ตุ้ม!!!!เสียงะเิจากการปะทะกับกองกำลังผู้ก่อการร้ายระดับชาติ ทำให้แพทย์หญิงทหารฟานอวี้ถูกลูกหลงจากแรงะเิเนื่องจากกำลังช่วยปฐมพยาบาลนายทหารที่ได้รับาเ็สาหัสเลยทำให้นางเสียชีวิตคาที่ ภาพทุกอย่างก็ดับไป "จบแล้วชีวิตฉัน!!!(คนสวยเพลียจิต) ฉันเพิ่งจะอายุครบ 30ปี เองนะ สามีก็ยังไม่มี
“เฮ้อ! กรรมกรุจริง ๆ”
เพื่อน ๆ ของเธอที่ไม่สามารถเข้ามาช่วยเธอออกจากแรงะเิครั้งนี้ได้อึ้งกันหมดทำอะไรไม่ถูก โดยเฉพาะหย่วนซีพยาบาลสาวเพื่อนสนิทของเธอที่โตมาด้วยกันในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแทบช็อกและร้องไห้เสียใจอย่างมาก
ทว่าการเป็บุคลากรทางการแพทย์ในกรมทหารและยังเป็กรมทหารหน่วยรบพิเศษอีกด้วยในอาชีพนี้เห็นความเป็ความตายมานักต่อนัก เลยทำให้หย่วนซี และเพื่อน ๆของเธอมีสติกับเหตุการณ์ครั้งนี้และยังคิดอีกว่าก็คงจะมีสักวันที่เป็วันของพวกเราที่ต้องตายเพื่อชาติเพื่อแผ่นดินเหมือนอย่างเพื่อนของเธอ
ณ แคว้นลู่
“ท่านหญิงๆๆๆตื่นได้แล้วเ้าค่ะ ท่านหญิงหลับไปหลายชั่วยามแล้ว มาทานยาก่อนนะเ้าค่ะไข้จะได้ลดลง”
เสียงใส ๆ แจ๋ว ๆๆของสาวใช้คนสนิทข้างกาย ลู่ชิงอวี้ ท่านหญิงสี่แห่งแคว้นลู่ ที่เกิดจากแม่ทัพลู่อวี้พระอนุชาของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน (ไม่รับยศชินอ๋อง) และฮูหยินลู่หลิน พระมารดาเชื้อสายแคว้นเหลียงทั้งสองได้ตกหลุมรักกันตอนที่ท่านแม่ทัพลู่อวี้ได้เดินทางพาพี่ชาย(ฮ่องเต้ปัจจุบัน) ลู่จิ่งอวี้ไปรักษาอาการาเ็จากการโดนวางยาพิษของศัตรูในราชสำนัก โดยน้องสาวของเหมยหลิน(ชื่อเดิมฮูหยินลู่หลิน) เป็ผู้รักษา ทั้งสองได้เจอกันในตอนนั้นฮูหยินลู่หลินอายุเพียง 16 ปี ส่วนท่านแม่ทัพลู่อวี้อายุได้เพียง18 ปี เท่านั้น ทั้งสองแต่งงานกันจนบัดนี้มีลูกด้วยกัน 4คน ได้แก่ ลู่เหวินอวี้ แฝดพี่ท่านชายใหญ่ ลู่หยางอวี้แฝดน้องท่านชายรอง ลู่เทียนอวี้ ท่านชายสาม และลู่ชิงอวี้ ท่านหญิงสี่
ฟานอวี้งุนงงกับเสียงนี้ “นี้ฉันมาอยู่ที่นี้ได้ไงว่ะเนี้ย!!!”
สักพักความทรงจำบางอย่างของร่างเดิมก็กลับเข้ามาในหัวของฟานอวี้“ตายแล้ว!!!นี้เราข้ามภพมาหรอนี้ ในประวัติศาสตร์ไม่มีประเทศเหล่านี้นะ หรือจะมีอีกโลกหนึ่งว่ะเนี้ย!!!เฮ้อกรรมกรุจริงๆๆๆๆ”
ฟานอวี้ในร่างลู่ชิงอวี้ที่กำลังบ่นกับชีวิตของตัวเองทำให้เฟ่ยเฟ่ย สาวใช้คนสนิทถึงกลับไปไม่ถูกกับคำพูดแปลก ๆ ของท่านหญิง
“ท่านหญิงบ่าวว่าเดี๋ยวบ่าวไปตามท่านชายท่านพี่ ๆ ของท่านมาก่อนนะเ้าค่ะ”
“ไม่ต้องหรอกเธอมานี้หน่อย ไม่สิ!!! เ้ามานี้ทีข้ามีเื่จะถามเ้าก่อน ส่วนอาการไข้ของข้าเ้าไม่ต้องห่วงตอนนี้ดีขึ้นบ้างแล้ว”
“เ้าค่ะ”
“เอ่อ....คือว่าข้าอายุเท่าไหร่แล้ว?”
