ตอนที่ 1:ครั้งเดียวไม่พอ (NC20+)
“อยากรู้จัง..ว่า..จะ..น่าหลงเหมือนเ้าของหรือเปล่า” ไรอันเอ่ยคำเสียงกระเส่า ขณะถอยจูบออกห่างริมฝีปากอิ่มเพียงเล็กน้อย
“อยากรู้จัง..ว่า..จะ..ดุ..เหมือนหมาป่า..หรือเปล่า” ยูกะไม่ย่อหย่อนยื่นถ้อยคำท้าทายอย่างมีนัยส่งให้กับไรอันทันควัน
สิ้นถ้อยคำท้าทาย อันแสนวาบหวามของยูกะ ซึ่งเป็ดั่งฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้ไรอันไม่อาจหยุดยั้งความ้าที่กำลังเรียกร้องในอีกกายเอาไว้ได้
ริมฝีปากร้อนป้อนจูบ ลงริมฝีปากกล้าของคนท้าทายเขาได้ตลอดแม้ในยามคับขันไฟกระสันกำลังรุกโชติเช่นนี้
“จ๊วบ~อื้อ~อื้อ~”
ริมฝีปากร้อนชุ่ม กดจูบลงั้แ่ซอกคออันหอมกรุ่น ขยับดูดเม้มแล้วลากลิ้นชุ่มเลียยาวลงต่ำจนมาหยุดที่เม็ดทับทิมสีชมพูหวานคู่งามในขณะร่างบางของยูกะตัวสั่นสะท้านปานกระต่ายน้อยโดนฝนสะดุ้งเฮือก ทุกครั้งที่ลิ้นร้อนสากัักับกายของตน
จนรู้สึกอ่อนระทวยไปทั้งกาย นิ้วมือเล็กออกแรงอันน้อยนิดวาดไหวลูบไล้เคล้าคลอจนเผลอไผลในบางจังหวะ ที่กดปลายเล็บเล็กลงแผ่นหลังหนาของไรอัน เพื่อบอกเล่าถึงความรู้สึกมือหนาวาดไหวลูบไล้ไปตามเรือนกายนุ่มเนียนเลื่อนลงต่ำไปจนถึงจุดสำคัญที่กำลังคับตุงตื่นตัวใต้กางเกงของร่างบาง
ในขณะเอ็นกายของเขา แข็งตัวบวมปวดหน่วงไปทั้งแท่งคล้ายหัวจะปริแตกอยากจะแหวกว่าย ในโพรงถ้ำอุ่น ั้แ่จูบยูกะครั้งแรกไปแล้วที่ผ่านมาได้แต่จินตนาการ นับั้แ่วันที่ยูกะแก้ผ้าต่อหน้าตนจนต้องเสิร์ช ค้นหาท่วงท่าวิธีการ
ซึ่งเขานั้นไม่เคยคิดที่จะลิ้มรสทดลอง เพศพิเศษเช่นนี้เลยถึงแม้มีบริการ อยู่กลาดเกลื่อน มากพอกันกับหญิงสาวบริการก็ตาม มือหนาจับถกเอวกางตัวยาวของยูกะลงเรื่อยๆ ขณะริมฝีปากร้อน ยังชอนไชดูดซุกไซ้ขบเลียตวัดลิ้นสากเกลี่ยเ้าเม็ดทับทิมแข็งสีหวานอย่างดุดัน
จวบจนหมดสิ้นเผยให้เห็นเรือนงามเปล่าเปลือย ไม่ต่างอะไรกับตัวของเขาที่เปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ ร่างหนาขยับยัดกายอันใหญ่ล่ำ นอนทับบดเบียด นำเอ็นร้อนแข็งขืนเข้าถูไถกับเนื้อขาอ่อนนุ่มนิ่มอย่างจงใจ ปลุกเร้า
