นิยายแห่งความผูกพันธ์ พ่อลูก-ผูก-พัน-รัก เขียนโดย สลักกานต์
ตอนที่ ๑
การจราจรในเมืองใหญ่ขวักไขว่และวนเวียนกันยุ่งเหยิงไปมาราวใยแมงมุม ชีวิตผู้คนก็วุ่นวาย ซ้อนทับ และเหลื่อมกันไปมาไม่ต่างไปจากการจราจรเท่าใดนัก
“ตื่นเต้นจังเลยค่ะ อาแซน ขึ้นชั้นใหม่ โรงเรียนก็ใหม่” เด็กสาวพูดขึ้นอย่างสดใส เธอวาดหวังว่า โรงเรียนใหม่ของเธอ จะเป็โลกใหม่สำหรับเธอด้วย
“แต่ก็ยังเป็เด็กหญิงอยู่นะจ๊ะ อย่าลืม” อาแซนย้ำ ..บางอย่าง..กับเด็กสาว
“ปีหน้าชีทก็เป็นางสาวแล้วค่ะ” น้ำเสียงมีแววประชดประชันอาของเธอนิดหน่อย
“ใช่ค่ะ แต่ปีนี้ชีทยัง๑๔ ยังต้องอยู่ในข้อตกลงที่พ่อกำหนด” อาแซนทอดจังหวะการพูดเพื่อเน้นย้ำกับเด็กสาว “ห้ามมีแฟน!!”
“อาแซนนนนนน” เด็กสาวงอแง
แซนมองดูชีทด้วยความรักอย่าง.. ที่สุด เขาเลี้ยงดูเธอมากว่าสิบปี ั้แ่ที่แซนตกลงใช้ชีวิตคู่กับ ‘ชล’ พ่อของชีท
“แล้วถ้ามีผู้ชายดีๆ เข้ามาขอคบกับชีทล่ะคะ ชีทจะทำยังไง”
“นี่! นี่! ก่อนถึงตรงนั้น ชีทจะรู้ได้ยังไง ว่าเค้าเป็ผู้ชายดีดี”
“ก็มีอาแซนเป็คนช่วยสแกนนี่คะ ไม่เห็นยากเลย”
“ไม่ล่ะ เื่นี้อาไม่เล่นด้วยนะ อายินดีทำตามที่พ่อชีทกำหนด”
“อาแซนนนนน”
“ไม่!! อาไม่ช่วยชีทสู้กับพ่อในเื่นี้”
ความหนักแน่นของเนื้อเสียง ทำให้ชีทไม่เซ้าซี้อาแซนต่อ แต่เธอรู้ดีว่า.. ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นจริงๆยังไงซะ .. อาแซนก็ช่วยเธอ
อาแซนเลี้ยงรถมาจอดที่หน้าประตูโรงเรียน “ถึงแล้ว”
“สวัสดีค่ะ” ชีทไหว้อาแซน แล้วเปิดประตูรถลงจากรถไป
ภาพการเปิดประตูรถ.. ก้าวลงจากรถของ ‘ชีท’ เด็กสาวที่แสนน่ารักและสดใส กลายเป็ภาพสโลว์โมชั่นที่แสนงามในสายตาของ‘ซี’ และผองเพื่อน
“น่ารักจังเลยว่ะ” โก้เด็กหนุ่มที่นั่งข้างซีหลุดปากออกมา
“ยังกะนางฟ้า” อีกคนที่อยู่ข้างๆ โก้พูดต่อคำพูดของโก้
แม้ซีจะไม่ได้พูดอะไร แต่สายตาเขาจับจ้องที่เธอเพียงคนเดียว ราวกับรอบข้างชีทไม่มีผู้คนอยู่เลย.. คำว่า ‘ตกหลุมรัก’ ที่คนรุ่นพ่อรุ่นแมพูด.. คงเป็แบบนี้เอง .. ซีบอกตัวเอง
“คนนี้ข้าจอง” โก้บอกเพื่อนๆ
นนที่อยู่ข้างๆ โก้ สะกิดเขา พร้อมกับชี้ให้ดูอาการของซี “ไม่ทันแล้วมั้ง.. เพื่อน”
โก้มองตามที่นนชี้ให้ดูซี แล้วก็หันมาบอกนนชัดๆ “แบบนี้ใครดีใครได้เว่ย นน”
แต่พอโก้พูดจบ ซีลุกขึ้นเดินไปหาชีทแล้ว
นนได้แต่ยิ้มล้อเลียนโก้
“ชีท” แซนะโเรียนหลานรัก “ลูกลืมกระเป๋า” แล้วเขาก็เปิดประตูรถ เดินเอากระเป๋ามาให้ชีท
“ขอบคุณค่ะอาแซน” ชีทยิ้มให้และกอดอาของเธอด้วยความรัก
อาแซนกอดเธอตอบ
ซีมองภาพตรงหน้า .. ภาพที่เด็กกำพร้าพ่ออย่างเขาไม่เคยมี ไม่เคยได้ ..ภาพความอบอุ่นในอ้อมกอดของพ่อ ..