“ท่านหญิง!!!!” เฟ่ยเฟ่ยใกับคำถามนี้
“เ้าอย่าใและอย่าเพิ่งบอกใครข้าความจำเสื่อมแค่เล็กน้อย สาเหตุอาจจะเป็เพราะป่วยบ่อยเกินไป ข้าไม่อยากทำให้ท่านพ่อท่านแม่และท่านพี่ต้องกังวลเ้าช่วยบอกข้าทีได้หรือไม่?”
เฟ่ยเฟ่ยเพลียจิต “เฮ้อ!!!”
“ท่านหญิงอายุ 13หนาวแล้วเ้าค่ะ อีกไม่กี่ปีท่านก็จะปักปิ่นแล้ว”
“แล้วข้าต้องทำอะไรบ้างในแต่ละวันหมายถึงหน้าที่ท่านหญิงอย่างข้าไง?”
เฮ้อ! เฟ่ยเฟ่ยกุมขมับ “ท่านไม่ต้องทำอะไรมากมายเฉกเช่นท่านพี่ ๆของท่านหรอกเ้าค่ะ ส่วนหน้าที่ของท่านก็ไม่มีอะไรมากเพราะร่างกายของท่านอ่อนแอป่วยบ่อยท่านแม่ทัพและฮูหยินไม่อยากให้ท่านทำอะไรมากจนล้มป่วยเอาได้เ้าค่ะท่านเที่ยวเล่นได้ตามใจท่าน อยู่แต่ในจวนก็พอแล้วเ้าค่ะ หากท่านเบื่อก็หาอะไรทำเฉกเช่นเย็บปักถักร้อย เล่นเครื่องดนตรี หรือเขียนหนังสือแต่งกลอน ก็ได้เ้าค่ะ”
เมื่อฟานอวี้ได้ฟังสิ่งที่สาวใช้ข้างกายบอกอยากจะเป็ลม!!! “เ้าช่วยไปเชิญท่านพ่อท่านแม่ และพวกพี่ ๆมาทีเถิด!”
“เอ่อ คือว่า เอ่อ!”
“เ้าไปเถอะข้าไม่เป็ไรมากแล้ว!!!”
เฟ่ยเฟ่ยปิดประตูแล้วรีบวิ่งออกไปตามท่านแม่ทัพฮูหยินและท่านชาย สักพักทั้งห้าก็รีบมาที่ห้องของลู่ชิงอวี้คนแรกที่เห็นเป็ลู่เหวินอวี้แฝดพี่ ซึ่งเป็แม่ทัพใหญ่ของแคว้นลู่ประจำกองทัพเหนือของแคว้นลู่ ติดกับแคว้นเว่ย
ตามมาด้วยคนที่สองแฝดรองลู่หยางอวี้เพลย์บอยยุคนี้เลยก็ว่าได้ แต่จริง ๆ แล้วเื้ัเขาคือเ้าของหอประดับดาวหอหาข่าวกระจายข่าวที่ใหญ่ที่สุดในแคว้น
ส่วนอีกคนที่ตามมาคือบัณฑิตหน้าหวานลู่เทียนอวี้ความเฉลียวฉลาดและการค้าขายต้องยกให้เขาร่ำรวยเป็ว่าเล่น ท่านแม่ทัพลู่กับฮูหยินก็ตามมาด้วย
“น้องสี่เ้าเป็อย่างไรบ้าง หิวแล้วหรือยัง? อยากกินอะไรไหม?อยากไปเที่ยวกับพี่หรือไม่? พี่ว่าไปดูการแข่งม้ากับพี่ดีกว่า?”
ทั้งสามถามน้องสาวเป็ว่าเล่นเอาใจอย่างสุด ๆ กลัวน้องสาวจะไม่รักแต่หารู้ไม่ว่าฟานอวี้ในร่างลู่ชิงอวี้ถึงกับตกตะลึงกับหน้าตาของพวกพี่ชายของนาง
“ป๊าดโท้ ไม่! ไม่จริงทำไมพระเ้าใจร้ายแบบนี้นะ ให้ผู้ชายหน้าตาดีทั้งสามมาเป็พี่ชายของฉันหมดนะทำไมมม!!!”
