<อิงฟ้า>
"ยินดีที่ได้ร่วมงานกันนะน้องอิงฟ้า"
ผู้กำกับยื่นมือมาตรงหน้าฉัน ฉันจับมือเค้ากลับก่อนจะส่งยิ้มไปให้
"เช่นกันค่ะ ขอบคุณมากนะคะที่ให้หนูได้มาร่วมงานด้วย หนูจะทำให้เต็มที่ค่ะ "
ฉันเอ่ยออกไปอย่างมั่นใจ ฉันจะไม่ทำให้พวกเขาเห็นฉันเป็ตัวถ่วงในการทำงาน ฉันจะตั้งใจไม่ให้พวกเขามองว่าฉันไม่มืออาชีพแน่นอน
"เดี๋ยวเื่นัดคิวถ่าย พี่จะให้เพรียวเป็คนส่งตารางไป เอ่อ หนูมีผู้จัดการส่วนตัวมั้ย หรือมีใครดูแลรึเปล่าพี่จะได้ติดต่อไปผ่านเธอ"
ฉันส่ายหน้ายิ้มๆ
"หนูมาคนเดียวค่ะ ไม่มีใครดูแลให้ เอาเป็ว่าติดต่อมาทางเบอร์ส่วนตัวหนูได้เลยค่ะ หนูเขียนไว้ให้แล้ว"
ผู้กำกับมองกระดาษในมือก่อนจะพยักหน้ายิ้มๆ
"โอเคงั้นเจอกันวันบวงสรวงละครนะ พี่จะแจ้งอีกที วันนี้ไม่มีอะไรแล้วน้องอิงฟ้ากลับได้เลยครับ"
ฉันยกมือไหว้ขอบคุณพี่เขาก่อนจะลุกขึ้นหยิบกระเป๋าแลัวเดินออกไป เปิดประตูไปก็เจอพี่แน็ตตี้กำลังคุยกับผู้ช่วยผู้กำกับอยู่โดยมีคุณบีเธอยืนอยู่ห่างๆ เหมือนเธอจะเห็นฉันนะแต่ฉันว่าอย่าไปใกล้เธอดีกว่าไม่อยากมีเื่ ฉันเดินผ่านเธอไปแต่ก็ต้องชะงักเมื่อถูกเรียกซะก่อน
"ไง!! เดี๋ยวนี้เลื่อนตำแหน่งเป็ตัวประกอบแล้วหยิ่งเหรอ? ไม่คิดจะทักทายกันหน่อยเหรอไง?"
หล่อนมองหน้าฉันแล้วยิ้มเหยียดๆ ฉันก็ไม่เข้าใจนะว่าหล่อนจงเกลียดจงชังอะไรฉันนักหนา แต่ฉันไม่อยากทะเลาะกับใครเลยสักนิด เห้อออ
"ขอโทษทีนะคะ พอดีเวลาฉันเจอกับคุณทีไรคุณจะต้องคอยพูดจาเหยียดๆฉัน ก็เลยคิดว่าไม่มีความจำเป็จะต้องทักเพราะไม่อยากต่อปากต่อคำด้วยค่ะ ขอตัว"
ฉันหันหลังเดินออกไปทันที อยู่นานกว่านี้เสียอารมณ์ทั้งๆที่วันนี้เป็วันดีๆของฉัน
"เหอะ!! ปากเก่งเข้าไป เพิ่งจะได้ชูคอขึ้นมาเป็ตัวประกอบ ทำตัวอย่างกับเป็นางเอกซุปเปอร์สตาร์ อย่าคิดจะมาเทียบฉันเลยอิงฟ้า เธอมันก็แค่ ...ตัวประกอบเท่านั้น อย่ามาชูคอใส่ฉันให้มาก "
หล่อนกระซิบให้ได้ยินกันแค่สองคน หล่อนเบะปากใส่ฉันก่อนจะหันหลังเดินออกไปทันที ส่วนฉันพอพ้นจากหล่อนเดินออกไปฉันก็ถอนหายใจออกมาทันที อึดอัดชะมัดนึกสภาพว่าฉันจะต้องแสดงละครกับหล่อนอยู่เป็ปีๆ ฉันจะไม่เส้นเืในสมองแตกตายเพราะหล่อนไปก่อนหรือไง ฉันถอนหายใจออกมาอีกครั้งแล้วเดินออกไปจากตรงนั้น ช่างเถอะไปหาสามีดีกว่า เมื่อกี้ส่งข้อความมาบอกว่าให้ไปเจอกันที่ตึก Y
@ตึก Y
ตึก Y เหมือนจะเป็ตึกของครอบครัวเขานะนัดตรงนี้ก็คือปลอดภัยนั้นแหละ ถึงฉันจะเป็แค่ตัวประกอบที่ไม่มีใครรู้จักแต่อย่าลืมว่าเขาคือป๋าธีม ผู้ชายที่ครทั้งประเทศรู้จักกันดียังไงก็ต้องระวังตัวกันไว้ก่อน
"นายหญิงเชิญทางนี้ครับ"
ฉันเดินมาถึงในตึกตรงทางเข้าพี่ดรีมเขาตามหลังฉันมาอยู่ก่อนแล้ว มาถึงก็เจอพี่เจมส์ที่ยืนรอฉันอยู่ตรงหน้าลิฟต์
"พี่ธีมมานานหรือยังคะพี่เจมส์"
"สัก10นาทีได้แล้วครับ เชิญเถอะครับป๋ารอชั้นบนสุดครับ"
ฉันเข้าลิฟต์ไปพร้อมกับพี่เจมส์แล้วก็พี่ดรีม มาถึงชั้นบนเขาก็พาฉันเดินไปยังห้องหรูห้องหนึ่ง เปิดประตูให้ฉันเข้าไปข้างในก็เจอพี่ธีมยืนกอดอกมองลงไปยะงวิวเบื้องล่าง ฉันวางกระเป๋าลงแล้วเดินไปสวมกอดเอวเขาไว้จากทางด้านหลังส่วนคนอื่นๆออกไปกันหมดแล้ว
"พี่ธีมคิดถึงจังเลย"
เขาหันหน้ามาหาฉันทันทีก่อนจะดึงตัวฉันเข้าไปสวมกอดแน่น
"คิดถึงเหมือนกัน เป็ยังไงบ้างการเซ็นสัญญาผ่านไปด้วยดีใช่มั้ย? แล้วเพื่อนร่วมงานโอเครึเปล่า"
ฉันพยักหน้ายิ้มๆก่อนจะซุกหน้าลงกับอกเขา
"โอเคซิค่ะ ผู้กำกับดูใจดีมากเลย แล้วก็เจอพี่แน็ตตี้กับบีมารตีด้วยค่ะ สงสัยจะมาดูบทละคร"
"อืม แล้วได้ทักทายพวกเขามั้ย?"