นอกความความดีใจ .. ที่ซีได้รู้ว่า .. เธอชื่อ .. ชีท .. ดาร์กไซด์ในส่วนลึกของซี ..ก็ผลักให้เขาริษยาอ้อมกอดนั่นเต็มๆ!!
“ตอนเย็นอามารับตรงนี้นะ”
“ค่ะ”
แล้วชีทก็เดินเข้าโรงเรียนไป เธอไม่ได้รู้สึกเลยว่า.. มีแววตาคนที่ปรารถนาดีต่อเธอและริษยาเธอมองตามเธอไปด้วยแทบทุกย่างก้าว
แต่.. อาแซนที่เดินกลับไปขึ้นรถ ก่อนที่เขาจะขึ้นนั่งบนรถ เขาหันไปมองหลานสาวที่แทบจะเป็ลูกสาวของเขาอีกครั้งแซนเห็นแววตาที่ซีมองชีท .. ความแปลกใจ ฉงน สนเท่บางอย่างผุดขึ้นในใจแซนเป็เท่าทบทวี .. ทำไมรู้สึกคุ้นกับแววตาแบบนี้เหลือเกิน!!
ความเคยคุ้นในแววตานั่น ทำให้แซนมองข้ามความริษยาจากดวงตาของซี มีแต่คำถามในใจว่า.. ทำไมแซนจึงรู้สึก ‘คุ้น’ กับแววตาแบบนี้เหลือเกิน
ชล ชลวิทย์ นักแสดงนายแบบหุ่นดี วัยสามสิบต้นๆ เขาไม่ได้ไปส่ง ‘ชีท’ ลูกสาวสุดน่ารักของเขาไปโรงเรียนใหม่ในวันแรกของการเปิดเทอมเพราะเขาต้องไปถ่ายรายการโทรทัศน์ออนไลน์ ชลจึงขอให้แซนแฟนหนุ่มไปส่งลูกสาวแทนตน แซนเองก็ทำหน้าที่นี้แทนชลบ่อยจนเป็เื่ปกติไปเสียแล้ว
ขณะที่กำลังถ่ายทำรายการออนไลน์อยู่ ผู้ร่วมรายการก็พูดขึ้น “แหม!! คุณชลมองปิ๊กแบบนี้ ปิ๊กไม่คิดมาก ไม่ได้แล้วนะคะ” ผู้ร่วมรายการที่แทนตัวเองว่า ‘ปิ๊ก’ แซวชลออกอากาศสดหน้าตาเฉย
“คิด .. คิดอะไรหรือครับ” ชลก็ไม่ยอมแพ้ การต่อปากต่อคำ เพื่อเรียกยอดวิวแบบนี้ ชลถนัด
“ก็.. คิดว่า .. คุณชล .. สนใจ .. ปิ๊กน่ะสิคะ”
“จริงเหรอครับ” ชลหัวเราะ “ถ้าผมมองแบบนี้” เขามองปิ๊กอีกครั้งด้วยแววตาที่มีความหมายบางอย่างชัดเจน “คุณปิ๊กคิดไปได้ถึงขนาดนั้นเลยเหรอครับ”
“ดูสิคะ ท่านผู้ชม ดู มองปีกอีกแล้ว ใจปิ๊กหวั่นไหวนะคะ”
ชลไม่ได้ปฏิเสธอะไร แต่เลือกยิ้มยั่ว หัวเราะ จนยอดวิวขึ้นสูงลิ่ว บรรดาเอฟซีรายการต่างส่งเอสเอ็มเอสมายุให้ปิ๊กจีบชลต่อ ซึ่งปิ๊กก็ตามน้ำเต็มที่ ชลเองก็บริหารเสน่ห์เขาอย่างมืออาชีพเช่นกัน
หลังจากเสร็จกระบวนการชี้แจงระเบียบและข้อปฏิบัติให้นักเรียนใหม่ทราบในเบื้องต้นแล้ว นักเรียนใหม่ก็เดินไปเข้าห้องเรียนใหม่ของตน ซึ่งใน่เดือนแรกทุกคนจะนั่งตามผังที่นั่งที่โรงเรียนจัดไว้ หลังจากพ้นเดือนแรกไปแล้วใครจะนั่งกับใครก็สุดแต่ใจใครจะเลือก