ทำเอาคนนอนอยู่ข้างล่างถึงกับดวงตาเปิดกว้าง สะดุ้งเฮือกด้วยความตื่นกลัวหัวใจเต้นสั่น นี่ถือได้ว่าเป็ครั้งแรกที่ได้ััเอ็นกายแข็งใหญ่ของใครคนอื่นนอกจากของตน เพราะยูกะตั้งใจมั่น ั้แ่อกหักจากการแอบชอบเพื่อนในห้องเรียน
นับแต่นั้นมาก็ปวรณาตน จะไม่ขอรักใคร่ มอบกายใจให้กับใคร เพื่อไว้อาลัยให้กับหัวใจของตนด้วยการเป็โสดตลอดชีวิต
แต่เมื่อได้มาชิดใกล้กับไรอัน หัวใจที่ตั้งมั่นก็มีอันอ่อนไหวไร้สิ้นสัจจะ จนให้คุณค่ากับคำว่าแอบชอบ อีกครั้งอย่างไม่ทันตั้งตัว
“จ๊วบจุ๊บ...อื้อ~อ้า~”
ริมฝีปากร้อน ถอยออกจากเม็ดทับทิมหัวแข็ง ลากลิ้นเลื่อนลงต่ำตามผิวเนียนจนมาถึงเนินฐานแกนกายของคนน่ารักข้างล่าง
“อื้อ~”
ยูกะสะดุ้งเฮือกครั้งนี้ ยิ่งทวีความเสียวซ่านแทบสร่างเมาเพราะนิ้วมือแกร่งได้รุกล้ำเข้าโพรงถ้าของตนอย่างไม่ทันตั้งตัวเพราะมัวแต่ความเพลิดเพลินกับคลื่นความเสียว ของเรียวลิ้นชุ่ม ที่ประพรมร่างกายของตนจนเคลิบเคลิ้ม
จนลืมสิ้นว่านิ้วมือหนาของไรอัน ได้ขยับลูบวนที่เนินเนื้อนุ่มนิ่มปากทางรักั้แ่ตอนไหนมารู้สึกได้ก็สายไปเสียแล้ว เมื่อนิ้วที่สองที่สามตามติดเข้าไป พิชิตโพรงถ้ำอุ่น จนตนต้องขมิบตอดรัด ด้วยความตื่นใแต่หารู้ไม่การขมิบรัดนิ้วมือแกร่งเช่นนั้นมันกลับยิ่ง รู้สึกเสียวซ่าน จนต้องร้องครวญครางไม่อาจหักห้ามไว้ได้
“อื่อ~”
นิ้วมือแกร่งโดนตอดหนึบหนับ ก็ยิ่งขยับหยอกเย้าเข้าออกเบาๆ จนลาวาลื่นไหลเคลือบฉาบรอบนิ้วไรอันรีบยกตัวขึ้นนั่งคุกเข่า พร้อมกับผละถอยนิ้วออก แล้วจับประคองเอ็นใหญ่แท่งกลม เหมาะกับตัวอันใหญ่หนาของเขา กดปลายหัวถอกจดจ่อชอนไชที่ปากทางนุ่มนิ่มอูมบวม เพราะเบิกทาง แม้หัวใจจะตื่นเต้นและประหม่าอยู่พอประมาณ
“อื้อ~”
ยูกะหายใจแรงถี่ เกร็งกายด้วยความตื่นเต้นลุ้นระทึกแท่งเอ็นร้อนไม่ยอมสอดใส่เสียที ความใคร่ชี้น้ำหมดสิ้นแล้วความเอียงอายใบหน้าขาวร้อนผ่าวจนเหงื่อไหลซึม ดวงตางอนหวานฉ่ำ เปิดเผยความหิวกระหายในรสสวาทอย่างโจ่งแจ้งขยับริมฝีปากอิ่มขบเม้มเบาๆ ก่อนจะเอื้อนเอ่ยเรียกชื่อกายหนาด้วยน้ำเสียงหวานกระเส่า
