เทพกระบี่เงาสังหาร

"ม่ายยยย เจ้าจะทำแบบนี้ไม่ได้ทักษะเหล่านั้นต้องกลายเป็นของข้า" เสียงเล็กแหลมดังขึ้นทำให้อู่หมิงตกใจและหันไปมอง และอู่หมิงก็ต้องตกตะลึงอีกครั้งเพราะเสียงเมื่อครู่ออกมาจากปากของกระรอกสีดำที่มีดวงตาสีแดง"กระรอกพูดได้ด้วย" อู่หมิงกล่าวด้วยสีหน้าตกตะลึง"เจ้าหนูเจ้าอยากตายนักใช่ใหมถึงได้ดูถูกว่าข้าเป็นกระรอก บัดซบราชันอย่างข้าไม่ใช่สิ่งมีชีวิตชั้นต่ำแบบนั้น" กระรอกสีดำกล่าว"เด็กน้อยเจ้าไม่จำเป็นต้องกลัวเจ้าตัวเล็กนี่หรอกเพราะในตอนนี้เจ้าตัวเล็กนี่หมดฤทธิ์แล้ว " ร่างเงากล่าว"ผู้อาวุโสเจ้าตัวนี้มันคือตัวอะไรกัน" อู่หมิงกล่าวด้วยสีหน้าอยากรู้"ข้าเองก็ไม่รู้เช่นกันแต่เพราะเมื่อหลายปีก่อนเจ้าตัวเล็กนี่ได้แอบเข้ามาในถ้ำแล้วคิดจะขโมยมรดกของข้าดังนั้นข้าจึงได้จับเจ้านี่ขังไว้พร้อมกับผนึกพลังของเจ้าตัวเล็กนี่ไว้ยังไงละ" ร่างเงากล่าว"แม้แต่ท่านผู้อาวุโสก็ยังไม่รู้งั้นเหรอ" อู่หมิงกล่าว"บัดซบ ข้าราชันผู้นี้เป็นราชันอสูรผู้อยู่เหนืออสูรทั้งปวง และต่อให้เป็นเทพเมื่อเจอข้าก็ยังต้องก้มหัวให้" กระรอกกล่าว"จริงสิเด็กน้อยใหนๆแล้วเจ้าก็ทำให้เจ้าตัวเล็กนี่เป็นสัตว์อสูรของเจ้าซะเลยซิเดี๋ยวข้าจะช่วยสร้างตราพันธสัญญาโลหิตให้ รับรองว่าเจ้าตัวเล็กนี่จะไม่สามารถคิดร้ายกับเจ้าได้อย่างแน่นอน และที่สำคัญพันธสัญญานี้ยังมีผลอีกอย่างคือถ้าหากเจ้าตายเจ้าตัวเล็กนี่ก็จะตายด้วย" ร่างเงากล่าว"แต่ผู้อาวุโส เจ้าตัวเล็กนี่จะมีประโยชน์จริงๆหรือ" อู่หมิงกล่าว"ถึงมองจากภายนอกแล้วดูเหมือนจะไร้ประโยชน์แต่จริงๆแล้วเจ้าตัวเล็กนี่มีฝีมือที่ร้ายกาจพอควรเพราะงั้นเจ้าไม่ต้องเป็นห่วง" ร่างเงากล่าว"บัดซบตั้งแต่เมื่อกี้แล้วพวกเจ้าสองคนเมิณข้าอย่างงั้นหรือแถมยังคิดจะทำให้ข้าเป็นสัตว์เลี้ยงอีกงั้นหรือข้าขอบอกเลยว่าไม่มีทางเพราะงั้นอ๊ากกกกกกกกกก" กระรอกกำลังกล่าวออกมาแต่ร่างเงาก็ไม่ได้สนใจและเริ่มสร้างพันธสัญญาระหว่างอู่หมิงและกระรอกตัวน้อยทันที"นี่พวกเจ้า อ๊ากก เดี๋ยวก่อน ไม่ข้าไม่ยอมรับราชันผู้นี้จะไปเป็นสัตว์เลี้ยงของเด็กน้อยกระจอกๆคนนี้ได้อย่างไรอ๊ากกกกกกก" กระรอกกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่ยอมรับหลังจากนั้นไม่นานพันธสัญญาก็เสร็จสิ้นพร้อมกับอู่หมิงได้ตั้งชื่อให้กับกระรอกว่า "เสี่ยวฮุ่ย" ซึ่งทำให้กระรอกโกรธอย่างมากแต่มันก็ไม่สามารถทำอะไรได้"เอาละเจ้าหนูในจงรับแหวนโบราณวงนี้ไป ภายในแหวนไม่ได้มีของล้ำค่ามากนักเพราะสมบัติส่วนใหญ่ของข้านั้นได้ถูกเก็บไว้ในพื้นที่ลับซึ่งในแหวนวงนี้ก็มีแผนที่บอกอยู่เพียงแต่ส่ามันไม่ได้อยู่ในทวีปแห่งนี้หรือก็คือเจ้าในตอนนี้ยังไม่มีความสามารถที่จะไปยังทวีปแห่งนั้นเพราะงั้นจงหมั่นฝึกฝนให้มากเข้าไว้แล้วสักวันข้าหวังว่าเจ้าจะได้เป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในใต้ล่าและใช้พลังเงาของเจ้าสะกดข่มเจ้าพวกนั้นให้หมด" ร่างเงากล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง"อู่หมิงจะไม่ทำให้ผู้อาวุโสผิดหวัง" อู่หมิงกล่าว"อืมดี ถ้าอย่างงั้นข้าจะส่งเจ้าออกไปข้านอกเดี๋ยวนี้" ร่างเงากล่าว"วูป!!!!!!!"ในตอนนั้นเองที่มีแสงสีดำปกคลุมร่างของอู่หมิงและเสี่ยวฮุ่ยจากนั้นไม่นานร่างของทั้งสองก็หายไปจากถ้ำพร้อมกับร่างเงาของชายวัยกลางคนเริ่มอับแสงและสลายหายไปในที่สุด ด้านนอกหุบเขาอสูร ร่างของอู่หมิงและเสี่ยวฮุ่ยก็ปรากฎออกมาจากหลุมดำ"นี่มันเกิดอะไรขึ้นพวกเราออกมากันแล้วเหรอ" อู่หมิงกล่าว"ใช่แล้วเจ้าหนูเจ้าไม่รู้หรอกว่าทักษะของตาแก่นั่นมันทรงพลังแค่ใหน สำหรับตาแก่นั่นที่สามารถไปได้ทุกที่ที่มีเงาแล้วเพียงแค่ส่งพวกเราออกมาจากถ้ำนั่นถือว่าเป็นเรื่องกล้วยๆ ถึงขนาดเหลือเพียงแค่ร่างเงาก็ยังสามารถทำได้ขนาดนี้ข้าละไม่เข้าใจเลยจริงๆว่าตาแก่นั่นถูกฆ่าได้อย่างไร" เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"เอาละเสี่ยวฮุ่ยเรารีบกลับกันเถอะท่านแม่ของข้ากำลังรอข้าอยู่ด้วยสมุนไพรที่ข้ามีตอนนี้ข้าจะต้องรักษาท่านแม่ให้จงได้" อู่หมิงกล่าว"บัดซบเอ้ยทำไมราชันอสูรเช่นข้าถึงต้องมาอยู่กับเด็กน้อยอายุ 10 ขวบด้วย" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวด้วยสีหน้าขมขื่นและตามอู่หมิงไป ด้วยขนาดตัวที่เล็กซึ่งเทียบเท่าฝ่ามือทำให้ภายนอกเสี่ยวฮุ่ยไม่ต่างจากกระรอกธรรมดายกเว้นสีของมันสีดำเมื่อพวกอู่หมิงเดินทางมาถึงกระท่อมไม้ไผ่ก็ค่ำแล้ว อู่หมิงเร่งรีบเข้าไปในกระท่อมไม้ไผ่ในทันที