“เ้าสี่เป็ยังไงบ้างแม่กับพ่อเป็ห่วงแทบแย่”
“ลูกหายแล้วเ้าค่ะท่านแม่ลูกอยากเรียนหมอ ฝังเข็ม ใช้สมุนไพรรักษาพิษ ท่านแม่อนุญาตให้ลูกไปเรียนกับท่านน้าเหมยอิงได้หรือไม่?ลูกอยากเป็หมอเ้าค่ะ นะท่านแม่นะ!”
“เ้า!!!!”
แม่ทัพลู่ใกับคำเอ่ยบอกของลูกสาวตัวเองที่กลัวทั้งเข็มกลัวทั้งเืจนเป็ลม ไม่อยากจะเชื่อไหนเลยอยากจะเป็หมอรักษาคนป่วยกัน
“นะ! ท่านแม่ท่านพ่อนะให้ลูกเรียนหมอเถอะนะเ้าค่ะ ท่านแม่ท่านพ่อ!!!”
ฟานอวี้ในร่างลู่ชิงอวี้ออดอ้อนอย่างน่าเอ็นดูและน่าสงสารทุกคนเห็นก็บาดใจ “ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็ต้องได้ด้วยมารยาเด็กนี้แหล่ะว่ะ!!!”
“ถ้าน้องสี่อยากเรียนก็ให้เรียนเถอะขอรับท่านพ่อท่านแม่ น้องสี่อยากเป็หมอเฉกเช่นท่านน้าเหมยอิงจะได้ทำประโยชน์ให้กับแคว้นลู่ด้วย แคว้นลู่ขาดแคลนหมออยู่พอดีมีแต่หมอหลวงในวังไม่ค่อยมีหมอที่อยากรักษาราษฎร์ชาวบ้านหรอกขอรับฮ่องเต้ก็กังวลพระทัยอย่างมาก อยากให้ลูกขุนนางเรียนหมอบ้างแต่ไม่มีใครอยากให้ลูกเรียนหมอ เอาแต่ผลักดันให้เรียนบัณฑิตเพื่อสอบจองหงวนกันทั้งนั้น”
ลู่เหวินอวี้สนับสนุนน้องสาวเพราะอาจจะเป็ประโยชน์ต่อแคว้น หากมีศึกาทหาราเ็ล้มป่วยก็จะได้รักษาทันเวลา"
“ก็ได้ รอเ้าหายดีก่อนร่างกายแข็งแรงกว่านี้ พ่อกับแม่จะส่งเ้าไปอยู่กับท่านน้าเหมยอิงที่แคว้นเหลียง”
แม่ทัพลู่อวี้อ่อนใจกับพวกลูกชาย ๆของตน ที่เอาแต่ตามใจน้องสาว จนนางเอาแต่ใจอยู่เรื่อยมา
“เย้!!!ข้ารักท่านพ่อท่านแม่ที่สุด”
ฟานอวี้หอมแก้มท่านพ่อและท่านแม่ทำให้สองท่านยิ้มหน้าบาน ส่วนพวกพี่ชายนะหรือ! ทำตาเขียวปัดแบบไม่พอใจ
“หอมพี่ด้วยสิ น้องพี่”ลู่หยางอวี้เตือนน้องตามด้วยลู่เทียนอวี้
“พี่ด้วย”
“ข้าจะหอมทุกท่านเลยอิอิอิ!!!”
ฟานอวี้เขินอายแต่ก็หอมแก้มพี่ชายทุกคนพวกเขายิ้มหน้าบานหลงรักน้องสาวคนสุดท้องอย่างที่สุ๊ดดดด!!!หากมีบุรุษหน้าไหนปรารถนาตามเกี้ยวน้องสาวของพวกเขา อย่าหวังว่าจะสมปรารถนา ข้ามศพพวกข้าไปก่อนเถอะ!!!
โดยเฉพาะลู่เหวินอวี้แม่ทัพใหญ่ประจำการกองทัพเหนือ ที่เชี่ยวชาญด้านวรยุทธ์ ด้านยุทธศาสตร์การทหารและด้านกลยุทธ์ศึกา แม้แต่อ๋องซือเจิ้ง ท่านอ๋องห้าแห่งแคว้นเว่ยยังต้องเกรงใจพอสมควร
571