“พี่เรย์~”
“ครับ..เอ่อ”
ไรอันที่ยังตื่นกลัว กับปมในใจไม่กล้าที่จะสอดใส่รีบหันมองั์หยาดเยิ้ม น้ำเสียงหวานๆ ที่เรียกตนทันที เพียงผิวผ่านสายตามอง ก็ถึงกับเคลิบเคลิ้มอยู่ในภวังค์ไปชั่วขณะก่อนที่มือหนาจะขยับ เอ็นกลมที่กำลังระริกระรี้ส่ายหัวหงึก ๆ
ส๊วบ!!!!!!“อื้อ~~”
ยูกะร้องเสียงหลง พร้อมกับขยับสะโพกกลมออก ด้วยความเจ็บจุก ที่พุ่งชนเขาสู้่ล่างของกายอย่างแน่นหนักรู้สึกราวกับร่างบางของตน จะแตกแยกออกเป็เสี่ยงๆ
“เจ็บเหรอ..” ไรอันไม่รู้จะปลอบโยนอย่างไรเมื่อเห็นอีกกายนอนบิดเกร็ง จนตัวสั่นเทา ผิวขาวเนียนขึ้นสีแดงซ่านเปียกชุ่มเหงื่อ
“อื้อ~จะ..เจ็บ~”ยูกะร้องครวญครางจนน้ำตาไหลซึม ไม่อยากจะเดินไกลไปต่ออีกแล้ว
“จ๊วบจุ๊บ..ไม่เป็ไรนะคนเก่ง”ไรอันโน้มกายลงพร้อมกับป้อนจูบปลอบโยน ให้กับคนที่กำลังเสียขวัญครั้งใหญ่ จนกายสั่นเทา
ทำเอาช่องทางรัก ปิดกั้นบีบรัดเอ็นแท่งใหญ่ของเขาไว้แน่นรู้ได้ทันที ว่าอีกกายไม่เคยใช้งานมาก่อน หรือหากใช้ ก็คงน้อยและสิ่งนั้นคงเล็กกว่าของเขาเป็แน่ ริมฝีปากร้อนชุ่มจูบปลอบอย่างหวานฉ่ำ ค่อยๆหว่านล้อมปลอบประโลม คนตื่นกลัวทีละนิด “จ๊วบ...จุ๊บ..”
จูบหยอกเย้าขยับริมฝีปากหนาเข้าออกสอดลิ้นร้อนชอนไชไปพันกับเรียวลิ้นเล็กแล้วดูดเม้มกินน้ำหวานซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำเอาเร้ากระสันคนตื่นกลัว ให้รุกโชติอย่างไรแรงต้าน
รสจูบเริ่มดุดันเร่าร้อนขึ้นเรื่อยๆด้วยอีกกายโต้ตอบ ยิ่งทวีความเมามันบดบี้ริมฝีปากอิ่มแทบดูป่าเถื่อนด้วยคมฟันขบกัด
“จ๊วบจุ๊บ!..จ๊วบจุ๊บ~อื้อ~อื้อ~”
สองริมฝีปากจูบกันนัว ต่างคนต่างเติมเชื้อเพิ่มไฟ ไม่รู้ว่าใครโหยหาอยากใคร่มากกว่ากัน กายอุ่นขยับยัดกายเปลือยเปล่า บดเบียดเสียดสีกันและกัน ราวกับเหน็บหนาวมองหาไออุ่นแม้เนื้อกายร้อนผ่าวจนเหงื่อไหลชุ่มฉ่ำ
ปั๊ก!...ปั๊ก!...ปั๊ก!...ปั๊ก!...สะโพกสอบค่อยๆขับโยกเบาๆเมื่อช่องทางคับแน่นได้ผ่อนคลาย
