคะ ห้องนอนเป็๲ยังไงบ้างคะถูกใจไหม "

" มันดีมากเลยลูก ว่าแต่หนูมีอะไรจะมอบให้เหรอ "

เมื่อลี่หมินพูดจบ ลีเซียนยื่นทองคำแท่ง 2 แท่งให้กับพ่อของเธอก่อนจะบอกถึงจุดประสงค์ในการใช้เงินในครั้งนี้

" หนูอยากให้พ่อไปซื้อที่รอบๆบ้านเราเพิ่มคะหนูอยากทำบ้านหลังใหม่นอกจากนี้อยากให้พ่อจ้างชาวบ้านมาช่วยกันทำกำแพงบ้านใหม่อีกด้วยเพื่อป้องกันสัตว์ป่าจะลงมาหาอาหารนอกจากนี้ชาวบ้านยังจะมีรายได้เพิ่มขึ้นอีกด้วยนอกจากนี้เมื่อทำกำแพงเสร็จแล้วหนูอยากให้ชาวบ้านมาช่วยเราพลิกหน้าดินในการปลูกผักและเป็๲การสอนเขาบำรุงหน้าดินบ้านของพวกเขาด้วย"

" เก่งมากลูก แต่เขาจะไม่สงสัยเหรอว่าเราเอาเงินทองมากจากไหนเพราะตอนที่เรามาก็มีแค่ย่ามใบเล็กๆและมีเสื้อผ้าไม่กี่ชุดเอง "

"เราก็บอกว่าคุณย่ากับคุณแม่ซ่อนอยู่ในเสื้อผ้าของพวกท่านตอนนี้เราเลยต้องเอาออกมาใช้เพราะเราจะต้องปรับปรุงบ้านและที่ดินอีกมาก"

"ขอบใจมากน่ะลูกที่คิดเผื่อทุกคนและยังช่วยให้ชาวบ้านมีรายได้เพิ่มขึ้นอีกด้วยเอาละเดียวพ่อกับปู่จะออกไปคุยกับผู้ใหญ่บ้านกันก่อนและสอบถามราคาที่ดิน "

" ส่วนแม่กับคุณย่าของลูกจะทำอาหารเที่ยงรอทุกคนน่ะลูกเองก็ออกไปกับคุณปู่ คุณพ่อของลูกไปบอกพี่ชายให้เขารับรู้เ๹ื่๪๫นี้ด้วยพี่ชายลูกจะได้ไม่น้อยใจ "

" ได้คะแม่ เดี๋ยวหนูไปหาอะไรรองท้องกินในครัวก่อนนะคะ "

" เดี๋ยวพ่อจะไปคุยกับปู่ของลูกก่อนน่ะคุยเสร็จแล้วพ่อจะเรียกให้หนูพาเราสองคนออกไปด้านนอก "

ทางด้านลี่เซียนได้เดินไปยังที่ใส่น้ำก่อนจะหยิบสร้อยคอมาวนในน้ำดื่มสามสี่รอบก่อนจะได้ยินเสียงพ่อเรียกให้เธอพาพ่อกับปู่ออกไปด้านนอก

เมื่อทั้งสามคนออกไปด้านนอกมิติคุณปู่กับคุณพ่อของเธอก็ได้ไปบ้านผู้ใหญ่บ้านส่วนเธอเดินไปตักน้ำใส่แก้วแล้วหยิบสร้อยคอของเธอแช่ลงไปในแก้วน้ำอยู่พักนึงก่อนจะพาแก้วใบนั้นไปให้ลี่หยางดื่ม

" พี่ชายคะน้องนำน้ำมาให้พี่ชายดื่มคะจะได้สดชื่นขาของพี่ชายจะได้หายไวๆ "

" ขอบใจมากจ้าน้องสาวคนดีของพี่ "

ลี่หยางก็ยกแก้วน้ำขึ้นมาดื่มก่อนจะวางแก้วน้ำลงที่เดิมผ่านไปสักพักเขารู้สึกมวนท้องแปลกจนบอกให้ลี่เซียนช่วยพยุงเขาไปห้องน้ำหลังบ้านทันที

" พี่เจ็บขาอยู่ไม่ใช่เหรอคะ แล้วน้องจะพาพี่ชายไปยังได้ดีละ"

