ทะลุมิติมาเป็นนักกายภาพบำบัดของท่านแม่ทัพ

    บทที่ 46 ยอมรับการทำโทษทรมาน

    “หยุด! ห้ามใช้มือนะ! วันนี้เจ้าใช้งานข้อมือหนักเกินไปแล้ว” หญิงสาวดุด้วยความเป็นห่วง “ข้าไม่ได้ใช้งานหนักอะไร เจ้าตัวเบามาก” เขาพูดสั่นเครือ แต่มีความออดอ้อนอยู่ในน้ำเสียงห้าถึงหกส่วน“ไร้สาระ ตัวข้าหนักตั้งห้าสิบกว่าโล จะเบาได้อย่างไร ที่สะพานเจ้าก็ใ...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ

    คล้ายกับเรื่องทะลุมิติมาเป็นนักกายภาพบำบัดของท่านแม่ทัพ ที่คุณอ่าน