“อื้อ~~”ยูกะร้องเสียงหลงเปิดดวงตาโต ทั้งตื่นใทั้งหวาดกลัวจนต้องจิกเล็บเล็กลงิัหนาของไรอันสุดแรง
“ซี๊ด~จิ๊กเลยครับถ้าเจ็บ..”ไรอันเอ่ยคำ ขณะซุกไซ้ซอกคอของยูกะและสะโพกสอบยังค่อยๆขยับโยกเบาๆ แต่เร้าความอยากอย่างยิ่ง
“อื้อ~อ้าส์~”
ยูกะกัดเม้มริมฝีปากอิ่มของตนแน่น บิดเกร็งกายจนถึงปลายเท้าสองข้างที่ในตอนนี้ ถูกแขนแกร่งของไรอัน จับยกชันเข่าขึ้นถ่างอ้าขาออกกว้าง เพื่อให้กายหนาของเขาแทรกเข้าไปยังกลางกายของยูกะได้แนบชิด ปั๊ก!.ปั๊ก!ปั๊ก!ปั๊ก!.สะโพกสอบขยับโยกเร็วแรงขึ้นเรื่อยๆ ตามไฟกระสันความ้าใคร่ของสองกายที่กำลังรุกโชติ
อื้อ~อ่าส์~อ้าส์~”
ยูกะพลิ้วไหวตามแรงขยับโยกของกายหนา รู้สึกถึงความเจ็บจุกอ่อนเบาลง แต่เสียวซ่านกลับเด่นชัดขึ้นทุกครั้ง ที่เอ็นแข็งโจนจ้วงเข้ากาย
“อ้าส์~อ้าส์~ บ้าจริงยูกิ มันดีชะมัด”
ไรอันขยับโยกนำพาเอ็นแท่งกลมมุดหัวแหวกว่ายในโพรงถ้ำอุ่นอันคับแน่น แต่ยิ่งขยับเข้าออกปลายหัวถอกก็เสียดสีััผนังถ้ำอุ่นนุ่ม มันช่างหนึบหนับคับแน่น นุ่มอุ่นละมุนปลายหัวแฉกยิ่งกระแทกแทงเข้าไปลึกยิ่งได้ัั กับความรู้สึกสุขเหลือล้นอย่างที่เขาไม่เคยรับรู้มาก่อน ว่าเนื้อนิ่มอ่อนตรงส่วนนั้น มันช่างอัศจรรย์เสียจริง
ปั๊ก!.ปั๊ก!ปั๊ก!ปั๊ก!.สะโพกสอบพลิ้วไหลดั่งไร้กระดูกขยักโยกกระแทก แทรกเอ็นแข็งแท่งใหญ่ เข้าไปจนสุดมิดความยาว ทำเอาคนที่นอนบิดเกร็งกายอยู่ข้างล่าง ถึงกับอ้าปากค้างในทุกครั้ง ที่โดนเอ็นหัวแฉก มุดหัวเข้าไปแทรกกระแทกชนกับผนังถ้ำของตนจนรู้สึกัักับความสุขสันต์จนต้องสูดปากอิ่มร้องครวญครางเสียงกระเส่าราวต้องมนต์ “อ้าส์~อ้าส์~อื้อ~” ปั๊ก!.ปั๊ก!ปั๊ก!ปั๊ก!.
“อื่อ~อ้าส์~อื้อ~ซี๊ด~ยูกิ..พะ..พี่ไม่ไหวแล้ว อ้าส์~”
ไรอันร้องครวญคราง ขณะจับยกสะโพกกลมของยูกะยกขึ้น และตัวของเขาก็ขยับเข้าแทรกแแ่ยิ่งขึ้นกว่าเดิมก่อนจะเพิ่มแรงกระแทกสะโพกสอบเร็วรัวอย่างรีบเร่ง เพราะความกระสันอัดแน่น แทบทะลักล้น เกินอดกลั้น เมื่อเอ็นใหญ่นำพากายโบยบินไปลิ้มรสแกนกลางความสุขสุดยอดความปรารถนา
“อื่อ~อ่าส์~อื้อ~อื่อ~อื้อ~ยะ..ยู..ก็..มะ.ไม่อ้าส์~ซี๊ด~อ้าส์~..”