ชีทเรียนห้องเดียวกับซี และยังได้นั่งเรียนคู่กับซีอีกด้วย
“สวัสดีครับ ผมซีนะครับ”
“ชีทค่ะ”
“ครับ ชิด”
“ชีทค่ะ ไม่ใช่ชิด S-H-E-E-T ชีทค่ะ”
“ครับ ชีททททททท” พร้อมกับส่งยิ้มกว้างตามเสียง ชีทททททท ให้เธอ
ชีทยิ้มให้ .. ในใจเธอก็ประหม่า .. นี่เป็เด็กผู้ชายหน้าใหม่คนแรกๆ ..ที่ชีทได้คุยในระยะประชิดแบบนี้ .. แต่จะว่าไป .. ก็ .. หน้าตาดีอยู่นะ ..ชีทบอกตัวเอง
“ชีทมีอะไรให้ชีช่วย บอกเลยนะครับ ไม่ต้องเกรงใจ”
“ค่ะ” น่าจะจีบแน่ๆ หล่ะ ..แบบนี้ .. ต้องให้อาแซนสแกนก่อน .. แล้วค่อยบอกพ่อ คิดเสร็จชีทก็ยิ้มกับตัวเอง
“เวลาชีทยิ้ม โลกสว่างขึ้นเลยนะครับ”
หูย.. มามุขแบบนี้ .. ตอบอะไรดีล่ะ ชีทเขินจนหน้าแดง และคิดว่าจะตอบอะไรดี พอดีกับที่.. คุณครูเดินเข้าห้องเรียนมาสอน เป็การช่วยชีวิตเธอไว้ได้พอดี
่พักกลางวัน.. ซีชวนชีทไปที่โรงอาหาร เขาให้เธอนั่งรอที่โต๊ะอาหาร แล้วบริการซื้ออาหารมาให้ ชีทเองก็ยินดีให้ซีบริการ แต่ยืนยันว่า.. ห้ามเลี้ยง เป็เพื่อนกันแค่บริการกากพอแล้วชีทจึงให้เงินค่าอาหารและน้ำกับซีครบทุกบาททุกสตางค์ ซียิ่งรู้สึกดีกับเธอมากขึ้น
“ปะกบติดแบบนี้ั้แ่วันแรกเลยเรอวะ” โก้ถามซี ขณะที่พวกเขากำลังซื้ออาหาร
ซียิ้มให้ “ไม่ได้หรอกโก้ ..น่ารับแบบนี้ .. ดีแบบนี้ .. ถ้าพลาดไป .. อาจจะหาใหม่ไม่ได้อีกแล้ว”
“ตีตราจองั้แ่วันแรกแบบนี้ คนอื่นคงไม่กล้าหรอก” นนออกความเห็น
ซียิ้มให้ แล้วเดินถืออาหารไปสองจาน เขาเดินไปนั่งข้างๆ ชีท
โก้มองตาม “มึงกะกูก็นั่งกินข้าวสวีทกันไปก่อนนะนน หาแฟนได้เมื่อไหร่ ค่อนทำอย่างมัน”
นนหัวเราะคำพูดของโก้ แล้วมองซีกับชีท..ด้วยความชื่นชมที่ทั้งสองกล้าที่จะเปิดเผยความรู้สึกกันั้แ่วันแรกที่พบกัน
“ชีท ชื่อแปลกจัง” ซีชวนคุย
“ฟังดูแมนด้วยใช่ไหมล่ะ”
ซีพยักหน้ารับ
“จริงๆ ก็เพี้ยนมาจาก ชิด อย่างที่ซีเรียกเราครั้งแรกนั่นแหละ”
“แล้ว ..ชิด.. คืออะไร เอ่อ.. ขอโทษนะ ถ้าเป็ชื่อพ่อหรือชื่อแม่”