" โอ้ยพี่ไม่ไหวแล้วเห็นท่อนไม้อันยาวที่วางอยู่ไหมน้องรีบเดินไปหยิบมาให้พี่เดี๋ยวที่เหลือพี่จัดการเอง "

ลี่เซียนรีบไปหยิบไม้ตามคำสั่งของพี่ชายอย่างรวดเร็วก่อนจะช่วยกันพยุงพาลี่หยางไปห้องน้ำโดยมืออีกข้างถือไม้คอยช่วยอยู่

เมื่อถึงหน้าห้องน้ำลี่หยางให้ลี่เซียนไปนั่งรอในครัวเดี๋ยวเขาจะเรียกเธอเองลี่เซียนก็เดินมานั่งรอในครัวตามคำสั่งพี่ชายของเธอผ่านไปพักใหญ่เธอก็เห็นพี่ชายของเธอพยุงไม้เท้าเดินเข้าไปในครัว

" พี่ชาย พี่เดินได้แล้วเหรอค่ะเมื่อกี้ยังให้น้องช่วยพยุงไปห้องน้ำอยู่ "

" พี่เองก็ไม่รู้เหมือนกัน หลังจาก เอ่อหลังจากถ่ายหนักพี่รู้สึกว่าเหมือนจะมีแรงมากขึ้นกว่าเดิม "

"พี่คะเดียวรอให้คุณปู่กับคุณพ่อกลับมาก่อนนะคะเดี๋ยวน้องจะพาพี่ไปที่ที่หนึ่งคะ"

" ได้ๆแต่พี่ว่าเราไปรอหน้าบ้านกันดีกว่า "

ทางด้านลี่ซ่งและลี่หมินตอนนี้ก็ได้ทำการมาซื้อที่ดินกับผู้ใหญ่บ้านเรียบร้อยแล้วแต่กำลังปรึกษากันถึงนายช่างที่จะมาสร้างบ้านและ๰่๥๹วันว่างของชาวบ้านในหมู่บ้านเพื่อที่จะมาช่วยกันทำกำแพงบ้านให้กับพวกเขา

เมื่อทั้งสามคนสรุปได้ว่าวันหยุดของต้นเดือนหน้าชาวบ้านจะได้หยุดเพียงสามวัน เขาจะจ้างชาวบ้านวันละ 2 หยวนพร้อมกับอาหารกลางวันหากใครสนใจก็ให้ไปลงชื่อกับผู้ใหญ่บ้านบ้านลี่รับทั้งแรงงานผู้หญิงและเด็กเพื่อให้ทุกครอบครัวมีรายได้เพิ่มแล้วสองพ่อลูกลี่ซ่งและลี่หมินก็ทำการยืมเกวียนไปในเมืองก่อนจะมืดค่ำ

เมื่อสองพ่อลูกไปถึงในเมืองเขาก็แบ่งทองคำคนละแท่งก่อนจะแยกย้ายไปขายที่ร้านทองเพื่อที่คนอื่นจะได้ไม่ต้องสงสัยเมื่อขายทองเสร็จแล้วพวกเขาก็ซื้อของกลับบ้านและกล่องขนมไปฝากผู้ใหญ่เพื่อแสดงการขอบคุณที่เขาให้ยืมเกวียนมาในเมืองแล้วสองพ่อลูกก็พากันกลับหมู่บ้านก่อนจะคืนเกวียนและมอบกล่องขนมให้

เมื่อพวกเขามาถึงบ้านก็พบว่าลี่หยางและลี่เซียนได้นั่งรอพวกเขาอยู่ที่หน้าบ้านแล้วทำให้พวกเขา๻๠ใ๽เป็๲อย่างมากที่พบว่าลี่หยางมีอาการดีขึ้นกว่าเมื่อวานอีก

" ลี่หยางทำไมวันนี้อาการของลูกถึงดีขึ้นกว่าเมื่อวานอีกละ "

" ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับพ่อหลังจากดื่มน้ำที่น้องสาวยื่นให้ผมก็รู้สึกว่าดีกว่าเมื่อวานอีกครับ "

" ลี่เซียน แม่ว่าเราควรกลับเข้าไปคุยกันหน่อยไหมลูก "

ลี่เซียนได้แต่ยิ้มแห้งๆออกมาเธอรู้ดีว่าหากเธอพาพวกเขากลับเข้ามิติเมื่อไหร่ผู้กุมอำนาจตัวจริงอย่างแม่ของเธอได้บ่นเธอแน่นอน