ยูกะร้องครวญคราง ทั้งกายบางบิดเกร็ง ร่างบางก็หายใจเหนื่อยหอบ ผิวเนื้อขึ้นสีแดงระเรื่อฉ่ำชุ่มด้วยเหงื่อไคล ไหลซึมไปท่วมกาย
สะดุ้งเฮือกอ้าปากค้าง ดวงตางอนเหม่อลอยมองเพดานสูง นิ้วมือเล็กกำบิดหมอนหนุนใบใหญ่แน่น เมื่ออีกกายผลักส่งเอ็นกลมพุ่งทะยานตัวร่างบางเองก็โผผินบินเข้าัักับจุดหฤหรรษ์ชั้นยอดสุด รู้สึกเย็นวูบวาบโล่งสบาย
ผิวกายหนาวสั่นขึ้นตุ่มแข็ง ขนอ่อนตั้งปลายยอดชัน ราวกับว่าได้สลัดทิ้งสิ่งหน่วงหนักให้หลุดพ้นออกจากกาย อ้าส์~..”
ช่องทางรักตอดรัดหนึบๆเมื่อยามร่างบางใกล้ถึงฝัง เป็ตัวเร่งเร้าไรอันสุดทานทนพวยพุ่งพ้นน้ำรักที่คลั่งไคล้ในตัวยูกะออกมา เติมล้นสมกับการรอคอย
“อื่อ~อ้าส์~อื้อ~อื่อ~ซี๊ด~~”
ยูกะเหนื่อยอ่อนแทบเป็ลม ทั้งสุขสมทั้งผ่อนคลายเพียงกายหนาของไรอันถึงฟากฝั่ง ตัวยูกะก็ดันกายซบเข้าสู่อ้อมกอดอุ่นของไรอันเข้าสู่นิทราในทันที
“อ่า~อ้า~”
ไรอันหายใจหอบเหนื่อย จ้องมองร่างบางที่ทิ้งกายหลับใหลไร้สติ ในขณะตัวเขาเองกลับรู้สึกอยากไปต่อราวกับหิวโซมาแสนนานร่างหนาขยับกาย ลงจูบที่พวงแก้มขาว ของคนหลับ แต่เพียงัักายนุ่มนิ่มกลิ่นเนื้อกายหอมฟุ้ง ดั่งรับรู้ได้เพียงเขา
เพียงเท่านั้นก็พุ่งเข้าชนโสตประสาทรับรู้ส่งผลให้แกนกายที่ยังแช่คา ผงาดหัวบวมแฉกขึ้นหงึกหงัก อยากจะใคร่ขึ้นมาทันที เขาไม่อาจหยุดยั้งความอยากที่มีต่อกายหอมกรุ่น ที่ดึงดูดปลุกเร้าอารมณ์กระสันของเขาได้ราวกับโดนยาสั่งให้คลั่งไคล้สุดเสน่หา ถึงแม้ว่ายูกะจะหลับใหล ด้วยยานอนหลับเม็ดใหญ่ที่เขาป้อนให้ แต่สำหรับร่างกายอันแข็งแกร่งเช่นเขา กลับยังรู้สึกเมามันยังไม่เต็มอิ่ม
แม้ชีวิตที่ผ่านมา ต่อให้หญิงสาวบริการ จะงดงามสักปานใดเขาก็จะใช้บริการเพียงครั้งเดียว และไม่เคยปล่อยน้ำในกายให้ััเข้ากายใครทั้งนั้น ที่สำคัญจะไม่มีทางจูบปากดูดดื่ม กินน้ำหวานของอีกฝ่ายและไม่มีทางค้างคืน ร่วมเตียงนอน กับหญิงคู่นอนคนไหนทั้งสิ้น ซึ่งข้อปฏิบัติเหล่านี้
เป็พื้นฐานของนักเลงทั่วไป เพราะพวกเขามีศัตรูอยู่รอบด้านดังนั้นการระวังตัวเป็สิ่งสำคัญ แต่วันนี้ไรอันแหกทุกกฎที่มี
ทั้งหลับนอนกับเพศพิเศษ ที่เขาไม่เคยมาก่อนเพราะมีความฝังใจบางอย่างั้แ่เด็ก และคนที่เขาหลับนอนด้วยวันนี้ก็ดันเป็น้องของอริฝ่ายตรงข้าม ถึงแม้จะแต่งงานกันแล้วก็ตามแต่ก็ถือว่าไว้ใจไม่ได้อยู่ดี
และที่ร้ายไปกว่านั้น เขายังไม่สวมใส่เครื่องป้องกันปล่อยน้ำรักของตน ให้ััเข้าในกายอุ่น ที่นอนหลับปุ้ย แสนน่ารักอยู่ข้างล่าง
ปั๊ก!...ปั๊ก!..ปั๊ก!...ปั๊ก!.