แล้วเริ่มจุกตะเกียง"ท่านแม่อาการท่านเป็นอย่างไรบ้าง" อู่หมิงกล่าว"หมิงเอ๋อเจ้าหายไปใหนมาทำไมถึงพึ่งกลับมาเจ้าคงไม่ได้เข้าไปในหุบเขาข้างๆหรอกนะ" อู่เหม่ยกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงกังวล"ไม่เลยข้าแค่ได้พบกับสมุนไพรจำนวนมากบนเขาเลยเสียเวลาเก็บนานไปหน่อยท่านรอก่อนข้าจะทำอาหารให้ท่านทานแล้วข้าจะต้มยาให้กับท่านรับรองว่าท่านจะต้องหายดีแน่" อู่หมิงกล่าวแต่ในขณะที่อู่หมิงกำลังคุยกับอู่เหม่ย เสี่ยวฮุ่ยก็เดินเข้ามาในบ้านไม้ไผ่แล้วร้อง "จี๊ด จี๊ด" พร้อมกับเดินเข้าไปตรวจสอบร่างกายของอู่เหม่ย"หืม หมิงเอ๋อกระรองตัวนี้มาจากใหน" อู่เหม่ยกล่าวด้วยความสงสัย"อ้อ ข้าพบกระรอกตัวนี้บนเขาข้าเลยพามันมาด้วย" อู่หมิงกล่าว"อย่างงั้นเหรอนี่เป็นครั้งแรกเลยที่แม่เห็นกระรอกสีดำ" อู่เหม่ยกล่าว"อ้อ เจ้าตัวนี้มันคงจะกลายพันธุ์มั้ง" อู่หมิงกล่าว"จี๊ด จี๊ด จี๊ด" เสี่ยวฮุ่ยแกว่งเท้าหน้าไปอย่างไม่พอใจเมื่อได้ยินคำกล่าวของอู่หมิงหลังจากคุยกันเสร็จอู่หมิงก็แยกตัวออกมาทำอาหารพร้อมกับเตรียมนำสมุนไพรมาต้มยาให้อู่เหม่ยทาน เสี่ยวฮุ่ยที่เดินตามมาก็หยุดอู่หมิงไว้พร้อมกับส่ายหน้าไปมา"หยุดเลยเจ้าเด็กน้อย อาการบาดเจ็บของแม่เจ้าใช่ว่าจะรักษาได้ง่ายๆแถมวิธีรักษาของเจ้าก็ชั่งเฮ่ยจริงๆ มานี่เดี๋ยวราชันอย่างข้าจะปรุงยาให้กับแม่เจ้าเอง เจ้าเพียงแค่ส่งเตาหลอมยาและสมุนไพรมา" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวอู่หมิงแสดงสีหน้าลังเลแต่เมื่อเสี่ยวฮุ่ยกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงมั่นใจอู่หมิงก็เลยนำเตาปรุงยาในแหวนโบราณที่ได้รับมาพร้อมกับส่งสมุนไพรไปให้กับเสี่ยวฮุ่ย อู่หมิงมองดูเสี่ยวฮุ่ยเริ่มคัดแยกสมุนไพรพร้อมกับเริ่มก่อไฟขึ้นมา"เจ้าจะมองอะไรเจ้ารีบๆไปทำอาหารมาให้นายท่านผู้นี้เร็วๆข้าหิวแล้ว" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงหยิ่งยโสอู่หมิงได้แต่กัดฟันอดทนเอาไว้และเดินเข้าครัวเพื่อทำอาหาร-------------------------------------------------------------------------------------------

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

เสี่ยวฮุ่ย

นิยายแนะนำ

เทพกระบี่เงาสังหาร

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

เสี่ยวฮุ่ย

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้