“ไม่ไม่ไม่ แต่ใกล้เตียง” ชีทพูดเจี้ยวแจ้ว “พ่อเราชื่อขึ้นต้นว่า..ชล เขาเลยอยากให้ชื่อลูกเป็ตัวชอช้างเหมือนชื่อเขา เลยตั้งชื่อเราว่า .. ชิดชนก.. เค้าว่าเวลาออกเสียง มันดูต่อกัน ชลวิทย์ชิดชนก”
“อ๋อ.. ที่นี้ ก็เลย หาคำที่ใกล้กับคำว่าชิด เลยเป็ชีท”
“ไม่ไม่ไม่ ไม่อีกนั่นะแหละ ตอนแรก เค้าตั้งชื่อเล่นชีทว่า..นก.. พอดีมันไปพ้องกับความหมายว่า..ไม่ได้ พ่อเลยไม่ยอมให้ชื่อนก เลยเรียกชีทว่า..ชิด ชิด ทีนี้ตอนที่ชีทหัดพูด พ่อบอกว่า เราเรียกตัวเองว่า ชีททท ชีททท พ่อก็ชอบ เลยเรียกเราว่า ชีททททั้แ่ตอนนั้น”
“พ่อเธอมีอะไรๆ น่ารักดีเหมือนกันนะ”
“มีมากจนซีอาจจะหลงพ่อของชีทเลยหล่ะ ถ้าได้เจอนะ”
ซียิ้มให้ ความสนิทสนมแบบนี้เขาไม่เคยมี ไม่เคยได้รับ ทำไมเขาต้องไม่มีพ่อด้วย .. ดาร์กไซด์แว่บเข้ามาให้ความคิดซีพยายามสลัดมันทิ้งไป .. นี่.. นี่เราจะมาอิจฉาคนที่จะมาเป็แฟนเราทำไม? เขาถามตัวเอง
เมื่อรายการจบลง ชลเดินมาบริเวณที่ทีมงานเื้ักำลังเก็บของกันขวักไขว่ไปหมด “ขอบคุณทุกคนมากนะครับ” ชลไหว้เ้าหน้าที่ที่อยู่รอบตัวเขา
ปิ๊กทำตาม แล้วปล่อยให้ชลทักทายบางคนสักครู่ จึงเดินมาใกล้ๆ ชล “ชลครับ” ปิ๊กเรียกเขาพร้อมกับส่งความหมายบางอย่างไปกับแววตา
“ครับคุณปิ๊ก” ชลหันไปคุยด้วย ด้วยอาการคนร่วมงานกันที่แสนปกติ
“ในรายการเมื่อครู่ เรารับส่งกันดีมากเลยนะครับ” สายตาปิ๊กบอกปรารถนาของตนชัดเจน
ชลยิ้ม เขาไม่รับ ไม่ปฏิเสธ “ครับ”
แต่ปิ๊กรู้สึกว่า.. ชลรับไมตรีที่เขายื่นให้ “ปิ๊กขอคุยกับชลต่อ ได้ไหมครับ”
“แค่คุยก็ได้ครับ” ชลตอบกลางมาก จนคนฟังเดาไม่ได้ว่า โอเค หรือ โนเค
“หมายถึง....” ปิ๊กเข้าไปในระยะประชิดตัว เพราะมุมที่ทั้งสองยืนอยู่ ค่อนข้างส่วนตัวแล้ว ทีมงานเมื่อครู่น่าจะเอาอุปกรณ์ไปเก็บในห้องอุปกรณ์กันหมดแล้ว
ชลถอยห่างพอเป็พิธี “คุณปิ๊กครับ ผมมีลูกสาวนะครับ ผมเป็ผู้ชาย” แม้คำพูดจะปฏิเสธ แต่รอยยิ้มบนใบหน้าชล กลับส่งไมตรีให้
“ก็.. แค่คุย.. คุยคุยกันดูก่อน ดีไหมครับ” ปิ๊กหยั่งเชิง
ชลยิ้มให้ปิ๊ก แล้วเดินจากไป เขาไม่ได้รับหรือปฏิเสธคำพูดของปิ๊ก
ปิ๊กมองตามชลด้วยความหวังที่เธอจะได้ผู้ชายคนนี้มาอยู่ในสต๊อกของเธอ