สะโพกสอบค่อยๆ ขยับโยกเอ็นโต เข้าออกเบาๆเพราะเ้าเอ็นใหญ่ดึ๋งดั๋งแข็งตัวตื่นบวม ขึ้นมาอีกครั้งแล้ว พลันนึกคิดในใจ
“นี่เราเป็อะไรกันยูกิใส่ยาสั่งในน้ำลายหรือไงกัน ทำไม? ..อยาก..เอา..แม้กระทั่งคนหลับ”
แม้จะคิดได้อย่างนั้น แต่ก็สวนทางกับสะโพกสอบ และริมฝีปากร้อน ที่ทั้งดูดทั้งเลียและยังกดปากขบเม้มเรือนร่างขาวเนียนของยูกะ ที่ตอนนี้เริ่มขึ้นรอยแดงเป็จ้ำเพราะคมฟัน และการดูดกัดของไรอัน
“อื่อ~อ้าส์~อื้อ~อื่อ~”
ยูกะที่เคลิ้มหลับ ถึงกับสะดุ้งเฮือก เมื่อริมฝีปากร้อนดูดเลียทั้งใช้คมฟันขบกัดเม็ดทับทิมของตนอย่างปลุกเร้าเพียงร่างบางตั้งสติตื่นจากอาการงัวเงียได้ ร่างกายก็พลิ้วไหวขยับโยกกายไปมา เพราะโดนกระแทกกระทั้นจาก่ล่างของไรอัน เข้าเต็มแรง จนร่างบางต้องยกหลังมือเล็กของตนขึ้นมา ปิดบังริมฝีปากอิ่มที่สั่นระริกสุดทานทนกับคลื่นแห่งความเสียวซ่าน พลันนึกในใจ เกือบโดนลักหลับเข้าให้แล้ว
“อื่อ~อ้าส์~”
“อื่อ~อ้าส์~อ้าส์~..พี่ทำให้ยูตื่น”
ไรอันเห็นยูกะตื่นขึ้นมา รีบเอ่ยคำถามเสียงแหบพร่าแม้ตัวเขานั้นยังซอยฉับๆ รัวสะโพกโยกย้าย นำพาเอ็นใหญ่เข้าออกอย่างเพลิดเพลิน
“อื่อ~อื้อ~”
ยูกะที่ทั้งยังงัวเงียและเหนื่อยอ่อน แต่ก็เสียวซ่านจนต้องสูดปากสั่นร้องครวญครางเบาๆเคล้าคลอกับจังหวะโยกขยับ ตับๆ ของสะโพกใหญ่หนาของไรอัน อย่างเคลิบเคลิ้มคล้อยตาม
“ซี๊ด~อ้าส์~อ้าส์~.ซี๊ด~~”เพียงไม่นาน ความสุขสุดยอดก็มาเยือนไรอันอีกครั้งกายบางชุ่มฉ่ำเหงื่อไคลของยูกะหลับใหลไปอีกรอบ ทั้งที่ยังไม่ได้อาบน้ำ ในขณะไรอันที่สุขสมดั่งใจในรอบที่สองจบ
504
