…. " รักข้ามภพ.....ตอนรักข้ามภพ 1">….
เช้าวันพักผ่อนของนเรนทรกับสุริยะ ที่รีสอร์ตแห่งหนึ่งจังหวัดหนองคาย ระหว่างนั่งจิบกาแฟ นั่งมองดูลำน้ำ
และบรรยากาศยามเช้าที่สุดจะสดชื่น
“นเรนทร ‘’ ได้มองเห็นผิวน้ำใสกระเพื่อมเป็ระลอกคลื่น จ้องมองลงไปใต้พื้นผิวน้ำที่อยู่ตรงหน้า มองเห็นเป็ลำตัวคล้ายงู
มีสีแดงลำตัวขนาดใหญ่เกือบขนาดเท่าแขน ลำตัวยาว 4-5 ฟุตเห็นจะได้ ในขณะที่งูสีแดงตัวนั้นดำดิ่งลงไปในน้ำเรื่อยๆ
แต่เหมือนเขาจะตวัดหางชะลอๆ แล้วมองมายัง..” .นเรนทร “.. ด้วยความอ้อนวอนเหมือนอยากให้นเรนทรมาบอกกล่าว
อะไรบางอย่างแก่นเรนทร
สายตาของนเรนทรที่จ้องมองไปที่ดวงตางูตัวนั้นที่ประสายจ้องมอง เหมือนหยั่งลึกลงไปยังจิตใจของคนได้ เหมือนจะสื่อสาร
พูดคุยกับงูตัวนั้นรู้เื่ ท่าทีของงูตัวนั้นแสดงออกถึงความปลื้มปิติยินดี นัยย์ตาแย้มยิ้มอย่างดีใจเป็ที่สุดที่ได้เจอกับนเรนทร
สักพักก็มีภาพเื่ราวต่างๆค่อยๆเคลื่อนเข่ามาในหัวของนเรนทร เป็ภาพที่ตัดมาว่านเรนทรได้รีบดำดิ่งตามเค้าลงไปใต้น้ำลึก
"ให้รีบแหวกว่ายตามงูตนนั้นลงไปในน้ำ มีเสียงแทรกเข้ามาในสมอง
*** “ท่านรีบดำน้ำตามเราลงมาก่อนเถิด “.***..
ก่อนที่ประตูบาดาลที่อยู่ข้างหน้าตรงนั้นจะปิดลงประเดี๋ยวจะไม่ทันการเรามีเวลาจำกัด!!" เสียงงูสีแดงเอ่ยมาให้ได้ยิน
ข้าพเ้าก็รีบตะกายแหวกว่ายตามลงไปทันควัน..
ในขณะนั้นร่างกายของรู้สึกเหมือนนเรนทรได้วูบหลับไป ส่วนเ้ายะ หรือสุริยะก็ไม่ได้สังเกตเห็นความผิดปกติที่เกิดขึ้น
กับนเรนทรแต่อย่างไร ยังคงนั่งเล่น นั่งเล่นโทรศัพท์ต่อไปปล่อยให้นเรนทรฟุบหลับไปที่โต๊ะ
"ตั้งสมาธิให้มั่นคิดถึงวังบาดาลนะเ้า อีกแค่อึดใจเดียว...." เป็เสียงที่เข้ามาในหัวนเรนทรได้ยินได้รับรู้จากงูตนนั้นผ่านทางสมอง
“นี่ละมั้งที่เราเรียคุยผ่านกระแสจิต . นเรนทรรำพึงในใจ
" เพียงชั่วพริบตาร่างของเขาทั้งสองก็แหวกว่ายผ่านทะลุแผ่นม่านน้ำใสนิ่งเหมือนบานกระจก
เข้าไปยังอีกสถานที่นึง
...ในนั้นอากาศเย็นะเืผิดแผกแตกต่างออกไปกับอุณหภูมิของสายน้ำข้างนอกอย่างสิ้นเชิง...!!
" นี่ไง!!...เรามาถึงวังบาดาลกันแล้ว เ้างูสีแดงตัวเขื่องพูด
เ้ามองไปบนฝั่งตรงข้างหน้าของเ้าซิ..เ้าเห็นอะไรไหม?!.. นเรนทรได้แต่อึ้งมองตามเสียงไป
ไปกันต่อเหอะ.!!'เ้าปู่'รอเ้าอยู่ที่ตรงนั้น!!" เสียงของงูสีแดงตัวนั้นพูดด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้นรอยยิ้ม
และสีหน้าที่ดีใจอย่างเหลือล้น ชักชวนให้ตัวนเรนทร รีบออกเดินตามเขาไป....
*****************************************************************************