ฉันมองหน้าเขาด้วยสีหน้าที่ค่อนข้างจะลำบากใจหน่อยๆ อยากจะฟ้องสามีมากแต่มันเป็เื่เล็กน้อยที่ฉันจะต้องผ่านมันไปด้วยตัวเองให้ได้ เพราะฉะนั้นไม่บอกดีกว่า
"ค่ะ พี่แน็ตตี้เธอเก่งจังเลยนะคะ จัดการได้หมดทุกอย่างเลย อ่อ ผู้กำกับเขาถามว่าหนูมีคนดูแลมั้ยพี่จะติดต่อหนูยังไงกัน ถ้าหนูบอกว่าป๋าธีมคนนี้คือคนดูแลหนูจะได้มั้ยน้า"
ฉันเอ่ยหยอกเขาเล่น เขายิ้มขำก่อนจะหอมแก้มฉันหลายที
"น่าหมั่นไส้จริงเด็กคนนี้ ไอ้เราอยากจะบอกคนอื่นจะตายแต่อีกคนอยากให้ปิดเงียบ น่าน้อยใจชะมัดเลย"
เขาทำหน้าเหมือนติดงอนหน่อยๆ น่ารักจัง >.< นานๆเขาจะทิ้งโหมดเคร่งครึ่มเวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่นแล้วมาอ้อนเวลาอยู่ด้วยกันสองคน ไม่ได้เห็นกันบ่อยๆนะ
"หนูอยากจะมีหน้ามีตาให้คู่ควรพอที่จะยืนเคียงข้างกับป๋าธีมคนนี้ไงค่ะ ดูเอาเถอะเด็กกองถ่ายกับท่านประธาน BEM มันดูไม่เข้ากันเลยสักนิด"
มาถึงตอนนี้ฉันก็ยังคิดว่าตัวเองกำลังฝันหวานอยู่ หนึ่งในล้านชัดๆที่จะโชคดีแบบฉันคนนี้ คนที่ไม่มีอะไรเลยเป็คนธรรมดาที่โชคดีได้เจอกับเ้าชาย
"พี่ไม่เคยแคร์เื่นั้น และครอบครัวพี่ก็ชอบหนูทุกคน รวมถึงพี่ชายพี่ด้วย พี่ธัญ "
"ใช่คนที่เป็เ้าของสำนักพิมพ์ในต่างประเทศรึเปล่าคะ?"
ฉันเคยได้ยินมาบ้างว่าครอบครัวเขามาทางสายบันเทิงโดยตรง พี่ธีมเป็เ้าของช่องที่ดังที่สุดในประเทศควบกับสำนักข่าวระดับประเทศ ส่วนพี่ชายสร้างหนังฟอร์มั์ระดับโลกมาแล้วแถมมีสำนักข่าวในต่างประเทศอีก รวยกว่าป๋าธีมเป็ไหนๆ
"ใช่ค่ะคนนั้นแหละ มะรืนพี่ธัญมากลับมาเขาบอกว่าจะมารับขวัญน้องสะใภ้คนใหม่ ถ้าพี่เขาให้อะไรหนูต้องรับไว้นะพี่ธัญชอบเด็กน้อยว่าง่าย"
"แสดงว่าสายเปย์ทั้งพี่ทั้งน้องใช่มั้ยคะ??"
เราสองคนมองหน้ากันแล้วยิ้มขำ ไม่มีเหตุผลที่จะต้องมาเล่นตัวหรือปฏิเสธความหวังดีของคนอื่นเมื่อพี่ธีมแนะนำมาแบบนั้น นั้นแสดงว่ามันคือสิ่งที่ควรทำ มันเป็สิ่งที่ถูกต้อง ฉันเชื่อใจเขา......
"แน่นอนสิ เมียจ๋าอยากได้อะไรป๋าพร้อมเปย์ทุกอย่างขอแค่บอก สำหรับเมียคนนี้คนเดียวป๋าให้ได้ทุกอย่าง"
ฉันยื่นหน้าไปจูบริมฝีปากเขาแล้วก็ผละออกมามองสบตากันยิ้มๆ ฉันสามารถทิ้งทุกอย่างที่ฉันมีหรือสิ่งที่ฉันกำลังจะสร้างขึ้นมาในอนาคต เพื่อเขาได้แค่เขาบอกให้ฉันหยุด
"ขอบคุณนะคะที่ดีกับหนูเหลือเกิน"
"ก็พี่รักหนูนี่นา ทานข้าวกันนะ "
"ค่ะ คุณป๋า "
1K