“มีหวังมั้ยคะ คุณแม่”
“มี”
“แต่เค้าเป็ผู้ชายนะคะ” เม็คอัพผู้ฝากตัวเป็ลูกสาวปิ๊กด้วยตัวเอง ขัดขึ้น “มีลูกสาวน่าร้ากกน่ารักเป็เครื่องยืนยันความแมนด้วยนะคะ”
“ถ้าแบบนี้เป็ผู้ชาย ก็เป็ผู้ชายที่ชอบเอาผู้ชายล่ะสิ”
“คุณแม่แน่ใจนะคะ”
รอยยิ้มปิ๊กแทนคำตอบ
“ได้เมื่อไหร่ อย่าลืมมาเม้าให้หนูฟังด้วยนะคะ เด็ดมั้ย ใหญ่มั้ย อร่อยมั้ย”
“ฉันไม่เล่า” ปิ๊กพูดหน้าตายพาลให้นังว่าที่ลูกสาวหน้าเสีย
“แต่จะเอามาให้แกลอง!!” คำพูดของปิ๊กทำให้อีกคนตาโต
โรงเรียนเลิก ซีนั่งเป็เพื่อนชีทระหว่างที่เธอรอคนมารับ ไม่นานนักอาแซนก็ขับรถมาจอดบริเวณใกล้ๆ ที่ที่ส่งเธอเมื่อเช้า ซีเดินมาส่งชีทที่รถ
“นี่อาแซนนะซี” ชีทแนะนำ
ซีไหว้แซน แต่ในแววตาเขา ..ความสงสัย ไม่แน่ใจปรากฏชัด ขณะที่เขามองแซน
“สวัสดีครับ” อาแซนรับไหว้ เขามองหน้าเด็กชาย.. ทำไม? .. ทำไม.. เขารู้สึกดีกับเด็กคนนี้เหลือเกิน .. ทั้งๆที่แววตานั่นออกจะดูแปลกๆ ไปสักหน่อยก็ตาม
“อาแซนคะ กลับบ้านกันค่ะ”
เสียงของชีท ทำให้ทั้งสองหยุดประสานสายตากัน
“ถึงบ้านแล้วไลน์มานะ” ซีบอกชีท แล้วหันมาไหว้แซน “สวัสดีครับ”
แซนรับไหว้แล้วขึ้นรถ
ชีทขึ้นรถอีกด้าน เธอนั่งเคียงข้างอาของเธอ “หน้าตาดีมากใช่ไหมคะ อาแซน”
แซนพยักหน้ารับ เขาไม่อาจปฏิเสธได้ ซีมีใบหน้าที่คมคาย น่ามอง และมีบางอย่าง.. ที่ ...
“จะฟ้องพ่อ อาแซนปิ๊งเด็ก” ชีทแซวอาของเธอ
“ไม่ใช่เื่นั้นนะชีท อารู้สึกคุ้นๆ แปลกๆ เหมือนเคยรู้จักกันมาก่อน หรืออะไรแบบนั้นน่ะ” แซนพยายามอธิบายความรู้สึกตัวเอง
“เค้ามาจากต่างจังหวัดค่ะ แต่จังหวัดอะไรชีทลืมถาม” ชีทยังคงพูดเจี้ยวแจ้วในแบบที่เธอเป็ “แต่น่าจะเป็จังหวัดใกล้ๆ ทะเลค่ะ เพราะซีบอกว่า ชื่อซี ไม่ได้มาจากตัว ซี ในภาษาอังกฤษ หรือ SEE ที่แปลว่าเห็น แต่เป็ SEA ที่แปลว่า ทะเล เพราะพ่อแม่ของซีพบและรักกันจนมีซีที่ทะเลค่ะ”
สิ้นเสียงของชีท.. ภาพในอดีตผุดขึ้นมาในมโนของแซน ..เขาเคยรักกับผู้หญิงคนหนึ่งที่ริมทะเล .. ใบหน้าของเธอเด่นชัดในความทรงจำของแซน และใบหน้าของเธอก็ละม้ายคล้ายกับ.. ซี..ไม่ผิดเพี้ยน
จบตอน ๑